Ο γιατρός Στάθης Κουλούρης: Από τον κακοήθη όγκο στα 12 του, στη μάχη για τη ζωή του 4χρονου στην Καστοριά

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Μια εφημερία που δύσκολα θα ξεχάσει έζησε ο καρδιολόγος Στάθης Κουλούρης μαζί με τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του Γενικού Νοσοκομείου Καστοριάς, όταν ένα αγοράκι μόλις τεσσάρων ετών μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του, έπειτα από πνιγμό σε πισίνα.

Το παιδί είχε υποστεί καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Η ιατρονοσηλευτική ομάδα άρχισε αμέσως παρατεταμένη καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και, έπειτα από μια δραματική προσπάθεια απέναντι στον χρόνο, κατάφερε να επαναφέρει την κυκλοφορία του.

Ο 4χρονος διασωληνώθηκε, σταθεροποιήθηκε και οργανώθηκε άμεσα η μεταφορά του σε εξειδικευμένη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων στη Θεσσαλονίκη, με τη συνδρομή του ΕΚΑΒ και των αρμόδιων Αρχών.

«Η μοναδική αποστολή ήταν να μη χαθεί αυτό το παιδί»

Περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές, ο Στάθης Κουλούρης τόνισε ότι για αρκετή ώρα ολόκληρη η ομάδα είχε μόνο έναν στόχο: να κρατήσει το παιδί στη ζωή.

«Είχαμε μία και μοναδική αποστολή: να μη χαθεί αυτό το παιδί», ανέφερε, αποδίδοντας το αποτέλεσμα στην επιμονή, στη συνεργασία και στην αυταπάρνηση γιατρών και νοσηλευτών.

Η αναφορά του έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η επιτυχής ανάνηψη δεν ήταν αποτέλεσμα μιας μεμονωμένης ενέργειας, αλλά μιας οργανωμένης ομαδικής προσπάθειας: από την αναζωογόνηση και τη διασωλήνωση έως τη σταθεροποίηση και την ασφαλή διακομιδή του παιδιού.

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσιευμένη ενημέρωση της ΕΡΤ στις 13 Ιουλίου 2026, το αγοράκι νοσηλευόταν διασωληνωμένο στη ΜΕΘ Παίδων του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, με την κατάστασή του να χαρακτηρίζεται σταθερή, αλλά κρίσιμη.

Η προσωπική μάχη που τον οδήγησε στην Ιατρική

Πίσω από τον γιατρό που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για τη σωτηρία του 4χρονου υπάρχει μια βαθιά προσωπική ιστορία.

Σε ηλικία μόλις 12 ετών, ο Στάθης Κουλούρης διαγνώστηκε με κακοήθη όγκο στο αριστερό πόδι. Υποβλήθηκε σε πολύωρη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή του και ακολούθησαν θεραπείες και μια δύσκολη περίοδος αποκατάστασης, η οποία διήρκεσε περίπου πέντε μήνες μέχρι να μπορέσει να περπατήσει ξανά.

Η εμπειρία εκείνη καθόρισε την πορεία της ζωής του. Βλέποντας τους γιατρούς να αγωνίζονται για να τον κρατήσουν ζωντανό και να τον βοηθήσουν να ανακτήσει την υγεία του, αποφάσισε ότι ήθελε να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.

Όπως έχει εξηγήσει, η περιπέτεια της υγείας του τού έδωσε ένα πρότυπο και έναν συγκεκριμένο στόχο: να γίνει γιατρός και να βοηθά άλλους ανθρώπους να ξεπερνούν τις δικές τους δοκιμασίες.

Δεν επέλεξε τελικά την Ογκολογία, αλλά την Καρδιολογία. Παρέμεινε, ωστόσο, στο δημόσιο σύστημα υγείας και συνέδεσε την επαγγελματική του διαδρομή με τα νοσοκομεία της Δυτικής Μακεδονίας.

Από ασθενής, γιατρός στην πρώτη γραμμή

Ο Στάθης Κουλούρης υπηρετεί ως Συντονιστής Διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Καστοριάς, ενώ τον Ιούνιο του 2026 εξελέγη Διευθυντής της Ιατρικής Υπηρεσίας του νοσοκομείου.

Η ιστορία του παρουσιάζει μια σπάνια αντιστροφή ρόλων: από παιδί που βρέθηκε αντιμέτωπο με μια σοβαρή κακοήθη νόσο, έγινε ο γιατρός που δεκαετίες αργότερα συμμετείχε στη μάχη για να κρατηθεί στη ζωή ένα άλλο μικρό παιδί.

Ο ίδιος, πάντως, δεν μιλά για προσωπικό ηρωισμό. Επιμένει στην αξία της ομάδας και στην ανάγκη συνεργασίας όλων των κρίκων της επείγουσας φροντίδας.

Γιατί η αναζωογόνηση είναι κρίσιμη μετά τον πνιγμό

Στον πνιγμό, η έλλειψη οξυγόνου μπορεί να προκαλέσει γρήγορα απώλεια συνείδησης και καρδιακή ανακοπή. Η άμεση έναρξη αποτελεσματικής καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης και η ταχεία παροχή εξειδικευμένης νοσοκομειακής φροντίδας αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την επιβίωση.

Στην περίπτωση του 4χρονου, η παρατεταμένη προσπάθεια της ομάδας του Νοσοκομείου Καστοριάς, η σταθεροποίηση και η γρήγορη μεταφορά σε ΜΕΘ Παίδων δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για να συνεχιστεί η μάχη του παιδιού.

Μια μάχη που για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές άρχισε ως η δυσκολότερη εφημερία και εξελίχθηκε σε μια συγκλονιστική υπενθύμιση της δύναμης της συνεργασίας, της επιμονής και της ανθρώπινης ευθύνης.