Responsive Ad Slot

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δέρμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δέρμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κοκκινίλες στο σώμα με ή χωρίς φαγούρα. Δώστε προσοχή στον έντονο και παρατεταμένο κνησμό

1 σχόλιο 1
Κοκκινίλες στο σώμα με ή χωρίς κνησμό. Προσοχή στην έντονη και παρατεταμένη φαγούρα.
της Θάλειας Γούτου, αισθητικού, κοσμετολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το δέρμα αποτελεί τον καθρέπτη της υγείας μας, καθώς μέσω των μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων του (τριχοειδή αγγεία) και των νευρικών απολήξεων (δηλαδή των ακροτελεύτιων τμημάτων των νεύρων) γίνεται αποδέκτης μηνυμάτων που αφορούν ό,τι συμβαίνει βαθιά μέσα στο σώμα.

Ο κνησμός (φαγούρα) μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρού προβλήματος βαθιά μέσα στο σώμα. Όταν ο κνησμός είναι έντονος και παρατεταμένος και δεν οφείλεται σε δερματοπάθεια, μόλυνση με κάποιο παράσιτο ή σε ψυχογενή αίτια, μπορεί να υποδηλώνει ασθένεια του ήπατος όπως η απόφραξη των χοληφόρων πόρων ή πρόβλημα στο αιμοποιητικό σύστημα όπως η αναιμία, η λευχαιμία και η νόσος του Hodgkin (Χότζκιν).


Οι κοκκινίλες στο σώμα συνήθως οφείλονται σε δερματίτιδες εξ επαφής, που προκαλούνται συνήθως από την επαφή με κάποια ουσία. Συνήθως συνοδεύονται από εξάνθημα με ή χωρίς φαγούρα. Αν και πολλές φορές είναι δύσκολο να εντοπιστεί το ακριβές αίτιο που τις προκαλεί, συνήθεις περιπτώσεις αποτελούν η επαφή με φυτά, φρούτα ή λουλούδια, χημικές ουσίες, απορρυπαντικά, σαπούνια, χλώριο, συνθετικά υφάσματα κλπ. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις δερματίτιδας που προκαλούνται από καλλυντικά και κοσμήματα. Οι ουσίες που προκαλούν δερματίτιδα εξ επαφής είναι κοινότατες στην καθημερινή ζωή. Είναι ουσίες χαμηλού μοριακού βάρους όπως το νικέλιο, το χρώμιο, η φορμαλδεΰδη κλπ. Η περισσότερο γνωστή από αυτές τις ουσίες είναι το νικέλιο. Χρησιμοποιείται σε κοσμήματα, στα κουμπιά των τζην παντελονιών κ.ά. και μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα σε αλλεργικά άτομα. Οι αλλεργιογόνες αυτές ουσίες χρησιμοποιούνται δυστυχώς ευρέως σε μία μεγάλη γκάμα προϊόντων καθημερινής χρήσης, γεγονός που μας φέρνει αναπόφευκτα σε συνεχή επαφή μαζί τους.

Η ατοπική δερματίτιδα ή έκζεμα, είναι ένα κόκκινο εξάνθημα, ζεστό με έντονη φαγούρα, το οποίο μπορεί να προσβάλλει διάφορες περιοχές του σώματος. Στους πρώτους μήνες της ζωής του ασθενούς οι βλάβες εντοπίζονται στο πρόσωπο και λιγότερο στον κορμό και στα άκρα (χέρια-πόδια). Η ατοπική δερματίτιδα είναι μία αρκετά συχνή, χρόνια αλλεργική δερματοπάθεια με διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα, που κυμαίνεται από το 10 έως και το 25% του πληθυσμού. Η αιτιολογία της δεν είναι γνωστή με ακρίβεια, πιθανολογείται όμως ότι πρόκειται για έναν συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

Η νομισματοειδής δερματίτιδα εμφανίζεται σε άτομα άνω των 55 ετών και εκδηλώνεται με κόκκινες κηλίδες σε πόδια, γλουτούς και χέρια. Συνήθη αίτια μπορεί να είναι το στρες, το ξηρό περιβάλλον ή τα πολύ καυτά μπάνια.

Η ερυθρότητα στα εκτεθειμένα στον ήλιο μέρη του ­σώμα­τος, η ανάγλυφη υφή του δέρματος και ο κνησμός είναι τρία χαρακτηριστικά συμπτώματα που μπορεί να οφείλονται σε φωτοδερματοπάθειες, όπως είναι το «πολύ­μορφο εκ φωτός», η «φωτοτοξική» και η «φωτοαλλεργική» δερματίτιδα, καθώς και η «φυτο-φωτοδερματίτι­δα». 

Κοκκινίλες, φαγούρα και ξηροδερμία είναι μόνο μερικά από τα συμπτώματα που εμφανίζει η επιδερμίδα, κυρίως όσο οι θερμοκρασίες παραμένουν χαμηλές.

Κρέμες προσώπου, ρουζ, μακιγιάζ, αρώματα και κάθε είδους καλλυντικά θεωρούνται υπεύθυνα για τις αλλεργικές δερματίτιδες που πλήττουν κυρίως τις γυναίκες. Το πρόβλημα εντοπίζεται συνήθως στο πρόσωπο, όπου εμφανίζονται διάχυτες κοκκινίλες, που συνοδεύονται από φαγούρα και απολέπιση του δέρματος, ακόμα και μήνες μετά την εφαρμογή του ένοχου καλλυντικού.



Οι κοκκινίλες μπορεί να προκληθούν από διάφορες αλλεργίες που μπορεί να έχεις; Είτε αυτές έχουν να κάνουν με κάποιο φαγητό είτε με κάποιο φυτό που μπορεί να ακούμπησες.

Πολλές φορές μπορεί ακόμα και χωρίς λόγο το δέρμα μας να αντιδρά σε μερικά συστατικά που μπορεί να έχουν τα απορρυπαντικά. Μικρή ποσότητα τους ακόμα και μετά από πολύ καλό πλύσιμο των ρούχων με άφθονο νερό μπορεί να έχει μείνει πάνω στο ύφασμα και να περάσει στο δέρμα.

Πολλές φορές η ευαισθησία του δέρματος ακόμα και οι κοκκινίλες μπορεί να έχουν να κάνουν με την κληρονομικότητα. Μπορεί να έχει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα και κάποιος άλλος στην οικογένεια σου οπότε καλό είναι να το ψάξεις.

Τα πιάτα που είναι πικάντικα και που έχουν πολλά και παράλληλα καυτερά μπαχαρικά είναι αυτά που μπορούν να αυξήσουν τη θερμοκρασία του σώματος και να προκαλέσουν άμεσα διαστολή των αιμοφόρων αγγείων δημιουργώντας έτσι κοκκινίλες στο δέρμα.

Οι κοκκινίλες στο δέρμα μπορεί να είναι και ένδειξη κάποιας μόλυνσης. Αυτή μπορεί να είναι απλή ή ακόμα και πιο πολύπλοκη. Εξαρτάται βέβαια από τι προήλθε.

Προληπτικά μέτρα για την αντιμετώπιση

- Αποφύγετε το πολύ ζεστό νερό στο μπάνιο προκειμένου να μην προκληθεί υπεραιμία στο δέρμα. Αντιθέτως προτιμήστε νερό κοντά στη θερμοκρασία σώματος.
- Χρησιμοποιήστε ειδικά σαπούνια για το μπάνιο.
- Μετά το μπάνιο να σκουπίζεστε ελαφρά και ποτέ να μην τρίβετε το σώμα με την πετσέτα.
- Πλένετε τα ρούχα στο πλυντήριο και όχι στο χέρι, αποφεύγοντας παράλληλα τη χρήση μαλακτικού.
- Ενυδατώνετε συχνά το σώμα με κάποιο ειδικό προϊόν. Δεν συνιστάται αντίθετα η χρήση κρέμας επάνω σε κοκκινίλες και ερεθισμούς.
- Προτιμάτε τα βαμβακερά ρούχα. Αποφύγετε όσο είναι δυνατόν τα μάλλινα, τα νάιλον και τα συνθετικά υφάσματα.
- Προσέξτε ιδιαίτερα τη διατροφή σας.
- Κόβετε συχνά τα νύχια προκειμένου ν’ αποφευχθούν οι τραυματισμοί κατά το ξύσιμο. Στα νήπια καλό είναι να φοράτε γάντια.
- Αποφύγετε την εφίδρωση.
- Αποφύγετε το στρες.

Καλόγερος στο δέρμα, δοθιήνας, θυλακίτιδα, κριθαράκι και ψευδάνθρακας: πότε ένα σπυρί με πύον θέλει γιατρό.

Δεν υπάρχουν σχόλια 0

Ο καλόγερος ή δοθιήνας είναι ένα επώδυνο, κόκκινο οζίδιο του δέρματος που περιέχει πύον και συχνά οφείλεται σε λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο. Το άρθρο εξηγεί πώς διαφέρει από τη θυλακίτιδα, το κριθαράκι και τον ψευδάνθρακα, ποια σημεία δείχνουν σοβαρότερη λοίμωξη και πότε χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση. 

Το δέρμα παρέχει προστασία από τα μικρόβια, αλλά δυνατό να προσβληθεί από βακτήρια, ιούς, ή μύκητες. Για να συμβεί αυτό πρέπει να υπάρχει ένα άνοιγμα η μια αμυχή από όπου θα μπουν τα μικρόβια. Φυσικά «ανοίγματα» όπως αυτά του θυλάκου της τρίχας ή των ιδρωτοποιών αδένων, αποτελούν την είσοδο των μικροβίων.
Τα αποστήματα των ιδρωτοποιών αδένων και των ριζών των τριχών παρατηρούνται ως επί το πλείστον στους καμπτήρες των αρθρώσεων και στις ρυτίδες του δέρματος και μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία.
Αρχικά, δημιουργούνται μικρές κοκκινωπές διογκώσεις (οζίδια), από τις οποίες σχηματίζονται γρήγορα φυσαλίδες που ξεραίνονται και μοιάζουν με λέπια (εφελκίδες). Εάν δεν αντιμετωπιστούν, τα αποστήματα αυτά εξαπλώνονται ταχύτατα και συνενώνονται σε δοθιήνες. 

Δοθιήνας ή καλόγηρος (furuncle ή boil) είναι ένα ερυθρό, επώδυνο οζίδιο που περιέχει πύο, που ρέει αυτόματα και θεραπεύεται χωρίς  ή με σχηματισμό ουλής ανάλογα με το βάθος της βλάβης, σε μερικές ημέρες. 

Το κριθαράκι (κριθή) είναι μικρός δοθιήνας με σταφυλοκοκκική λοίμωξη των βλεφαρίδων.

Ο ψευδάνθρακας είναι μια λοίμωξη τριχικών θυλάκων που γειτνιάζουν (συλλογή πολλών δοθιήνων) και αρχίζει σαν οζίδιο, αυξάνει σε μέγεθος με ταυτόχρονη φλεγμονή και εξέρχεται πύο από πολλές θυλακικές οροφές. Ο ψευδάνθρακας δηλαδή είναι μια συλλογή δοθιήνων.

Ελκωτική πυοδερματίτιδα είναι η επιπλοκή της δοθιήνωσης από αντίδραση στον σταφυλόκοκκο μετά από τραυματισμό. Κλινικά παρουσιάζεται σαν ανώδυνη έλκωση με ελεύθερα όρια.

Η δοθιήνωση διαφέρει από την θυλακίτιδα στο ότι παρουσιάζει μεγαλύτερο βαθμό φλεγμονής, που επεκτείνεται πέρα από τον τριχικό θύλακο στο γύρω χόριο.

Η θυλακίτιδα συμβαίνει όταν τα τριχοθυλάκια πάθουν βακτηριακή μόλυνση. Το συχνότερο αίτιο της θυλακίτιδας είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (μπορεί να οφείλεται και σε μύκητες ή ιό)  ο οποίος προκαλεί είτε την επιπολής θυλακίτιδα (θυλακικό κηρίο του Bockhart ), είτε την εν τω βάθει.  Σοβαρές λοιμώξεις μπορούν να προκαλέσουν μόνιμη απώλεια μαλλιών και ουλές, ακόμη και ήπια θυλακίτιδα μπορεί να είναι δυσάρεστη και άσχημη 

Μπορεί ο ασθενής να πάσχει έντονα και να εμφανίζει και πυρετό.

Προκαλείται από λοίμωξη με χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο.

Εντοπίζεται συνήθως στη μύτη, στις μασχάλες και το περίνεο. Συχνότερη στους ενήλικες και τους εφήβους.

O  χρυσίζων σταφυλόκοκκος (Staphylococcus aureus) είναι ένα μικρόβιο που μπορεί να «ζει» στο δέρμα πολλών παιδιών και ενηλίκων, χωρίς να προκαλεί προβλήματα (φορείς σταφυλοκόκκου). Η «φωλιά» του είναι στα ρουθούνια της μύτης.

Υπό ορισμένες συνθήκες, ο σταφυλόκοκκος που «ζει ήσυχα» στο δέρμα, μπορεί να «φουντώσει» και να προκαλέσει λοίμωξη στο δέρμα

Οι σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις οφείλονται στο σταφυλόκοκκο, ένα μικρόβιο που «κατοικεί» στο δέρμα μας και στους βλεννογόνους. Η προσβολή από σταφυλόκοκκο μπορεί να προσβάλλει ζωτικά όργανα.

Τι λοιμώξεις προκαλεί ο σταφυλόκοκκος στο δέρμα

Οι πιο συχνές είναι:

– η θυλακίτιδα, που είναι το κοινό “σπυράκι με πύον”

– το μολυσματικό κηρίο, όπου το παιδί έχει πολλές βλάβες στο δέρμα του, σε διάφορα σημεία του σώματος.  Το μολυσματικό κηρίο ξεχωρίζει από ένα κιτρινωπό λέπι, που κολλάει πάνω στην υγρή βλάβη.

– ο δοθιήνας, που μοιάζει με ένα μεγάλο σπυράκι με πύον, πιο βαθειά στο δέρμα

– η κυτταρίτιδα, που είναι έντονη φλεγμονή πιο βαθιά στο δέρμα. Το δέρμα φαίνεται κόκκινο και πρησμένο και πονάει.

– σύνδρομο τοξικού σοκ, που είναι σοβαρή κατάσταση (με πυρετό και εξάνθημα), αλλά ευτυχώς σπάνια.

Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η μόλυνση του αίματος από το βακτήριο.   Σε αποστήματα, δοθιήνες, και ψευδάνθρακες ελλοχεύει ο κίνδυνος της σηψαιμίας, καθώς η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί μέσω των αρτηριών του αίματος σε ολόκληρο το σώμα. 
Επίσης υπάρχει πιθανότητα να ξανασχηματιστούν αποστήματα σε εσωτερικά όργανα με πολύ μικρά αιμοφόρα αγγεία, για παράδειγμα, σε εγκέφαλο, νεφρούς, πνεύμονες και οστά. Για το λόγο αυτό, εφόσον κάνουν την εμφάνιση τους τέτοιες βλάβες, θα πρέπει να επισκεφτείτε, το συντομότερο, κάποιο γιατρό.

Θεραπεία
Οι εν τω βάθει δοθιήνες απαιτούν χειρουργική επέμβαση ενώ όταν υποτροπιάζουν χρειάζεται αντιβίωση.

Επιφανειακά αποστήματα και δοθιήνες ανοίγουν τότε από μόνα τους εξωτερικά και αποβάλλουν υποκίτρινο παχύρρευστο πύον.

Όταν ο δοθιήνας ωριμάσει, πρέπει να παροχετεύεται το πύον που περιέχει.

Σε πολλαπλούς δοθιήνες ή σε ανοσοκαταστολή πρέπει να λαμβάνεται υλικό για καλλιέργεια (πύου) για να γίνει αντιβιόγραμμα και ο ασθενής πρέπει να πάρει τα ευαίσθητα αντιβιοτικά.
Η ερυθρομυκίνη και η φλουκλοξακιλλίνη είναι συνήθως αποτελεσματικές, αλλά τα αντιβιοτικά μπορούν να δοθούν αναλόγως της καλλιέργειας.
Μπορεί να χρειαστεί ο έλεγχος όλης της οικογένειας σε υποτροπιάζοντες δοθιήνες για ύπαρξη πηγής σταφυλόκοκκου. Σε υποτροπιάζοντες δοθιήνες ο ασθενής παίρνει αντιβιοτικά για 3 μήνες.
Τοπικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μουπιροκίνη, για 5-7 ημέρες
Επίσης, στο καθημερινό λουτρό χρησιμοποιείται εξαχλωροφαίνιο. Πλύσεις ολόσωμα με χλωρεξιδίνη 2% ή 4%, ή μπάνιο σε νερό που έχει διαλυθεί χλωρίνη (1 κουταλάκι του τσαγιού για κάθε 4 λίτρα νερού), διάρκειας 15 λεπτών, δύο φορές την εβδομάδα, όσο διαρκεί η θεραπεία.

Πρόληψη

  • Οι οδηγίες που δίδονται για την αποφυγή λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο έχουν να κάνουν με την τήρηση των κανόνων καθαριότητας και ατομικής υγιεινής, με συχνό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών επί 2 λεπτά, ώστε να απομακρυνθούν όλοι οι λοιμογόνοι παράγοντες.
  • Εκτός από τη χρήση ξυριστικών μηχανών και χρήση στενών ρούχων ενοχοποιούνται και παθολογικές καταστάσεις όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία αλλά και λήψη ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.
  • Τους καλοκαιρινούς μήνες όπου υπάρχει εκτεταμένη έκθεση στον ήλιο, λόγω της έκπτωσης της άμυνας του οργανισμού που προκαλείται από την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας, πρέπει να επιταθεί η προσοχή στην ορθή περιποίηση των μολύνσεων και των τραυματισμών του δέρματος.
  • Επίσης υγιείς άνθρωποι, λόγω της διαταραχής της ανοσίας που προκαλεί η γρίπη, μπορεί να πάθουν σταφυλοκοκκικές πνευμονίες. Η κλινική εικόνα εισβάλλει απότομα με ρίγος, πυρετό (μέχρι 41οC), κακουχία, παραγωγικό βήχα και πλευρικό πόνο. Οι πολίτες που παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα πρέπει να απευθύνονται στον θεράποντα γιατρό τους.
  • Σε οποιαδήποτε αμυχή ή τραυματισμό του δέρματος, είναι αναγκαία η αντισηπτική περιποίηση του τραύματος. 
  • Ανάπτυξη εμπυρέτου ή επέκταση της ερυθρότητας μετά από μόλυνση ή τραυματισμού του δέρματος πρέπει να οδηγήσει τον πάσχοντα στον κλινικό ιατρό (δερματολόγο, παθολόγο, παιδίατρο, γενικό ιατρό, κλπ), ώστε να τεθεί η διάγνωση και η θεραπεία της νόσου.
  • Τέλος πρέπει να αποφεύγεται η κατάχρηση αντιβιοτικών φαρμάκων στις συνήθεις ιώσεις, λόγω ανάπτυξης ανθεκτικότητας των μικροβίων σε αυτά.
  • Στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης του κοινού για την ορθή και ασφαλή χρήση των φαρμάκων, ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων τονίζει ότι τα αντιβιοτικά πρέπει πάντοτε να χορηγούνται με συνταγή και την καθοδήγηση του θεράποντος ιατρού. Ο ιατρός θα επιλέξει το συγκεκριμένο αντιβιοτικό που είναι ενδεδειγμένο για κάθε περίπτωση, θα καθορίσει τον τρόπο που πρέπει να λαμβάνεται, τη δοσολογία και θα υποδείξει το χρονικό διάστημα που θα διαρκέσει η θεραπεία.
  • Τα αντιβιοτικά είναι πολύτιμα φάρμακα και η διαφύλαξη της αποτελεσματικότητάς τους μας αφορά όλους.
  • Η κατανάλωση των αντιβιοτικών συνδέεται άμεσα με την δημιουργία της μικροβιακής αντοχής. Η επίδραση των αντιβιοτικών στις φυσιολογικές χλωρίδες του ανθρώπινου οργανισμού έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία αλλά και επικράτηση για μακρό χρονικό διάστημα ανθεκτικών μικροβίων.
Καλόγερος στο δέρμα: επώδυνο σπυρί με πύον από σταφυλόκοκκο – τι είναι ο δοθιήνας | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Νοέμβριος 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Σεπτεμβρίου 2026

Καλοήθεις όγκοι και παθήσεις του δέρματος: λιπώματα, κύστεις, ιδρωταδενίτιδα, ξανθελάσματα, ελιές και σπίλοι

Δεν υπάρχουν σχόλια 0

Οι περισσότεροι όγκοι και μορφώματα του δέρματος είναι καλοήθη, όμως χρειάζονται σωστή διάγνωση, ιδιαίτερα όταν μεγαλώνουν, αλλάζουν χρώμα ή σχήμα, πονάνε, φλεγμαίνουν ή αιμορραγούν. Λιπώματα, κύστεις, ξανθελάσματα, υπερίδρωση, πυώδης ιδρωταδενίτιδα και σπίλοι είναι από τις συχνότερες καταστάσεις που απασχολούν τον δερματολόγο και τον χειρουργό. Το κρίσιμο είναι να γνωρίζουμε ποια είναι συνήθως αθώα και ποια σημάδια απαιτούν άμεσο ιατρικό έλεγχο. Διαβάζουμε συχνά για τις καρκινικές βλάβες και τις κακοήθεις παθήσεις του δέρματος (μελάνωμα, βασικοκυτταρικό καρκίνωμα κλπ) και είναι λογικό. Όμως καλό είναι να έχουμε γνώση και για τις καλοήθεις παθήσεις του δέρματος.

Το δέρμα αποτελεί το μεγαλύτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος. Στους ενήλικες έχει κατά μέσο όρο βάρος 4 kg και επιφάνεια 1.8m2. Αποτελείται από 3 στιβάδες, την επιδερμίδα, το χόριο και το υποδόριο λίπος, και από τα εξαρτήματα του δέρματος.

H επιδερμίδα αποτελεί το 5% του πάχους του δέρματος και σχηματίζεται από ένα πολύστιβο κερατινοποιημένο επιθήλιο. Περιλαμβάνει τα κερατινοκύτταρα που είναι τα κύρια κύτταρα της επιδερμίδας και σχηματίζουν ένα προστατευτικό στρώμα κερατίνης στην επιφάνειά της, τα μελανοκύτταρα τα οποία παράγουν τη μελανίνη που προστατεύει το δέρμα από την υπεριώδη ακτινοβολία και άλλα κύτταρα που παίζουν ρόλο στην ανοσία ή λειτουργούν ως μηχανοϋποδοχείς.
Το χόριο αποτελεί το 95% του πάχους του δέρματος και περιλαμβάνει ίνες κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεογλυκάνες (ειδικές δομικές ίνες όπως το υαλουρονικό οξύ), τριχοειδή αγγεία, νεύρα, μυς, λίπος και κύτταρα που συμμετέχουν στην άμυνα του οργανισμού.
Τα εξαρτήματα του δέρματος είναι οι τρίχες, οι ιδρωτοποιοί αδένες και οι σμηγματογόνοι αδένες, και βρίσκονται μέσα στο χόριο ή μέσα στο υποδόριο λίπος.
Η λειτουργία του δέρματος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την προστασία από το περιβάλλον, την υπεριώδη ακτινοβολία, τα μικρόβια, την απώλεια υγρών, ενώ συμμετέχει στη θερμορύθμιση, την αισθητικότητα και τον ανοσολογικό μηχανισμό του οργανισμού.

Καλοήθεις παθήσεις του δέρματος

Καλοήθεις παθήσεις του δέρματος που απασχολούν συχνά τον χειρουργό περιλαμβάνουν:
• Τις κύστεις
• Την υπερίδρωση
• Την πυώδη ιδρωταδενίτιδα (ή ανάστροφη ακμή)
• Τα ξανθελάσματα

Κύστεις 

Διακρίνονται σε επιδερμοειδείς, δερμοειδείς και κύστεις από παγίδευση.
  • Οι επιδερμοειδείς κύστεις (παλαιότερα λέγονταν και σμηγματογόνες κύστεις) προέρχονται από τους αδένες του δέρματος που παράγουν το σμήγμα, το οποίο αποβαλλόμενο  μέσω ενός λεπτού σωλήνα ή πόρου στην επιφάνεια, δημιουργεί τη λιπαρότητα του δέρματος. Όταν ο πόρος αυτός φράξει, τότε το σμήγμα συσσωρεύεται στον αδένα, ο οποίος μετατρέπεται σε κύστη. Χρειάζονται χειρουργική αφαίρεση, διότι συνήθως συνεχίζουν να μεγαλώνουν, αλλά και διότι  εύκολα μπορούν να διαπυηθούν και να μετατραπούν σε αποστήματα. Αφαιρούνται με τοπική αναισθησία.

  • Οι δερμοειδείς κύστεις είναι συγγενείς και εμφανίζονται συνήθως  γύρω (έξω) από τα μάτια, ή στη μέση γραμμή, στο μέτωπο. Σπανίως μπορεί να έχουν και ενδοκρανιακή επέκταση, και γι’ αυτό θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από ειδικό πλαστικό χειρουργό. 

  • Οι κύστεις από παγίδευση οφείλονται σε παγίδευση επιδερμικών στοιχείων στο υποδόριο λόγω τραυματισμού. Αφαιρούνται με τοπική αναισθησία.


Υπερίδρωση

Η υπερίδρωση χαρακτηρίζεται από συνεχή εφίδρωση που μπορεί να αφορά ολόκληρο το σώμα ή μεμονωμένες περιοχές (μασχάλες, παλάμες, πέλματα κ.α.).
Αντιμετωπίζεται με πολλαπλές ενέσεις μικρής ποσότητας αλλαντικής τοξίνης τύπου Α (Botox, Dysport), που σταματά προσωρινά το πρόβλημα ή χειρουργικά, με επιφανειακή λιποαναρρόφηση ή εκτομή της πάσχουσας περιοχής. 

Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

Η πυώδης ιδρωταδενίτιδα (ανάστροφη ακμή) αφορά το 4% του πληθυσμού και είναι μία φλεγμονώδης νόσος των μεγάλων ιδρωτοποιών αδένων που βρίσκονται στις μασχάλες, τις βουβώνες και την περιγεννητική χώρα. Η αιτιολογία της είναι άγνωστη αλλά ενοχοποιούνται παχυσαρκία, κακή διατροφή, κάπνισμα, ορμονικοί παράγοντες και κακή ατομική υγιεινή, ενώ ενδέχεται να εμπλέκεται και κληρονομικός παράγων. Στα αρχικά στάδια η νόσος αντιμετωπίζεται επιτυχώς με αντιβιοτικά, αλλά σε προχωρημένα στάδια η μόνη αποτελεσματική θεραπεία είναι η χειρουργική αφαίρεση της πάσχουσας περιοχής και αποκατάσταση του ελλείμματος από χειρουργό.

Ξανθελάσματα 

Τα ξανθελάσματα αποτελούν τοπικές συγκεντρώσεις λιπιδίων κάτω από την επιδερμίδα και εμφανίζονται κυρίως στα άνω και κάτω βλέφαρα. Στο 50% των περιπτώσεων συσχετίζονται με υπερλιποπρωτεϊναιμία. Η αντιμετώπισή τους συνίσταται στη χειρουργική αφαίρεσή τους υπό τοπική αναισθησία. 

Καλοήθεις όγκοι του δέρματος

Σπίλοι (ελιές)

Οι σπίλοι είναι καλοήθεις όγκοι που προέρχονται από τα μελανοκύτταρα. Φυσιολογικά τα μελανοκύτταρα βρίσκονται μέσα στην επιδερμίδα, ενώ όταν αφήνουν την επιδερμίδα και βυθίζονται μέσα στο χόριο λέγονται σπιλοκύτταρα.
Έτσι οι σπίλοι διακρίνονται σε μελανοκυτταρικούς και σπιλοκυτταρικούς. 

Μελανοκυτταρικοί σπίλοι

Εδώ ανήκουν οι εφηλίδες, όπου υπάρχει αυξημένη παραγωγή μελανίνης χωρίς πολλαπλασιασμό των μελανοκυττάρων και η καλοήθης φακή, όπου υπάρχει πολλαπλασιασμός των μελανοκυττάρων κατά μήκος της κατώτερης (βασικής) στιβάδας της επιδερμίδας. Αντιμετωπίζονται κυρίως για αισθητικούς λόγους με κρυοπηξία ή χημικό peeling

Σπιλοκυτταρικοί σπίλοι

Διακρίνονται σε συγγενείς και επίκτητους.
Συγγενείς μελαχρωματικοί (σπιλοκυτταρικοί) σπίλοι
Πρόκειται για μελαχρωματικούς σπίλους που είναι εμφανείς κατά τη γέννηση ή γίνονται αντιληπτοί μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής. Παρατηρούνται στο 1-2% του πληθυσμού και παρουσιάζονται συνήθως στον κορμό. Έχουν σκούρο χρώμα και συχνά φέρουν τρίχες. Διακρίνονται σε μικρούς, μεσαίους και γιγαντιαίους. Οι γιγαντιαίοι, δηλαδή αυτοί που έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 20 εκ, έχουν πιθανότητα 5-20% ανάπτυξης μελανώματος. Για το λόγο αυτό συνιστάται η αφαίρεσή τους σε μικρή ηλικία.

Επίκτητοι μελαχρωματικοί σπίλοι 

Οι επίκτητοι μελαχρωματικοί σπίλοι εμφανίζονται κατά την παιδική ηλικία και αυξάνονται κατά την εφηβεία και την ενήλικο ζωή. Ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται τα κύτταρά τους διακρίνονται σε συνδεσμικούς, μεικτούς και ενδοδερμικούς ή χοριακούς.
Οι ενδοδερμικοί (ή χοριακοί) είναι επίπεδοι ή υπεγερμένοι, ανοικτοί καφέ ή μαύροι και μπορεί να φέρουν τρίχες. Οι συνδεσμικοί είναι επίπεδοι, λείοι με σκούρο χρώμα ενώ οι μεικτοί έχουν χαρακτηριστικά μεταξύ των δύο άλλων.

Δυσπλαστικοί ή άτυποι σπίλοι 

Οι δυσπλαστικοί σπίλοι αποτελούν ειδική κατηγορία των επίκτητων μελαχρωματικών σπίλων και έχουν χαρακτηριστικά που μοιάζουν με αυτά του μελανώματος. Έχουν μεγάλο μέγεθος (>5 χιλ), ανώμαλο περίγραμμα και ποικιλοχρωμία, και υπάρχει πιθανότητα 10% εξαλλαγής σε μελάνωμα. Για το λόγο αυτό συνιστάται η χειρουργική αφαίρεσή τους.


Λιπώματα

Τα λιπώματα αποτελούν τους πιο συχνούς καλοήθεις όγκους που αναπτύσσονται στο ανθρώπινο σώμα. Προέρχονται από το λιπώδη ιστό, ο οποίος βρίσκεται κατανεμημένος σε όλο το σώμα μας. Το μέγεθός τους μπορεί να κυμαίνεται από λίγα χιλιοστά μέχρι αρκετά εκατοστά. Τα λιπώματα συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα εκτός εάν αποκτήσουν σημαντικό μέγεθος και πιέζουν παρακείμενα όργανα ή αν εντοπίζονται σε σημεία όπου περνούν νεύρα, οπότε μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα λόγω πιέσεως, όπως αιμωδίες (μουδιάσματα) ή άλγος (πόνο) . Στη ψηλάφησή τους είναι συνήθως ανώδυνα. Η χειρουργική τους αφαίρεση εφαρμόζεται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες παρατηρείται σημαντική αύξηση του μεγέθους τους ή προκαλούν συμπτώματα ή βρίσκονται κοντά σε αρθρώσεις, παρεμποδίζοντας τη λειτουργία τους. Πολύ συχνή όμως αιτία αφαίρεσής  τους είναι  αισθητικοί λόγοι.




28χρονη νόμιζε ότι ήταν γυρισμένη τρίχα μετά το ξύρισμα – Λίγες ημέρες μετά μπήκε εσπευσμένα στο χειρουργείο με σήψη

Δεν υπάρχουν σχόλια 0

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Το μικρό εξόγκωμα μεγάλωσε μέσα σε λίγες ημέρες, έγινε εξαιρετικά επώδυνο και η Christy Collins άρχισε να εμφανίζει ζάλη, αδυναμία και λιποθυμικό επεισόδιο.

Ένα μικρό εξόγκωμα στην περιοχή του μπικίνι, το οποίο μια 28χρονη Βρετανίδα θεώρησε αρχικά ότι ήταν απλώς μια γυρισμένη τρίχα μετά το ξύρισμα, εξελίχθηκε μέσα σε λίγες ημέρες σε σοβαρή λοίμωξη και τελικά σε σήψη, με αποτέλεσμα να χρειαστεί επείγουσα χειρουργική επέμβαση.

Η Christy Collins, content creator από το Bournemouth της Βρετανίας, περιέγραψε την περιπέτειά της στα social media και σε βρετανικά μέσα ενημέρωσης.

Όπως ανέφερε, στις 9 Αυγούστου είχε περάσει μια ζεστή ημέρα στο Λονδίνο φορώντας σορτς. Το ίδιο βράδυ αισθάνθηκε ένα μικρό εξόγκωμα στην περιοχή του μπικίνι.

Αρχικά πίστεψε ότι επρόκειτο για γυρισμένη τρίχα ή μικρό «σπυρί» και προσπάθησε να το πιέσει.

Τις επόμενες ημέρες όμως η εικόνα άλλαξε δραματικά.

Το εξόγκωμα μεγάλωσε μέσα σε δύο ημέρες

Σύμφωνα με την Collins, η περιοχή έγινε κόκκινη, πολύ επώδυνη και σκληρή, ενώ το οίδημα επεκτάθηκε.

Η ίδια περιέγραψε τη βλάβη ως τόσο μεγάλη ώστε, μέσα σε λίγες ημέρες, να μοιάζει σε μέγεθος με μεγάλο κινητό τηλέφωνο.

Παράλληλα άρχισε να αισθάνεται όλο και χειρότερα.

Κατά τη διάρκεια εξόδου ένιωσε έντονη ζάλη. Η όρασή της θόλωσε, ανέφερε ότι προσωρινά δεν έβλεπε ούτε άκουγε καλά και στη συνέχεια έχασε τις αισθήσεις της.

Αρχικά πίστεψε ότι η αδιαθεσία μπορεί να οφειλόταν στη ζέστη ή στην αφυδάτωση.

Την επόμενη ημέρα όμως είχε πλέον έντονη αδυναμία και δυσκολευόταν ακόμη και να περπατήσει.

Της συνέστησαν να πάει στα επείγοντα

Η Collins επικοινώνησε με την τηλεφωνική υπηρεσία NHS 111 και, όπως λέει, της συστήθηκε να μεταβεί σε Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών.

Επειδή ήταν αργά, δεν πήγε αμέσως. Την επόμενη ημέρα επικοινώνησε διαδικτυακά με γιατρό και της χορηγήθηκαν αντιβιοτικά.

Ωστόσο η κατάσταση συνέχισε να επιδεινώνεται.

Μέχρι το τέλος της ημέρας, όπως περιέγραψε, δυσκολευόταν πλέον να σταθεί όρθια και η προσβεβλημένη περιοχή γινόταν όλο και πιο θερμή.

Μια φίλη της επέμεινε να πάει στο νοσοκομείο.

Η απόφαση αυτή αποδείχθηκε κρίσιμη.

Η διάγνωση ήταν σήψη

Στο νοσοκομείο οι γιατροί διαπίστωσαν ότι η λοίμωξη είχε γίνει σοβαρή και η Collins διαγνώστηκε με σήψη.

Υποβλήθηκε επειγόντως σε χειρουργική επέμβαση διάρκειας περίπου μίας ώρας, κατά την οποία αφαιρέθηκε μολυσμένος ιστός.

Η ίδια ανέφερε ότι οι γιατροί της είπαν πως οι δείκτες λοίμωξης και η αρτηριακή της πίεση ήταν ιδιαίτερα ανησυχητικοί και ότι περαιτέρω καθυστέρηση θα μπορούσε να κάνει την κατάσταση απειλητική για τη ζωή της.

Παρέμεινε στο νοσοκομείο για πέντε ημέρες.

Η ίδια περιέγραψε στη συνέχεια μια μεγάλη χειρουργική πληγή, η οποία παρέμεινε ανοικτή ώστε να επουλωθεί σταδιακά από το εσωτερικό προς τα έξω, και ανέφερε ότι συνέχισε να χρειάζεται τακτικές αλλαγές τραύματος.

Ήταν πράγματι «γυρισμένη τρίχα»;

Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση.

Η γυρισμένη τρίχα ήταν η αρχική εκτίμηση της ίδιας της Collins. Οι διαθέσιμες δημοσιευμένες πληροφορίες δεν περιλαμβάνουν αναλυτική ιατρική γνωμάτευση ή μικροβιολογικά αποτελέσματα που να αποδεικνύουν ότι μια συγκεκριμένη γυρισμένη τρίχα αποτέλεσε την αρχική εστία.

Αυτό που έχει τεκμηριωθεί από τη μαρτυρία της είναι ότι υπήρχε ένα ταχέως επιδεινούμενο εξόγκωμα/μολυσμένη περιοχή, ότι χρειάστηκε χειρουργική αφαίρεση μολυσμένου ιστού και ότι στο νοσοκομείο διαγνώστηκε με σήψη.

Πώς μια λοίμωξη του δέρματος μπορεί να οδηγήσει σε σήψη

Ένα δερματικό απόστημα είναι μια συλλογή πύου που προκαλείται συνήθως από λοίμωξη. Τα βακτήρια μπορούν να εισέλθουν στο δέρμα μέσω μικρών τραυματισμών ή κατά μήκος ενός τριχοθυλακίου.

Το NHS αναφέρει ότι ένα απόστημα μπορεί να είναι επώδυνο, θερμό και διογκωμένο και ότι ορισμένα αποστήματα χρειάζονται παροχέτευση ή άλλη ιατρική αντιμετώπιση.

Οι λοιμώξεις του δέρματος και των τραυμάτων περιλαμβάνονται επίσης μεταξύ των πιθανών εστιών από τις οποίες μπορεί να προκληθεί σήψη.

Η σήψη δεν είναι απλώς μια «πολύ σοβαρή λοίμωξη». Πρόκειται για μια απειλητική για τη ζωή αντίδραση του οργανισμού σε λοίμωξη, η οποία μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα και χρειάζεται άμεση νοσοκομειακή αξιολόγηση.

Ποια συμπτώματα χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή

Σύμφωνα με το NHS και τις οδηγίες NICE, σε ένα άτομο με πιθανή λοίμωξη ανησυχητικά σημεία μπορεί να είναι μεταξύ άλλων:

  • ταχεία ή δύσκολη αναπνοή,

  • σύγχυση ή διαταραχή της ομιλίας,

  • έντονο ρίγος ή σημαντική επιδείνωση της γενικής κατάστασης,

  • πολύ υψηλή ή πολύ χαμηλή θερμοκρασία,

  • σημαντική μείωση της ούρησης,

  • αλλαγές στο χρώμα του δέρματος,

  • ζάλη ή λιποθυμική τάση,

  • καθώς και μια περιοχή λοίμωξης που γίνεται γρήγορα μεγαλύτερη, πιο επώδυνη, θερμή ή εμφανίζει επέκταση του οιδήματος ή της ερυθρότητας.

Η περίπτωση της Collins δείχνει κυρίως πόσο γρήγορα ένα φαινομενικά περιορισμένο πρόβλημα του δέρματος μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να συνοδευτεί από σοβαρή συστηματική λοίμωξη.

Πηγές: PEOPLE, What's The Jam/Jam Press, Creatorzine, NHS, NICE.


Απόστημα στη μασχάλη, ιδραδενίτιδα μασχάλης: απόστημα, επώδυνο σπυρί, αίτια και αντιμετώπιση

Δεν υπάρχουν σχόλια 0
Απόστημα μασχάλης, ιδρωταδενίτιδα ή ιδραδενίτις. Αιτίες και τρόποι αντιμετώπισης


Η ιδραδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα είναι φλεγμονώδης δερματοπάθεια που συχνά εμφανίζεται ως επώδυνο σπυρί ή απόστημα στη μασχάλη. Μπορεί να ξεκινήσει με απλό πρήξιμο, να διογκωθεί, να πονά έντονα και σε ορισμένες περιπτώσεις να υποτροπιάζει, αφήνοντας ουλές ή συρίγγια. Το άρθρο εξηγεί τα αίτια, τα συμπτώματα, τα στάδια και τις διαθέσιμες επιλογές αντιμετώπισης. 
Μπορεί να σας έχει συμβεί να πρηστεί η μασχάλη σας. Στην αρχή ξεκινά με ένα απλό σπυράκι και στην συνέχεια διογκώνεται και συνοδεύεται με έντονο πόνο. 
Αν μάλιστα προσπαθήσετε να το πειράξετε τότε μπορεί να διαπιστώσετε ότι γίνεται πιο επώδυνο και ίσως να αναπτύσσεται και δεύτερο και τρίτο σπυρί κάνοντας ακόμα πιο επώδυνη την κατάσταση.  Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που εκτιμάται ότι επηρεάζει το 1% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως.

 Η ιδραδενίτιδα ή ιδρωταδενίτιδα (hidradenitis), είναι μικροβιακή φλεγμονή των ιδρωτοποιών αδένων, που εντοπίζεται συνήθως στις μασχάλες, τις μηροβουβωνικές χώρες και την περιπρωκτική χώρα ως ερυθρή, επώδυνη, και ψηλαφητή διόγκωση.

Ποια είναι η αιτία της ιδραδενίτιδας;

Αν και τα ακριβή αίτια της διαπυητικής ιδρωταδενίτιδας παραμένουν ασαφή, είναι πλέον γνωστό ότι πρόκειται για νόσημα με αυτοφλεγμονώδη χαρακτηριστικά. Μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως εμφανίζεται πρώτη φορά μετά την εφηβεία. Η ασθένεια προσβάλλει και τα δύο φύλα, ωστόσο οι γυναίκες έχουν διπλάσιες έως πενταπλάσιες πιθανότητες να νοσήσουν σε σχέση με τους άνδρες.
Έρευνες, επίσης, τη συσχετίζουν με το κάπνισμα και την παχυσαρκία, ενώ περίπου το ένα τρίτο των ασθενών έχει οικογενειακό ιστορικό. Υπάρχουν φορές που παρατηρείται σε άτομα συγγενικά, φανερώνοντας μια γενετική προδιάθεση. Ενοχοποιούνται το ξύρισμα, η χρήση αποτριχωτικών αλοιφών και η εφαρμογή αποσμητικών, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί η απευθείας συσχέτισή τους με την πάθηση. Το μεγάλο ποσοστό γυναικών ανάμεσα στα προσβεβλημένα άτομα φανερώνει ότι σημαντικό ρόλο για την πάθηση έχουν οι ορμόνες, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η νόσος προσβάλλει καταθλιπτικά άτομα. Τέλος αρκετές φορές εμφανίζεται παράλληλα με αυτοάνοσα νοσήματα.

Πώς εκδηλώνεται;
Οι ασθενείς συχνά εκδηλώνουν επώδυνα και ενοχλητικά συμπτώματα, που ενδέχεται να έχουν ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή τους. Αρχικά προκαλεί κνησμό στην περιοχή ή ήπιο κάψιμο, για να εμφανιστεί στη συνέχεια μία ή περισσότερες φλεγμονώδεις, επώδυνες, εξέρυθρες μάζες. Αυτές μπορεί στη συνέχεια να υποχωρήσουν με αγωγή ή αυτόματα, μπορεί όμως και να αποστηματοποιηθούν απελευθερώνοντας δύσοσμο έκκριμα. Όταν υποχωρήσουν οι φλεγμονές αφήνουν πίσω τους πεπαχυμένο δέρμα και δύσμορφες ουλές, οι οποίες με αλλεπάλληλες προσβολές πολλαπλασιάζονται.

Χαρακτηριστικά αναφέρονται τρία στάδια της ιδραδενίτιδας:

1.Μονήρες ή πολλαπλά αποστήματα χωρίς παρουσία συριγγίων ή ουλών.
   
2.Ένα ή περισσότερα υποτροπιάζοντα αποστήματα με παρουσία συριγγίων και ουλών σε μια ή   περισσότερες θέσεις
3.Διάχυτη ή σχεδόν διάχυτη προσβολή σε μεγάλη έκταση με διαπλεκόμενα συρίγγια κι αποστήματα

Πώς αντιμετωπίζεται;
Η αντιμετώπιση δεν είναι εύκολη, εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικές φορές χρειάζεται απλή αναμονή για μία-δύο εβδομάδες. Ως συντηρητικά μέτρα συστήνονται:
•   Εφαρμογή θερμών κομπρεσσών
•   Πλύσεις με αντισηπτικά διαλύματα
•   Αποφυγή στενού συνθετικού ρουχισμού
•   Αποφυγή άγχους
•   Άσκηση και ξεκούραση
•   Λήψη αντιβιοτικών
•   Λήψη στεροϊδών για τη φλεγμονή

 Τελευταία φαρμακευτική θεραπεία μειώνει τα συμπτώματα της διαπυητικής ιδρωταδενίτιδας, δηλαδή τα οζίδια, τα αποστήματα αλλά και τον πόνο.


Εφόσον δεν υποχωρεί με τα παραπάνω θα απαιτηθεί χειρουργική παρέμβαση. Εφαρμόζεται απλή σχάση των αποστηματικών κοιλοτήτων μέχρι εκτεταμένη αφαίρεση των αποστηματικών κοιλοτήτων μαζί με τους συριγγώδεις πόρους και του υπερκείμενου δέρματος της προσβεβλημένης περιοχής. 

Επίσης εφαρμόζεται τοπική ακτινοθεραπεία με πολύ καλά αποτελέσματα ως προς της ύφεση του πόνου, αλλά και την υποστροφή των βλαβών.

Πολύ καλά αποτελέσματα προσφέρει η φωτοδυναμική θεραπεία στην αρχή στα 430nm για υποχώρηση της φλεγμονής και στην συνέχεια στα 630 nm για αντιμετώπιση και ανάπλαση των ουλών.

Διαβάστε επίσης:

Ιδραδενίτιδα μασχάλης: απόστημα, επώδυνο σπυρί, αίτια και αντιμετώπιση | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: 20 Ιουνίου 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 17 Σεπτεμβριου 2026

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Copyright © 2015-2026 MEDLABNEWS.GR / IATRIKA NEA All Right Reserved. Τα κείμενα είναι προσφορά και πνευματική ιδιοκτησία του medlabnews.gr
Kάθε αναδημοσίευση θα πρέπει να αναφέρει την πηγή προέλευσης και τον συντάκτη. Aπαγορεύεται η εμπορική χρήση των κειμένων