medlabnews.gr iatrikanea
Ένα βίντεο που η ίδια γνώριζε ότι θα δημοσιευόταν μόνο όταν δεν θα βρισκόταν πια στη ζωή άφησε πίσω της η 41χρονη Βρετανίδα blogger Charlie Anderson-Read, η οποία πέθανε έπειτα από μια σχεδόν τριετή μάχη με έναν επιθετικό καρκίνο.
«Αν βλέπετε αυτό το βίντεο, δυστυχώς δεν είμαι πια εδώ», λέει η Charlie στην αρχή του τελευταίου μηνύματός της προς τους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που παρακολουθούσαν την πορεία της μέσα από τα social media.
Το βίντεο είχε μαγνητοσκοπηθεί λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό της και δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου, λίγες ώρες αφότου η οικογένειά της ανακοίνωσε ότι η 41χρονη είχε φύγει από τη ζωή στις 7:30 το πρωί.
Η Charlie Anderson-Read είχε αποκτήσει μεγάλη διαδικτυακή κοινότητα καταγράφοντας χωρίς ωραιοποιήσεις την καθημερινότητά της με τον καρκίνο, τις θεραπείες, τις δύσκολες ημέρες αλλά και τις στιγμές που περνούσε με την οικογένειά της.
Της έδιναν έξι εβδομάδες ζωής – Έζησε σχεδόν τρία χρόνια
Η ιστορία της είχε αρχίσει τον Νοέμβριο του 2023, όταν ήταν μόλις 38 ετών. Όπως είχε περιγράψει η ίδια, αρχικά διαγνώστηκε με καρκίνο του παγκρέατος σε τελικό στάδιο, ο οποίος είχε ήδη εξαπλωθεί στο ήπαρ.
Η πρόγνωση ήταν εξαιρετικά βαριά. Όπως ανέφερε αργότερα η Charlie, της είχαν πει ότι ενδεχομένως να της απέμεναν μόλις έξι εβδομάδες ζωής.
Ωστόσο, η 38χρονη τότε μητέρα συνέχισε τις θεραπείες και κατάφερε να ζήσει σχεδόν τρία ακόμη χρόνια.
Στη διάρκεια αυτής της πορείας η αρχική διάγνωση αναθεωρήθηκε. Η ίδια είχε εξηγήσει ότι τελικά διαγνώστηκε με χολαγγειοκαρκίνωμα, έναν σπάνιο και επιθετικό καρκίνο που αναπτύσσεται στους χοληφόρους πόρους.
Υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, στοχευμένες θεραπείες και συμμετείχε ακόμη και σε κλινική δοκιμή, αναζητώντας κάθε διαθέσιμη επιλογή.
Τα πρώτα συμπτώματα που είχε αποδώσει στο άγχος
Πριν από τη διάγνωση, η Charlie ήταν ιδιαίτερα δραστήρια και αγαπούσε τον αθλητισμό. Είχε παίξει ακόμη και χόκεϊ σε εθνικό πρωτάθλημα στη Βρετανία.
Τα πρώτα σημάδια, όπως είχε περιγράψει η ίδια σε συνέντευξή της, ήταν απώλεια της όρεξης και πόνος στην κοιλιά. Αρχικά πίστευε ότι τα συμπτώματα σχετίζονταν με το στρες.
Οι εξετάσεις που ακολούθησαν, μεταξύ των οποίων αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα, οδήγησαν στην αρχική διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος. Η νόσος θεωρήθηκε μη χειρουργήσιμη λόγω της έκτασής της.
«Δεν έχω καμία απολύτως μετάνοια»
Στο τελευταίο της βίντεο η Charlie δεν θέλησε να αφήσει ένα μήνυμα απελπισίας. Αντίθετα, μίλησε για την ευγνωμοσύνη που ένιωθε για τη ζωή που είχε προλάβει να ζήσει και για τους ανθρώπους που τη στήριξαν.
Είπε ότι δεν είχε μετανιώσει για τη ζωή της και ότι θεωρούσε τον επιπλέον χρόνο που κέρδισε ένα μεγάλο δώρο.
Υπήρχε, όμως, κάτι που δεν μπορούσε να κρύψει ότι την πονούσε περισσότερο από όλα: ότι δεν θα μπορούσε να μείνει περισσότερο με την οικογένειά της και να δει την κόρη της να μεγαλώνει.
Η Charlie αφήνει πίσω τη σύζυγό της, Louise, και την μόλις τεσσάρων ετών κόρη τους, Florence.
Το τελευταίο μήνυμα στους ανθρώπους που την ακολουθούσαν
Η 41χρονη ευχαρίστησε τους ανθρώπους που της έστελναν μηνύματα υποστήριξης σε όλη τη διάρκεια της ασθένειάς της και όσους είχαν προσφέρει οικονομική βοήθεια στην οικογένειά της.
Όταν πλέον είχαν εξαντληθεί οι θεραπευτικές επιλογές, είχε ανακοινώσει ότι τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί και δεν θα χρησιμοποιούνταν για θεραπεία θα προορίζονταν για τη σύζυγο και τη μικρή κόρη της.
Παράλληλα, εξέφρασε την ελπίδα ότι όσα είχε μοιραστεί δημόσια κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της είχαν βοηθήσει έστω και έναν άνθρωπο που αντιμετώπιζε κάτι παρόμοιο.
Ο τελευταίος της αποχαιρετισμός ήταν ένα μήνυμα προς όσους εξακολουθούν να δίνουν τη δική τους μάχη: να συνεχίσουν και να μη θεωρήσουν τον δικό της θάνατο λόγο για να χάσουν την ελπίδα τους.
Η τελευταία ανάρτηση της Charlie έγινε γρήγορα viral, συγκεντρώνοντας εκατομμύρια προβολές και χιλιάδες μηνύματα αποχαιρετισμού.
Η ιστορία της Charlie Anderson-Read απέκτησε ιδιαίτερη απήχηση όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο αποχαιρέτησε τους ανθρώπους που την ακολουθούσαν, αλλά και επειδή η ίδια είχε επιλέξει επί σχεδόν τρία χρόνια να μιλά δημόσια για την πραγματικότητα μιας προχωρημένης κακοήθειας, την ώρα που μεγάλωνε ένα μικρό παιδί.




Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου