Διαγνώστηκε με Hodgkin στα 17, ο καρκίνος επέστρεψε – Σήμερα είναι χωρίς νόσο και γίνεται νοσηλεύτρια Ογκολογίας

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea 

Μια ιστορία που ξεκίνησε όταν ήταν μόλις 17 ετών και ετοιμαζόταν για την τελευταία τάξη του λυκείου έχει σήμερα μια εντελώς διαφορετική κατάληξη. Η Alayna Riozzi-Bodine διαγνώστηκε με λέμφωμα Hodgkin, είδε τον καρκίνο να υποχωρεί και στη συνέχεια να επιστρέφει, πέρασε ξανά από δύσκολη θεραπεία και μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων και σήμερα παραμένει χωρίς ένδειξη νόσου.

Οι τελευταίες εξετάσεις της, τον Ιούλιο του 2026, έδειξαν ότι εξακολουθεί να είναι χωρίς καρκίνο, δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας της.

Και η 22χρονη πλέον από το Νιου Τζέρσεϊ έχει επιλέξει να μετατρέψει την εμπειρία της σε επάγγελμα: ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Νοσηλευτική και θέλει να εργαστεί στην παιδιατρική Ογκολογία.

Η εξάντληση και η μάζα πάνω από την κλείδα

Το καλοκαίρι του 2021 η Alayna ήταν 17 ετών, εργαζόταν ως ναυαγοσώστρια και προπονούνταν για τρίαθλο.

Άρχισε όμως να αισθάνεται ασυνήθιστα εξαντλημένη, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Λίγο αργότερα η μητέρα της παρατήρησε μια μεγάλη διόγκωση πάνω από τη δεξιά κλείδα.

Ακολούθησαν εξετάσεις και τον Σεπτέμβριο του 2021 ήρθε η διάγνωση: λέμφωμα Hodgkin σταδίου II.

Για μια 17χρονη που μέχρι τότε ήταν αθλήτρια και σχεδίαζε το πανεπιστήμιο, όλα άλλαξαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Η ίδια έχει περιγράψει ότι οι δύο πρώτες σκέψεις της μετά τη διάγνωση ήταν εάν θα επιβίωνε και εάν θα έχανε τα μαλλιά της.

Έκανε χημειοθεραπεία ενώ ετοίμαζε τις αιτήσεις για το πανεπιστήμιο

Η Alayna υποβλήθηκε σε οκτώ συνεδρίες χημειοθεραπείας, ενώ παράλληλα προσπαθούσε να συνεχίσει το σχολείο και να ολοκληρώσει τις αιτήσεις της για πανεπιστημιακές σχολές Νοσηλευτικής.

Ιδιαίτερη σημασία είχε για εκείνη η πιθανότητα απώλειας των μαλλιών της, όχι απλώς για αισθητικούς λόγους αλλά επειδή, όπως εξηγεί, φοβόταν ότι μαζί με την ασθένεια θα έχανε ένα κομμάτι της ταυτότητάς της.

Στο Memorial Sloan Kettering χρησιμοποίησε σύστημα ψύξης του τριχωτού της κεφαλής κατά τη χημειοθεραπεία και, σύμφωνα με την ογκολόγο της, έγινε η πρώτη παιδιατρική ασθενής του κέντρου που το χρησιμοποίησε.

Η αρχική ανταπόκρισή της στη θεραπεία ήταν πολύ καλή και αργότερα ανακοινώθηκε ότι δεν υπήρχε πλέον ένδειξη καρκίνου.

Η εξέταση που άλλαξε ξανά τα πάντα

Η ανακούφιση όμως δεν κράτησε πολύ.

Λιγότερο από έναν χρόνο αργότερα, σε απεικονιστικό έλεγχο εμφανίστηκε μια μικρή ύποπτη περιοχή.

Η Alayna αναφέρει ότι ακόμη και πριν ολοκληρωθεί ο έλεγχος αισθανόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

«Ήξερα ότι ήταν ξανά καρκίνος», θυμάται.

Η βιοψία επιβεβαίωσε ότι το Hodgkin είχε επιστρέψει.

Η υποτροπή θεωρήθηκε μάλιστα απρόσμενη από τους γιατρούς της, καθώς η αρχική νόσος ήταν σχετικά χαμηλού σταδίου.

Αυτή τη φορά η αντιμετώπιση ήταν πιο απαιτητική.

Ανοσοθεραπεία, νέα χημειοθεραπεία και μεταμόσχευση

Ακολούθησαν ανοσοθεραπεία και νέα χημειοθεραπεία. Στη συνέχεια η ιατρική ομάδα έκρινε ότι χρειαζόταν μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων.

Η μεταμόσχευση πραγματοποιήθηκε και ακολούθησε περίοδος περίπου έξι εβδομάδων απομόνωσης μέχρι να ανακάμψει το ανοσοποιητικό της σύστημα.

Παράλληλα, προσπαθούσε να μη χάσει τις σπουδές της: συνέχιζε να γράφει εργασίες και εξετάσεις και παρακολούθησε ακόμη και θερινά μαθήματα.

Τον Ιούλιο του 2024 ολοκλήρωσε τη θεραπεία της στο Memorial Sloan Kettering.

Δύο χρόνια αργότερα ήρθε ακόμη ένα σημαντικό ορόσημο.

Οι εξετάσεις του Ιουλίου 2026 έδειξαν ότι παραμένει χωρίς ένδειξη καρκίνου.

Σήμερα θέλει να φροντίζει παιδιά με καρκίνο

Η Alayna δεν εγκατέλειψε ποτέ τον αρχικό της στόχο να ασχοληθεί με τη Νοσηλευτική.

Τον Μάιο του 2026 ολοκλήρωσε το πτυχίο της και πλέον επιδιώκει να αποκτήσει την κατάλληλη εκπαίδευση ώστε να εργαστεί ως νοσηλεύτρια παιδιατρικής Ογκολογίας.

Θέλει, όπως λέει, να προσφέρει σε άλλα παιδιά και εφήβους αυτό που πρόσφεραν σε εκείνη οι νοσηλευτές και οι γιατροί κατά τη διάρκεια των πιο δύσκολων χρόνων της ζωής της.

Παράλληλα συμμετέχει στη λειτουργία του Alayna Jayne Foundation, που στηρίζει εφήβους και νεαρούς ενήλικες με καρκίνο.

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για το λέμφωμα Hodgkin στους εφήβους

Το λέμφωμα Hodgkin είναι κακοήθεια του λεμφικού συστήματος και εμφανίζεται σχετικά συχνά σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες.

Σύμφωνα με το αμερικανικό National Cancer Institute, η πρόγνωση στα παιδιά και στους εφήβους είναι σήμερα εξαιρετικά καλή: περίπου 90%–95% μπορούν να ιαθούν, ενώ για τις ηλικίες κάτω των 20 ετών έχει αναφερθεί πενταετής συνολική επιβίωση περίπου 98%.

Η υποτροπή, ωστόσο, μπορεί να συμβεί ακόμη και μετά από καλή αρχική ανταπόκριση.

Στην υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική νόσο η αντιμετώπιση εξατομικεύεται και μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικούς συνδυασμούς συστηματικής θεραπείας, ανοσοθεραπεία και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων.

Η ιστορία της Alayna δεν αποτελεί μόνο μια ιστορία επιβίωσης. Αναδεικνύει επίσης ένα ζήτημα που αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία στην παιδιατρική Ογκολογία: καθώς τα ποσοστά ίασης αυξάνονται, η προσοχή στρέφεται όλο και περισσότερο στη μακροχρόνια υγεία, την ποιότητα ζωής και την επανένταξη των νέων ανθρώπων μετά τον καρκίνο.

Η ίδια σήμερα συνοψίζει την πορεία της κοιτάζοντας πλέον προς το μέλλον: συνεχίζει τις σπουδές και την επαγγελματική της πορεία, επιστρέφει σταδιακά στον αθλητισμό και θέλει να χρησιμοποιήσει όσα πέρασε για να βοηθήσει τους επόμενους νέους ασθενείς.

Διαβάστε επίσης

• Τι είναι το λέμφωμα; Θεραπεύεται; Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα.
• Τι είναι η ασθένεια Hodgkin’s, ποια η διαφορά από την μη Hodgkin’s, πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;
• Σε ποιες παθήσεις διογκώνονται οι λεμφαδένες; Πότε και γιατί θα πρέπει να αφαιρούνται;
• Τα περισσότερα δερματικά λεμφώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν. Τα εξειδικευμένα Ιατρεία Δερματικού Λεμφώματος