Ιράν: Η τραγική ιστορία της Μαρζιέ – Την ανάγκασαν να παντρευτεί στα 17, στα 24 την εκτέλεσαν

 medlabnews.gr 

Η Μαρζιέ Ναγερί είχε υποστηρίξει ότι προσπάθησε να προστατευθεί όταν ένας άνδρας επιχείρησε να της επιτεθεί σεξουαλικά – Το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί αυτοάμυνας και η θανατική ποινή εκτελέστηκε στις 8 Αυγούστου

Μια υπόθεση που προκαλεί έντονες αντιδράσεις οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων έρχεται από το Ιράν, όπου η Μαρζιέ Ναγερί (Marzieh Nayeri), μια νεαρή γυναίκα που σύμφωνα με τις σχετικές οργανώσεις είχε εξαναγκαστεί από την οικογένειά της να παντρευτεί σε ηλικία μόλις 17 ετών, εκτελέστηκε στην Κεντρική Φυλακή της Καζβίν.

Η Μαρζιέ ήταν 24 ετών σύμφωνα με το Iran Human Rights και τη Hengaw, όταν εκτελέστηκε στις 8 Αυγούστου 2026. Το Euronews αναφέρει την ηλικία της ως 23 ετών, ωστόσο οι δύο οργανώσεις που δημοσίευσαν πρωτογενείς πληροφορίες για την υπόθεση την καταγράφουν ως 24χρονη.

Την ανάγκασαν να παντρευτεί στα 17

Σύμφωνα με το Iran Human Rights (IHRNGO), η Μαρζιέ καταγόταν από χωριό μεταξύ Καζβίν και Καράτζ και, όταν ήταν 17 ετών, η οικογένειά της την ανάγκασε να παντρευτεί έναν άνδρα με το όνομα Νταβούντ, παρότι η ίδια δεν επιθυμούσε τον γάμο.

Πηγές που επικαλούνται τόσο το Iran Human Rights όσο και η Hengaw υποστηρίζουν ότι ο σύζυγός της εργαζόταν στον χώρο των ακινήτων και δεχόταν συχνά συνεργάτες του στο σπίτι. Η ίδια φέρεται να είχε καταγγείλει ότι ορισμένοι από αυτούς την παρενοχλούσαν και είχαν επιχειρήσει να της επιτεθούν σεξουαλικά.

Το περιστατικό που άλλαξε τη ζωή της

Η καθοριστική σύγκρουση σημειώθηκε το φθινόπωρο του 2021, όταν η Μαρζιέ ήταν περίπου 18 ετών.

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε αργότερα η ίδια στο δικαστήριο, ένας συνεργάτης του συζύγου της, ο Αλιρέζα, επιχείρησε να της επιτεθεί σεξουαλικά μέσα στο σπίτι.

Η Μαρζιέ ισχυρίστηκε ότι αντέδρασε για να προστατεύσει τον εαυτό της. Κατά τη σύγκρουση τραυματίστηκε ο συγκεκριμένος άνδρας, ενώ ο σύζυγός της έχασε τη ζωή του.

Αφού εγκατέλειψε το σπίτι, κατέφυγε στον αδελφό της. Τέσσερις ημέρες αργότερα παραδόθηκε στις αρχές, σύμφωνα με τις οργανώσεις που παρακολούθησαν την υπόθεση.

«Προσπαθούσα να αμυνθώ»

Στη δίκη της, η νεαρή γυναίκα επέμεινε ότι ενήργησε σε αυτοάμυνα.

Ο άνδρας που είχε τραυματιστεί αρνήθηκε, σύμφωνα με το Iran Human Rights, τους ισχυρισμούς της και έδωσε διαφορετική εκδοχή για όσα είχαν συμβεί.

Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της περί αυτοάμυνας και την καταδίκασε για τη δολοφονία του συζύγου της.

Η οικογένεια του συζύγου δεν παραιτήθηκε από το qisas

Η υπόθεση υπάχθηκε στο καθεστώς του qisas, της ανταποδοτικής τιμωρίας που προβλέπεται από το ιρανικό δίκαιο για υποθέσεις ανθρωποκτονίας.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, μετά την καταδίκη, η οικογένεια του θύματος μπορεί να επιλέξει μεταξύ της εκτέλεσης της ποινής, οικονομικής αποζημίωσης –της λεγόμενης diya ή «blood money»– ή συγχώρεσης του καταδικασμένου.

Σύμφωνα με το Iran Human Rights, η οικογένεια του συζύγου της Μαρζιέ δεν παραιτήθηκε από το δικαίωμα εφαρμογής του qisas.

Η θανατική ποινή εκτελέστηκε το πρωί της 8ης Αυγούστου 2026 στην Κεντρική Φυλακή της Καζβίν, γνωστή και ως φυλακή Choobindar.

Η εκτέλεση δεν ανακοινώθηκε από τις ιρανικές αρχές

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι, όταν οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημοσιοποίησαν την υπόθεση, η εκτέλεση δεν είχε ανακοινωθεί από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ή τις αρμόδιες ιρανικές αρχές.

Το Iran Human Rights κατέγραψε τη Μαρζιέ ως τη 14η γυναίκα που είχε εκτελεστεί στο Ιράν μέσα στο 2026 έως εκείνη τη χρονική στιγμή.

Η οργάνωση είχε καταγράψει τουλάχιστον 48 εκτελέσεις γυναικών το 2025, αριθμό που χαρακτήρισε τον υψηλότερο των τελευταίων περισσότερων από δύο δεκαετιών.

Η υπόθεση της Μαρζιέ επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ευρύτερο ζήτημα που καταγγέλλουν οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων: γυναίκες που έχουν παντρευτεί σε πολύ μικρή ηλικία ή αναφέρουν ιστορικό βίας και κακοποίησης μπορεί αργότερα να βρίσκονται αντιμέτωπες με τη θανατική ποινή όταν καταδικάζονται για τη δολοφονία συζύγου ή συντρόφου.

Λίγες ημέρες πριν από τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης, ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Volker Türk, είχε εκφράσει εκ νέου έντονη ανησυχία για την αύξηση των εκτελέσεων και των θανατικών καταδικών στο Ιράν και είχε καλέσει την Τεχεράνη να σταματήσει τις εκτελέσεις.