Συγκινεί η Μαρία Σάκκαρη: Η δωρεά 8.000 ευρώ για τον μικρό Νικόλα που δίνει μάχη με τη λευχαιμία – Καλύφθηκε το ποσό για τη μεταμόσχευση

 

medlabnews.gr iatrikanea

Μια ιδιαίτερα συγκινητική κίνηση έκανε η Μαρία Σάκκαρη, η οποία στάθηκε έμπρακτα στο πλευρό του μικρού Νικόλα, ενός παιδιού που δίνει μάχη με τη λευχαιμία.

Η κορυφαία Ελληνίδα τενίστρια είδε την έκκληση που είχε δημοσιοποιήσει ο οργανισμός «Παιδική Χαρά» και, χωρίς να επιδιώξει δημοσιότητα, κατέθεσε 8.000 ευρώ, καλύπτοντας ουσιαστικά το ποσό που εξακολουθούσε να λείπει για τις ανάγκες του παιδιού.

«Μην κάνετε άλλες καταθέσεις – Η ανάγκη του Νικόλα καλύφθηκε»

Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη ώστε ο οργανισμός ανακοίνωσε ότι δεν χρειάζονται πλέον άλλες καταθέσεις, καθώς ο οικονομικός στόχος καλύφθηκε.

Ο Νικόλας, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, περιμένει τα αποτελέσματα των εξετάσεών του, προκειμένου, εφόσον είναι τα αναμενόμενα, να μπορέσει να προχωρήσει στη μεταμόσχευση που έχει προγραμματιστεί για τις 7 Σεπτεμβρίου.

Μέσα σε λίγες ώρες δεκάδες άνθρωποι είχαν συνεισφέρει ό,τι μπορούσαν: από 5 και 10 ευρώ μέχρι εκατοντάδες ή ακόμη και 2.000 ευρώ. Και τότε ήρθε η δωρεά της Μαρίας Σάκκαρη.

Η «Παιδική Χαρά» αποκάλυψε ότι η Ελληνίδα πρωταθλήτρια είδε πόσα χρήματα υπολείπονταν και κατέθεσε αμέσως 8.000 ευρώ.

Το σημαντικό είναι ότι, σύμφωνα με τον οργανισμό, η ίδια δεν είχε ζητήσει να δημοσιοποιηθεί η πράξη της.

Η Σάκκαρη δεν το ανακοίνωσε – Το αποκάλυψε ο οργανισμός

Η δωρεά έγινε γνωστή από την «Παιδική Χαρά», η οποία θέλησε δημόσια να ευχαριστήσει την Ελληνίδα τενίστρια.

Η ίδια αντέδρασε στην ανάρτηση με καρδιές, ενώ σε σχετικό story έστειλε ένα λιτό μήνυμα:

«Δεν χρειάζεται να κάνουμε πολλά. Αρκεί να κάνουμε ό,τι μπορούμε, όταν μπορούμε».

Η πράξη της αποκτά ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική βαρύτητα λόγω της εξαιρετικά δύσκολης περιόδου που περνά η οικογένεια. Όπως έκανε γνωστό ο οργανισμός, ο πατέρας του Νικόλα, ο οποίος επίσης αντιμετώπιζε καρκίνο, έφυγε από τη ζωή, την ώρα που το παιδί συνεχίζει τη δική του μάχη με τη λευχαιμία.

Τι σημαίνει η μεταμόσχευση στη λευχαιμία

Δεν έχει δημοσιοποιηθεί ο ακριβής τύπος λευχαιμίας του Νικόλα ούτε το πλήρες θεραπευτικό του ιστορικό και επομένως δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν ασφαλή ιατρικά συμπεράσματα για τη συγκεκριμένη περίπτωση.

Γενικά, όμως, η μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων αποτελεί θεραπευτική επιλογή σε ορισμένες μορφές και στάδια παιδικής λευχαιμίας. Χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση της παραγωγής των κυττάρων του αίματος μετά από εντατική θεραπεία, ενώ στην αλλογενή μεταμόσχευση μπορεί να υπάρχει και ανοσολογική δράση των κυττάρων του δότη έναντι των λευχαιμικών κυττάρων. Η ακριβής ένδειξη εξαρτάται από τον τύπο της λευχαιμίας, την ανταπόκριση στη θεραπεία και άλλους παράγοντες κινδύνου.

Στην περίπτωση του μικρού Νικόλα, το μόνο που έχει δημοσιοποιηθεί είναι ότι αναμένονται οι εξετάσεις του ώστε να μπορέσει να πραγματοποιηθεί το επόμενο κρίσιμο βήμα της θεραπείας του.

Και μέσα σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή, η κινητοποίηση εκατοντάδων πολιτών και η αθόρυβη προσφορά των 8.000 ευρώ από τη Μαρία Σάκκαρη ήταν αρκετές για να καλυφθεί η οικονομική ανάγκη που είχε ανακοινωθεί.

Διαβάστε επίσης

• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση; 

Πρωτοποριακή CAR-T θεραπεία νικά το λέμφωμα: πώς λειτουργεί, αποτελέσματα και παρενέργειες

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Η CAR-T θεραπεία για το λέμφωμα είναι μια εξατομικευμένη μορφή ανοσοθεραπείας που χρησιμοποιεί τα ίδια τα Τ-κύτταρα του ασθενούς, αφού πρώτα τροποποιηθούν ώστε να αναγνωρίζουν και να επιτίθενται στα καρκινικά κύτταρα. Το άρθρο παρουσιάζει τα πρώτα αποτελέσματα από ασθενείς στο βρετανικό NHS, όπου ορισμένοι πέτυχαν πλήρη ύφεση, αλλά και τις σοβαρές παρενέργειες που μπορεί να συνοδεύουν τη μέθοδο. Εξηγεί επίσης γιατί η θεραπεία εφαρμόζεται κυρίως σε αιματολογικούς καρκίνους, όπως λέμφωμα και ορισμένες μορφές λευχαιμίας. 

Πρωτοποριακή αντικαρκινική θεραπεία κατά του λεμφώματος έλαβαν για πρώτη φορά ασθενείς του βρετανικού κρατικού συστήματος υγείας. Η θεραπεία έχει την ικανότητα να «προγραμματίσει» εκ νέου το ανοσοποιητικό τους σύστημα, έτσι ώστε αυτό να καταπολεμά τον καρκίνο.

Η μέθοδος CAR-T χαρακτηρίζεται «ζωντανό φάρμακο», ειδικά διαμορφωμένο για κάθε ασθενή, με την αξιοποίηση των κυττάρων του σώματός του. Οι ιατροί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο King’s College του Λονδίνου ανέφεραν ότι ορισμένοι ασθενείς πέτυχαν πλήρη ίαση. Η ιατρική ομάδα αφαιρεί τα λευκά αιμοσφαίρια από το αίμα των ασθενών, τα οποία ψύχει σε υγρό υδρογόνο. Εργαστήριο στις ΗΠΑ τροποποιεί γενετικώς τα λευκά αιμοσφαίρια, έτσι ώστε, αντί να σκοτώνουν βακτήρια και ιούς, να αναζητούν και να εξοντώνουν καρκινικά κύτταρα. Τα τροποποιημένα λευκά αιμοσφαίρια παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο σώμα και συνεχίζουν να επιτελούν την αντικαρκινική λειτουργία τους.

Οι κλινικές μελέτες έδειξαν ότι 40% των πασχόντων από θανατηφόρο λέμφωμα απαλλάχθηκαν από κάθε ίχνος καρκίνου σε διάστημα 15 μηνών. Ασθενείς ανέφεραν όμως ότι οι παρενέργειες της μεθόδου είναι χειρότερες από εκείνες της συμβατικής χημειοθεραπείας. Η βραχυπρόθεσμη νευροτοξικότητα, που επηρεάζει τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση, δυσκολίες στην ομιλία και λιποθυμία.

Το κόστος της θεραπείας, που καλύπτεται από το βρετανικό ΕΣΥ, ανέρχεται σε 313.125 ευρώ. Το CAR-T έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση του λεμφώματος, αλλά και ορισμένων μορφών λευχαιμίας. Οι «συμπαγείς καρκίνοι», όμως, που δημιουργούν όγκους όπως το μελάνωμα και ο καρκίνος του πνεύμονα, είναι πιο επίμονοι και δεν γίνεται να αντιμετωπισθούν από το CAR-T.

Ένας λόγος της επιτυχίας του νέου φαρμάκου είναι το ότι η καταστροφή μέρους του ανοσοποιητικού συστήματος θεωρείται αποδεκτή παράπλευρη απώλεια για τη σωτηρία του ασθενούς. Δεν ισχύει, ωστόσο, το ίδιο για καρκίνους όπως αυτός του πνεύμονα, όπου η καταστροφή των πληγέντων οργάνων θα σημάνει τον θάνατο του ασθενούς.

Πηγή REUTERS

Διαβάστε επίσης

• Πότε διογκώνονται (πρήζονται) οι λεμφαδένες; Πόσο επικίνδυνο είναι; Ποιες εξετάσεις βοηθούν στην διάγνωση;
• Τι είναι η χημειοθεραπεία; Τι κάνει στα καρκινικά κύτταρα και πόσο απαραίτητη είναι στην θεραπεία; (chemotherapy)
• Τι είναι το Λεμφοίδημα και σε ποιές παθήσεις παρουσιάζεται; Ποιά τα συμπτώματα εκτός από το έντονο πρήξιμο; Τι μπορείτε να κάνετε για την αντιμετώπιση του;
• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;
• Πόσοι και που είναι οι λεμφαδένες της μασχάλης και πώς μπορεί να επηρεάζονται στον καρκίνο του μαστού;
• Σε ποιες παθήσεις διογκώνονται οι λεμφαδένες; Πότε και γιατί θα πρέπει να αφαιρούνται;

Πρώτη δημοσίευση: Ιούνιος 2019 — MEDLABNEWS.GR / iatrikanea | Πηγή: Reuters

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 23 Ιουνίου 2026

Από τη λευχαιμία στη μεταμόσχευση πνευμόνων: Η 9χρονη που έγινε σύμβολο θάρρους

 medlabnews.gr iatrikanea 

Η μικρή Florence “Florrie” Bark, το κορίτσι που συγκίνησε τη Βρετανία με το θάρρος και τη χαρά της παρά τη μάχη με τον καρκίνο, έχει πλέον κάθε λόγο να χαμογελά. Η 9χρονη, που είχε γίνει γνωστή μέσα από τα βίντεό της στα social media και τη βράβευσή της στα Pride of Britain Awards, «επέστρεψε» στη ζωή μετά από μια σωτήρια μεταμόσχευση πνευμόνων.

Η Florrie διαγνώστηκε το 2022 με οξεία μυελογενή λευχαιμία, μια επιθετική μορφή καρκίνου του αίματος. Τότε ήταν μόλις 5-6 ετών. Ακολούθησαν πολλοί κύκλοι χημειοθεραπείας και μεταμόσχευση μυελού των οστών. Σύμφωνα με το ITV, η μικρή κατάφερε να απαλλαγεί από τον καρκίνο, όμως η θεραπεία άφησε σοβαρές βλάβες στους πνεύμονές της.

Παρά την περιπέτειά της, η Florrie δεν σταμάτησε να δίνει κουράγιο σε άλλα παιδιά που νοσηλεύονται. Μέσα από τα βίντεό της εξηγούσε με απλό τρόπο τι είναι ο καρκίνος, μιλούσε για την απώλεια μαλλιών και προσπαθούσε να δείξει ότι ακόμη και μέσα στο νοσοκομείο μπορεί ένα παιδί να χαμογελά. Η ιστορία της την έκανε σύμβολο αισιοδοξίας στη Βρετανία, ενώ το Pride of Britain την τίμησε ως παιδί με εξαιρετικό θάρρος.

Η σοβαρή επιπλοκή που αντιμετώπισε μετά τη μεταμόσχευση μυελού συνδέθηκε με τη λεγόμενη νόσο μοσχεύματος κατά ξενιστή — graft-versus-host disease, GvHD. Πρόκειται για επιπλοκή που μπορεί να εμφανιστεί μετά από μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων ή μυελού, όταν κύτταρα του δότη επιτίθενται σε ιστούς του λήπτη. Το NHS αναφέρει ότι μπορεί να προσβάλει διάφορα όργανα, μεταξύ των οποίων και οι πνεύμονες.

Τους τελευταίους μήνες η Florrie περίμενε μεταμόσχευση πνευμόνων. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε και, σύμφωνα με βρετανικά δημοσιεύματα, η μικρή έκανε πλέον τα πρώτα της ανεξάρτητα βήματα μετά τη σωτήρια μεταμόσχευση. Για την οικογένειά της, τους φίλους της και χιλιάδες ανθρώπους που παρακολουθούσαν την πορεία της, η εικόνα αυτή ισοδυναμεί με μια δεύτερη αρχή.

Η περίπτωσή της αναδεικνύει όχι μόνο τη σκληρότητα του παιδικού καρκίνου, αλλά και τη σημασία των μεταμοσχεύσεων, της δωρεάς οργάνων και της ψυχολογικής στήριξης των παιδιών που περνούν μακροχρόνιες θεραπείες. Η οξεία μυελογενής λευχαιμία είναι καρκίνος που ξεκινά από ανώριμα λευκά αιμοσφαίρια στον μυελό των οστών· η βασική θεραπεία είναι η χημειοθεραπεία, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται μεταμόσχευση μυελού ή βλαστοκυττάρων.

Η Florrie, παρά την ηλικία της, κατάφερε να μετατρέψει την προσωπική της δοκιμασία σε μήνυμα δύναμης. Και τώρα, μετά τη μεταμόσχευση πνευμόνων, η μικρή που έμαθε σε χιλιάδες ανθρώπους τι σημαίνει να χαμογελάς μέσα στη δυσκολία, κάνει ξανά τα πρώτα της βήματα στη ζωή.

Διαβάστε επίσης

• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση; 

Καρκίνος των Οστών, Οστεοσάρκωμα, Σάρκωμα Ewing, Χονδροσάρκωμα. Ποια τα συμπτώματα, του καρκίνου των οστών;

Αλέξανδρου Γιατζίδη

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Οι καρκίνοι που ξεκινούν απ’ τα οστά λέγονται πρωτογενείς καρκίνοι των οστών. Παρουσιάζονται κυρίως στα άνω και κάτω άκρα αλλά μπορούν να εμφανιστούν σ’ οποιοδήποτε οστούν του σώματος. Τα παιδιά και οι νέοι εμφανίζουν πιο συχνά καρκίνο των οστών σε σύγκριση με τους ενήλικες.  

Οι περισσότεροι όγκοι των οστών είναι καλοήθεις. Σε μερικές όμως σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι κακοήθεις.

Οι πρωτογενείς καρκίνοι των οστών λέγονται σαρκώματα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι σαρκωμάτων. Καθένα εμφανίζεται σε διαφορετικό είδος οστίτη ιστού. Τα πιο συνηθισμένα είναι το οστεοσάρκωμα, το σάρκωμα Ewing και το χονδροσάρκωμα.  

• Το οστεοσάρκωμα είναι ο συχνότερος πρωτοπαθής κακοήθης όγκος των οστών στα παιδιά. Το 75% των οστεοσαρκωμάτων απαντούν σε ηλικίες μεταξύ 10-25 ετών και το 86% αφορά τα μακρά οστά. Οι άνδρες προσβάλλονται πιο συχνά απ’ τις γυναίκες. Το οστεοσάρκωμα ξεκινά συχνά στα άκρα των οστών απ’ όπου παράγεται νέος οστίτης ιστός καθώς μεγαλώνει το νεαρό άτομο. Συνήθως προσβάλει τα μακρά οστά των άνω και κάτω άκρων. 
• Το σάρκωμα Ewing. Ο καρκίνος αυτός προσβάλλει παιδιά και έφηβους. εκδηλώνεται συνήθως στις ηλικίες μεταξύ 10 και 20 ετών. Είναι πιθανόν ότι ο καρκίνος αυτός αρχίζει από ανώριμα κύτταρα του μυελού των οστών. Εντοπίζεται συνήθως στο μέσο τμήμα (διάφυση) των μακρών οστών. Συνήθως προσβάλει οστά της λεκάνης, και τα μακρά οστά του μηρού και του βραχίονα. Επίσης εμφανίζεται στις πλευρές.
• Το χονδροσάρκωμα απαντάται κυρίως στους ενήλικες. Αυτό το είδος όγκου σχηματίζεται στους χόνδρους, στον ελαστικό ιστό πλησίον των αρθρώσεων.
• Άλλοι τύποι καρκίνου των οστών είναι τα ινοσαρκώματα, σι γιγαντοκυτταρικοί όγκοι των οστών και τα χονδρώματα. Αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις καρκίνου συνήθως προσβάλουν άτομα ηλικίας άνω των 30 ετών. 

Περίπου 15-20% των παιδιών με οστεοσάρκωμα έχουν μεταστάσεις τη στιγμή της διάγνωσης – συνήθως στους πνεύμονες και τα οστά. Τα σαρκώματα Ewing είναι δυνατόν να δώσουν μεταστάσεις και στο μυελό των οστών.

Οι καρκίνοι που ξεκινούν απ’ τα οστά είναι αρκετά σπάνιοι. Αντίθετα, δεν είναι ασυνήθιστο να εξαπλωθεί καρκίνος από άλλα μέρη του σώματος στα οστά. Όταν συμβεί αυτό, η ασθένεια δεν λέγεται πλέον καρκίνος των οστών. Κάθε τύπος καρκίνου παίρνει το όνομά του απ’ το όργανο ή τον ιστό του σώματος από τον οποίο ξεκίνησε. Η θεραπεία του καρκίνου που έχει εξαπλωθεί στα οστά εξαρτάται από το σημείο στο οποίο πρωτοεμφανίστηκε και απ’ το βαθμό της επέκτασής του. 

Οι καρκίνοι που εμφανίζονται στους μυς, στο λιπώδη ιστό, στα νεύρα, αγγεία και σ’ άλλους τύπους συνδετικού και ερειστικού ιστού του σώματος λέγονται σαρκώματα των μαλακών μορίων. Μπορούν να προσβάλουν και παιδιά και ενήλικες. 

Λευχαιμία, πολλαπλούν μυέλωμα και λέμφωμα είναι καρκίνοι που προέρχονται από κύτταρα που παράγονται στο μυελό των οστών. Είναι διαφορετικού είδους ασθένειες, και όχι καρκίνοι των οστών.  

Οι πρωτογενείς όγκοι που ”δίνουν” μεταστάσεις στα οστά είναι κατά κύριο λόγο πέντε: προστάτης, μαστός, πνεύμονες, νεφροί και θυρεοειδής αδένας. Οι κυριότερες περιοχές του οστικού συστήματος που προτιμώνται από τους πρωτογενείς όγκους για μεταστάσεις είναι η σπονδυλική στήλη, η πύελος, οι πλευρές, το μηριαίο και το βραχιόνιο οστό. Στη σπονδυλική στήλη, το 94% των μεταστάσεων βρίσκεται εκτός του νωτιαίου μυελού, ενώ μόλις το 6% βρίσκεται εντός του σπονδυλικού σωλήνα και εντός του νωτιαίου μυελού.

Οι μεταστάσεις των οστών έχουν δυστυχώς μία πλειάδα επιπλοκών για τον οργανισμό. Οι βασικότερες είναι ο πόνος, τα παθολογικά κατάγματα, η υπερασβεστιαιμία, η νευρολογική βλάβη και η αναιμία, συνήθως σε συνδυασμό με θρομβοπενία. 

Ποια τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών;

Τα συμπτώματα του καρκίνου των οστών συνήθως εξελίσσονται αργά. Εξαρτώνται απ’ το είδος, τη θέση και το μέγεθος του όγκου. Ο πόνος είναι το πιο συχνό σύμπτωμα του καρκίνου των οστών. Πολλές φορές ένα σκληρό, ελαφρά ευαίσθητο εξόγκωμα στο οστό μπορεί να ψηλαφηθεί κάτω απ’ το δέρμα. 

Κάποτε, ο καρκίνος των οστών παρεμποδίζει τις φυσιολογικές κινήσεις των αρθρώσεων. Ο καρκίνος των οστών μπορεί να προκαλέσει κατάγματα στα οστά.  

Τα παραπάνω συμπτώματα δεν είναι σίγουρα σημεία καρκίνου. Μπορεί να προκαλούνται από άλλα, λιγότερο σοβαρά προβλήματα. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει με σιγουριά.  

Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με όγκους των οστών είναι:

• Πυρετός

• Ιδρώτες

• Ασυνήθιστο πρήξιμο γύρω από ένα κόκκαλο

• Χωλότητα

Πως γίνεται η διάγνωση του καρκίνου των οστών;

Η κλινική εξέταση θα συμπληρωθεί από απεικονιστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Οι αναλύσεις αίματος και ούρων μπορούν να δώσουν πληροφορίες σε σχέση με μια γενικευμένη νόσο που έχει επηρεάσει και τα οστά. Επίσης μπορεί να δώσει ενδείξεις κατά πόσο ο καρκίνος των οστών έχει επηρεάσει άλλα συστήματα του οργανισμού. Οι ακτινογραφίες μπορούν να δείξουν η θέση, το μέγεθος και το περίγραμμα ενός όγκου των οστών. Στις ακτίνες-Χ, οι καλοήθεις όγκοι συνήθως μοιάζουν στρογγυλοί και λείοι, με ομαλά όρια. Οι καρκίνοι των οστών συνήθως έχουν παράξενα σχήματα με ασαφή όρια.  

Εάν οι ακτίνες - Χ δείξουν έναν πιθανό καρκίνο, τότε μπορούν να γίνουν μερικές απ’ τις ακόλουθες εξετάσεις. Αυτές οι εξετάσεις θα δείξουν εάν ο όγκος έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται.  Σπινθηρογράφημα οστών: περιγράφει το μέγεθος, το σχήμα και τη θέση των παθολογικών περιοχών στα οστά. Ένα μικρό ποσό ραδιενεργού υλικού εισάγεται στην κυκλοφορία και ανιχνεύεται με τη βοήθεια ενός ειδικού οργάνου που ονομάζεται scanner (= ανιχνευτής).

Αξονική τομογραφία (CT ή CAT scan): είναι μια εξέταση βασιζόμενη στις ακτίνες-Χ η οποία δίδει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων τομών του σώματος. Οι εικόνες αυτές συντίθενται με τη βοήθεια ηλεκτρ. υπολογιστή.

Η Μαγνητική Τομογραφία (MRI) επίσης συνθέτει λεπτομερείς εικόνες εγκάρσιων και επιμήκων τομών του σώματος. Η Μαγνητική Τομογραφία χρησιμοποιεί έναν ισχυρότατο μαγνήτη συνδεδεμένο με ηλεκτρ. υπολογιστή.

Οι αγγειογραφίες είναι ειδικές ακτινογραφίες των αγγείων. Μια χρωστική που ανιχνεύεται με ακτίνες-Χ εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος, οπότε τα αγγεία διαγράφονται λεπτομερέστερα. Η εξέταση αυτή βοηθά και στη μελέτη της διαδικασίας της χειρουργικής επέμβασης.

Η βιοψία είναι σημαντικότατο βήμα για τη διάγνωση και σχεδόν πάντα πρέπει να προηγείται της θεραπείας.  Κατά τη βιοψία λαμβάνονται μικρά τεμάχια από τον όγκο. Αυτό μπορεί να γίνει με βελόνα ή με χειρουργική επέμβαση. Εάν βρεθεί καρκίνος, ο παθολογοανατόμος μπορεί να διαγνώσει τον τύπο του καρκίνου (σαρκώματος) και να κρίνει εάν θα αναπτυχθεί αργά ή γρήγορα. Η εμπειρία του Ιατρού δεν είναι αρκετά σημαντικός λόγος έτσι ώστε να μην διενεργηθεί. Η βιοψία μπορεί να είναι είτε ανοικτή είτε κλειστή με την τελευταία να κερδίζει συνεχώς έδαφος. Σαν κλειστή θεωρείται η βιοψία που διενεργείται με ειδική βελόνη βιοψίας η οποία έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει ιστοτεμάχιο το οποίο συλλέγεται σε ειδικό δοχείο φορμόλης. Η βιοψία με βελόνη (needle biopsy) μπορεί να κατευθύνεται με τη βοήθεια φορητού ακτινοσκοπικού μηχανήματος (C-ARM guided), με καθοδήγηση από αξονικό τομογράφο (CT – guided) ενώ στα μαλακά μόρια μπορεί να χρησιμοποιηθεί η καθοδήγηση από υπερηχογάφο (U.S. – guided). Δεν συνιστώνται οι τυφλές βιοψίες, οι βιοψίες σε εξωτερικά ιατρεία και βέβαια βιοψίες που δεν ακολουθούν τις γραμμές των χειρουργικών προσπελάσεων έτσι ώστε να ενέχεται κίνδυνος παραμονής μολυσμένης περιοχής μετά την χειρουργική αφαίρεση του όγκου. 

Η ιστολογική εξέταση του δείγματος της βιοψίας, επιτρέπει την αναγνώριση του είδους του συγκεκριμένου όγκου. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που παρουσιάζονται δυσκολίες στην κατάταξη των όγκων των οστών και για το λόγο αυτό συχνά χρειάζονται και δεύτερες γνώμες από άλλα εξειδικευμένα κέντρα.

Εάν τεθεί διάγνωση καρκίνου των οστών, είναι αναγκαίο να γνωρίζει ο γιατρός ακριβώς το σημείο που βρίσκεται και εάν έχει εξαπλωθεί απ’ το αρχικό του σημείο εμφάνισης. Αυτή η πληροφορία είναι πολύ αναγκαία για τον προγραμματισμό της θεραπείας. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ακτινογραφιών, τομογραφιών και της βιοψίας χρησιμοποιούνται στη σταδιοποίηση του καρκίνου. Το στάδιο του καρκίνου δείχνει εάν η ασθένεια έχει εξαπλωθεί και την ποσότητα του ιστού που έχει προσβληθεί.  

Ποια είναι η θεραπεία του καρκίνου των οστών;

  

Οι γιατροί συνυπολογίζουν έναν αριθμό παραγόντων για ν’ αποφασίσουν την καλύτερη θεραπεία για τον καρκίνο των οστών. Ανάμεσα σ’ αυτούς είναι ο τύπος, η θέση το μέγεθος και η έκταση του όγκου, όπως επίσης και η ηλικία του ασθενούς και η κατάσταση της υγείας του. Ο γιατρός θα δημιουργήσει ένα σχέδιο θεραπείας που να προσαρμόζεται στις ανάγκες του ασθενούς.  

Η θεραπεία των οστικών όγκων είναι κυρίως χειρουργική. Σε αρκετές όμως περιπτώσεις η χειρουργική συνδυάζεται τόσο με χημειοθεραπεία όσο και ακτινοθεραπεία ανάλογα με το είδος του όγκου.

Υπάρχουν διάφοροι συνδυασμοί χημειοθεραπευτικών φαρμάκων τα οποία συνεχώς εμπλουτίζονται και μπαίνουν στη φαρέτρα του ογκολόγου σαρκωμάτων με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας αλλά και συνδυασμοί της ίδιας της χημειοθεραπείας με τη χειρουργική.

Η χημειοθεραπεία μπορεί να είναι είτε προεγχειρητική, είτε μετεγχειρητική ή όπως συνήθως και τα δύο. Η ακτινοθεραπεία επίσης μπορεί να συνδυαστεί με τις άλλες δύο θεραπείες.

Η χειρουργική θεραπεία έχει αναπτυχθεί πολύ τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Παλαιότερα οι εγχειρήσεις ακρωτηριασμού ήταν το διεθνές standard. Πλέον η χειρουργική διάσωσης άκρων είναι αυτή που έχει επικρατήσει παγκοσμίως. Υπάρχουν πλέον διαθέσιμες πολλές τεχνικές αφαίρεσης του οστικού τμήματος στο οποίο αναπτύσσεται ο όγκος και αντικατάστασής του με μόσχευμα ή με πρόθεση έτσι ώστε να μη χάνεται η λειτουργικότητα του άκρου που υποβάλλεται στην επέμβαση και ο ασθενής να παραμένει δραστήριος και λειτουργικός. Επίσης έχουν αναπτυχθεί κλίμακες βαθμολόγησης (scores) των αποτελεσμάτων αυτών των χειρουργικών επεμβάσεων όπως το TESS και το MSTS scores.

Διαβάστε επίσης

• Σε ποιες παθήσεις αυξάνεται και σε ποιες μειώνεται η αλκαλική φωσφατάση; Πόσο σημαντική είναι η παρακολούθησή της;
• Ο καρκίνος του πνεύμονα συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο αφού φτάσει σε προχωρημένο στάδιο
• Σε ποιες παθήσειςs διογκώνονται οι λεμφαδένες; Πότε και γιατί θα πρέπει να αφαιρούνται;
  

Πρώτη δημοσίευση: 20 Ιουνίου 2016 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Λούβρος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Ιουνίου 2026

«Έχασα την αίσθηση στη δεξιά μου πλευρά»: Ο Ακίλε Πολονάρα συγκινεί μετά τη μάχη με τη λευχαιμία

 medlabnews.gr iatrikanea 

Ο Ακίλε Πολονάρα συγκίνησε με την εξομολόγησή του για τη μεγάλη μάχη που έδωσε με τη λευχαιμία, λίγες ημέρες μετά την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Ο Ιταλός μπασκετμπολίστας, που τα τελευταία χρόνια δοκιμάστηκε σκληρά από σοβαρά προβλήματα υγείας, μίλησε στην ιταλική Tuttosport και περιέγραψε με ειλικρίνεια όσα πέρασε, αλλά και το πώς βλέπει πλέον τη ζωή και το μέλλον του στο μπάσκετ.

«Είμαι περήφανος για την καριέρα που έκανα και νιώθω τυχερός που κατάφερα να νικήσω τον καρκίνο», ανέφερε, τονίζοντας ότι τώρα θέλει να απολαμβάνει κάθε στιγμή και να σκέφτεται θετικά. Σύμφωνα με τα ελληνικά ρεπορτάζ που μετέφεραν τη συνέντευξή του, ο Πολονάρα δήλωσε ότι θα ήθελε να παραμείνει κοντά στο μπάσκετ, όχι πλέον ως παίκτης, αλλά ως προπονητής.

Η απόφαση της απόσυρσης δεν ήταν εύκολη. Όπως είπε, ήρθε αυθόρμητα, όταν κατάλαβε στις προπονήσεις ότι δεν μπορούσε πια να επιστρέψει στο επίπεδο που βρισκόταν πριν. «Μου έλειπαν οι δυνάμεις. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη λευχαιμία, αλλά με τις μέρες που πέρασα σε κώμα. Σε αυτό το διάστημα έχασα την αίσθηση στη δεξιά μου πλευρά», φέρεται να δήλωσε.

Ο Πολονάρα είχε ήδη δώσει μία πρώτη μεγάλη μάχη με τον καρκίνο στους όρχεις το 2023, επέστρεψε στα παρκέ, αλλά το 2025 διαγνώστηκε με μυελογενή λευχαιμία, γεγονός που τον οδήγησε σε νέα, ακόμη πιο δύσκολη περιπέτεια υγείας. Η Βίρτους Μπολόνια είχε ανακοινώσει τη διάγνωσή του τον Ιούνιο του 2025, ενώ στη συνέχεια έγινε γνωστό ότι θα υποβαλλόταν σε διαδικασία μεταμόσχευσης μυελού των οστών.

Παρά τη σκληρή δοκιμασία, ο ίδιος εμφανίζεται αποφασισμένος να μείνει όρθιος. Δεν μιλά μόνο για το τέλος μιας αθλητικής καριέρας, αλλά για την αρχή μιας νέας φάσης ζωής. «Το μπάσκετ ήταν η ζωή μου μέχρι τώρα και θέλω να συνεχίσει να είναι», είπε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεχίσει στον χώρο από τη θέση του προπονητή.

Η ιστορία του Πολονάρα δεν είναι απλώς μια αθλητική είδηση. Είναι η διαδρομή ενός ανθρώπου που είδε την καριέρα του να διακόπτεται από την ασθένεια, πέρασε από νοσοκομεία, θεραπείες και κώμα, αλλά σήμερα μιλά με ευγνωμοσύνη, δύναμη και καθαρότητα για το μέλλον.

Ο ίδιος δεν κρύβει ότι το μόνο που εύχεται πλέον είναι να είναι υγιής και μακριά από τα νοσοκομεία. Και αυτή η φράση, για έναν αθλητή που έμαθε να παλεύει σε κάθε κατοχή, ίσως είναι η πιο μεγάλη του νίκη.

Διαβάστε επίσης

• Τι είναι η λευχαιμία; Ποιοι κινδυνεύουν; Υπάρχει θεραπεία και πώς είναι η ζωή του αρρώστου μετά την ίαση;