Άθλιοι. «Δεν το έκλεψα από κανέναν»: 92χρονη με 87% αναπηρία απειλείται με έξωση – Στην Εθνική Τράπεζα το σπίτι της

medlabnews.gr

Μια 92χρονη γυναίκα, μητέρα έξι παιδιών, με πιστοποιημένη αναπηρία 87%, κινδυνεύει να χάσει το σπίτι στο οποίο ζει περισσότερο από έξι δεκαετίες, στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης. Η κατοικία εκπλειστηριάστηκε το 2021 και, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, πέρασε στην Εθνική Τράπεζα. Η έξωση που είχε προγραμματιστεί για τις 30 Οκτωβρίου 2026 αναβλήθηκε μετά από κινητοποίηση πολιτών και σωματείων. Ωστόσο, ο κίνδυνος δεν έχει εξαλειφθεί.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Παρθένα Χαραλαμπίδου, μια ηλικιωμένη χαμηλοσυνταξιούχος με σοβαρά προβλήματα υγείας. Η αγωνία της αποτυπώνεται στα λόγια που είπε στους δημοσιογράφους:

«Το έκλεψα από κανέναν; Αυτό είναι το σπίτι μου».

Πώς το σπίτι πέρασε στην Εθνική Τράπεζα

Σύμφωνα με όσα περιέγραψε ο γιος της, Θεοδόχος Χαραλαμπίδης, η οικογένεια κατοικεί στο συγκεκριμένο ακίνητο από το 1960. Η κατοικία είχε αγοραστεί από τους γονείς του και στη συνέχεια, μετά τον θάνατο του πατέρα, πέρασε στα δύο παιδιά.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι το 2007 η Εθνική Τράπεζα πρότεινε στην οικογένεια επισκευαστικό δάνειο περίπου 100.000 ευρώ σε ελβετικό φράγκο, προκειμένου να πραγματοποιηθούν εργασίες στο ακίνητο.

Η οικονομική κρίση, η απώλεια επαγγελματικού εισοδήματος και οι δυσκολίες αποπληρωμής οδήγησαν, σύμφωνα με την οικογένεια, στη συσσώρευση οικονομικών υποχρεώσεων.

Το 2021 πραγματοποιήθηκε ο πλειστηριασμός και το ακίνητο περιήλθε στην Εθνική Τράπεζα, σύμφωνα με την Ένωση Ενοικιαστών Θεσσαλονίκης και τα τοπικά ρεπορτάζ.

Πέντε χρόνια αργότερα, η οικογένεια βρίσκεται αντιμέτωπη με τη διαδικασία απομάκρυνσης από την κατοικία.

Η 92χρονη με αναπηρία 87% και η αγωνία της οικογένειας

Η κατάσταση αποκτά ιδιαίτερη κοινωνική και ανθρωπιστική διάσταση λόγω της μεγάλης ηλικίας της γυναίκας, της πιστοποιημένης αναπηρίας της και των προβλημάτων υγείας που, σύμφωνα με τους οικείους της, αντιμετωπίζει.

Ο γιος της καταγγέλλει έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας από την πλευρά της τράπεζας και εκφράζει τον φόβο ότι η μητέρα του θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει ένα περιβάλλον στο οποίο έχει ζήσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της.

Παράλληλα, η οικογένεια υποστηρίζει ότι υπάρχει εκκρεμής δικαστική διαδικασία σχετικά με δικαίωμα χρησικτησίας της ηλικιωμένης. Πρόκειται για ισχυρισμό της οικογένειας, η βασιμότητα του οποίου θα κριθεί από το αρμόδιο δικαστήριο.

Η κινητοποίηση που σταμάτησε προσωρινά την έξωση

Το πρωί της Παρασκευής 30 Οκτωβρίου, κάτοικοι της περιοχής, εργατικά σωματεία και μέλη της Ένωσης Ενοικιαστών Θεσσαλονίκης συγκεντρώθηκαν έξω από την κατοικία της γυναίκας.

Στόχος της συγκέντρωσης ήταν να αποτραπεί η προγραμματισμένη έξωση και να δοθεί χρόνος για την εξέταση των αιτημάτων της οικογένειας.

Σύμφωνα με τον Γιάννη Κουρμούλη, εκπρόσωπο της Επιτροπής Εργατικών Σωματείων ενάντια στους Πλειστηριασμούς, πραγματοποιήθηκε επικοινωνία με τους δικαστικούς επιμελητές και τη δικηγόρο της Εθνικής Τράπεζας.

Υποβλήθηκε αίτημα να μη συνεχιστεί η διαδικασία μέχρι να εξεταστεί η δικαστική εκκρεμότητα. Όπως ανακοινώθηκε, η έξωση αναβλήθηκε και η πλευρά της τράπεζας συμφώνησε να εξετάσει το αίτημα αναστολής.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί προσωρινή ανακούφιση, όχι οριστική λύση. Η Ένωση Ενοικιαστών επισημαίνει ότι εξακολουθεί να υπάρχει κίνδυνος νέας απόπειρας έξωσης.

Γιατί η απώλεια της κατοικίας αποτελεί και ζήτημα υγείας

Πέρα από την οικονομική και κοινωνική διάσταση, η υπόθεση αναδεικνύει ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας: τις επιπτώσεις της στεγαστικής ανασφάλειας στους ηλικιωμένους ανθρώπους.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, στις οδηγίες του για την κατοικία και την υγεία, τονίζει τη σημασία της ασφαλούς και κατάλληλης στέγασης, ιδιαίτερα για ανθρώπους με λειτουργικούς περιορισμούς.

Επιστημονική ανασκόπηση του 2026, που συνέθεσε ευρήματα 15 διεθνών μελετών, ανέδειξε ότι η στεγαστική ανασφάλεια συνδέεται με αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία και την ευημερία των ηλικιωμένων. Αντίθετα, η σταθερή κατοικία συνδέεται με μεγαλύτερη αυτονομία, αξιοπρέπεια και κοινωνική συμμετοχή.

Ειδικά για έναν άνθρωπο 92 ετών με σημαντική αναπηρία, μια αναγκαστική μετακόμιση εγείρει πρόσθετα ζητήματα προσβασιμότητας, συνέχειας της φροντίδας και υποστήριξης στην καθημερινή ζωή. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν να προβλεφθούν συγκεκριμένες ιατρικές επιπτώσεις για την εν λόγω γυναίκα χωρίς εξατομικευμένη αξιολόγηση.

Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή

Η αναβολή της 30ής Οκτωβρίου έδωσε χρόνο στην οικογένεια της Παρθένας Χαραλαμπίδου. Δεν έχει όμως επιβεβαιωθεί οριστική ακύρωση της έξωσης ή τελεσίδικη επίλυση της διαφοράς.

Παραμένει επίσης ζητούμενο εάν η Εθνική Τράπεζα θα προχωρήσει σε κάποια μακροπρόθεσμη λύση, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, την αναπηρία και τις ιδιαίτερες ανάγκες της γυναίκας.

Η υπόθεση επαναφέρει ένα ουσιαστικό κοινωνικό ερώτημα: πώς μπορεί να διασφαλίζεται η προστασία των πλέον ευάλωτων ανθρώπων όταν η εφαρμογή μιας διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης απειλεί να τους στερήσει τη σταθερή κατοικία τους;

Δείτε το βίντεο από τη Θεσσαλονίκη

Διαβάστε επίσης στο medlabnews.gr

Έκαναν έξωση σε 90χρονη και έμεινε δύο ημέρες στον δρόμο – Παρέμβαση από τους Γιατρούς του Κόσμου

Πήγαν να κάνουν έξωση σε οικογένεια με καρκινοπαθή και παιδί ΑμεΑ στη Γλυφάδα – Ο κόσμος προστάτευσε το σπίτι

Η ψυχική υγεία των ηλικιωμένων και η σημασία της κοινωνικής υποστήριξης

Πηγές 

ΠΟΥ – Housing and Health Guidelines
PubMed – Housing insecurity and older adults, 2026

medlabnews.gr | 31 Οκτωβρίου 2026

Τζούλι Άντριους: Στα 91 της νιώθει 50 ετών – Η πρωινή συνήθεια που ακολουθεί μια ζωή και τι λέει η Γηριατρική για τη μακροζωία

 

επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea

Στα 91 της χρόνια, η Τζούλι Άντριους (Julie Andrews), η θρυλική πρωταγωνίστρια της «Μαίρη Πόπινς» και της «Μελωδίας της Ευτυχίας», δηλώνει ότι αισθάνεται σαν να βρίσκεται ακόμη στη δεκαετία των 50. Πίσω από τη ζωντάνια της δεν κρύβεται κάποια θαυματουργή θεραπεία αντιγήρανσης, αλλά μια συνήθεια που τη συνοδεύει εδώ και δεκαετίες: η συστηματική σωματική δραστηριότητα, συνήθως από το πρωί.

Η ιστορία της έχει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, καθώς οι γηρίατροι επισημαίνουν ότι η διατήρηση της μυϊκής δύναμης, της κινητικότητας και της ανεξαρτησίας είναι καθοριστική για την υγιή γήρανση.

«Νιώθω σαν να είμαι στα 50 μου»

Η Βρετανίδα ηθοποιός, που γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1935 και συμπλήρωσε φέτος τα 91 της χρόνια, μίλησε για τη σχέση της με το πέρασμα του χρόνου στο podcast «Wiser Than Me» της Julia Louis-Dreyfus το 2024.

Όταν ρωτήθηκε πόσο χρονών αισθάνεται, απάντησε ότι μάλλον νιώθει σαν να βρίσκεται ακόμη στα 50 της.

Πρόσθεσε ότι, όσο διατηρείται η νοητική της λειτουργία, αισθάνεται καλά, αν και παραδέχθηκε ότι τα σωματικά ενοχλήματα της ηλικίας την εμποδίζουν μερικές φορές να κάνει όσα θα ήθελε.

Αυτό που ξεχωρίζει στη στάση της δεν είναι ότι αρνείται το γήρας, αλλά ότι έχει μάθει να προσαρμόζει τις δραστηριότητές της στις δυνατότητές της.

Η πρωινή συνήθεια που δεν εγκατέλειψε

Σε συνέντευξή της στο Yahoo Life το 2024, η Άντριους είχε εξηγήσει ότι σε όλη της τη ζωή συνήθιζε να γυμνάζεται νωρίς το πρωί, αν και τα τελευταία χρόνια έχει περιορίσει τη δραστηριότητά της.

Η σχέση της με την άσκηση ξεκίνησε από τα νεανικά της χρόνια στο μουσικό θέατρο. Για να ανταποκρίνεται στις απαιτητικές παραστάσεις, έκανε γρήγορο περπάτημα, ακόμη και σε ανηφορικές διαδρομές, ώστε να αποκτήσει μεγαλύτερη αντοχή.

Αργότερα ενσωμάτωσε στη ρουτίνα της διατάσεις, αερόβια άσκηση, γιόγκα και ασκήσεις μπαλέτου.

Σε συνέντευξή της στο περιοδικό Woman & Home το 2000, είχε περιγράψει ένα πρόγραμμα γιόγκα και μπαλέτου διάρκειας περίπου 30–40 λεπτών κάθε δεύτερη ημέρα, με στόχο τη διατήρηση της ευλυγισίας της.

Το 2024 ανέφερε ότι συνεχίζει να ασκείται, αλλά σε μικρότερο βαθμό και με περισσότερη έμφαση στη γιόγκα και στις αναπνευστικές ασκήσεις όταν μπορεί.

Το σημαντικότερο μήνυμα είναι η προσαρμογή: η δραστηριότητα μπορεί να μεταβάλλεται καθώς μεγαλώνει ένας άνθρωπος, χωρίς να χρειάζεται να εγκαταλείπεται.

Τι λέει η Γηριατρική: Δεν έχει σημασία μόνο πόσα χρόνια ζούμε

Η σύγχρονη Γηριατρική δεν αξιολογεί την υγεία αποκλειστικά από την απουσία ασθενειών ή το προσδόκιμο ζωής.

Ιδιαίτερη σημασία δίνει στη λειτουργική ικανότητα: κατά πόσο ένας ηλικιωμένος μπορεί να μετακινείται, να αυτοεξυπηρετείται, να διατηρεί κοινωνικές σχέσεις, να σκέφτεται και να συμμετέχει στις δραστηριότητες που θεωρεί σημαντικές.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ορίζει την υγιή γήρανση ως τη διαδικασία ανάπτυξης και διατήρησης της λειτουργικής ικανότητας που επιτρέπει την ευημερία στην τρίτη ηλικία.

Έτσι, δύο άνθρωποι ηλικίας 90 ετών μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική λειτουργική κατάσταση, ακόμη και αν έχουν παρόμοια χρόνια νοσήματα.

Σαρκοπενία: Ο κρυφός κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι

Μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις της γήρανσης είναι η σαρκοπενία, η προοδευτική διαταραχή της μυϊκής δύναμης και μάζας, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμό της κινητικότητας, πτώσεις και απώλεια αυτονομίας.

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή επιστημονική συναίνεση EWGSOP2, η μειωμένη μυϊκή δύναμη αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της πιθανής σαρκοπενίας, ενώ η αξιολόγηση της μυϊκής ποσότητας και της φυσικής απόδοσης συμβάλλει στην επιβεβαίωση της διάγνωσης και στον προσδιορισμό της βαρύτητας.

Η μυϊκή δύναμη συνδέεται με καθημερινές λειτουργίες όπως:

• Το να σηκώνεται κάποιος από μια καρέκλα.
• Το να ανεβαίνει σκάλες.
• Το να περπατά με ασφάλεια.
• Το να διατηρεί την ισορροπία του.
• Το να εκτελεί μόνος του τις καθημερινές δραστηριότητες.

Η απώλεια αυτών των δυνατοτήτων μπορεί να έχει μεγαλύτερη επίδραση στην ποιότητα ζωής από ό,τι υποδηλώνει η χρονολογική ηλικία.

Η μεγάλη μελέτη: 7.000 βήματα και 47% μικρότερος κίνδυνος θανάτου

Μια σημαντική συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε το 2025 στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Public Health εξέτασε τη σχέση του αριθμού των καθημερινών βημάτων με διάφορες εκβάσεις υγείας.

Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 57 μελέτες από 35 ομάδες πληθυσμού στη συστηματική ανασκόπηση και 31 μελέτες στη μετα-ανάλυση.

Σε σύγκριση με τα 2.000 βήματα την ημέρα, τα 7.000 βήματα συνδέθηκαν με 47% χαμηλότερο σχετικό κίνδυνο θανάτου από κάθε αιτία.

Η εκτιμώμενη αναλογία κινδύνου ήταν HR 0,53, με διάστημα εμπιστοσύνης 95% από 0,46 έως 0,60.

Παρατηρήθηκαν επίσης συσχετίσεις με μικρότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και άλλων δυσμενών εκβάσεων.

Οι επιστήμονες διευκρινίζουν, ωστόσο, ότι πρόκειται κυρίως για δεδομένα παρατήρησης και όχι για απόδειξη ότι ο συγκεκριμένος αριθμός βημάτων προκαλεί από μόνος του αύξηση της επιβίωσης.

Επιπλέον, τα αποτελέσματα δεν αποτελούν καθολικό στόχο για κάθε ηλικιωμένο, καθώς δεν υπήρχε επαρκής ανάλυση ειδικά για τις πολύ μεγάλες ηλικίες.

Μπορεί η άσκηση να καθυστερήσει την απώλεια αυτονομίας;

Εδώ η επιστημονική τεκμηρίωση είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Στην τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη LIFE, που δημοσιεύθηκε στο JAMA, συμμετείχαν 1.635 άνθρωποι ηλικίας 70–89 ετών με περιορισμένη σωματική λειτουργικότητα.

Όσοι συμμετείχαν σε οργανωμένο πρόγραμμα σωματικής δραστηριότητας εμφάνισαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο σοβαρού περιορισμού της κινητικότητας σε σχέση με όσους παρακολουθούσαν πρόγραμμα αγωγής υγείας.

Σοβαρός περιορισμός της κινητικότητας εμφανίστηκε στο 30,1% της ομάδας σωματικής δραστηριότητας, έναντι 35,5% της ομάδας σύγκρισης.

Η αναλογία κινδύνου ήταν 0,82, που αντιστοιχεί σε σχετική μείωση του κινδύνου κατά περίπου 18%.

Η μελέτη αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι η οργανωμένη, προσαρμοσμένη δραστηριότητα μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικότητας σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Πτώσεις: Γιατί η ισορροπία είναι εξίσου σημαντική με το περπάτημα

Οι πτώσεις αποτελούν σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας στους ηλικιωμένους, καθώς μπορούν να οδηγήσουν σε κατάγματα, νοσηλείες, φόβο μετακίνησης και απώλεια ανεξαρτησίας.

Η πρόληψή τους δεν εξαρτάται μόνο από την αερόβια αντοχή. Η μυϊκή δύναμη, η ισορροπία και η λειτουργική κινητικότητα έχουν επίσης καθοριστική σημασία.

Ο ΠΟΥ συστήνει στους ανθρώπους ηλικίας 65 ετών και άνω τακτική σωματική δραστηριότητα, με στόχο 150–300 λεπτά μέτριας έντασης αερόβιας δραστηριότητας την εβδομάδα, εφόσον το επιτρέπουν οι δυνατότητές τους.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες περιλαμβάνουν επίσης δραστηριότητες μυϊκής ενδυνάμωσης τουλάχιστον δύο ημέρες την εβδομάδα, καθώς και πολυσύνθετη άσκηση με έμφαση στην ισορροπία και στη δύναμη τουλάχιστον τρεις ημέρες την εβδομάδα.

Για ηλικιωμένους με σημαντικούς λειτουργικούς περιορισμούς, η δραστηριότητα χρειάζεται να προσαρμόζεται στην ατομική κατάσταση και στις δυνατότητές τους.

Είναι πράγματι καλύτερη η πρωινή άσκηση;

Η συνήθεια της Τζούλι Άντριους να ξεκινά την ημέρα της με κίνηση είναι ενδιαφέρουσα, αλλά η επιστημονική βιβλιογραφία δεν έχει αποδείξει ότι η πρωινή άσκηση παρατείνει περισσότερο τη ζωή από την απογευματινή.

Συστηματική ανασκόπηση 35 μελετών που δημοσιεύθηκε το 2022 δεν βρήκε συνεπή ένδειξη υπεροχής κάποιας συγκεκριμένης ώρας της ημέρας ως προς τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας.

Επομένως, το πιθανότερο πλεονέκτημα της πρωινής ρουτίνας της Άντριους δεν είναι κάποια μοναδική βιολογική δράση του πρωινού, αλλά η δυνατότητα να διατηρεί μια σταθερή συνήθεια για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Και ο εγκέφαλος; Η σημασία της δημιουργικότητας και της ενεργού ζωής

Η Τζούλι Άντριους δεν διατηρεί μόνο την επαφή της με τη σωματική δραστηριότητα.

Συνεχίζει να συμμετέχει σε δημιουργικές δραστηριότητες, να γράφει βιβλία μαζί με την κόρη της Emma Walton Hamilton και να δανείζει τη φωνή της σε τηλεοπτικές παραγωγές.

Μάλιστα, το 2026 βραβεύθηκε ξανά με Emmy για την ερμηνεία της ως αφηγήτρια Lady Whistledown στη σειρά Bridgerton, κατακτώντας το τέταρτο Emmy της καριέρας της, σύμφωνα με την Television Academy.

Η διατήρηση νοητικών, κοινωνικών και δημιουργικών δραστηριοτήτων αποτελεί σημαντική διάσταση της υγιούς γήρανσης.

Ο ΠΟΥ, μέσα από το επικαιροποιημένο πλαίσιο ICOPE του 2025, δίνει έμφαση στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση της κινητικότητας, της νοητικής λειτουργίας και άλλων παραμέτρων της εσωτερικής ικανότητας των ηλικιωμένων, καθώς και των αναγκών κοινωνικής υποστήριξης.

Η δημιουργική δραστηριότητα δεν εγγυάται την αποφυγή της άνοιας. Ωστόσο, η ενεργός συμμετοχή στη ζωή αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της λειτουργικής ευεξίας.

Το πραγματικό μάθημα μακροζωίας από την Τζούλι Άντριους

Η ιστορία της 91χρονης ηθοποιού δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη συνήθεια που εξασφαλίζει μακροζωία.

Αναδεικνύει, όμως, κάτι που η σύγχρονη Γηριατρική θεωρεί θεμελιώδες: τη σημασία της διατήρησης της κίνησης, της λειτουργικής ικανότητας, της πνευματικής δραστηριότητας και της προσαρμογής στις αλλαγές που φέρνει η ηλικία.

Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να προσθέτουμε χρόνια στη ζωή, αλλά να διατηρούμε όσο το δυνατόν περισσότερη αυτονομία, λειτουργικότητα και ποιότητα ζωής μέσα σε αυτά τα χρόνια.

Διαβάστε επίσης στο Medlabnews.gr

• Αρκούν 4.400 βήματα τη μέρα για να μειώσουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου στις ηλικιωμένες γυναίκες
• Οι πτώσεις ηλικιωμένων εξελίσσονται σε επιδημία
• Καθηγητής γιατρός είναι 96 ετών και συμβουλεύει για τη μακροζωία
• Η Ελλάδα και η γήρανση του πληθυσμού – Ο ρόλος της Γηριατρικής

Επιστημονικές πηγές

1. Yahoo Life – Συνέντευξη Julie Andrews, 2024.
2. AARP – Julie Andrews on Aging, 2024.
3. Television Academy – Julie Andrews, Emmy Awards 2026.
4. The Lancet Public Health, 2025 – Daily steps and health outcomes.
5. JAMA – LIFE Randomized Clinical Trial.
6. EWGSOP2 – European Consensus on Sarcopenia.
7. WHO – Guidelines on Physical Activity and Sedentary Behaviour.
8. Timing of Physical Activity – Systematic Review, 2022.
9. WHO ICOPE – Integrated Care for Older People, 2nd edition, 2025.

Δημοσίευση: 31 Οκτωβρίου 2026 | medlabnews.gr

Έμεινε 23 χρόνια χωρίς χέρια από ηλεκτροπληξία 11.000 βολτ – Του μεταμόσχευσαν δύο νέα χέρια, αλλά 5 χρόνια μετά αντιμετωπίζει νέα περιπέτεια (video)

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Ένα εργατικό ατύχημα με ηλεκτρικό ρεύμα 11.000 βολτ τού στέρησε και τα δύο χέρια. Είκοσι τρία χρόνια αργότερα, ο Ισλανδός ηλεκτρολόγος Guðmundur Felix Grétarsson έγινε ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση και των δύο άνω άκρων, με αποκατάσταση έως το επίπεδο των ώμων. Πέντε χρόνια μετά, έχει ανακτήσει σημαντικό μέρος της αυτονομίας του, αλλά αντιμετωπίζει νέα προβλήματα υγείας. Πόσες τέτοιες μεταμοσχεύσεις έχουν γίνει παγκοσμίως και πόσο επιτυχημένες είναι;

Τα 11.000 βολτ που άλλαξαν τη ζωή του

Στις 12 Ιανουαρίου 1998, ο 26χρονος τότε Ισλανδός ηλεκτρολόγος εργαζόταν σε γραμμή υψηλής τάσης όταν υπέστη ηλεκτροπληξία από ρεύμα 11.000 βολτ.

Το ατύχημα προκάλεσε σοβαρότατες κακώσεις, πολλαπλά κατάγματα και βλάβες εσωτερικών οργάνων. Ο νεαρός άνδρας παρέμεινε σε κώμα επί τρεις μήνες. Όταν συνήλθε, είχε χάσει και τα δύο άνω άκρα του.

Ακολούθησαν χρόνια προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα. Ωστόσο, ο Φέλιξ δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια να βρει μια δυνατότητα αποκατάστασης.

Το 2007 συνάντησε τον Γάλλο χειρουργό Jean-Michel Dubernard, ο οποίος είχε πρωτοστατήσει στην πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση χεριού το 1998.

Το 2013 εγκαταστάθηκε στη Λιόν της Γαλλίας, προκειμένου να προετοιμαστεί για μια εξαιρετικά σύνθετη επέμβαση. Χρειάστηκαν ακόμη αρκετά χρόνια μέχρι να βρεθεί κατάλληλος δότης.

Η ιστορική επέμβαση των 15 ωρών

Στις 13 Ιανουαρίου 2021, στο νοσοκομείο Édouard-Herriot της Λιόν, πραγματοποιήθηκε η πρώτη παγκοσμίως διπλή μεταμόσχευση άνω άκρων που περιλάμβανε αποκατάσταση στο επίπεδο των ώμων.

Η επέμβαση διήρκεσε σχεδόν 15 ώρες και απαιτούσε τον συντονισμό πολλών χειρουργικών ομάδων.

Η ανατομική ιδιαιτερότητα ήταν εντυπωσιακή: στη δεξιά πλευρά διατηρούνταν ένα μικρό τμήμα του βραχιονίου οστού, ενώ στην αριστερή χρειάστηκε να μεταμοσχευθεί ολόκληρο το βραχιόνιο και να ανακατασκευαστεί η άρθρωση του ώμου.

Οι χειρουργοί έπρεπε να αποκαταστήσουν τη συνέχεια οστών, αρτηριών, φλεβών, νεύρων, μυών και τενόντων, ώστε τα μοσχεύματα να αποκτήσουν αιμάτωση και, σταδιακά, λειτουργικότητα.

Σύμφωνα με το νοσοκομείο, οι χρόνοι ισχαιμίας περιορίστηκαν σε 1 ώρα και 52 λεπτά για το δεξί άκρο και 2 ώρες και 20 λεπτά για το αριστερό.

Ο Φέλιξ είχε ήδη υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος το 2002, γεγονός που σήμαινε ότι λάμβανε ανοσοκατασταλτική αγωγή πριν από τη νέα επέμβαση.

Μπορεί σήμερα να χρησιμοποιεί τα νέα του χέρια;

Η επιτυχία μιας μεταμόσχευσης δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο ασθενής αποκτά φυσιολογική κινητικότητα.

Απαιτείται χρόνος για την αναγέννηση των νευρικών ινών, την αποκατάσταση της αισθητικότητας και την επανεκπαίδευση των μυών και των κινήσεων.

Στην περίπτωση του Φέλιξ, η λειτουργική βελτίωση ήταν σημαντική.

Σε συνέντευξή του στο ισλανδικό Vísir τον Δεκέμβριο του 2025, ανέφερε ότι μπορούσε πλέον να οδηγεί αυτοκίνητο χρησιμοποιώντας τα χέρια του, να παραμένει μόνος στο σπίτι και να πραγματοποιεί καθημερινές δραστηριότητες που προηγουμένως απαιτούσαν βοήθεια.

Η λεπτή κινητικότητα των δακτύλων εξακολουθούσε να βελτιώνεται, ενώ παρέμεναν λειτουργικοί περιορισμοί.

Ο ίδιος περιέγραψε τη μεταμόσχευση ως μια αλλαγή που μεταμόρφωσε την καθημερινότητά του και του προσέφερε πολύ μεγαλύτερη ανεξαρτησία.

Νεότερη εξέλιξη: Σημεία απόρριψης και περιπέτεια με καρκίνο

Η ιστορία του Φέλιξ απέκτησε νέα διάσταση τον Οκτώβριο του 2026.

Στις 23 Οκτωβρίου, ισλανδικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ο ίδιος ανακοίνωσε πως αντιμετωπίζει ανοσολογική αντίδραση στα μεταμοσχευμένα άνω άκρα του.

Ανέφερε ότι είχαν πραγματοποιηθεί βιοψίες και ότι είχε ήδη αρχίσει να αντιμετωπίζεται η επιπλοκή.

Παράλληλα, αποκάλυψε ότι το καλοκαίρι του 2026 είχε διαγνωστεί με καρκίνο στη μύτη, για τον οποίο υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση τον Αύγουστο και στη συνέχεια ξεκίνησε ακτινοθεραπεία.

Ο ίδιος εξέφρασε την υποψία ότι η αντικαρκινική θεραπεία μπορεί να σχετίζεται με τη νέα ανοσολογική αντίδραση. Ωστόσο, δεν έχει δημοσιοποιηθεί επιστημονική τεκμηρίωση που να επιβεβαιώνει αιτιώδη σύνδεση.

Δεν υπάρχουν, επίσης, στοιχεία ότι έχει χάσει τα μεταμοσχευμένα άκρα του. Η περίπτωση υπενθυμίζει ότι ακόμη και μια επιτυχημένη μεταμόσχευση μπορεί να συνοδεύεται από σοβαρές μακροχρόνιες επιπλοκές. 

Πόσες μεταμοσχεύσεις χεριών έχουν γίνει στον κόσμο;

Οι μεταμοσχεύσεις χεριών και άνω άκρων αποτελούν μία από τις σπανιότερες μορφές χειρουργικής αποκατάστασης.

Σύμφωνα με έκθεση των Εθνικών Ακαδημιών Επιστημών, Μηχανικής και Ιατρικής των ΗΠΑ, έως τον Δεκέμβριο του 2024 είχαν καταγραφεί παγκοσμίως περίπου 151 μεταμοσχεύσεις χεριών ή άνω άκρων.

Ο αριθμός αφορά τόσο μονόπλευρες όσο και αμφοτερόπλευρες επεμβάσεις. Μια διπλή μεταμόσχευση σε έναν ασθενή προσμετράται ως μία μεταμοσχευτική διαδικασία.

Η κατανομή των καταγεγραμμένων επεμβάσεων περιλαμβάνει:

• ΗΠΑ: 38 μεταμοσχεύσεις.
• Ινδία: 41 μεταμοσχεύσεις.
• Κίνα: 12 μεταμοσχεύσεις.
• Γαλλία: 10 μεταμοσχεύσεις.
• Ηνωμένο Βασίλειο: 10 μεταμοσχεύσεις.
• Επιπλέον επεμβάσεις έχουν καταγραφεί στην Πολωνία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Αυστρία και άλλες χώρες.

Πρόκειται για την πληρέστερη συγκεντρωτική καταγραφή που εντοπίστηκε, όχι όμως για οριστική απογραφή έως το τέλος του 2026.

Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι δεν πρόκειται για 151 επεμβάσεις ίδιες με του Φέλιξ. Οι περισσότερες αφορούν μεταμοσχεύσεις σε χαμηλότερα ανατομικά επίπεδα, όπως η άκρα χείρα ή το αντιβράχιο.

Η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση άκρας χειρός πραγματοποιήθηκε στη Γαλλία το 1998. Η πρώτη διπλή μεταμόσχευση χεριών έγινε το 2000, ενώ η πρώτη διπλή μεταμόσχευση ολόκληρων βραχιόνων πραγματοποιήθηκε το 2008 στη Γερμανία.

Πόσο επιτυχημένες είναι αυτές οι επεμβάσεις;

Τα επιστημονικά δεδομένα είναι ενθαρρυντικά, αλλά δεν επιτρέπουν να θεωρούνται οι μεταμοσχεύσεις άνω άκρων διαδικασίες χωρίς σημαντικούς κινδύνους.

Συστηματική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε το 2022 και περιέλαβε 96 ασθενείς με 148 μεταμοσχευμένα άκρα κατέγραψε:

• 57 ασθενείς με επεισόδια οξείας απόρριψης.
• 5 ασθενείς με χρόνια απόρριψη.
• 16 ασθενείς που χρειάστηκε να υποβληθούν σε αφαίρεση μεταμοσχευμένου άκρου.
• 5 θανάτους κατά την αναφερόμενη περίοδο παρακολούθησης.

Η ίδια ανασκόπηση υπολόγισε ότι περίπου το 10,8% των μεταμοσχευμένων άκρων αφαιρέθηκε τελικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα υπόλοιπα παρουσίασαν πλήρη κινητική αποκατάσταση.

Αντίθετα, σε μελέτη του βρετανικού προγράμματος μεταμοσχεύσεων στο Leeds, που δημοσιεύθηκε το 2025, καταγράφηκαν 10 ασθενείς με 17 μεταμοσχευμένα άκρα.

Στο συγκεκριμένο δείγμα, όλα τα μοσχεύματα διατηρούνταν κατά την παρακολούθηση, η οποία κυμαινόταν από έξι μήνες έως 11 χρόνια.

Όλοι οι ασθενείς είχαν αποκτήσει κάποιον βαθμό κινητικής και αισθητικής αποκατάστασης, ενώ ανέφεραν ψυχοκοινωνικά οφέλη. Ωστόσο, εννέα χρειάστηκαν πρόσθετες χειρουργικές επεμβάσεις.

Το ποσοστό διατήρησης των μοσχευμάτων δεν ταυτίζεται με το ποσοστό πλήρους λειτουργικής επιτυχίας.

Τι έδειξε νέα επιστημονική μελέτη του 2026;

Νεότερη συστηματική ανασκόπηση στο Journal of Hand Surgery, με δεδομένα από 97 ασθενείς που μεταμοσχεύθηκαν μεταξύ 1998 και 2025, εξέτασε την αποκατάσταση της λειτουργικότητας σε βάθος έως και δέκα ετών.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι το ανατομικό επίπεδο της μεταμόσχευσης επηρεάζει σημαντικά την αποκατάσταση της δύναμης και της κινητικότητας.

Οι πιο περιφερικές μεταμοσχεύσεις εμφάνιζαν καλύτερα αποτελέσματα στη δύναμη σύλληψης από τις εγγύτερες, ενώ ορισμένες παράμετροι αισθητικότητας και κινητικότητας συνέχισαν να βελτιώνονται για πολλά χρόνια.

Η σημαντικότερη διαπίστωση είναι ότι η λειτουργική αποκατάσταση δεν ολοκληρώνεται υποχρεωτικά τον πρώτο χρόνο. Ειδικά σε μεταμοσχεύσεις πολύ κοντά στον ώμο, η επανανεύρωση και η αποκατάσταση σύνθετων κινήσεων είναι ιδιαίτερα απαιτητικές.

Πού πραγματοποιούνται μεταμοσχεύσεις χεριών;

Οι επεμβάσεις αυτές γίνονται σε λίγα εξειδικευμένα μεταμοσχευτικά κέντρα, με ομάδες μικροχειρουργικής, πλαστικής χειρουργικής, ανοσολογίας και αποκατάστασης.

Μεταξύ των νοσοκομείων με τεκμηριωμένη εμπειρία ή οργανωμένα προγράμματα περιλαμβάνονται:

• Hospices Civils de Lyon – Hôpital Édouard-Herriot, Γαλλία: το κέντρο της ιστορικής επέμβασης του Φέλιξ.
• Leeds Teaching Hospitals, Ηνωμένο Βασίλειο: το μοναδικό βρετανικό νοσοκομειακό πρόγραμμα μεταμόσχευσης χεριών και άνω άκρων.
• Amrita Hospital, Κότσι, Ινδία: ένα από τα κέντρα με σημαντική διεθνή εμπειρία στις διπλές μεταμοσχεύσεις χεριών.
• Johns Hopkins Hospital, Βαλτιμόρη, ΗΠΑ: εξειδικευμένο πρόγραμμα μεταμοσχεύσεων άνω άκρων.
• Penn Medicine, Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ: πρόγραμμα που έχει πραγματοποιήσει επανειλημμένα διπλές μεταμοσχεύσεις χεριών.
• Duke University Hospital, Βόρεια Καρολίνα, ΗΠΑ: πρόγραμμα μεταμοσχεύσεων χεριών με κλινική και ερευνητική δραστηριότητα.

Στην αναλυτική διεθνή καταγραφή έως το τέλος του 2024 δεν εμφανίζεται η Ελλάδα μεταξύ των χωρών όπου είχαν πραγματοποιηθεί αυτές οι επεμβάσεις.

Γιατί η μεταμόσχευση χεριών παραμένει τόσο σπάνια;

Η μεταμόσχευση χεριού ανήκει στις αγγειούμενες σύνθετες αλλομεταμοσχεύσεις (Vascularized Composite Allotransplantation – VCA).

Σε αντίθεση με τη μεταμόσχευση ενός συμπαγούς οργάνου, μεταμοσχεύεται ένας σύνθετος ανατομικός σχηματισμός που περιλαμβάνει διαφορετικούς ιστούς.

Οι δυσκολίες δεν περιορίζονται στην πολύωρη χειρουργική επέμβαση.

Ο ασθενής χρειάζεται μακροχρόνια ανοσοκαταστολή, συστηματική παρακολούθηση και εκτεταμένη φυσικοθεραπεία και εργοθεραπεία.

Η ανοσοκαταστολή συνεπάγεται αυξημένους κινδύνους λοιμώξεων, νεφρικής δυσλειτουργίας, μεταβολικών επιπλοκών και ορισμένων κακοηθειών.

Επειδή η μεταμόσχευση άνω άκρων αποσκοπεί κυρίως στη βελτίωση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής, τα οφέλη πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των μακροχρόνιων κινδύνων.

Μια μεταμόσχευση που άλλαξε τα όρια της ιατρικής

Η περίπτωση του Ισλανδού ηλεκτρολόγου αποδεικνύει ότι η σύγχρονη επανορθωτική χειρουργική μπορεί να προσφέρει λειτουργίες που κάποτε θεωρούνταν αδύνατο να αποκατασταθούν.

Ωστόσο, η διαδρομή από την επιβίωση των μοσχευμάτων μέχρι την απόκτηση ουσιαστικής αυτονομίας είναι μακρά και δεν έχει εγγυημένο αποτέλεσμα.

Η σημερινή περιπέτεια του Φέλιξ αναδεικνύει και την άλλη πλευρά της ιατρικής πρωτοπορίας: την ανάγκη για διαρκή παρακολούθηση, ακόμη και πολλά χρόνια μετά την επέμβαση.

Διαβάστε επίσης στο Medlabnews.gr: Σημαντικά ορόσημα στη μεταμόσχευση οργάνων – Τι επιφυλάσσει το μέλλον;

Πηγές

• Hospices Civils de Lyon – Επίσημη παρουσίαση της μεταμόσχευσης.
• National Academies – Παγκόσμια καταγραφή μεταμοσχεύσεων άνω άκρων.
• Wells et al., 2022 – Two Decades of Hand Transplantation: A Systematic Review of Outcomes.
• Leonard et al., 2025 – Αποτελέσματα του βρετανικού προγράμματος στο Leeds.
• Journal of Hand Surgery, 2026 – Timeline of Functional Recovery Following Hand and Upper-Extremity Transplantation.
• Iceland Monitor, 23 Οκτωβρίου 2026 – Νεότερες εξελίξεις στην υγεία του Φέλιξ.

Καρδίτσα: «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» έλεγε 33χρονος και πέθανε στο ασθενοφόρο – Ένοχοι 3 γιατροί

medlabnews.gr iatrikanea

Ένας 33χρονος άνδρας από την Καρδίτσα έχασε τη ζωή του μέσα σε ασθενοφόρο, ενώ μεταφερόταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας. Είχε διαγνωστεί με οξεία επιγλωττίτιδα, μια επικίνδυνη φλεγμονή που μπορεί να προκαλέσει απόφραξη των αεραγωγών. Επτά χρόνια αργότερα, τρεις γιατροί του Γενικού Νοσοκομείου Καρδίτσας κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια διά παραλείψεως.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας επέβαλε στους τρεις γιατρούς ποινή φυλάκισης δύο ετών με τριετή αναστολή, για την υπόθεση που συγκλόνισε την οικογένεια του 33χρονου τον Ιούνιο του 2019.

Από τον πονόλαιμο στη δύσπνοια – Το χρονικό της τραγωδίας

Όλα ξεκίνησαν το απόγευμα της 12ης Ιουνίου 2019, όταν ο 33χρονος άρχισε να αισθάνεται έντονη δυσφορία στον λαιμό, δυσκολία στην κατάποση και στην αναπνοή.

Οι συγγενείς του τον μετέφεραν στο Κέντρο Υγείας Μουζακίου, όπου έλαβε φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε.

Λίγο πριν από τις 3 τα ξημερώματα της 13ης Ιουνίου επέστρεψε στο Κέντρο Υγείας και στη συνέχεια παραπέμφθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Καρδίτσας, όπου έφτασε περίπου στις 6 με 6.30 το πρωί.

Στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών η ειδικευόμενη γιατρός υποψιάστηκε επιγλωττίτιδα και ενημέρωσε ειδικό γιατρό. Ακολούθησαν εξετάσεις, οι οποίες επιβεβαίωσαν το οίδημα της επιγλωττίδας.

Παρά τη διάγνωση και τα επανειλημμένα παράπονα του ασθενούς ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει, αποφασίστηκε η μεταφορά του στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, καθώς η αρμόδια κλινική στην Καρδίτσα δεν εφημέρευε.

Έφυγε με ασθενοφόρο χωρίς συνοδεία γιατρού – Δεν έφτασε ποτέ στη Λάρισα

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθερία», που παραθέτει στοιχεία από το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, ο 33χρονος αναχώρησε περίπου στις 11.30 το πρωί από το Νοσοκομείο Καρδίτσας.

Η διακομιδή πραγματοποιήθηκε με ασθενοφόρο, χωρίς συνοδεία γιατρού κατάλληλης ειδικότητας. Μαζί του βρισκόταν η μητέρα του.

Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Καρδίτσα, ο ασθενής κατέληξε λόγω απόφραξης των αεραγωγών και ασφυξίας.

Η μητέρα του κατέθεσε στο δικαστήριο και περιέγραψε όσα συνέβησαν κατά τη μοιραία διακομιδή.

Τι καταλόγισε το δικαστήριο στους γιατρούς

Σύμφωνα με τα στοιχεία της πρωτόδικης απόφασης που δημοσιοποιήθηκαν, το δικαστήριο διαπίστωσε σημαντικές παραλείψεις στην παρακολούθηση και στη διακομιδή του ασθενούς.

Ειδικότερα, στο σκεπτικό αναφέρεται ότι δεν υπήρξε η απαιτούμενη στενή παρακολούθηση σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας ή Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και ότι αποφασίστηκε διακομιδή χωρίς κινητή ιατρική μονάδα και χωρίς συνοδεία αναισθησιολόγου.

Το δικαστήριο συνέδεσε αιτιωδώς τις παραλείψεις που διαπίστωσε με τον θάνατο του 33χρονου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι η εισαγγελέας της έδρας είχε προτείνει την ενοχή ενός γιατρού και την απαλλαγή των άλλων δύο. Ωστόσο, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας έκρινε ένοχους και τους τρεις.

Τι είναι η οξεία επιγλωττίτιδα που προκάλεσε τον θάνατο

Η οξεία επιγλωττίτιδα είναι φλεγμονή της επιγλωττίδας και ενδεχομένως των γειτονικών ιστών. Η επιγλωττίδα είναι μια μικρή χόνδρινη δομή που συμβάλλει στην προστασία της εισόδου του λάρυγγα κατά την κατάποση.

Όταν δημιουργηθεί σημαντικό οίδημα, ο διαθέσιμος χώρος για τη διέλευση του αέρα μπορεί να περιοριστεί επικίνδυνα.

Παρότι πρόκειται για σχετικά σπάνια πάθηση, η επιγλωττίτιδα αποτελεί δυνητικά απειλητική για τη ζωή επείγουσα κατάσταση, καθώς ορισμένα περιστατικά μπορούν να επιδεινωθούν ταχύτατα.

Ποια συμπτώματα πρέπει να προκαλούν ανησυχία

• Έντονος πόνος στον λαιμό.
• Σημαντική δυσκολία ή πόνος κατά την κατάποση.
• Δυσκολία στην αναπνοή.
• Αλλαγή ή αλλοίωση της φωνής.
• Δυσκολία στην κατάποση του σάλιου.
• Θορυβώδης αναπνοή, ιδιαίτερα κατά την εισπνοή.

Ο συνδυασμός έντονου πονόλαιμου, δυσκολίας στην κατάποση και αναπνευστικής δυσχέρειας αποτελεί επείγον προειδοποιητικό σημείο και απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Σύμφωνα με το Merck Manual, η εικόνα του φάρυγγα μπορεί μερικές φορές να φαίνεται σχετικά φυσιολογική παρά την ύπαρξη σοβαρής επιγλωττίτιδας.

Τι δείχνουν οι διεθνείς μελέτες για τον κίνδυνο

Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε το 2024 στο επιστημονικό περιοδικό BJA Open εξέτασε 56 μελέτες με συνολικά 10.630 ενήλικους ασθενείς με επιγλωττίτιδα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι συνολικά το 15,6% των ασθενών χρειάστηκε κάποια παρέμβαση για τη διασφάλιση του αεραγωγού (95% διάστημα εμπιστοσύνης 12,9%-18,8%). Το ποσοστό μειώθηκε από περίπου 20% σε 10% στη διάρκεια των τεσσάρων δεκαετιών που εξετάστηκαν.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς με επιγλωττίτιδα διασωλήνωση, αλλά η κλινική εκτίμηση, η παρακολούθηση και η έγκαιρη αναγνώριση της επιδείνωσης έχουν καθοριστική σημασία.

Διαβάστε επίσης στο medlabnews.gr

• Δύσπνοια: Πότε είναι επικίνδυνη και πότε πρέπει να πάτε στο νοσοκομείο;
• Δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία): Ποιες είναι οι αιτίες και τα προειδοποιητικά σημάδια;
• Πονόλαιμος και αμυγδαλίτιδα: Πώς αναγνωρίζονται και ποια συμπτώματα χρειάζονται προσοχή;

Το κρίσιμο ζήτημα της ασφαλούς διακομιδής

Η υπόθεση της Καρδίτσας αναδεικνύει τη σημασία της αξιολόγησης της βαρύτητας ενός περιστατικού πριν από τη διανοσοκομειακή μεταφορά.

Σε ασθενείς με σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια, ο κίνδυνος επιδείνωσης κατά τη διάρκεια της μετακίνησης πρέπει να συνεκτιμάται μαζί με τις δυνατότητες παρακολούθησης και αντιμετώπισης μιας επείγουσας επιπλοκής.

Το τραγικό περιστατικό του 33χρονου υπενθυμίζει ότι η έγκαιρη διάγνωση μιας επικίνδυνης νόσου αποτελεί μόνο ένα μέρος της συνολικής φροντίδας. Εξίσου σημαντική είναι η κατάλληλη αξιολόγηση και παρακολούθηση του ασθενούς σε κάθε στάδιο.

Πηγές:  BJA Open, 2024 | NCBI Bookshelf – Epiglottitis | Merck Manual

Φρίκη με τον Ρώσο γιατρό «Δρ. Κακό»: Αντί να θεραπεύει Ουκρανούς αιχμαλώτους, τους έγδυνε και τους βασάνιζε – Η φράση που τους ανάγκαζε να φωνάζουν

medlabnews.gr iatrikanea

«Δόξα στη ρωσική ιατρική!». Αυτή ήταν, σύμφωνα με τις μαρτυρίες πρώην Ουκρανών αιχμαλώτων πολέμου, η φράση που απαιτούσε να ακούει ο Ρώσος υγειονομικός Ίλια Σορόκιν, γνωστός ως «Δρ. Κακός» ή «Dr. Evil». Όποιος δεν υπάκουε κινδύνευε να υποστεί βασανιστήρια. Ακόμη και η αναζήτηση ιατρικής βοήθειας μπορούσε, όπως καταγγέλλουν οι επιζώντες, να μετατραπεί σε αφορμή τιμωρίας.

Οι νεότερες μαρτυρίες που παρουσιάζουν οι Times του Λονδίνου επαναφέρουν στο προσκήνιο μια υπόθεση που έχει ήδη απασχολήσει τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ουκρανικές δικαστικές αρχές.

Ποιος είναι ο 35χρονος «Δρ. Κακός»

Ο Ίλια Ανατόλιεβιτς Σορόκιν γεννήθηκε το 1990 στη Ρωσία και εργαζόταν στην υγειονομική υπηρεσία που εξυπηρετούσε τη σωφρονιστική αποικία Νο 10, στη Μορδοβία.

Σύμφωνα με έρευνα των Radio Free Europe/Radio Liberty και OCCRP, εργάστηκε στο ρωσικό σωφρονιστικό σύστημα τουλάχιστον από το 2018. Στα τέλη του 2024 φέρεται να εντάχθηκε στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, χρησιμοποιώντας το προσωνύμιο «Doctor».

Υπάρχει μία σημαντική διευκρίνιση: Παρότι στα δημοσιεύματα αποκαλείται γιατρός, η επίσημη έκθεση του ΟΗΕ τον περιγράφει ως «paramedic», δηλαδή παραϊατρικό επαγγελματία. Ο ακριβής επαγγελματικός του τίτλος δεν πρέπει να συγχέεται με το προσωνύμιο που του απέδωσαν οι αιχμάλωτοι.

Οι καταγγελίες: Αντί για περίθαλψη, ηλεκτροσόκ και εξευτελισμός

Πρώην κρατούμενοι κατήγγειλαν ότι, κατά την άφιξή τους στη φυλακή, υποβάλλονταν σε ταπεινωτικές διαδικασίες, αναγκάζονταν να γδυθούν και αντιμετώπιζαν σωματική και ψυχολογική κακομεταχείριση.

Ο Ουκρανός στρατιωτικός γιατρός Σερχίι Ντοροσένκο, που αιχμαλωτίστηκε κατά τις μάχες στη Μαριούπολη το 2022, περιέγραψε στους Times όσα υποστηρίζει ότι έζησε. Παρέμεινε περισσότερο από 1.000 ημέρες σε ρωσική αιχμαλωσία και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα μετά την απελευθέρωσή του.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο Σορόκιν ρωτούσε τους κρατουμένους για τα προβλήματα υγείας τους. Αντί όμως να εξασφαλίζεται η αναγκαία φροντίδα, όσοι ανέφεραν κάποια ασθένεια μπορούσαν να υποστούν πρόσθετη κακομεταχείριση.

Άλλοι πρώην αιχμάλωτοι ανέφεραν ότι ο υγειονομικός χρησιμοποιούσε συσκευή ηλεκτρικής εκκένωσης, εξανάγκαζε κρατουμένους να επαναλαμβάνουν συνθήματα και τους υπέβαλλε σε εξευτελιστικές δοκιμασίες.

Η φράση που απαιτούσε: «Δόξα στη ρωσική ιατρική!»

Ο Ολεξάντρ Σάβοφ, Ουκρανός πεζοναύτης που κρατήθηκε στη φυλακή Νο 10, περιέγραψε στους ερευνητές του OCCRP και του Radio Liberty πώς συνάντησε τον Σορόκιν όταν αντιμετώπιζε ύποπτα συμπτώματα ασθένειας.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο υγειονομικός απαίτησε να φωνάξει «Δόξα στη ρωσική ιατρική!», χρησιμοποιώντας απειλές και ηλεκτρικές εκκενώσεις.

Οι κρατούμενοι ανέφεραν επίσης ότι εξαναγκάζονταν να τραγουδούν ρωσικά πατριωτικά τραγούδια ή να επαναλαμβάνουν παράλογους διαλόγους, ως μορφή ψυχολογικής ταπείνωσης.

Ο Πάβλο Αφίσοφ, αξιωματικός των Ουκρανών πεζοναυτών και πρώην κρατούμενος, περιέγραψε με ιδιαίτερα σκληρά λόγια τη συμπεριφορά που καταγγέλλει ότι αντιμετώπισε.

Η έκθεση του ΟΗΕ: Καταγγελίες που συνδέονται με τουλάχιστον τέσσερις θανάτους

Η υπόθεση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της έκθεσης A/HRC/60/59 της Ειδικής Εισηγήτριας των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρωσία, Μαριάνα Κατσάροβα, με ημερομηνία 15 Σεπτεμβρίου 2025.

Στις παραγράφους 103–105, η έκθεση περιγράφει καταγγελίες για συμμετοχή υγειονομικού προσωπικού σε βασανιστήρια και αναφέρεται ονομαστικά στον Ίλια Σορόκιν.

Σύμφωνα με την έκθεση, στη σωφρονιστική αποικία Νο 10 κρατήθηκαν περίπου 700 Ουκρανοί αιχμάλωτοι πολέμου και πολίτες κατά την εξεταζόμενη περίοδο, από τον Φεβρουάριο του 2023 έως τον Απρίλιο του 2025.

Το σημαντικότερο εύρημα: Η Ειδική Εισηγήτρια αναφέρει ότι οι ενέργειες του συγκεκριμένου υγειονομικού συνέβαλαν σε τουλάχιστον τέσσερις επιβεβαιωμένους θανάτους και ότι οι σχετικές καταγγελίες υποστηρίζονται από μαρτυρίες περισσότερων από 50 πρώην κρατουμένων.

Πρόκειται για συμπέρασμα που καταγράφεται σε επίσημη έκθεση του ΟΗΕ. Δεν ισοδυναμεί με δικαστική διαπίστωση ατομικής ποινικής ενοχής.

Πώς τον αναγνώρισαν οι αιχμάλωτοι

Η ταυτότητα του «Dr. Evil» δεν ήταν γνωστή στους περισσότερους κρατουμένους, καθώς, σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, συνήθιζε να καλύπτει το πρόσωπό του με ιατρική μάσκα.

Οι ερευνητές του προγράμματος Schemes του Radio Liberty αναζήτησαν φωτογραφίες και βίντεο από δημόσιες εκδηλώσεις του ιατρικού προσωπικού των ρωσικών φυλακών.

Τελικά, πρώην κρατούμενοι αναγνώρισαν τον Σορόκιν τόσο από την εμφάνισή του όσο και από τη φωνή του, όπως παρουσιάστηκε σε καταγεγραμμένο υλικό. Η έρευνα δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Όταν οι δημοσιογράφοι επικοινώνησαν μαζί του, ο Σορόκιν αρνήθηκε τις καταγγελίες και ισχυρίστηκε ότι δεν εργαζόταν στη συγκεκριμένη φυλακή. Ωστόσο, εκπρόσωπος της αρμόδιας ιατρικής υπηρεσίας επιβεβαίωσε στους ερευνητές την επαγγελματική του σύνδεση με αυτήν.

Κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ποινικές κατηγορίες

Στις 23 Οκτωβρίου 2025, η Ευρωπαϊκή Ένωση συμπεριέλαβε τον Ίλια Σορόκιν στον επίσημο κατάλογο περιοριστικών μέτρων, με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2025/2036 του Συμβουλίου.

Στην αιτιολογία της καταχώρισής του, με αριθμό 1976, αναφέρονται μεταξύ άλλων η άρνηση ιατρικής περίθαλψης σε αιχμαλώτους, η χρήση ηλεκτρικών εκκενώσεων και ο εξαναγκασμός κρατουμένων σε εξευτελιστικές πράξεις.

Στις 3 Δεκεμβρίου 2025, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας ανακοίνωσε την απαγγελία κατηγοριών ερήμην σε βάρος του για εγκλήματα πολέμου και σκληρή μεταχείριση αιχμαλώτων.

Ο Σορόκιν εξακολουθεί να θεωρείται κατηγορούμενος και δεν έχει παρουσιαστεί τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση σε βάρος του.

Η ιατρική δεοντολογία και η απαγόρευση συμμετοχής σε βασανιστήρια

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: τη συμμετοχή επαγγελματιών υγείας σε πράξεις κακομεταχείρισης ανθρώπων που βρίσκονται υπό κράτηση.

Η Διακήρυξη του Τόκιο της Παγκόσμιας Ιατρικής Ένωσης, η οποία υιοθετήθηκε το 1975, αναθεωρήθηκε το 2016 και επιβεβαιώθηκε εκ νέου τον Οκτώβριο του 2026, απαγορεύει στους ιατρούς να συμμετέχουν, να διευκολύνουν ή να ανέχονται βασανιστήρια και απάνθρωπη μεταχείριση.

Παράλληλα, το άρθρο 13 της Τρίτης Σύμβασης της Γενεύης επιβάλλει την ανθρώπινη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου και την προστασία τους από πράξεις βίας και εκφοβισμού.

Η υποχρέωση παροχής υγειονομικής περίθαλψης δεν εξαρτάται από την εθνικότητα, την ιδιότητα ή την πλευρά στην οποία πολέμησε ο κρατούμενος.

Η υπόθεση του «Δρ. Κακού» δεν αποτελεί επομένως μόνο ένα σύνολο καταγγελιών για βασανιστήρια. Θέτει και το ζήτημα του τι συμβαίνει όταν η ιατρική ιδιότητα ή η πρόσβαση στη φροντίδα χρησιμοποιείται ως μέσο εξουσίας και τιμωρίας.

Πηγές και τεκμηρίωση

• The Times – Surviving Dr Evil
• OCCRP / RFE-RL – Πρωτογενής δημοσιογραφική έρευνα
• ΟΗΕ – Έκθεση A/HRC/60/59, παράγραφοι 103–105
• Ευρωπαϊκή Ένωση – Απόφαση 2025/2036
• Ukrainska Pravda – Ποινικές κατηγορίες
• World Medical Association – Διακήρυξη του Τόκιο

Δημοσίευση: 31 Οκτωβρίου 2026 | Σύνθεση διεθνών δημοσιογραφικών και επίσημων πηγών.

Από τα 9 της στα social media, στα 18 στα δικαστήρια: Η Meta συμβιβάστηκε μαζί της – Τι αποκαλύπτουν νέες έρευνες για κατάθλιψη και διατροφικές διαταραχές

medlabnews.gr

Μια 18χρονη Αμερικανίδα, η οποία υποστηρίζει ότι η χρήση του Facebook και του Instagram συνέβαλε στην εμφάνιση κατάθλιψης, άγχους και διατροφικών διαταραχών, οδήγησε τη Meta σε εξωδικαστικό συμβιβασμό. Η υπόθεση ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το πώς επηρεάζουν τα social media τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο και την ψυχική υγεία των παιδιών. Νέες επιστημονικές μελέτες του 2026 προσθέτουν σημαντικά στοιχεία.

Από τα social media στην παιδική ηλικία μέχρι τη δικαστική διαμάχη στα 18

Η Meta Platforms, μητρική εταιρεία του Facebook και του Instagram, κατέληξε στις 30 Οκτωβρίου 2026 σε συμβιβασμό με μια 18χρονη από το Μισισίπι των ΗΠΑ, γνωστή στα δικαστικά έγγραφα μόνο με τα αρχικά K.D.B.

Η νεαρή είχε καταγγείλει ότι οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούσαν χαρακτηριστικά που ενθάρρυναν την καταναγκαστική χρήση, συμβάλλοντας, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, στην επιδείνωση της ψυχικής της υγείας.

Στην ίδια δικαστική διαδικασία συμμετείχε και μια 16χρονη από το Ιλινόι, με τα αρχικά S.J., η οποία είχε επίσης καταλήξει σε συμβιβασμό με τη Meta.

Σύμφωνα με το Reuters, οι δύο νεαρές υποστήριξαν ότι είχαν αρχίσει να χρησιμοποιούν το YouTube ήδη από την ηλικία των 3-4 ετών και άλλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης περίπου στα 9 τους χρόνια.

Οι καταγγελίες τους επικεντρώνονταν σε λειτουργίες όπως η αυτόματη αναπαραγωγή βίντεο, η ατελείωτη κύλιση της οθόνης (infinite scroll) και οι διαρκείς ειδοποιήσεις που ενθαρρύνουν τον χρήστη να επιστρέφει στην εφαρμογή.

Οι οικονομικοί όροι των συμβιβασμών δεν δημοσιοποιήθηκαν. Οι δύο νεαρές είχαν προηγουμένως καταλήξει σε συμφωνίες και με το TikTok και το YouTube. Έτσι, η δίκη στο Λος Άντζελες αναμένεται πλέον να συνεχιστεί μόνο κατά της Snap, μητρικής εταιρείας του Snapchat.

Ο συμβιβασμός δεν αποτελεί δικαστική διαπίστωση ότι οι συγκεκριμένες εφαρμογές προκάλεσαν τις ψυχικές διαταραχές που επικαλείται η 18χρονη. Η Meta εξακολουθεί να απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί σκόπιμου εθιστικού σχεδιασμού.

Νέα έρευνα του 2026: Γιατί έχει σημασία η ηλικία που αρχίζει ένα παιδί τα social media

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία της υπόθεσης είναι η πολύ μικρή ηλικία έναρξης χρήσης των κοινωνικών δικτύων.

Έρευνα που δημοσιεύθηκε στις 28 Αυγούστου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Network Open, από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία, εξέτασε 365 παιδιά και εφήβους, μέσης ηλικίας 12,8 ετών.

Το 70% είχε ήδη χρησιμοποιήσει social media, ενώ η μέση ηλικία πρώτης χρήσης ήταν τα 11 χρόνια.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μικρότερη ηλικία έναρξης συνδεόταν με υψηλότερα επίπεδα συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης.

Η μελέτη ήταν παρατηρητική και δεν αποδεικνύει ότι η πρώιμη χρήση προκαλεί από μόνη της ψυχικές διαταραχές. Αναδεικνύει, όμως, έναν παράγοντα που χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

Το Instagram και οι διατροφικές διαταραχές: Τι έδειξε μετα-ανάλυση 33.086 εφήβων

Η συζήτηση δεν περιορίζεται στον χρόνο που περνά κάποιος κοιτάζοντας την οθόνη.

Μια μεγάλη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2026 στο Adolescent Research Review, συγκέντρωσε στοιχεία από 45 μελέτες και 33.086 εφήβους.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η αυξημένη ενασχόληση με τα social media συσχετιζόταν με περισσότερες ανησυχίες για την εικόνα του σώματος και περισσότερα συμπτώματα διαταραγμένης διατροφικής συμπεριφοράς.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε ότι οι μελέτες που εξέταζαν ειδικά το Instagram εμφάνιζαν ισχυρότερες συσχετίσεις με ορισμένους δείκτες εικόνας σώματος σε σχέση με μελέτες που εξέταζαν συνολικά όλες τις πλατφόρμες.

Ένας πιθανός μηχανισμός είναι η συνεχής κοινωνική σύγκριση: φωτογραφίες, επεξεργασμένες εικόνες, φίλτρα και αριθμοί επιδοκιμασιών μπορούν να ενισχύσουν την τάση ορισμένων εφήβων να αξιολογούν αρνητικά τον εαυτό τους.

Ωστόσο, οι συσχετίσεις δεν αποδεικνύουν ότι το Instagram προκαλεί διατροφικές διαταραχές σε κάθε χρήστη. Η εμφάνισή τους είναι πολυπαραγοντική.

Δεν μετρούν μόνο οι ώρες: Τι είναι η προβληματική χρήση των social media

Μια ακόμη σημαντική διάκριση προκύπτει από ολλανδική διαχρονική μελέτη σε 866 εφήβους, η οποία δημοσιοποιήθηκε επιστημονικά το 2026.

Η μέση ημερήσια χρήση social media αυξήθηκε από 3,77 ώρες στην ηλικία των 15 ετών σε 6,07 ώρες στα 18.

Παρά την αύξηση αυτή, ο συνολικός χρόνος χρήσης δεν εμφάνισε σταθερή συσχέτιση με τα προβλήματα άγχους και κατάθλιψης.

Αντίθετα, η προβληματική χρήση, δηλαδή η δυσκολία ελέγχου της συμπεριφοράς και η αρνητική επίδρασή της στην καθημερινή λειτουργικότητα, παρουσίαζε πιο συνεπείς συσχετίσεις με ψυχολογικές δυσκολίες. Οι περισσότερες επιδράσεις ήταν μικρές.

Το συμπέρασμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό: δύο έφηβοι μπορεί να περνούν τον ίδιο χρόνο στα social media, αλλά να έχουν διαφορετική ψυχολογική εμπειρία και διαφορετικό επίπεδο κινδύνου.

Μπορεί ο περιορισμός της χρήσης να μειώσει τη μοναξιά και το άγχος;

Ερευνητές στον Καναδά εξέτασαν πειραματικά αν η μείωση της χρήσης κοινωνικών δικτύων μπορεί να επηρεάσει την ψυχική υγεία νέων με ήδη αυξημένα συμπτώματα άγχους ή κατάθλιψης.

Στην τυχαιοποιημένη μελέτη συμμετείχαν αρχικά 260 νέοι, οι οποίοι κατανεμήθηκαν σε ομάδα περιορισμού της χρήσης σε μία ώρα ημερησίως και σε ομάδα χωρίς αντίστοιχο περιορισμό, για τρεις εβδομάδες.

Στην ανάλυση της μοναξιάς περιλήφθηκαν 219 συμμετέχοντες.

Η ομάδα που περιόρισε τη χρήση εμφάνισε μεγαλύτερη μείωση της μοναξιάς συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου.

Σε συναφή ανάλυση της ίδιας ερευνητικής παρέμβασης, οι νέοι με εντονότερα αρχικά συμπτώματα άγχους παρουσίασαν μεγαλύτερο όφελος ως προς το άγχος.

Τα αποτελέσματα αυτά προσφέρουν πειραματικές ενδείξεις, αλλά δεν σημαίνουν ότι η μείωση του χρόνου στα social media αποτελεί από μόνη της θεραπεία ψυχικών διαταραχών.

Η Meta συμφώνησε σε όριο δύο ωρών – Τι προβλέπει η συμφωνία των 18 δισ. δολαρίων

Ο συμβιβασμός της 18χρονης είναι ξεχωριστός από μια πολύ μεγαλύτερη δικαστική συμφωνία που ανακοινώθηκε στις 26 Αυγούστου 2026.

Στο πλαίσιο εκείνης της συμφωνίας με γενικούς εισαγγελείς αμερικανικών πολιτειών και άλλων δικαιοδοσιών, η Meta συμφώνησε σε οικονομικές υποχρεώσεις που μπορούν να φτάσουν περίπου τα 18 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και σε πρόσθετα μέτρα προστασίας ανηλίκων.

Στις συμμετέχουσες αμερικανικές δικαιοδοσίες προβλέπονται, μεταξύ άλλων:

• Προεπιλεγμένο συνολικό όριο δύο ωρών ημερησίως για Facebook και Instagram στους χρήστες κάτω των 18 ετών, το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί μόνο με γονική άδεια.
• Περιορισμός πρόσβασης στις βασικές λειτουργίες των εφαρμογών από τα μεσάνυχτα έως τις 6 το πρωί.
• Περιορισμός των περισσότερων ειδοποιήσεων κατά τις σχολικές ώρες, από τις 8 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι.
• Αυστηρότεροι έλεγχοι ηλικίας και πρόσθετες λειτουργίες γονικής εποπτείας.

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι οι λειτουργίες άμεσων μηνυμάτων εξαιρούνται από τους συγκεκριμένους χρονικούς περιορισμούς.

Επίσης, σύμφωνα με τη Meta, περίπου το 30% του οικονομικού σκέλους της συμφωνίας εξαρτάται από πρόσθετους όρους που αφορούν την υιοθέτηση μέτρων από άλλες πλατφόρμες και αντίστοιχες οικονομικές καταβολές.

Τα μέτρα αυτά αφορούν τις συμμετέχουσες δικαιοδοσίες των ΗΠΑ και δεν αποτελούν αυτομάτως υποχρεωτικούς κανόνες για τους χρήστες στην Ελλάδα.

ΠΟΥ: Ένας στους εννέα εφήβους εμφανίζει προβληματική χρήση

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας από τη μελέτη HBSC, η προβληματική χρήση των social media στους εφήβους αυξήθηκε από 7% το 2018 σε 11% το 2022.

Η έρευνα κάλυψε σχεδόν 280.000 παιδιά ηλικίας 11, 13 και 15 ετών, σε 44 χώρες και περιοχές της Ευρώπης, της Κεντρικής Ασίας και του Καναδά.

Η συχνότητα ήταν υψηλότερη στα κορίτσια, με 13%, έναντι 9% στα αγόρια.

Τα ευρήματα αφορούν προβληματικά πρότυπα χρήσης και όχι αυτομάτως κλινική διάγνωση εξάρτησης.

Το μεγάλο ερώτημα: Ποιος ευθύνεται όταν η χρήση γίνεται ανεξέλεγκτη;

Η δικαστική υπόθεση της 18χρονης αναδεικνύει ένα ζήτημα που υπερβαίνει την ατομική ευθύνη του χρήστη.

Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι συγκεκριμένες λειτουργίες των πλατφορμών ενθαρρύνουν τη συνεχή χρήση, ενώ οι εταιρείες αρνούνται ότι τις σχεδίασαν για να δημιουργούν εξάρτηση.

Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η σχέση κοινωνικών δικτύων και ψυχικής υγείας είναι σύνθετη. Εξαρτάται από την ηλικία, το είδος του περιεχομένου, τον τρόπο χρήσης και την ψυχολογική ευαλωτότητα του κάθε νέου.

Παράλληλα, τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να προσφέρουν επικοινωνία, κοινωνική υποστήριξη και πρόσβαση σε χρήσιμες πληροφορίες.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πόσες ώρες περνά ένα παιδί στο Instagram, αλλά τι βλέπει, πώς το επηρεάζει και κατά πόσο μπορεί να ελέγξει τη χρήση του.

Η υπόθεση της K.D.B. μπορεί να ολοκληρώθηκε με συμβιβασμό για τη Meta, όμως η ευρύτερη επιστημονική και δικαστική συζήτηση για τις επιπτώσεις των social media στην ψυχική υγεία των νέων συνεχίζεται.

Διαβάστε επίσης στο medlabnews.gr: Facebook και Instagram: Ήξερε η Meta ότι «πατά» στις αδυναμίες του εφηβικού εγκεφάλου;

Πηγές

Reuters, 30/10/2026 – Συμβιβασμός της Meta
JAMA Network Open, 2026 – Ηλικία πρώτης χρήσης, άγχος και κατάθλιψη
Adolescent Research Review, 2026 – Μετα-ανάλυση 45 μελετών
Journal of Affective Disorders, 2026 – Τυχαιοποιημένη μελέτη για τη μοναξιά
Journal of Affective Disorders, 2026 – Χρόνος και προβληματική χρήση
WHO Europe – Teens, Screens and Mental Health
Meta – Όροι της συμφωνίας για την προστασία των εφήβων

Πρώτη δημοσίευση: 31 Οκτωβρίου 2026

Ηράκλειο: Έστειλε γυμνή φωτογραφία της πρώην συζύγου του στον άνδρα της κόρης τους – Κακουργηματική δίωξη στον 54χρονο

medlabnews.gr 

Κακουργηματική δίωξη ασκήθηκε σε βάρος 54χρονου Γάλλου στη Χερσόνησο Ηρακλείου, ο οποίος κατηγορείται ότι έστειλε προσωπικό γυμνό υλικό της 45χρονης εν διαστάσει συζύγου του στον ίδιο του τον γαμπρό, δηλαδή στον σύζυγο της κόρης τους.

Η υπόθεση εκδικητικής πορνογραφίας (revenge porn) αποκαλύφθηκε μετά από καταγγελία της γυναίκας στις 29 Οκτωβρίου 2026.

Ο γαμπρός ενημέρωσε την πεθερά του

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν, ο 54χρονος φέρεται να απέστειλε προσωπικό υλικό της γυναίκας στον σύζυγο της κόρης τους, ο οποίος ζει στη Γαλλία.

Ο παραλήπτης φέρεται να ενημέρωσε την πεθερά του για το υλικό που είχε λάβει. Η 45χρονη απευθύνθηκε στην Αστυνομία, καταγγέλλοντας ότι ο σύζυγός της ενήργησε με σκοπό να την εκδικηθεί.

Αστυνομικοί του Αστυνομικού Τμήματος Χερσονήσου εντόπισαν και συνέλαβαν τον 54χρονο.

Είχε προηγηθεί υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς, σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, ο άνδρας είχε καταδικαστεί στο παρελθόν για περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας σε βάρος της ίδιας γυναίκας.

Σε βάρος του είχαν επιβληθεί περιοριστικοί όροι, μεταξύ των οποίων και απαγόρευση προσέγγισης της 45χρονης.

Κακουργηματική δίωξη – Απολογείται τη Δευτέρα

Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου ο 54χρονος οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Ηρακλείου, ο οποίος άσκησε σε βάρος του ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για εκδικητική πορνογραφία.

Ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε στην ανακρίτρια και έλαβε προθεσμία να απολογηθεί τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026. Μέχρι τότε παραμένει υπό κράτηση, σύμφωνα με τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες.

Εκδικητική πορνογραφία: Τι προβλέπει ο νόμος

Στην Ελλάδα, η εκδικητική πορνογραφία αποτελεί αυτοτελές ποινικό αδίκημα, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 346 του Ποινικού Κώδικα.

Η νομοθεσία καλύπτει τη χωρίς δικαίωμα κοινολόγηση προσωπικού υλικού ακόμη και σε ένα τρίτο πρόσωπο. Δεν απαιτείται να αναρτηθεί το υλικό δημόσια στο διαδίκτυο.

Η πράξη μπορεί να τιμωρηθεί με κάθειρξη έως οκτώ έτη και χρηματική ποινή όταν τελείται σε βάρος νυν ή πρώην συζύγου ή συντρόφου.

Δημοσίευση: 31 Οκτωβρίου 2026.