Νεπάλ: Το βουνό που είχε σκοτώσει εκατοντάδες το 2015 κατέρρευσε ξανά – Αυτή τη φορά ο «σεισμός» ήρθε μετά

 επιστημονική επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea 

UPDATE 29/8/2026, βράδυ: Ο απολογισμός της καταστροφής σε Νεπάλ και Θιβέτ έφτασε τους 676 νεκρούς, ενώ σχεδόν 3.000 άνθρωποι αγνοούνται. Περισσότεροι από 3.700 έχουν διασωθεί στο Νεπάλ. Οι επιχειρήσεις επικεντρώνονται τώρα και σε υπόγειες εγκαταστάσεις υδροηλεκτρικών έργων, όπου περισσότεροι από 100 άνθρωποι εκτιμάται ότι μπορεί να παραμένουν εγκλωβισμένοι σε σήραγγες. Την ίδια ώρα, ο κίνδυνος διάρρηξης μιας νέας λίμνης μειώθηκε καθώς αυτή αποστραγγίζεται, όμως οι ειδικοί παρακολουθούν και δεύτερη, μεγαλύτερη λίμνη άγνωστου βάθους.

Νέα επιστημονικά στοιχεία φωτίζουν τον μηχανισμό πίσω από την τεράστια καταστροφή στα Ιμαλάια. Η κατάρρευση βράχου και πάγου ήταν τόσο ισχυρή ώστε δημιούργησε σεισμικά κύματα που καταγράφηκαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, ενώ οι επιστήμονες εξετάζουν πλέον τον ρόλο της ακραίας ζέστης και της αποσταθεροποίησης των ορεινών πρανών.

Η εικόνα που σχηματίζεται για την καταστροφή στο Νεπάλ είναι πολύ πιο σύνθετη από μια απλή «κατάρρευση παγετώνα».

Οι πρώτες αναφορές δημιούργησαν ερωτήματα για το κατά πόσο κάποια σεισμική δόνηση θα μπορούσε να είχε προκαλέσει την αποκόλληση του τεράστιου όγκου πάγου.

Τα νεότερα δεδομένα δείχνουν όμως ότι πιθανότατα συνέβη το αντίθετο.

Η ίδια η κατάρρευση τεράστιας ποσότητας βράχου και πάγου δημιούργησε σεισμικό σήμα αντίστοιχο με εκείνο ενός σημαντικού σεισμού.

Και αυτό δεν είναι το μοναδικό εντυπωσιακό στοιχείο.

Οι αναλύσεις δορυφορικών εικόνων δείχνουν ότι δεν αποκολλήθηκε απλώς ένα τμήμα παγετώνα. Φαίνεται ότι κατέρρευσε και μεγάλο μέρος του βραχώδους πρανούς πάνω στο οποίο βρισκόταν ο πάγος.

Δεν έπεσε μόνο ο παγετώνας – Υποχώρησε και το βουνό

Ο γεωμορφολόγος Dan Shugar του University of Calgary, εξετάζοντας τις δορυφορικές εικόνες πριν και μετά την καταστροφή, επισήμανε ότι στην κατάρρευση συμμετείχε σημαντική ποσότητα βράχου.

Αυτό σημαίνει ότι το φαινόμενο δεν μπορεί να περιγραφεί απλώς ως αποκόλληση πάγου.

Επρόκειτο για μια τεράστια rock-ice avalanche, μια χιονοστιβάδα δηλαδή αποτελούμενη από βράχο και πάγο, η οποία ξεκίνησε σε υψόμετρο περίπου 5.200 μέτρων.

Η μάζα άρχισε να επιταχύνεται στις εξαιρετικά απότομες πλαγιές των Ιμαλαΐων και μέσα σε ελάχιστο χρόνο μετατράπηκε σε ένα καταστροφικό μείγμα νερού, λάσπης, πάγου, ογκόλιθων και ιζημάτων.

Το σεισμικό σήμα έφτασε μέχρι τη Γερμανία

Η κλίμακα της κατάρρευσης ήταν τόσο μεγάλη ώστε προκάλεσε σεισμικά κύματα.

Το US Geological Survey εκτίμησε ότι η σεισμική ενέργεια του γεγονότος αντιστοιχούσε περίπου σε σεισμό μεγέθους 5,2.

Ανεξάρτητη ανάλυση επιστημόνων του γερμανικού GFZ Helmholtz Centre for Geosciences υπολόγισε ακόμη ισχυρότερο σεισμικό μέγεθος.

Το εντυπωσιακότερο όμως είναι ότι τα σεισμικά κύματα από την κατάρρευση ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιόμετρα και καταγράφηκαν από επιστημονικούς σταθμούς στη Γερμανία περίπου 40 λεπτά αργότερα.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι κάτοικοι της Γερμανίας αισθάνθηκαν κάποιον σεισμό.

Οι εξαιρετικά ευαίσθητοι σεισμογράφοι μπορούν όμως να καταγράψουν τέτοια κύματα σε τεράστιες αποστάσεις.

Πώς δημιουργήθηκε το «τσουνάμι» λάσπης

Καθώς εκατομμύρια τόνοι υλικού κατέβαιναν με μεγάλη ταχύτητα από το βουνό, αναπτύχθηκαν τεράστιες δυνάμεις τριβής.

Σύμφωνα με την επιστημονική ανάλυση του GFZ, η θερμότητα που παράχθηκε πιθανόν έλιωσε μέρος του πάγου σχεδόν στιγμιαία.

Το νερό αυτό αναμείχθηκε με χώμα, βράχους, πάγο και ιζήματα, δημιουργώντας μια πυκνή και εξαιρετικά γρήγορη ροή συντριμμιών.

Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι σε ορισμένα σημεία η ταχύτητα της ροής μπορούσε να φθάνει περίπου τα 40 έως 50 μέτρα το δευτερόλεπτο.

Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου:

40 m/sec × 3,6 = 144 km/h

έως

50 m/sec × 3,6 = 180 km/h.

Δηλαδή ο χείμαρρος λάσπης και βράχων μπορούσε να κινείται με ταχύτητα συγκρίσιμη με εκείνη ενός αυτοκινήτου σε αυτοκινητόδρομο – αλλά με μια ασύγκριτα μεγαλύτερη μάζα πίσω του.

Σύμφωνα με το GFZ, η πρώτη καταστροφική ροή χρειάστηκε λιγότερο από δέκα λεπτά για να φθάσει σε κατοικημένες περιοχές χαμηλότερα στην κοιλάδα.

Γιατί κατέρρευσε όμως το βουνό;

Αυτό είναι το ερώτημα που δεν έχει ακόμη οριστική απάντηση.

Οι επιστήμονες είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στο σημείο αυτό.

Δεν υπάρχει σήμερα μελέτη που να αποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη κατάρρευση «προκλήθηκε από την κλιματική αλλαγή».

Υπάρχουν όμως αρκετοί γνωστοί μηχανισμοί μέσω των οποίων η μακροχρόνια άνοδος της θερμοκρασίας μπορεί να αυξήσει την αστάθεια των βουνών σε πολύ μεγάλα υψόμετρα.

Ένας από αυτούς είναι η υποχώρηση των παγετώνων.

Όταν ένας μεγάλος όγκος πάγου υποχωρεί, οι απότομες πλευρές του βουνού μπορούν να χάσουν μέρος της μηχανικής στήριξης που τους παρείχε επί δεκαετίες ή αιώνες.

Η «παγωμένη κόλλα» των βουνών

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το λεγόμενο permafrost, δηλαδή έδαφος και πέτρωμα που παραμένουν παγωμένα επί πολλά χρόνια.

Στα μεγάλα υψόμετρα, το παγωμένο νερό στις ρωγμές των πετρωμάτων μπορεί να λειτουργεί σαν ένα είδος φυσικής «κόλλας».

Όταν οι θερμοκρασίες αυξάνονται και το permafrost αρχίζει να θερμαίνεται ή να αποψύχεται, η συνοχή του πετρώματος μπορεί να μειωθεί.

Παράλληλα, μεγαλύτερες ποσότητες νερού από την τήξη πάγου μπορούν να εισχωρήσουν στις ρωγμές.

Οι επαναλαμβανόμενοι κύκλοι πάγωσης και απόψυξης μπορούν επίσης να διευρύνουν τις ρωγμές και να αποσταθεροποιήσουν σταδιακά την πλαγιά.

Αυτοί οι μηχανισμοί είναι γνωστοί στους γεωεπιστήμονες, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ακόμη ποιος ακριβώς πυροδότησε τη συγκεκριμένη κατάρρευση στο Νεπάλ.

Το στοιχείο που προβληματίζει: Εξαιρετικά θερμό καλοκαίρι

Υπάρχει πάντως ακόμη ένα στοιχείο που έχει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον.

Ο κλιματολόγος Zeke Hausfather ανέλυσε δεδομένα του ευρωπαϊκού συστήματος ERA5 για την περιοχή όπου σημειώθηκε η κατάρρευση.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η συγκεκριμένη περιοχή των Ιμαλαΐων έχει παρουσιάσει σημαντική άνοδο θερμοκρασίας τις τελευταίες δεκαετίες.

Η τάση από το 1940 υπολογίζεται περίπου στους 0,29 βαθμούς Κελσίου ανά δεκαετία.

Παράλληλα, ο Ιούλιος του 2026 εμφανίζεται ως ο δεύτερος θερμότερος Ιούλιος της διαθέσιμης σειράς περίπου 86 ετών για το συγκεκριμένο γεωγραφικό πλέγμα.

Ακόμη πιο εντυπωσιακά ήταν τα στοιχεία των πρώτων εβδομάδων του Αυγούστου.

Η μέση θερμοκρασία από την 1η έως τις 22 Αυγούστου υπολογίστηκε περίπου στους 9,25°C, έναντι 9,12°C στον θερμότερο πλήρη Αύγουστο της προηγούμενης σειράς δεδομένων.

Υπάρχει όμως μια σημαντική επιστημονική επιφύλαξη.

Τα δεδομένα ERA5 αφορούν γεωγραφικό πλέγμα περίπου 0,25 μοιρών και όχι θερμομετρικό σταθμό πάνω στο ίδιο το σημείο της κατάρρευσης.

Επομένως δεν μπορούμε να πούμε ότι η ακραία ζέστη προκάλεσε το συγκεκριμένο γεγονός.

Μπορούμε όμως να πούμε ότι η κατάρρευση σημειώθηκε σε μια περίοδο εξαιρετικά υψηλών θερμοκρασιών για την περιοχή.

Η καταστροφή δημιούργησε έναν δεύτερο κίνδυνο

Μετά την κατάρρευση, η γεωμορφολογία της περιοχής άλλαξε.

Τεράστιες ποσότητες βράχων, λάσπης και πάγου συσσωρεύτηκαν σε ποτάμια και κοιλάδες δημιουργώντας φυσικά φράγματα.

Έτσι σχηματίστηκαν νέες λίμνες πίσω από τις αποθέσεις των συντριμμιών.

Αυτό προκαλεί νέα ανησυχία.

Αν ένα τέτοιο φυσικό φράγμα υποχωρήσει απότομα, το νερό που έχει συσσωρευτεί πίσω του μπορεί να απελευθερωθεί μέσα σε ελάχιστο χρόνο προκαλώντας μια δεύτερη καταστροφική πλημμύρα.

Για τον λόγο αυτό επιστήμονες και αρχές παρακολουθούν τις νέες λίμνες με δορυφορικά μέσα.

Ο ΟΗΕ προειδοποίησε για «cascading hazards», δηλαδή μία αλληλουχία κινδύνων όπου η πρώτη φυσική καταστροφή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την επόμενη.

Οι αρχές παρακολουθούν τουλάχιστον δύο λίμνες μέσω δορυφορικών εικόνων.

Μία από αυτές υπερχείλισε και οι επιχειρήσεις διάσωσης διακόπηκαν προσωρινά μέχρι να αξιολογηθεί ο κίνδυνος.

Το ίδιο βουνό είχε προκαλέσει καταστροφή και το 2015

Υπάρχει όμως μια σχεδόν ανατριχιαστική ιστορική σύμπτωση. Το Langtang Lirung δεν προκαλεί για πρώτη φορά μια τεράστια χιονοστιβάδα πάγου και βράχων.

Στις 25 Απριλίου 2015, κατά τον καταστροφικό σεισμό των 7,8 Ρίχτερ στο Νεπάλ, τεράστιες μάζες χιονιού, πάγου και βράχων αποκολλήθηκαν από την ίδια ορεινή περιοχή και κατέστρεψαν το χωριό Langtang.

Η διαφορά είναι καθοριστική.

Το 2015 ο σεισμός προκάλεσε την κατάρρευση. Το 2026 η κατάρρευση ήταν τόσο μεγάλη ώστε δημιούργησε η ίδια σεισμικό σήμα.

Το USGS υπολογίζει ότι το πρώτο φετινό γεγονός παρήγαγε ενέργεια αντίστοιχη με σεισμό μεγέθους περίπου 5,2, ενώ τρεις ώρες αργότερα καταγράφηκε και δεύτερο γεγονός αντίστοιχο περίπου με 4,2. 

Η περιοχή έχει ιστορικό καταστροφικών rock–ice avalanches, αλλά ο μηχανισμός αυτή τη φορά είναι διαφορετικός.

Τα σημαντικότερα προηγούμενα είναι:

• Langtang, Νεπάλ – 25 Απριλίου 2015: ο σεισμός M7,8 προκάλεσε τεράστια χιονοστιβάδα χιονιού, πάγου και βράχων που κατέστρεψε το χωριό Langtang. Μελέτες δίνουν περισσότερους από 350 νεκρούς ή αγνοούμενους. Νεότερη έρευνα έδειξε μάλιστα ότι το ασυνήθιστα μεγάλο χιόνι και οι υψηλότερες θερμοκρασίες ενίσχυσαν την κινητικότητα και την καταστροφική ισχύ της χιονοστιβάδας.
• Chamoli, Ινδικά Ιμαλάια – 7 Φεβρουαρίου 2021: αυτό είναι ίσως το πιο κοντινό προηγούμενο στο σημερινό Νεπάλ. Περίπου 27 εκατ. κυβικά μέτρα βράχου και παγετωνικού πάγου αποκολλήθηκαν από το Ronti Peak χωρίς να απαιτείται μεγάλος σεισμός ως αρχικό αίτιο. Η rock–ice avalanche μετατράπηκε γρήγορα σε τεράστια debris flow, καταστρέφοντας δύο υδροηλεκτρικά έργα και αφήνοντας πάνω από 200 νεκρούς ή αγνοούμενους.
• Kolka–Karmadon, Καύκασος – 2002: περίπου 100 εκατ. κυβικά μέτρα βράχου και πάγου κατέρρευσαν, παρέσυραν σχεδόν ολόκληρο τον παγετώνα Kolka και κινήθηκαν περίπου 20 χλμ. Η λασποροή συνέχισε άλλα 15 χλμ. και σκοτώθηκαν περίπου 140 άνθρωποι. Για χρόνια θεωρούνταν σχεδόν μοναδικό φαινόμενο παγκοσμίως.
• Aru, Θιβέτ – 2016: δύο γειτονικοί παγετώνες κατέρρευσαν μέσα σε μόλις δύο μήνες. Οι όγκοι ήταν περίπου 68 και 83 εκατ. κυβικά μέτρα. Η Nature Geoscience χαρακτήρισε το διπλό γεγονός πρωτοφανές και συνέδεσε τον μηχανισμό με συνδυασμό κλιματικών/μετεωρολογικών παραγόντων, νερού κάτω από τους παγετώνες και εξαιρετικά χαμηλής τριβής στη βάση τους.

93.000 άνθρωποι επηρεάστηκαν – 17.000 παιδιά χρειάζονται βοήθεια

Οι συνέπειες δεν περιορίζονται στους νεκρούς και τους αγνοουμένους.

Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός υπολογίζει ότι τουλάχιστον 93.000 άνθρωποι έχουν επηρεαστεί άμεσα και χρειάζονται βοήθεια.

Η UNICEF αναφέρει ότι 17.000 παιδιά χρειάζονται επειγόντως ανθρωπιστική υποστήριξη, ενώ 18 σχολεία έχουν καταστραφεί και ακόμη 20 έχουν υποστεί ζημιές.

Σε προσωρινά καταλύματα βρίσκονται και παιδιά που χωρίστηκαν από τις οικογένειές τους, με τις αρχές να προσπαθούν να τα επανενώσουν με συγγενείς.

Και ένας δεύτερος υγειονομικός κίνδυνος

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ζημιές σε έξι υγειονομικές μονάδες, ενώ οκτώ εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας αγνοούνται.

Ο WHO προειδοποιεί ότι μετά από μία καταστροφή τέτοιας κλίμακας, ο συνωστισμός, η μετακίνηση πληθυσμών και η διακοπή της ύδρευσης και της αποχέτευσης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο λοιμώξεων, ιδιαίτερα διαρροϊκών και αναπνευστικών νοσημάτων.

Τα νεκροτομεία δεν επαρκούν

Το μέγεθος της καταστροφής έχει δημιουργήσει ακόμη ένα πρόβλημα για τις αρχές: την ταυτοποίηση των θυμάτων.

Στην Chitwan, όπου οι υπάρχοντες χώροι μπορούσαν να δεχθούν συνολικά μόλις 30–50 σορούς, δημιουργήθηκε προσωρινή εγκατάσταση με δυνατότητα περίπου 250 θέσεων.

Στην Pokhara οι διαθέσιμοι χώροι είχαν επίσης φθάσει ήδη στα όριά τους. Οι αρχές χρησιμοποιούν φωτογραφίες, αποτυπώματα και, όταν χρειάζεται, DNA για την ταυτοποίηση.

Η κυβέρνηση του Νεπάλ δήλωσε μάλιστα στις 29 Αυγούστου ότι ζητά πλέον διεθνή τεχνική βοήθεια ειδικά σε τομείς όπως η ταυτοποίηση θυμάτων, οι εξετάσεις DNA, η μακροχρόνια διατήρηση και η διάσωση ανθρώπων που μπορεί να έχουν εγκλωβιστεί σε σήραγγες.

Θα μπορούσε να υπάρξει προειδοποίηση πριν φθάσει η καταστροφή;

Ίσως το πιο ενδιαφέρον επιστημονικό συμπέρασμα από την τραγωδία αφορά το μέλλον.

Ο καθηγητής Niels Hovius του GFZ επισημαίνει ότι το σεισμικό σήμα μιας τόσο μεγάλης κατάρρευσης μπορεί να ανιχνευθεί σχεδόν αμέσως.

Εάν η ανίχνευση συνδεθεί με αυτοματοποιημένους υπολογισμούς της κατεύθυνσης και της ταχύτητας της ροής, θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης.

Σε ορισμένες περιοχές χαμηλότερα στην κοιλάδα ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε, σύμφωνα με τους επιστήμονες, να προσφέρει από λίγα έως και αρκετές δεκάδες λεπτά προειδοποίησης.

Σε μια καταστροφή όπου η διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο μπορεί να είναι μερικά λεπτά, αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

«Digital twin» για τα Ιμαλάια

Το GFZ εργάζεται ήδη πάνω σε μια πιο προηγμένη προσέγγιση.

Το σχέδιο βασίζεται στη δημιουργία ενός ψηφιακού διδύμου – digital twin – ορεινών περιοχών, το οποίο θα συγκεντρώνει συνεχώς:

• σεισμολογικά δεδομένα,

• δορυφορικές εικόνες,

• μετεωρολογικές παρατηρήσεις,

• στάθμες ποταμών,

• δεδομένα κατολισθήσεων,

• και μοντέλα της μορφολογίας του εδάφους.

Αλγόριθμοι θα μπορούν στη συνέχεια να αναγνωρίζουν ένα μεγάλο συμβάν σχεδόν τη στιγμή που συμβαίνει και να υπολογίζουν την πιθανή πορεία του.

Πιλοτική εφαρμογή τέτοιων τεχνολογιών σχεδιάζεται ήδη για περιοχές των Ιμαλαΐων.

Η τραγωδία στο Νεπάλ δείχνει έτσι ένα νέο είδος κινδύνου που απασχολεί όλο και περισσότερο τους επιστήμονες.

Δεν πρόκειται μόνο για έναν παγετώνα που λιώνει.

Πρόκειται για την πιθανότητα να αποσταθεροποιηθούν ολόκληρα ορεινά συστήματα καθώς αλλάζουν οι θερμοκρασίες, το permafrost, οι παγετώνες και οι ποσότητες νερού που κυκλοφορούν μέσα στις ρωγμές των πετρωμάτων.

Και όταν εκατομμύρια τόνοι βράχου και πάγου αρχίσουν να κινούνται από ύψος χιλιάδων μέτρων, η ενέργεια που απελευθερώνεται μπορεί να μοιάζει ακόμη και με εκείνη ενός σεισμού.

Πηγές

US Geological Survey (USGS) – 2026 Nepal Debris Avalanche and Flash Flood
GFZ Helmholtz Centre for Geosciences – Extreme flash flood in China and Nepal
Reuters – δορυφορική ανάλυση της κατάρρευσης και της πορείας των συντριμμιών
ICIMOD – επιστημονική παρακολούθηση της πλημμύρας και των παγετωνικών κινδύνων

Zeke Hausfather / The Climate Brink – ανάλυση δεδομένων ERA5 για τις θερμοκρασίες της περιοχής 

117 σεισμοί σε 55 ώρες στην Κωνσταντινούπολη: Γιατί διαφωνούν οι σεισμολόγοι – Τι σημαίνει το «2045» και ο φόβος για 7άρι

 

medlabnews.gr

Νέα σεισμική κινητικότητα ανοιχτά της Κωνσταντινούπολης επαναφέρει το ερώτημα που φοβίζει εκατομμύρια κατοίκους: πλησιάζει ο μεγάλος σεισμός του Μαρμαρά; Μέσα σε μόλις 55 ώρες το Παρατηρητήριο Kandilli κατέγραψε 117 μικροσεισμούς νότια των Πριγκηποννήσων. Οι επιστήμονες, όμως, διαφωνούν έντονα ως προς το τι σημαίνει αυτή η δραστηριότητα – και κυρίως ως προς το πότε και πόσο μεγάλος μπορεί να είναι ο επόμενος ισχυρός σεισμός.

Η Κωνσταντινούπολη παρακολουθεί ξανά με ανησυχία τον Μαρμαρά.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Boğaziçi University Kandilli Observatory and Earthquake Research Institute, από τις 06:00 της 18ης Αυγούστου έως τις 13:00 της 20ής Αυγούστου 2026, δηλαδή μέσα σε περίπου 55 ώρες, καταγράφηκαν 117 σεισμοί σε περιοχή ακτίνας περίπου 20 χιλιομέτρων νότια των Πριγκηποννήσων.

Τα μεγέθη κυμάνθηκαν από 0,7 έως 3,1. Το Kandilli χαρακτηρίζει την ακολουθία όχι ως ένδειξη επικείμενου μεγάλου σεισμού, αλλά ως μια χρονικά και χωρικά συγκεντρωμένη σειρά μικροσεισμών. Οι μηχανισμοί γένεσης όσων σεισμών κατέστη δυνατό να αναλυθούν εμφανίζονται αρκετά παρόμοιοι, γεγονός που υποδηλώνει ότι εξελίσσονται στο ίδιο ή σε παρόμοιο σύστημα ρηγμάτων.

Γιατί οι 117 σεισμοί προκαλούν τόσο μεγάλη συζήτηση

Το πρόβλημα δεν είναι το μέγεθός τους. Οι περισσότεροι είναι τόσο μικροί ώστε πολλοί κάτοικοι δεν τους αντιλήφθηκαν καν.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι πού συμβαίνουν.

Η σεισμική δραστηριότητα εντοπίζεται στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή νότια της Κωνσταντινούπολης, κοντά σε τμήματα του Βόρειου Ανατολιακού Ρήγματος, το οποίο θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα ενεργά ρήγματα στην περιοχή.

Ακριβώς εκεί βρίσκεται και η μεγάλη επιστημονική αντιπαράθεση.

Ο γεωλόγος Prof. Dr. Okan Tüysüz υπογραμμίζει ότι η συγκεκριμένη ακολουθία δείχνει ουσιαστικά πως το σύστημα είναι ενεργό, αλλά δεν μπορεί από μόνη της να θεωρηθεί προειδοποίηση ότι επίκειται μεγάλος σεισμός.

Επιπλέον, απορρίπτει την ιδέα ότι οι μικρές δονήσεις «ξεφορτώνουν» το ρήγμα από την επικίνδυνη ενέργεια. Τα μεγέθη είναι πολύ μικρά για να οδηγήσουν σε ένα τέτοιο συμπέρασμα.

Υπάρχει και ένας βασικός κανόνας της σεισμολογίας που συχνά χάνεται στους εντυπωσιακούς τίτλους: ένας μικρός σεισμός χαρακτηρίζεται ως προσεισμός μόνο εκ των υστέρων, εάν ακολουθήσει μεγαλύτερος σεισμός. Δεν υπάρχει σήμερα μέθοδος που να επιτρέπει να κοιτάξουμε μια τέτοια ακολουθία και να πούμε αξιόπιστα ότι αποτελεί προειδοποίηση σεισμού συγκεκριμένου μεγέθους και χρόνου.

Τότε γιατί γίνεται λόγος για σεισμό άνω των 7;

Εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά.

Το γεγονός ότι οι 117 μικροσεισμοί δεν αποτελούν αποδεδειγμένο προάγγελο μεγάλου σεισμού δεν σημαίνει ότι ο μακροπρόθεσμος σεισμικός κίνδυνος για την Κωνσταντινούπολη είναι μικρός.

Πρόκειται για δύο διαφορετικά ζητήματα.

Πρόσφατη διεθνής επιστημονική έρευνα για το κύριο ρήγμα του Μαρμαρά περιγράφει μια σταδιακή μετατόπιση της σεισμικής δραστηριότητας προς τα ανατολικά κατά τα τελευταία περίπου 15 χρόνια. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στο θεωρούμενο ως κλειδωμένο τμήμα των Πριγκηποννήσων, νότια της Κωνσταντινούπολης, το οποίο σύμφωνα με τους ερευνητές διαθέτει τη δυνατότητα να παραγάγει σεισμό περίπου μεγέθους 7.

Παλαιότερες μελέτες είχαν επίσης εντοπίσει νότια της Κωνσταντινούπολης ένα τμήμα του ρήγματος μήκους περίπου 30 χιλιομέτρων με πολύ περιορισμένη σεισμικότητα, το οποίο ερμηνεύθηκε ως πιθανώς «κλειδωμένο» και επομένως ικανό να συσσωρεύει τεκτονική τάση.

Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι τον Ιούλιο του 2026 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, σε συνάντηση υπουργών Υγείας στην ίδια την Κωνσταντινούπολη για την προετοιμασία απέναντι σε μεγάλους σεισμούς, ανέφερε ότι δημοσιευμένες επιστημονικές εκτιμήσεις τοποθετούν την πιθανότητα ενός σεισμού μεγέθους 7 ή μεγαλύτερου που θα επηρεάσει την Κωνσταντινούπολη μέσα στις επόμενες δεκαετίες περίπου στο 40–60%. Πρόκειται για πιθανοτική εκτίμηση και όχι για πρόβλεψη ημερομηνίας.

Τι είναι λοιπόν το περίφημο «2045»;

Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Το 2045 δεν αποτελεί επίσημο χρονικό «ορόσημο» της σεισμολογίας ούτε υπάρχει επιστημονική συναίνεση ότι μεγάλος σεισμός δεν μπορεί να γίνει νωρίτερα.

Η ημερομηνία συνδέεται κυρίως με τον Τούρκο γεωφυσικό Prof. Dr. Övgün Ahmet Ercan, ο οποίος εδώ και χρόνια υποστηρίζει μια διαφορετική εκτίμηση από αρκετούς συναδέλφους του.

Με αφορμή τους νέους μικροσεισμούς επανέλαβε ότι δεν πρέπει να δημιουργείται πανικός μόνο από τον αριθμό των μικρών δονήσεων και υποστήριξε ότι ο μεγάλος σεισμός του βόρειου Μαρμαρά δεν αναμένεται, κατά τη δική του εκτίμηση, πριν από περίπου το 2045. Ως πιθανότερη περίοδο έχει κατά καιρούς αναφέρει μεταγενέστερες δεκαετίες, ακόμη και γύρω στο 2075.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η θεωρία αυτή δεν εμφανίστηκε τώρα.

Ο Ercan μιλούσε ήδη από το 2016 για το 2045, βασίζοντας την εκτίμησή του στην ιστορική ακολουθία μεγάλων σεισμών στον Μαρμαρά. Το 2025, μετά τον σεισμό των 6,2 στο Σιλίβρι, επανέλαβε ότι κατά τη δική του ανάλυση οι επόμενοι σημαντικοί σεισμοί μπορεί να είναι περίπου 6,7 στην περιοχή προς την Κωνσταντινούπολη και 6,9–7,1 δυτικότερα, και ότι δεν θεωρεί πιθανό ένα ενιαίο γεγονός 7,5–8.

Άλλοι σεισμολόγοι διαφωνούν θεμελιωδώς.

Η αντίθετη «σχολή»: Το ρήγμα μπορεί να δώσει πάνω από 7

Ο γνωστός Τούρκος γεωεπιστήμονας Prof. Dr. Naci Görür έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι ο σεισμός των 6,2 του Απριλίου 2025 δεν ήταν ο μεγάλος σεισμός που αναμένεται στον Μαρμαρά και ότι τμήματα του ρήγματος εξακολουθούν να συσσωρεύουν τάση, με δυνατότητα παραγωγής σεισμού μεγαλύτερου των 7.

Αντίστοιχα, έρευνα που παρουσιάστηκε το 2026 από διεθνή ομάδα επιστημόνων με συμμετοχή του γερμανικού GFZ και της τουρκικής AFAD περιγράφει μια προοδευτική προς ανατολάς εξέλιξη των ρήξεων κατά μήκος του κύριου ρήγματος του Μαρμαρά, προς το κλειδωμένο τμήμα νοτίως της Κωνσταντινούπολης. Οι ίδιοι οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη συνεχούς παρακολούθησης της περιοχής.

Υπάρχει όμως και ακόμη πιο διαφορετική άποψη. Ο Prof. Dr. Şener Üşümezsoy έχει υποστηρίξει ότι το ρήγμα των Πριγκηποννήσων είναι παλαιό και δεν αποτελεί το τμήμα από το οποίο θα προέλθει ο καταστροφικός σεισμός που φοβάται η Κωνσταντινούπολη.

Έτσι εξηγείται γιατί οι δηλώσεις των Τούρκων επιστημόνων ακούγονται τόσο αντιφατικές: διαφωνούν για το ποια ακριβώς τμήματα είναι κλειδωμένα, πόσο μεγάλο μήκος μπορεί να σπάσει ταυτόχρονα και συνεπώς για το μέγιστο πιθανό μέγεθος και τον χρονικό ορίζοντα.

Οι μικροσεισμοί «αδειάζουν» το μεγάλο ρήγμα;

Όχι σε βαθμό που να επιτρέπει εφησυχασμό.

Αυτό είναι ένα από τα συχνότερα λάθη μετά από ακολουθίες πολλών μικρών σεισμών.

Η κλίμακα μεγέθους είναι λογαριθμική. Ένας σεισμός μεγέθους 7 απελευθερώνει ασύγκριτα περισσότερη σεισμική ενέργεια από έναν σεισμό μεγέθους 3. Επομένως, εκατοντάδες μικροσεισμοί αυτού του μεγέθους δεν σημαίνουν ότι αποφορτίστηκε το σύστημα από την ενέργεια που απαιτείται για έναν μεγάλο σεισμό.

Το ίδιο επισημαίνει και ο Tüysüz για τη σημερινή ακολουθία: τα γεγονότα είναι πολύ μικρά ώστε να δικαιολογούν την ιδέα ότι το μεγάλο ρήγμα «ξεφορτώνεται».

Και ο σεισμός των 6,2 του 2025;

Ο σεισμός Mw 6,2 της 23ης Απριλίου 2025 στον Μαρμαρά έχει αποκτήσει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον επειδή ήταν ο μεγαλύτερος σεισμός στο κύριο ρήγμα του Μαρμαρά για περισσότερα από 60 χρόνια.

Οι αναλύσεις που ακολούθησαν έδειξαν ότι τμήματα του ρήγματος συμπεριφέρονται διαφορετικά: άλλα εμφανίζουν βραδεία ολίσθηση, άλλα μεταβατική συμπεριφορά και άλλα θεωρούνται κλειδωμένα.

Αυτό ακριβώς κάνει τόσο δύσκολη την απάντηση στην ερώτηση «πότε θα γίνει ο μεγάλος σεισμός».

Άρα, έρχεται μεγάλος σεισμός στην Κωνσταντινούπολη;

Η επιστημονικά ακριβής απάντηση είναι:

Οι 117 μικροσεισμοί δεν αποτελούν σήμερα απόδειξη ότι ένας μεγάλος σεισμός είναι άμεσος ή επικείμενος.

Ταυτόχρονα όμως, ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος μεγάλου σεισμού στον Μαρμαρά παραμένει πραγματικός και πολύ σοβαρός.

Η επιστήμη μπορεί να προσδιορίσει ενεργά ρήγματα, να μετρήσει τη συσσώρευση παραμόρφωσης, να κατασκευάσει πιθανοτικά μοντέλα και να εκτιμήσει τα πιθανά μεγέθη. Δεν μπορεί όμως σήμερα να προβλέψει αξιόπιστα ότι ένας σεισμός θα συμβεί σε συγκεκριμένη ημέρα, μήνα ή έτος.

Γι' αυτό και το «2045» πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εκτίμηση ενός συγκεκριμένου επιστήμονα και όχι ως ημερομηνία ασφαλείας για την Κωνσταντινούπολη.

Το ουσιαστικό μήνυμα των 117 μικροσεισμών είναι διαφορετικό: κάτω από τον Μαρμαρά βρίσκεται ένα ενεργό και σύνθετο τεκτονικό σύστημα, δίπλα σε μία μητρόπολη περισσότερων από 15 εκατομμύρια κατοίκων, και η πραγματική άμυνα απέναντί του δεν είναι η πρόβλεψη της ημερομηνίας αλλά η σεισμική θωράκιση.

Περού: Σεισμός 7,2 μετά τα φονικά χτυπήματα σε Κολομβία και Βενεζουέλα – Συνδέονται μεταξύ τους;

medlabnews.gr

Τρέμει ξανά η Νότια Αμερική μετά τους μεγάλους σεισμούς σε Κολομβία και Βενεζουέλα – Γιατί το Περού δίνει 7,2 και το USGS 6,7 και τι λένε οι σεισμολόγοι για πιθανή σύνδεση

Ισχυρός σεισμός συγκλόνισε το Περού το μεσημέρι της Πέμπτης 20 Αυγούστου, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία καθώς έρχεται έπειτα από μια σειρά ισχυρών και καταστροφικών σεισμών που έχουν πλήξει τις τελευταίες εβδομάδες τη Νότια Αμερική.

Και εδώ υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια: ο σεισμός αναφέρεται τόσο ως 7,2 όσο και ως 6,7 Ρίχτερ στα διεθνή μέσα – και οι δύο αριθμοί προέρχονται από επίσημους σεισμολογικούς φορείς.

Το Instituto Geofísico del Perú (IGP) υπολόγισε το μέγεθος σε 7,2, με επίκεντρο 35 χιλιόμετρα βόρεια της Coracora, στην επαρχία Parinacochas της περιοχής Ayacucho, και εστιακό βάθος 108 χιλιομέτρων.

Το αμερικανικό USGS, αντίθετα, υπολόγισε το ίδιο γεγονός σε 6,7, τοποθετώντας το επίκεντρο περίπου 38 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Upahuacho και δίνοντας μικρότερο εστιακό βάθος. Το USGS έχει καταγράψει το γεγονός ως σεισμό M6.7.

Τρεις τραυματίες – Δεν έχουν αναφερθεί νεκροί

Τα πρώτα λεπτά μετά τον σεισμό υπήρχαν αναφορές ότι δεν είχαν καταγραφεί τραυματισμοί.

Καθώς όμως προχωρούσαν οι έλεγχοι στις απομακρυσμένες περιοχές των Άνδεων, ο απολογισμός άλλαξε.

Σύμφωνα με νεότερη ενημέρωση του επικεφαλής του INDECI, Luis Vásquez, έχουν καταγραφεί τρεις ελαφρά τραυματίες, παιδιά που υπέστησαν κακώσεις ή πτώσεις κατά τη διάρκεια της εκκένωσης κτιρίων.

Μέχρι στιγμής δεν έχει αναφερθεί κανένας θάνατος.

Οι αρχές έχουν καταγράψει επίσης, σύμφωνα με την ίδια νεότερη ενημέρωση:

• 22 κατοικίες με ζημιές

• 10 σχολικές εγκαταστάσεις με βλάβες

• 12 δομές υγείας με ζημιές ή προβλήματα

• κατολισθήσεις και πτώσεις βράχων σε ορεινές περιοχές και δρόμους.

Οι περισσότερες αναφορές προέρχονται από τις περιοχές Ayacucho, Apurímac και Cusco, ιδιαίτερα τις επαρχίες Parinacochas και Lucanas.

Νωρίτερα, το Associated Press είχε μεταδώσει μικρότερο προσωρινό απολογισμό, με δύο τραυματίες, 22 κατοικίες, έξι δομές υγείας και ένα σχολείο. Η διαφορά οφείλεται στην εξέλιξη της καταγραφής των ζημιών όσο έφθαναν στοιχεία από τις απομακρυσμένες κοινότητες.

Ο σεισμός έγινε αισθητός εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά

Η δόνηση σημειώθηκε στις 13:00:16 τοπική ώρα της 20ής Αυγούστου και έγινε αισθητή σε μεγάλο μέρος του νότιου και κεντρικού Περού.

Αναφορές υπήρξαν από:

Ayacucho, Ica, Arequipa, Huancavelica, Apurímac, Cusco, αλλά ακόμη και από την πρωτεύουσα Λίμα, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Το μεγάλο εστιακό βάθος εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί οι σεισμικές δονήσεις μπορούσαν να γίνουν αντιληπτές σε τόσο μεγάλη γεωγραφική έκταση.

Πώς γίνεται ένας σεισμός 7,2 να προκαλεί σχετικά περιορισμένες ζημιές;

Αυτό είναι ίσως το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο του συγκεκριμένου σεισμού.

Ένας σεισμός μεγέθους 7 και άνω θεωρείται πολύ ισχυρός. Ωστόσο, το μέγεθος δεν είναι το μόνο στοιχείο που καθορίζει τις καταστροφές.

Ο πρόεδρος του IGP, σεισμολόγος Hernando Tavera, επισήμανε ότι το μεγάλο εστιακό βάθος περιόρισε σημαντικά τις επιπτώσεις στην επιφάνεια.

Το IGP υπολόγισε βάθος 108 χιλιομέτρων και ένταση μόλις III-IV στην κλίμακα Mercalli στην Coracora, παρά το μέγεθος 7,2.

Αυτό σημαίνει ότι ένα σημαντικό τμήμα της σεισμικής ενέργειας διασκορπίστηκε πριν φτάσει στην επιφάνεια.

Αντίθετα, ένας μικρότερος αλλά πολύ πιο επιφανειακός σεισμός μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο καταστροφικός εάν σημειωθεί κοντά σε πυκνοκατοικημένη περιοχή και σε ευάλωτες κατασκευές.

Χαρακτηριστικό είναι ότι μόλις τον Ιούλιο, σεισμός περίπου 5,5 βαθμών στην περιοχή Junín του Περού είχε προκαλέσει τουλάχιστον πέντε θανάτους και καταστροφές σε δεκάδες κατοικίες.

Υπήρξε κίνδυνος για τσουνάμι;

Όχι.

Η Διεύθυνση Υδρογραφίας και Ναυσιπλοΐας του Πολεμικού Ναυτικού του Περού απέκλεισε κίνδυνο τσουνάμι.

Ο συγκεκριμένος σεισμός είχε το επίκεντρό του στην ενδοχώρα των Άνδεων και όχι κάτω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, επομένως δεν υπήρχε ο μηχανισμός μεγάλης απότομης μετατόπισης του θαλάσσιου πυθμένα που απαιτείται για την παραγωγή σημαντικού τσουνάμι.

Έχουν καταγραφεί μετασεισμοί;

Ναι. Μετά την κύρια δόνηση καταγράφηκαν μικρότεροι σεισμοί. Σύμφωνα με τις πρώτες ενημερώσεις, τουλάχιστον μία από τις ισχυρότερες μετασεισμικές δονήσεις είχε μέγεθος περίπου 4,2, χωρίς να αναφερθούν πρόσθετες ζημιές.

Οι περουβιανές αρχές συνεχίζουν την παρακολούθηση της σεισμικής ακολουθίας και τις αυτοψίες στις πληγείσες περιοχές.

Συνδέεται ο σεισμός του Περού με εκείνους της Κολομβίας και της Βενεζουέλας;

Η χρονική ακολουθία είναι εντυπωσιακή.

Μέσα σε περίπου δύο μήνες η Νότια Αμερική έχει βιώσει πολύ μεγάλους σεισμούς:

Βενεζουέλα → Κολομβία → Περού.

Στις 10 Αυγούστου η δυτική Κολομβία χτυπήθηκε από σεισμό 7,4, τον ισχυρότερο στη χώρα εδώ και δεκαετίες, με εκατοντάδες νεκρούς και τεράστιες καταστροφές.

Η Βενεζουέλα είχε προηγουμένως πληγεί από ισχυρή σεισμική δραστηριότητα τον Ιούνιο.

Η σχεδόν διαδοχική εμφάνιση τόσο μεγάλων σεισμών δημιουργεί εύλογα το ερώτημα:

«Ξύπνησε» ο ένας σεισμός τον επόμενο;

Η μέχρι σήμερα επιστημονική απάντηση είναι όχι.

Σεισμολόγοι που μίλησαν μετά τον σεισμό του Περού χαρακτηρίζουν τη χρονική συγκέντρωση των γεγονότων ως σύμπτωση και όχι ως σεισμική αλυσιδωτή αντίδραση. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ο σεισμός της Κολομβίας «προκάλεσε» αυτόν του Περού ή ότι οι σεισμοί της Βενεζουέλας ενεργοποίησαν ολόκληρη τη Νότια Αμερική.

Έχουν όμως κάτι κοινό

Υπάρχει, ωστόσο, μια σημαντική γεωλογική σχέση.

Το δυτικό τμήμα της Νότιας Αμερικής αποτελεί ένα από τα πλέον ενεργά σεισμικά συστήματα του πλανήτη.

Στο Περού, η ωκεάνια πλάκα Nazca βυθίζεται κάτω από την πλάκα της Νότιας Αμερικής. Η διαδικασία αυτή –η υποβύθιση– είναι υπεύθυνη για μεγάλο μέρος των ισχυρών σεισμών κατά μήκος των Άνδεων.

Παρόμοια τεκτονική αλληλεπίδραση της πλάκας Nazca με τη Νότια Αμερική υπάρχει και στην Κολομβία.

Η Βενεζουέλα, όμως, αποτελεί διαφορετική περίπτωση: η σεισμικότητά της σχετίζεται κυρίως με το όριο και τα συστήματα ρηγμάτων μεταξύ της πλάκας της Καραϊβικής και της Νότιας Αμερικής.

Επομένως:

οι σεισμοί έχουν κοινό ευρύτερο τεκτονικό υπόβαθρο μιας εξαιρετικά ενεργής ηπείρου, αλλά δεν αποτελούν, με τα σημερινά στοιχεία, μία κοινή σεισμική ακολουθία.

Συμβαίνουν πράγματι περισσότεροι μεγάλοι σεισμοί το 2026;

Η συγκέντρωση πολλών πολύ ισχυρών σεισμών μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορεί εύκολα να δημιουργήσει την εντύπωση ότι «κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει στον πλανήτη».

Σύμφωνα όμως με σεισμολόγους, παρότι το 2026 έχουν ήδη σημειωθεί αρκετοί σεισμοί μεγέθους άνω του 7, ο αριθμός εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα στη φυσιολογική στατιστική διακύμανση της παγκόσμιας σεισμικότητας.

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή επιστημονικές ενδείξεις ότι έχει αρχίσει κάποια παγκόσμια αλυσιδωτή ενεργοποίηση σεισμών.

Γιατί το Περού είναι μία από τις πιο σεισμογενείς χώρες στον κόσμο

Το Περού βρίσκεται στο λεγόμενο Δαχτυλίδι της Φωτιάς του Ειρηνικού, τη μεγάλη ζώνη υποβύθισης και ρηγμάτων που περιβάλλει τον Ειρηνικό.

Μόνο μέσα στο 2026 το IGP είχε ήδη καταγράψει 568 σεισμικά γεγονότα έως τον σεισμό της 20ής Αυγούστου, δηλαδή κατά μέσο όρο περίπου δύο έως τρεις καταγεγραμμένους σεισμούς την ημέρα.

Η χώρα έχει γνωρίσει ορισμένους από τους πλέον καταστροφικούς σεισμούς στην ιστορία της Νότιας Αμερικής.

Το 2007, σεισμός μεγέθους 7,9 στην περιοχή Ica/Pisco προκάλεσε σχεδόν 600 θανάτους και τεράστιες υλικές καταστροφές.

Τι κρατάμε από τον σεισμό της 20ής Αυγούστου

Ο σεισμός του Ayacucho ήταν αναμφίβολα πολύ ισχυρός, αλλά μέχρι στιγμής το Περού φαίνεται να απέφυγε μία μεγάλη καταστροφή.

Το ασυνήθιστα μεγάλο εστιακό βάθος, η θέση του επικέντρου σε σχετικά αραιοκατοικημένη περιοχή και η εξασθένηση της σεισμικής κίνησης μέχρι την επιφάνεια φαίνεται ότι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο.

Και παρά την εντυπωσιακή χρονική γειτνίαση με τους καταστροφικούς σεισμούς της Κολομβίας και της Βενεζουέλας, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επιστημονική ένδειξη ότι οι τρεις σεισμικές κρίσεις αποτελούν μία ενιαία αλληλουχία.

Η καταγραφή των ζημιών βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και ο απολογισμός μπορεί να αλλάξει.

Πηγές

Instituto Geofísico del Perú – επίσημο σεισμικό δελτίο IGP/CENSIS/RS 2026-0568:
Επίσημη καταγραφή IGP για τον σεισμό της Ayacucho

Reuters:
Strong earthquake strikes central Peru – Reuters

Associated Press:
Magnitude 6.7 earthquake shakes Peru's southern Andes – AP

EFE:
Un terremoto de magnitud 7,2 sacude el sur de Perú – EFE

✅ Jefe del #INDECI conduce desde el COEN las acciones de monitoreo de la situación por el #sismo registrado esta tarde en Ayacucho. pic.twitter.com/HCu2yt2h7X

— INDECI (@indeciperu) August 20, 2026

🇵🇪 NOW: Ayacucho reels after 7.2 quake
Images show residents pouring into the streets of Coracora, Ayacucho, Peru moments after the magnitude 7.2 earthquake struck Thursday afternoon.pic.twitter.com/hYcfHtbthY https://t.co/ChxPDLrSaw

— War Updates FC (@k_c_shivansh) August 20, 2026

Σεισμός-τέρας 7,7 στην Ινδονησία: 47 νεκροί, τσουνάμι 1,61 μ. και 235 μετασεισμοί – Έχει σχέση με το 7,4 της Κολομβίας; (video)

 medlabnews.gr

UPDATE 16 Αυγούστου: Αυξάνονται οι νεκροί – Περισσότεροι από 230 μετασεισμοί

Νεότερα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι οι συνέπειες του ισχυρότατου σεισμού των 7,7 Ρίχτερ στο Flores της Ινδονησίας είναι μεγαλύτερες από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί.

Ο απολογισμός έχει αυξηθεί σε τουλάχιστον 47 νεκρούς, ενώ τουλάχιστον 50 άνθρωποι έχουν μεταφερθεί σε νοσοκομεία. Οι αρχές προειδοποιούν ότι ο αριθμός των θυμάτων ενδέχεται να αυξηθεί, καθώς κατολισθήσεις έχουν αποκλείσει απομακρυσμένα χωριά και δυσκολεύουν την πρόσβαση των σωστικών συνεργείων. Περίπου 2.000 κάτοικοι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, 157 κατοικίες έχουν υποστεί πολύ σοβαρές ζημιές, άλλες 41 μέτριες και 148 ελαφρύτερες. Ζημιές έχουν καταγραφεί επίσης σε 87 σχολεία, 18 υγειονομικές εγκαταστάσεις, χώρους λατρείας και δημόσια κτίρια.

Το τσουνάμι τελικά έφτασε τα 1,61 μέτρα

Ένα από τα σημαντικότερα νεότερα δεδομένα αφορά το τσουνάμι.

Οι πρώτες αναφορές έκαναν λόγο για κύματα έως περίπου 94 εκατοστά. Νεότερες μετρήσεις όμως έδειξαν ότι στο Riung, στην περιοχή Ngada, το τσουνάμι έφτασε τα 1,61 μέτρα.

Στο Maurole της Ende καταγράφηκε κύμα περίπου 0,94 μ., ενώ κύματα άνω του μισού μέτρου παρατηρήθηκαν και σε άλλες περιοχές. Στο Riung, εικόνες έδειξαν λάσπη και συντρίμμια στην παράκτια ζώνη, αλιευτικά σκάφη να έχουν μεταφερθεί στην ξηρά και υποδομές να έχουν υποστεί ζημιές.

Επομένως η ακριβής διατύπωση πλέον είναι:

Ο σεισμός Μ7,7 προκάλεσε πραγματικό τοπικό τσουνάμι, με μέγιστη μέχρι στιγμής καταγεγραμμένη στάθμη περίπου 1,61 μέτρα.

Η προειδοποίηση για μεγαλύτερο τσουνάμι ήρθη περίπου τρεις ώρες μετά τον σεισμό.

Περισσότεροι από 235 μετασεισμοί

Η μετασεισμική ακολουθία είναι εξαιρετικά έντονη.

Η ινδονησιακή BMKG είχε καταγράψει ήδη τουλάχιστον 235 μετασεισμούς, με τον ισχυρότερο να φτάνει περίπου τα 6,2 Ρίχτερ.

Η μεγάλη συχνότητα των μετασεισμών είναι αναμενόμενη μετά από έναν τόσο μεγάλο και ρηχό σεισμό. Από μόνη της δεν σημαίνει ότι επίκειται μεγαλύτερος σεισμός.

Παγκοσμίως, σύμφωνα με το USGS, η πιθανότητα ένας σεισμός να ακολουθηθεί μέσα σε περίπου μία εβδομάδα από μεγαλύτερο σεισμό στην ίδια περιοχή είναι της τάξης του 5%. Αν συμβεί αυτό, ο πρώτος σεισμός χαρακτηρίζεται εκ των υστέρων προσεισμός και ο μεγαλύτερος γίνεται ο κύριος σεισμός.

Άρα, με τα σημερινά δεδομένα, το Μ7,7 παραμένει ο κύριος σεισμός της ακολουθίας, χωρίς όμως να μπορεί επιστημονικά να δοθεί απόλυτη εγγύηση ότι δεν θα συμβεί μεγαλύτερος.

---

Έχει σχέση με τον σεισμό 7,4 της Κολομβίας;

Το ερώτημα είναι εύλογο, επειδή δύο εξαιρετικά ισχυροί σεισμοί σημειώθηκαν μέσα σε λίγες ημέρες.

Στις 10 Αυγούστου 2026 η δυτική Κολομβία χτυπήθηκε από σεισμό Μ7,4, περίπου 5 χιλιόμετρα από το San José del Palmar. Το USGS προσδιορίζει το εστιακό βάθος σε περίπου 110 χιλιόμετρα.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 15 Αυγούστου, σημειώθηκε ο σεισμός Μ7,7 στο Flores, σε βάθος μόλις περίπου 10 χιλιομέτρων σύμφωνα με το USGS.

Παρά τη χρονική εγγύτητα, δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι ο ένας προκάλεσε τον άλλον.

Γιατί δεν θεωρούνται συνδεδεμένοι;

Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι.

1. Απέχουν περίπου 18.000 χιλιόμετρα.

Βρίσκονται ουσιαστικά σε αντίθετες περιοχές του πλανήτη. Σε τέτοιες αποστάσεις δεν υπάρχει ο μηχανισμός στατικής μεταφοράς τάσεων που παρατηρείται μεταξύ γειτονικών ρηγμάτων.

2. Ανήκουν σε διαφορετικά τεκτονικά συστήματα.

Ο σεισμός της Ινδονησίας αποδίδεται από την BMKG στο Flores Back-Arc Thrust, ένα σύστημα ανάστροφων ρηγμάτων που δημιουργείται από την πολύπλοκη σύγκλιση της αυστραλιανής πλάκας με το σύστημα Sunda–Banda. Η BMKG εκτιμά ότι το συγκεκριμένο ρήγμα έχει δυνατότητα παραγωγής σεισμών περίπου Μ7,8–7,9.

Ο σεισμός της Κολομβίας έγινε στη σεισμικά ενεργή ζώνη της δυτικής Νότιας Αμερικής και είχε πολύ μεγαλύτερο εστιακό βάθος, περίπου 110 χλμ.

3. Η χρονική σύμπτωση δεν αποδεικνύει σχέση.

Το USGS αναφέρει ρητά ότι δύο μεγάλοι σεισμοί που συμβαίνουν κοντά χρονικά αλλά σε τεράστιες αποστάσεις δεν πρέπει να θεωρούνται αυτομάτως συνδεδεμένοι.

Υπάρχει όμως ένας θεωρητικός μηχανισμός

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα επιστημονική εξαίρεση.

Πολύ μεγάλοι σεισμοί μπορούν να προκαλέσουν το λεγόμενο dynamic triggering – δυναμική διέγερση: τα σεισμικά κύματα ταξιδεύουν σε όλο τον πλανήτη και, όταν περάσουν από μια ήδη τεκτονικά φορτισμένη περιοχή, μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να πυροδοτήσουν σεισμική δραστηριότητα.

Το USGS έχει τεκμηριώσει τέτοια φαινόμενα μετά, μεταξύ άλλων, τον σεισμό Μ7,9 του Denali και τον γιγαντιαίο Μ9,1 της Sumatra το 2004.

Όμως υπάρχει μια κρίσιμη λεπτομέρεια: οι σεισμοί που ενεργοποιούνται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις είναι κατά κανόνα μικροί και βραχύβιοι, όχι ανεξάρτητοι καταστροφικοί σεισμοί Μ7+.

Επομένως, δεν υπάρχει σήμερα επιστημονική βάση για να πούμε ότι ο Μ7,4 της Κολομβίας προκάλεσε τον Μ7,7 της Ινδονησίας.

Εκτίμηση βεβαιότητας: >98% ότι δεν αποτελούν μία κοινή σεισμική ακολουθία.

---

Και όμως, μέσα στην ίδια ημέρα έγινε και άλλος μεγάλος σεισμός στην Ινδονησία

Υπάρχει ακόμη μία εντυπωσιακή εξέλιξη.

Λίγες ώρες μετά τον καταστροφικό σεισμό του Flores, ισχυρός σεισμός Μ6,9 σημειώθηκε στη Βόρεια Σουμάτρα, στη δυτική Ινδονησία.

Ο δεύτερος σεισμός είχε πολύ μεγάλο εστιακό βάθος, περίπου 172,5 χιλιόμετρα, γι' αυτό οι ινδονησιακές αρχές δεν περίμεναν αντίστοιχες καταστροφές ή τσουνάμι.

Το γεγονός ότι δύο μεγάλοι σεισμοί σημειώθηκαν στην ίδια χώρα την ίδια ημέρα είναι εντυπωσιακό, αλλά δεν σημαίνει αυτομάτως ότι ήταν μέρος της ίδιας ακολουθίας. Η Ινδονησία εκτείνεται σε χιλιάδες χιλιόμετρα και βρίσκεται πάνω σε πολλά διαφορετικά ενεργά τεκτονικά συστήματα.

---

Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία: το ρήγμα είχε «δώσει» και το 1992

Η BMKG επιβεβαιώνει ότι το Μ7,7 προήλθε από το Flores Back-Arc Thrust και επισημαίνει ότι το ίδιο ευρύτερο σύστημα συνδέεται με τον μεγάλο σεισμό του 1992.

Τότε ένας σεισμός περίπου Μ7,5–7,8 προκάλεσε ένα εξαιρετικά καταστροφικό τσουνάμι στο Flores και περίπου 2.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Αυτό κάνει το σημερινό γεγονός ιδιαίτερα ενδιαφέρον επιστημονικά: μετά από περισσότερα από 30 χρόνια, το Flores Back-Arc Thrust έδωσε ξανά σεισμό σχεδόν στο ανώτερο όριο μεγέθους που του αποδίδει η BMKG.

Ο διευθυντής του Κέντρου Σεισμών και Τσουνάμι της BMKG, Wijayanto, ανέφερε ότι το σύστημα έχει θεωρητικό δυναμικό περίπου 7,8 έως 7,9 Ρίχτερ, ενώ ο σημερινός σεισμός έφτασε το 7,7.

---

Γιατί ο σεισμός της Ινδονησίας ήταν δυνητικά πολύ πιο επικίνδυνος για τσουνάμι από εκείνον της Κολομβίας;

Η σύγκριση είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα:

Κολομβία: Μ7,4 – βάθος περίπου 110 km.
Flores: Μ7,7 – βάθος περίπου 10 km, υποθαλάσσιος και με ανάστροφο μηχανισμό.

Ένας ρηχός υποθαλάσσιος ανάστροφος σεισμός μπορεί να προκαλέσει σημαντική κατακόρυφη μετατόπιση του θαλάσσιου πυθμένα, δηλαδή ακριβώς τον μηχανισμό που μπορεί να δημιουργήσει τσουνάμι.

Αντίθετα, το μεγάλο βάθος του σεισμού της Κολομβίας περιόρισε δραστικά τη δυνατότητα δημιουργίας τσουνάμι.

---

Τι πρέπει τώρα να παρακολουθούν οι σεισμολόγοι;

Το σημαντικότερο επιστημονικό στοιχείο των επόμενων ημερών δεν είναι απλώς ο αριθμός των μετασεισμών αλλά πού ακριβώς κατανέμονται.

Η γεωγραφική κατανομή των εκατοντάδων μετασεισμών μπορεί να αποκαλύψει:

• ποιο ακριβώς τμήμα του Flores Back-Arc Thrust έσπασε,

• πόσο μεγάλη ήταν η επιφάνεια της ρήξης,

• αν η ρήξη σταμάτησε σε κάποιο «κλειδωμένο» γειτονικό τμήμα,

• και πώς μεταβλήθηκαν οι τάσεις στα γειτονικά τμήματα του συστήματος.

Αυτό δεν επιτρέπει πρόβλεψη του επόμενου σεισμού, αλλά βοηθά στην εκτίμηση του βραχυπρόθεσμου σεισμικού κινδύνου.

Το συμπέρασμα

Οι μεγάλοι σεισμοί της Κολομβίας Μ7,4 και της Ινδονησίας Μ7,7 είναι εξαιρετικά κοντά χρονικά, αλλά με τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα δεν υπάρχει ένδειξη ότι συνδέονται αιτιωδώς.

Αντίθετα, ο σεισμός του Flores πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αποτέλεσμα της ίδιας της εξαιρετικά ενεργής τεκτονικής της Ινδονησίας και ειδικότερα του Flores Back-Arc Thrust, ενός ρήγματος που έχει ήδη ιστορικό μεγάλων καταστροφικών σεισμών και τσουνάμι.

Πηγές

BMKG – επίσημα στοιχεία σεισμού και αρχική προειδοποίηση τσουνάμι.
USGS – M7.7, 68 km NNW of Ende και moment tensor.
BNPB / ANTARA – θύματα, μετασεισμοί και άρση προειδοποίησης.
Reuters – απολογισμός, ζημιές και επιβεβαίωση τσουνάμι μικρότερου του 1 μ.
Natural Hazards and Earth System Sciences – Flores Back-Arc Thrust και κίνδυνος τσουνάμι.
Geophysical Journal International – ιστορικοί σεισμοί και τσουνάμι της περιοχής.

🌏 INDONESIA 🇮🇩 | #TERREMOTO 7.7

📹 IMÁGENES DE PÁNICO: El miedo se desató cerca de la costa de Ternate, y las personas tuvieron que ser evacuadas a zonas seguras. Las autoridades están evaluando posibles daños y víctimas. Hay alerta de tsunami 🌊 https://t.co/Onr2CnG1zX pic.twitter.com/4BdOF61p4G

— XAlertNow (@xalertnow) August 15, 2026

WATCH: Buildings collapse as powerful 7.7M earthquake (gempa) hits Flores Island, Indonesia pic.twitter.com/JvOyHnazVP

— Rapid Report (@RapidReport2025) August 14, 2026

Σεισμός-τέρας 7,4 στην Κολομβία: Στους 224 οι νεκροί – Αγώνας στα ερείπια και συνεχείς μετασεισμοί

Η περιοχή που επηρεάστηκε από τον σεισμό μεγέθους 7,4 στη δυτική Κολομβία, με επίκεντρο κοντά στο San José del Palmar.

επιμέλεια medlabnews.gr 

UPDATE: Στους 224 οι νεκροί – Συνεχίζονται οι έρευνες για εγκλωβισμένους

Νέα δραματική αύξηση παρουσιάζει ο απολογισμός του καταστροφικού σεισμού μεγέθους 7,4 που έπληξε τη δυτική Κολομβία. Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις των τοπικών αρχών, περίπου 224 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί και οι επιχειρήσεις αναζήτησης συνεχίζονται στα συντρίμμια κτιρίων σε πολλές πόλεις. Το Reuters επισημαίνει ότι η καταγραφή παραμένει σε εξέλιξη και ότι ο τελικός αριθμός των θυμάτων μπορεί να χρειαστεί ημέρες για να προσδιοριστεί, καθώς σε ορισμένες από τις περισσότερο πληγείσες περιοχές εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα επικοινωνιών.

Ιδιαίτερα βαριά είναι η κατάσταση στην Cali και την Pereira. Στην Cali οι τοπικές αρχές είχαν καταγράψει έως το πρωί της Τρίτης 95 νεκρούς, 949 τραυματίες και 239 αναφορές για εγκλωβισμένους, ενώ 86 άνθρωποι είχαν ήδη διασωθεί. Στην Pereira είχαν επιβεβαιωθεί τουλάχιστον 66 θάνατοι.

Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ που επικαλείται το Reuters, έχουν υποστεί ζημιές σχεδόν 5.000 κατοικίες, ενώ δεκάδες κτίρια έχουν καταρρεύσει. Έξι αεροδρόμια είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας λόγω ζημιών ή ανάγκης ελέγχου των εγκαταστάσεών τους, ενώ προβλήματα έχουν καταγραφεί σε ηλεκτροδότηση, ύδρευση, τηλεπικοινωνίες και οδικό δίκτυο.

Νέος μετασεισμός προκάλεσε εκκένωση των συνεργείων

Η γη εξακολουθεί να τρέμει. Το Servicio Geológico Colombiano είχε καταγράψει 47 μετασεισμούς έως το βράδυ της Δευτέρας, με τον ισχυρότερο να φθάνει τα 4,8. Νεότερη μετασεισμική δόνηση 3,8 βαθμών έγινε αισθητή την Τρίτη και οδήγησε, για λόγους ασφαλείας, σε προσωρινή απομάκρυνση διασωστών από επικίνδυνα σημεία στην Cali. Νεότερες αναφορές κάνουν λόγο πλέον για σχεδόν εκατό μικρότερους μετασεισμούς από την ώρα του κύριου σεισμού.

Μέχρι στιγμής δεν έχει καταγραφεί μετασεισμός που να πλησιάζει σε μέγεθος το αρχικό 7,4. Η μέχρι τώρα εικόνα επομένως εξακολουθεί να είναι συμβατή με μετασεισμική ακολουθία έπειτα από έναν πολύ μεγάλο κύριο σεισμό και δεν αποτελεί ένδειξη ότι επίκειται ισχυρότερο γεγονός.

Η μάχη των πρώτων 72 ωρών

Οι επιχειρήσεις έχουν πλέον επικεντρωθεί στην αναζήτηση ανθρώπων που μπορεί να βρίσκονται ακόμη ζωντανοί κάτω από τα ερείπια. Στην Cali, στην Pereira και σε άλλες πληγείσες περιοχές, συνεργεία χρησιμοποιούν βαριά μηχανήματα αλλά και χειρωνακτικές μεθόδους για να φθάσουν σε πιθανούς εγκλωβισμένους.

Η κατάσταση παραμένει ιδιαίτερα δύσκολη στο Chocó, κοντά στο επίκεντρο, όπου οι διακοπές στις επικοινωνίες και οι ζημιές στο οδικό δίκτυο δυσχεραίνουν την αποτίμηση της καταστροφής. Για τον λόγο αυτό οι αριθμοί των θυμάτων εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται προσωρινοί.Γιατί προκάλεσε τόσο μεγάλες καταστροφές παρά το μεγάλο βάθος;

Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που προβληματίζουν περισσότερο τους σεισμολόγους. Σε γενικές γραμμές, ένας σεισμός σε βάθος άνω των 100 χιλιομέτρων αναμένεται να προκαλεί μικρότερες καταστροφές στην επιφάνεια από έναν αντίστοιχου μεγέθους ρηχό σεισμό.

Η σεισμολόγος Suzan van der Lee του Northwestern University επισημαίνει ότι το πολύ μεγάλο μέγεθος του σεισμού, η θέση του κάτω από την ξηρά και ο μηχανισμός οριζόντιας ολίσθησης συνέβαλαν ώστε η δόνηση να προκαλέσει τελικά πολύ ισχυρή κίνηση του εδάφους σε κατοικημένες περιοχές. Η ίδια χαρακτηρίζει την Κολομβία ιδιαίτερα σύνθετη σεισμοτεκτονικά εξαιτίας της αλληλεπίδρασης πολλών τεκτονικών πλακών.

Το κολομβιανό γεωλογικό ινστιτούτο αναφέρει μέγιστη αντιληπτή ένταση 7, επίπεδο που αντιστοιχεί σε σοβαρές βλάβες. Περισσότεροι από 12.000 άνθρωποι από περίπου 900 κατοικημένες περιοχές ανέφεραν ότι αισθάνθηκαν τη δόνηση, η οποία έγινε αντιληπτή ακόμη και στον Παναμά και τη Βενεζουέλα.

Είναι πλέον βέβαιο ότι ήταν ο κύριος σεισμός;

Όχι. Η μέχρι τώρα εξέλιξη είναι συμβατή με μια φυσιολογική μετασεισμική ακολουθία και ο σεισμός των 7,4 αντιμετωπίζεται ως το κύριο γεγονός. Ωστόσο, ο χαρακτηρισμός αυτός δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστικός όσο η ακολουθία βρίσκεται σε εξέλιξη.

Εάν ακολουθούσε μεγαλύτερος σεισμός, ο 7,4 θα χαρακτηριζόταν εκ των υστέρων προσεισμός. Αυτό αποτελεί όμως το λιγότερο πιθανό σενάριο και όχι κάποια πρόβλεψη των επιστημόνων.

Το SGC υπογραμμίζει ότι οι σεισμοί δεν μπορούν να προβλεφθούν ως προς τον ακριβή χρόνο, την τοποθεσία και το μέγεθός τους. Αυτό που μπορούν να κάνουν οι επιστήμονες είναι να παρακολουθούν την εξέλιξη της ακολουθίας και να υπολογίζουν την πιθανότητα νέων ισχυρών γεγονότων.

Καμία σχέση με το ηφαίστειο Puracé

Το SGC αναγκάστηκε επίσης να διαψεύσει πληροφορίες που κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά δίκτυα και συνέδεαν τον σεισμό με τη δραστηριότητα του ηφαιστείου Puracé, το οποίο βρίσκεται σε πορτοκαλί επίπεδο συναγερμού.

Ο Cristian Santacoloma, επικεφαλής του Ηφαιστειολογικού και Σεισμολογικού Παρατηρητηρίου του Popayán, διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ των δύο φαινομένων.

Οι επιστήμονες συνεχίζουν τώρα να αναλύουν τη γεωμετρία της ρήξης και τη μετασεισμική δραστηριότητα. Το βασικό στοιχείο που θα παρακολουθούν τις επόμενες ώρες είναι εάν οι μετασεισμοί εξακολουθούν να μειώνονται φυσιολογικά σε αριθμό και μέγεθος ή εάν εμφανιστούν νέα ισχυρά γεγονότα σε γειτονικά τμήματα της σεισμογόνου ζώνης.

🚨 ATENCIÓN MANIZALES 🚨 pic.twitter.com/HbggFqhhKh

— Jorge Eduardo Rojas (@JorgeERojasG) August 10, 2026

Γιατί η Νότια Αμερική μπορεί να παράγει τόσο τεράστιους σεισμούς;

Ολόκληρη η δυτική ακτή της Νότιας Αμερικής βρίσκεται πάνω σε μία από τις μεγαλύτερες ζώνες υποβύθισης του πλανήτη. Η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα Nazca εισχωρεί κάτω από τη Νοτιοαμερικανική πλάκα. Τα δύο πετρώματα όμως δεν γλιστρούν συνεχώς. Τμήματα της επαφής «κλειδώνουν» για δεκαετίες ή αιώνες, ενώ οι πλάκες εξακολουθούν να κινούνται.

Έτσι συσσωρεύεται τεράστια ελαστική παραμόρφωση. Όταν τελικά η τριβή δεν μπορεί να κρατήσει άλλο το κλειδωμένο τμήμα, μπορούν να σπάσουν εκατοντάδες ή ακόμη και περίπου 1.000 χιλιόμετρα ρήγματος σχεδόν ταυτόχρονα. Αυτή είναι η γεωλογική μηχανή που επιτρέπει σεισμούς 8 και 9 Ρίχτερ κατά μήκος Περού και Χιλής και η ίδια διαδικασία δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό τις Άνδεις.

Και δεν είναι ο μεγαλύτερος σεισμός στην ιστορία της Κολομβίας

Εδώ υπάρχει ένα πολύ δυνατό ιστορικό στοιχείο. Στις 31 Ιανουαρίου 1906, στα ανοικτά Κολομβίας–Ισημερινού, σημειώθηκε σεισμός περίπου Mw 8,8. Είναι ο ισχυρότερος που έχει καταγραφεί στην ιστορία της Κολομβίας και βρίσκεται ακόμη στη λίστα του USGS με τους μεγαλύτερους σεισμούς που έχουν καταγραφεί ποτέ στον πλανήτη. Προκάλεσε καταστροφικό τσουνάμι και περίπου 1.000 θανάτους σύμφωνα με τον ιστορικό κατάλογο του USGS.

Η Κολομβία είχε επίσης Mw 7,2 το 1991 και ακόμη έναν Mw 7,2 το 2004 σε παρόμοιο τεκτονικό περιβάλλον· ο σεισμός του 1991 προκάλεσε τουλάχιστον δύο θανάτους.

Και νοτιότερα η κλίμακα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Στις 22 Μαΐου 1960, η Χιλή έδωσε τον περίφημο σεισμό της Valdivia, Mw 9,5, τον ισχυρότερο σεισμό που έχει καταγραφεί ποτέ με όργανα. Το τσουνάμι διέσχισε ολόκληρο τον Ειρηνικό και προκάλεσε θανάτους ακόμη και στη Χαβάη και την Ιαπωνία. Οι ιστορικές εκτιμήσεις για τα θύματα διαφέρουν σημαντικά — η NOAA δίνει εύρος περίπου 490 έως 5.700 νεκρών, ενώ άλλες καταγραφές του USGS χρησιμοποιούν περίπου 1.655.

Ακόμη και πολύ πιο πρόσφατα, το 2010 η Χιλή είχε Mw 8,8 στο Maule, ενώ το Περού είχε Mw 8,4 το 2001. Δηλαδή ο σημερινός 7,4 είναι εξαιρετικά ισχυρός και καταστροφικός, αλλά η δυτική Νότια Αμερική έχει γεωλογική δυνατότητα να παράγει σεισμούς δεκάδες έως εκατοντάδες φορές ενεργειακά μεγαλύτερους.

 

🇨🇴 | URGENTE: En Medellin se evacuaron áreas públicas y edificios por prevención tras el fuerte temblor en Colombia.

La misma situación se dió en ciudades como Bogotá y Cali donde se sintió fuerte el movimiento. pic.twitter.com/ieFZfbvXRM

— Alerta News 24 (@AlertaNews24) August 10, 2026

Διαβάστε επίσης

Σεισμός. Τι πρέπει να κάνετε. Κουτί πρώτων βοηθειών. Γιατί ποτέ δεν ξέρει

Τι σημαίνει ότι η κλίμακα Ρίχτερ είναι λογαριθμική; Η τρομακτική διαφορά σε καταστροφές ανάμεσα σε σεισμό 3R και 7R

Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea