Ιράν: Η μητέρα έψαχνε 4 μήνες τις 20χρονες δίδυμες – Η μία καταδικάστηκε σε θάνατο, η άλλη σε 25 χρόνια

 medlabnews.gr iatrikanea

Καταγγελίες για βασανισμούς και εξαναγκασμό σε ομολογία – Σε θάνατο καταδικάστηκε και 27χρονος διαδηλωτής που είχε χάσει το μάτι του από πυρά το 2022

Ήταν ακόμη 19 ετών και μαθήτριες όταν συμμετείχαν στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην Ισφαχάν. Σήμερα, οι δίδυμες αδελφές Ταράνεχ και Ρομίνα Ραχίμι (Taraneh και Romina Rahimi) είναι 20 ετών και βρίσκονται αντιμέτωπες με δύο εξαιρετικά βαριές δικαστικές αποφάσεις: η Ταράνεχ έχει καταδικαστεί σε θάνατο, ενώ η Ρομίνα σε πολυετή κάθειρξη.

Η ιστορία τους αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς έρχεται την ίδια περίοδο με μία δεύτερη υπόθεση: εκείνη του Αλί Ζαρεΐ Ντουζνταρεχσί (Ali Zarei Doozdarrehsi), περίπου 27 ετών, ο οποίος είχε τραυματιστεί σοβαρά στο μάτι από πυρά κατά τις διαδηλώσεις «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» του 2022, έφυγε από το Ιράν και αργότερα επέστρεψε από τη Γερμανία. Συνελήφθη τον Απρίλιο του 2026 και τον Αύγουστο του κοινοποιήθηκε επίσης θανατική καταδίκη.

Η μητέρα τους δεν γνώριζε για μήνες πού βρίσκονταν

Οι Ταράνεχ και Ρομίνα είχαν συμμετάσχει στις διαδηλώσεις της 8ης και 9ης Ιανουαρίου 2026 στην Ισφαχάν. Σύμφωνα με την οικογένειά τους, περίπου έναν μήνα αργότερα άνδρες με καλυμμένα πρόσωπα τις πήραν μέσα στη νύχτα από το σπίτι τους.

Για περίπου τέσσερις μήνες, η μητέρα τους, Marzieh Nourmohammadi, αναζητούσε τις κόρες της σε νοσοκομεία, δικαστικές υπηρεσίες και κρατικούς φορείς χωρίς να γνωρίζει πού κρατούνταν. Τελικά πληροφορήθηκε ότι βρίσκονταν στη φυλακή Dowlatabad της Ισφαχάν.

Όταν κατάφερε να τις επισκεφθεί, σύμφωνα με όσα μετέφερε στον Guardian ο ξάδελφός τους Masoud Nourmohammadi, διαπίστωσε εμφανή σημάδια σοβαρής κακομεταχείρισης. Η οικογένεια καταγγέλλει ότι οι δύο νεαρές γυναίκες είχαν κρατηθεί σε απομόνωση και είχαν υποστεί βασανισμούς.

Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η καταγγελία ότι η Ταράνεχ εξαναγκάστηκε να υπογράψει ομολογία ύστερα από απειλές σε βάρος της αδελφής της. Οι δικηγόροι τους υποστήριξαν επίσης ότι δηλώσεις που αποδόθηκαν στην Ταράνεχ είχαν ληφθεί υπό καθεστώς εξαναγκασμού. Η μητέρα τους, σύμφωνα με την οικογένεια, δεν επετράπη να παρακολουθήσει τη δίκη.

Θάνατος για την Ταράνεχ – Τι ακριβώς ισχύει με τα «25 ή 36 χρόνια» της Ρομίνα

Εδώ υπάρχει μια λεπτομέρεια που δεν έχουν εξηγήσει καλά τα περισσότερα ελληνικά δημοσιεύματα.

Το Guardian και το Iran International αναφέρουν ότι η Ρομίνα καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης. Ωστόσο, η Hengaw καταγράφει συνολικές ποινές 36 ετών. Η διαφορά φαίνεται να προκύπτει επειδή, πέρα από την κύρια ποινή των 25 ετών, επιβλήθηκαν και πρόσθετες ποινές για άλλες κατηγορίες. Αντίστοιχα, η Hengaw αναφέρει ότι στην Ταράνεχ επιβλήθηκαν θανατική ποινή και επιπλέον 11 χρόνια φυλάκισης.

Η Ρομίνα έλαβε κύρια ποινή 25 ετών, με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να καταγράφουν συνολικές ποινές 36 ετών.

Οι δύο αδελφές είναι μέρος μιας υπόθεσης 16 κατηγορουμένων που συνδέεται με τα γεγονότα στην πλατεία Shohada της Ισφαχάν. Η Hengaw αναφέρει ότι 10 από τους 16 καταδικάστηκαν σε θάνατο. Οι κατηγορίες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων το moharebeh («πόλεμος/εχθρότητα κατά του Θεού»), καταστροφή δημόσιας περιουσίας, συνωμοσία και προπαγάνδα κατά του κράτους.

Η οργάνωση αναφέρει επίσης ότι, μολονότι δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα γεγονότα της πλατείας, στο κατηγορητήριο δεν αποδόθηκε στους συγκεκριμένους κατηγορούμενους άμεση κατηγορία ανθρωποκτονίας και δεν παρουσιάστηκαν τεκμηριωμένα στοιχεία που να τους συνδέουν με τους δύο θανάτους.

Ο 27χρονος που έχασε το μάτι του και τώρα αντιμετωπίζει θανατική ποινή

Η υπόθεση των αδελφών Ραχίμι δεν είναι μεμονωμένη.

Ο Ali Zarei Doozdarrehsi είχε τραυματιστεί στο ένα μάτι από σκάγια κατά τις πανεθνικές διαδηλώσεις του 2022. Σύμφωνα με το IranWire, τότε ήταν 23 ετών, εργαζόταν στην αγορά της Τεχεράνης και έχασε το δεξί του μάτι. Αργότερα έφυγε αρχικά προς την Τουρκία και στη συνέχεια στη Γερμανία.

Επέστρεψε όμως στο Ιράν και στις 28 Απριλίου 2026 συνελήφθη από πράκτορες του υπουργείου Πληροφοριών. Στις 23 Αυγούστου του κοινοποιήθηκε απόφαση του 23ου Τμήματος του Επαναστατικού Δικαστηρίου της Τεχεράνης που τον καταδικάζει σε θάνατο για «διαφθορά επί της γης».

Στο σκεπτικό που μετέφερε η HRANA περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων πολιτικές δραστηριότητες, προπαγάνδα κατά του καθεστώτος, διατάραξη της ασφάλειας και παράνομη είσοδος και έξοδος από τη χώρα. Κρατείται στη φυλακή Ghezel Hesar στην Karaj.

Τουλάχιστον 532 εκτελέσεις μέσα στο 2026

Τα δύο περιστατικά εντάσσονται σε μια ευρύτερη κλιμάκωση της χρήσης της θανατικής ποινής.

Η Iran Human Rights ανακοίνωσε στις 5 Σεπτεμβρίου ότι είχε καταγράψει τουλάχιστον 532 εκτελέσεις στο Ιράν μέσα στο 2026. Στους πρώτους οκτώ μήνες καταγράφηκαν 528, μεταξύ αυτών 31 διαδηλωτές: 29 που συνδέονταν με τις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου και δύο με το κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία».

Η Amnesty International έχει επίσης προειδοποιήσει για απότομη αύξηση των θανατικών καταδικών μετά τις κινητοποιήσεις του Ιανουαρίου και για καταγγελίες περί άδικων δικών, περιορισμένης πρόσβασης σε δικηγόρους και ομολογιών που φέρεται να αποσπάστηκαν υπό βασανισμό.

 

Ιράν: Η τραγική ιστορία της Μαρζιέ – Την ανάγκασαν να παντρευτεί στα 17, στα 24 την εκτέλεσαν

 medlabnews.gr 

Η Μαρζιέ Ναγερί είχε υποστηρίξει ότι προσπάθησε να προστατευθεί όταν ένας άνδρας επιχείρησε να της επιτεθεί σεξουαλικά – Το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί αυτοάμυνας και η θανατική ποινή εκτελέστηκε στις 8 Αυγούστου

Μια υπόθεση που προκαλεί έντονες αντιδράσεις οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων έρχεται από το Ιράν, όπου η Μαρζιέ Ναγερί (Marzieh Nayeri), μια νεαρή γυναίκα που σύμφωνα με τις σχετικές οργανώσεις είχε εξαναγκαστεί από την οικογένειά της να παντρευτεί σε ηλικία μόλις 17 ετών, εκτελέστηκε στην Κεντρική Φυλακή της Καζβίν.

Η Μαρζιέ ήταν 24 ετών σύμφωνα με το Iran Human Rights και τη Hengaw, όταν εκτελέστηκε στις 8 Αυγούστου 2026. Το Euronews αναφέρει την ηλικία της ως 23 ετών, ωστόσο οι δύο οργανώσεις που δημοσίευσαν πρωτογενείς πληροφορίες για την υπόθεση την καταγράφουν ως 24χρονη.

Την ανάγκασαν να παντρευτεί στα 17

Σύμφωνα με το Iran Human Rights (IHRNGO), η Μαρζιέ καταγόταν από χωριό μεταξύ Καζβίν και Καράτζ και, όταν ήταν 17 ετών, η οικογένειά της την ανάγκασε να παντρευτεί έναν άνδρα με το όνομα Νταβούντ, παρότι η ίδια δεν επιθυμούσε τον γάμο.

Πηγές που επικαλούνται τόσο το Iran Human Rights όσο και η Hengaw υποστηρίζουν ότι ο σύζυγός της εργαζόταν στον χώρο των ακινήτων και δεχόταν συχνά συνεργάτες του στο σπίτι. Η ίδια φέρεται να είχε καταγγείλει ότι ορισμένοι από αυτούς την παρενοχλούσαν και είχαν επιχειρήσει να της επιτεθούν σεξουαλικά.

Το περιστατικό που άλλαξε τη ζωή της

Η καθοριστική σύγκρουση σημειώθηκε το φθινόπωρο του 2021, όταν η Μαρζιέ ήταν περίπου 18 ετών.

Σύμφωνα με όσα υποστήριξε αργότερα η ίδια στο δικαστήριο, ένας συνεργάτης του συζύγου της, ο Αλιρέζα, επιχείρησε να της επιτεθεί σεξουαλικά μέσα στο σπίτι.

Η Μαρζιέ ισχυρίστηκε ότι αντέδρασε για να προστατεύσει τον εαυτό της. Κατά τη σύγκρουση τραυματίστηκε ο συγκεκριμένος άνδρας, ενώ ο σύζυγός της έχασε τη ζωή του.

Αφού εγκατέλειψε το σπίτι, κατέφυγε στον αδελφό της. Τέσσερις ημέρες αργότερα παραδόθηκε στις αρχές, σύμφωνα με τις οργανώσεις που παρακολούθησαν την υπόθεση.

«Προσπαθούσα να αμυνθώ»

Στη δίκη της, η νεαρή γυναίκα επέμεινε ότι ενήργησε σε αυτοάμυνα.

Ο άνδρας που είχε τραυματιστεί αρνήθηκε, σύμφωνα με το Iran Human Rights, τους ισχυρισμούς της και έδωσε διαφορετική εκδοχή για όσα είχαν συμβεί.

Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της περί αυτοάμυνας και την καταδίκασε για τη δολοφονία του συζύγου της.

Η οικογένεια του συζύγου δεν παραιτήθηκε από το qisas

Η υπόθεση υπάχθηκε στο καθεστώς του qisas, της ανταποδοτικής τιμωρίας που προβλέπεται από το ιρανικό δίκαιο για υποθέσεις ανθρωποκτονίας.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, μετά την καταδίκη, η οικογένεια του θύματος μπορεί να επιλέξει μεταξύ της εκτέλεσης της ποινής, οικονομικής αποζημίωσης –της λεγόμενης diya ή «blood money»– ή συγχώρεσης του καταδικασμένου.

Σύμφωνα με το Iran Human Rights, η οικογένεια του συζύγου της Μαρζιέ δεν παραιτήθηκε από το δικαίωμα εφαρμογής του qisas.

Η θανατική ποινή εκτελέστηκε το πρωί της 8ης Αυγούστου 2026 στην Κεντρική Φυλακή της Καζβίν, γνωστή και ως φυλακή Choobindar.

Η εκτέλεση δεν ανακοινώθηκε από τις ιρανικές αρχές

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι, όταν οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημοσιοποίησαν την υπόθεση, η εκτέλεση δεν είχε ανακοινωθεί από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ή τις αρμόδιες ιρανικές αρχές.

Το Iran Human Rights κατέγραψε τη Μαρζιέ ως τη 14η γυναίκα που είχε εκτελεστεί στο Ιράν μέσα στο 2026 έως εκείνη τη χρονική στιγμή.

Η οργάνωση είχε καταγράψει τουλάχιστον 48 εκτελέσεις γυναικών το 2025, αριθμό που χαρακτήρισε τον υψηλότερο των τελευταίων περισσότερων από δύο δεκαετιών.

Η υπόθεση της Μαρζιέ επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ευρύτερο ζήτημα που καταγγέλλουν οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων: γυναίκες που έχουν παντρευτεί σε πολύ μικρή ηλικία ή αναφέρουν ιστορικό βίας και κακοποίησης μπορεί αργότερα να βρίσκονται αντιμέτωπες με τη θανατική ποινή όταν καταδικάζονται για τη δολοφονία συζύγου ή συντρόφου.

Λίγες ημέρες πριν από τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης, ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Volker Türk, είχε εκφράσει εκ νέου έντονη ανησυχία για την αύξηση των εκτελέσεων και των θανατικών καταδικών στο Ιράν και είχε καλέσει την Τεχεράνη να σταματήσει τις εκτελέσεις.

Η Ιρανή φοιτήτρια που γδύθηκε για να διαμαρτυρηθεί: Νέα αποκάλυψη – Τι της συμβαίνει σχεδόν 2 χρόνια μετά

medlabnews.gr iatrikanea 

UPDATE 24/8/2026: 

Τι συμβαίνει σήμερα με την Ahoo Daryaei

Νεότερες πληροφορίες για την Ahoo Daryaei έρχονται στο φως σχεδόν δύο χρόνια μετά τη διαμαρτυρία της στο πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.

Η Ιρανοαμερικανίδα δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Masih Alinejad, η οποία είχε δημοσιοποιήσει πληροφορίες για την υπόθεση ήδη από το 2024, ανέφερε τώρα ότι η Ιρανή φοιτήτρια εξακολουθεί να βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση.

Σύμφωνα με όσα αποδίδονται σε φίλο και στο οικογενειακό περιβάλλον της, η Daryaei φέρεται:

• να μην έχει ελεύθερη πρόσβαση σε κινητό τηλέφωνο,

• να βρίσκεται υπό παρακολούθηση των αρχών,

• να εξακολουθεί να λαμβάνει υποχρεωτική ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή,

• ενώ η οικογένειά της υποστηρίζει ότι η αγωγή έχει επηρεάσει τη μνήμη και την εγρήγορσή της.

Άλλες νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει επιστρέψει στις σπουδές της σε διαφορετικό πανεπιστήμιο, όπου ασχολείται με τον τομέα των υφασμάτων.

Ωστόσο, όλα τα παραπάνω πρέπει να αντιμετωπίζονται ως καταγγελίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής δημόσια δήλωση της ίδιας της Ahoo Daryaei ούτε ανεξάρτητη ιατρική τεκμηρίωση που να επιβεβαιώνει το είδος ή τις συνέπειες της φαρμακευτικής αγωγής.

Τι καταγγέλλεται ότι της συνέβη

Η εικόνα της είχε κάνει τον γύρο του κόσμου: μια νεαρή Ιρανή φοιτήτρια περπατούσε με τα εσώρουχά της στον χώρο του πανεπιστημίου της στην Τεχεράνη, σε μια πράξη που ερμηνεύθηκε διεθνώς ως ακραία διαμαρτυρία απέναντι στην υποχρεωτική ισλαμική ενδυμασία.

Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, νέες πληροφορίες επιχειρούν να αποκαλύψουν το τίμημα που φέρεται να πλήρωσε η Αχού Νταριάι μετά τις λίγες εκείνες στιγμές που την έκαναν παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης.

Σύμφωνα με νέο δημοσίευμα που επικαλείται στενό φίλο της, η Νταριάι φέρεται να κρατήθηκε για 18 ημέρες σε ψυχιατρικό ίδρυμα και, ακόμη και σήμερα, να υποχρεώνεται να υποβάλλεται σε τακτική ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή.

Οι συγκεκριμένες νέες καταγγελίες, ωστόσο, δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα και βασίζονται στη μαρτυρία ενός προσώπου που μίλησε ανώνυμα στον διεθνή Τύπο.

Η διαμαρτυρία που έγινε παγκόσμιο σύμβολο

Ήταν 2 Νοεμβρίου 2024 όταν η Αχού Νταριάι βρέθηκε στο επίκεντρο ενός επεισοδίου στο Islamic Azad University της Τεχεράνης.

Βίντεο που διαδόθηκε αστραπιαία στα social media την έδειχνε να κυκλοφορεί στον χώρο του πανεπιστημίου φορώντας μόνο τα εσώρουχά της.

Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανέφεραν τότε ότι η φοιτήτρια είχε έρθει σε αντιπαράθεση με ανθρώπους της ασφάλειας του πανεπιστημίου για την εφαρμογή των κανόνων υποχρεωτικής κάλυψης των γυναικών. Η Amnesty International είχε ζητήσει την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή της.

Οι ιρανικές αρχές έδωσαν διαφορετική εκδοχή. Κυβερνητική εκπρόσωπος υποστήριξε τότε ότι επρόκειτο για ένα άτομο που χρειαζόταν θεραπεία και ότι η υπόθεση αντιμετωπιζόταν ως κοινωνικό και όχι ως ζήτημα ασφαλείας.

Τι αποκαλύπτει τώρα στενός φίλος της

Σύμφωνα με τη νέα μαρτυρία, το επεισόδιο άρχισε όταν η μαντίλα της Νταριάι μετακινήθηκε ενώ βρισκόταν στο πανεπιστήμιο.

Ο φίλος της ισχυρίζεται ότι ακολούθησε έντονη αντιπαράθεση με ανθρώπους που επιτηρούσαν την εφαρμογή των κανόνων ένδυσης και ότι η ίδια αντέδρασε αφαιρώντας τα ρούχα της.

Η πράξη της, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη εκδοχή, δεν ήταν αποτέλεσμα ψυχικής διαταραχής αλλά μια αυθόρμητη μορφή αντίδρασης απέναντι στον τρόπο με τον οποίο θεωρούσε ότι της συμπεριφέρονταν.

Λίγο αργότερα συνελήφθη.

18 ημέρες σε ψυχιατρική κλινική

Το σοβαρότερο μέρος των νέων καταγγελιών αφορά όσα φέρεται να ακολούθησαν.

Ο φίλος της υποστηρίζει ότι η Νταριάι μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα και παρέμεινε εκεί 18 ημέρες χωρίς τη θέλησή της.

Ισχυρίζεται επίσης ότι οι αρχές επιχείρησαν να παρουσιάσουν δημόσια την ενέργειά της ως αποτέλεσμα ψυχικής νόσου και ότι ασκήθηκαν πιέσεις στο οικογενειακό της περιβάλλον ώστε να υποστηρίξει αυτήν την εκδοχή.

Ήδη από τον Νοέμβριο του 2024, πάντως, ήταν επιβεβαιωμένο ότι μετά τη σύλληψή της είχε μεταφερθεί από αστυνομικό τμήμα σε «κέντρο θεραπείας». Η ιρανική κυβέρνηση δήλωνε τότε ότι δεν αντιμετώπιζε ποινικές κατηγορίες και ότι χρειαζόταν θεραπεία.

Η καταγγελία για υποχρεωτικές ενέσεις μέχρι σήμερα

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η καταγγελία ότι η υπόθεση δεν σταμάτησε με την έξοδό της από την κλινική.

Σύμφωνα πάντα με τον φίλο της, μετά την απελευθέρωσή της ενημερώθηκε ότι θα παρέμενε υπό παρακολούθηση και ότι έπρεπε να λαμβάνει ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή.

Η ίδια πηγή υποστηρίζει ότι σήμερα υποβάλλεται σε μηνιαίες ενέσεις flupentixol, ενός αντιψυχωσικού φαρμάκου, και ότι της έχει καταστεί σαφές πως άρνηση της αγωγής θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα νοσηλεία.

Πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρό ισχυρισμό, ο οποίος δεν έχει επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη ιατρική πηγή ή από την ίδια την Νταριάι.

Οι φόβοι είχαν διατυπωθεί από το 2024

Οι σημερινές καταγγελίες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία επειδή οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχαν εκφράσει ανησυχία για τη μεταφορά της σε ψυχιατρική μονάδα ήδη αμέσως μετά τη σύλληψή της.

Τον Νοέμβριο του 2024 υπήρχαν διεθνείς προειδοποιήσεις για την πιθανή χρήση ψυχιατρικών δομών εναντίον ανθρώπων που συμμετέχουν σε αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες στο Ιράν.

Παράλληλα, ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν είχε παρακολουθήσει την υπόθεση, η οποία απέκτησε διεθνείς διαστάσεις.

Από μια στιγμή διαμαρτυρίας σε σύμβολο

Η εικόνα της Νταριάι συνδέθηκε γρήγορα με το ευρύτερο κίνημα των Ιρανών γυναικών που αμφισβητούν την υποχρεωτική μαντίλα.

Το κίνημα είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις μετά τον θάνατο της Μάχσα Αμινί το 2022, μετά τη σύλληψή της από την αστυνομία ηθών για φερόμενη παραβίαση των κανόνων του χιτζάμπ.

Για την Αχού Νταριάι, όμως, το βίντεο που έγινε viral φαίνεται ότι ήταν μόνο η αρχή μιας πολύ μεγαλύτερης ιστορίας.

Εάν οι νέες καταγγελίες επιβεβαιωθούν, η περίπτωση της Ιρανής φοιτήτριας δεν θα αφορά πλέον μόνο μια εντυπωσιακή πράξη διαμαρτυρίας απέναντι στην υποχρεωτική μαντίλα, αλλά και ένα πολύ σοβαρό ζήτημα σχετικά με τη χρήση της ψυχιατρικής ως μέσου καταστολής της πολιτικής και κοινωνικής διαφωνίας.

⚡️A student, Ahoo Daryaei at Iran’s University of Science & Research was accosted by Islamic Regime morality police for showing her hair beneath her hijab.

They tore her clothes and they attacked her. So in protest she took her clothes off and stood in the square in nothing but… pic.twitter.com/8UF2S272bD

— Make Europe Great Again - M.E.G.A (@ScaryEurope) July 31, 2026

Τι έγινε αυτός που έβαλε τη φωτιά στο Μάτι; Μπήκε κάποιος φυλακή; 104 ψυχές ζητούν δικαίωση – Ο «ομαδικός τάφος» στον Άρειο Πάγο (video)

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, διευθυντή σύνταξης, medlabnews.gr – iatrikanea

Οκτώ χρόνια συμπληρώνονται από τη Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018, όταν η φονική πυρκαγιά στο Μάτι, στον Νέο Βουτζά και στο Κόκκινο Λιμανάκι άφησε πίσω της 104 νεκρούς, δεκάδες εγκαυματίες και εκατοντάδες οικογένειες σημαδεμένες για πάντα.

Η φετινή μαύρη επέτειος βρίσκει ορισμένους από τους καταδικασθέντες στη φυλακή, τις ποινικές ευθύνες των βασικών κατηγορουμένων αμετάκλητα επιβεβαιωμένες από τον Άρειο Πάγο, αλλά και μια νέα, εξαιρετικά σοβαρή δικαστική έρευνα να ζητείται για τον αποκαλούμενο «ομαδικό τάφο» στο κοιμητήριο της Νέας Μάκρης.

Παράλληλα, οι άνθρωποι που επέζησαν συνεχίζουν να ζουν με τις μόνιμες σωματικές και ψυχικές συνέπειες εκείνης της νύχτας.

Τι έγινε με τον άνθρωπο που κρίθηκε ότι προκάλεσε τη φωτιά;

Η Δικαιοσύνη έκρινε ότι η πυρκαγιά ξεκίνησε από την αυλή του κατοίκου του Νταού Πεντέλης Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου.

Ο ίδιος αρνήθηκε ότι είχε ανάψει φωτιά και υποστήριξε ότι η πυρκαγιά ξεκίνησε από διαφορετικό σημείο. Ωστόσο, τόσο πρωτοδίκως όσο και στο Εφετείο καταδικάστηκε για εμπρησμό από αμέλεια.

Η τελική ποινή του ήταν φυλάκιση τριών ετών με αναστολή. Επομένως, ο άνθρωπος από την αυλή του οποίου κρίθηκε δικαστικά ότι ξεκίνησε η φωτιά δεν οδηγήθηκε στη φυλακή.

Μπήκε τελικά κάποιος φυλακή για την τραγωδία στο Μάτι;

Ναι. Χρειάστηκαν, όμως, σχεδόν επτά χρόνια και η ολοκλήρωση της δίκης σε δεύτερο βαθμό.

Στην πρωτόδικη απόφαση του Απριλίου 2024 κρίθηκαν ένοχοι πέντε στελέχη της Πυροσβεστικής και ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, ενώ οι υπόλοιποι 15 κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.

Στο Εφετείο, τον Ιούνιο του 2025, κρίθηκαν ένοχοι συνολικά δέκα κατηγορούμενοι. Οι βαρύτερες ποινές επιβλήθηκαν στους:

• Σωτήρη Τερζούδη, τότε αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος
• Βασίλη Ματθαιόπουλο, τότε υπαρχηγό
• Ιωάννη Φωστιέρη, τότε επικεφαλής του ΕΣΚΕ
• Ιωάννη Καπάκη, τότε γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας

Για καθέναν επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης 340 ετών, με εκτιτέα τα πέντε χρόνια, χωρίς αναστολή και χωρίς μετατροπή. Οι τέσσερις οδηγήθηκαν στη φυλακή.

Για άλλους πέντε καταδικασθέντες οι ποινές μετατράπηκαν σε χρηματικές, ενώ στον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο επιβλήθηκε η ποινή των τριών ετών με αναστολή.

Τι αποφάσισε το 2026 ο Άρειος Πάγος;

Τον Μάιο του 2026 ο Άρειος Πάγος απέρριψε τις αιτήσεις αναίρεσης ως προς την ενοχή των τριών καταδικασθέντων που είχαν προσφύγει ενώπιόν του.

Οι καταδικαστικές κρίσεις έγιναν, επομένως, αμετάκλητες και δεν πρόκειται να επανεξεταστεί η ουσία των ευθυνών τους.

Η υπόθεση επιστρέφει στο Εφετείο αποκλειστικά για να εξεταστεί εάν οι Σωτήρης Τερζούδης, Βασίλης Ματθαιόπουλος και Ιωάννης Καπάκης δικαιούνται το ελαφρυντικό του προηγούμενου σύννομου βίου και εάν αυτό μπορεί να επηρεάσει το ύψος των ποινών τους.

Η ενοχή τους δεν τίθεται ξανά υπό κρίση.

Στον Άρειο Πάγο για τον «ομαδικό τάφο» στη Νέα Μάκρη

Οκτώ χρόνια μετά την τραγωδία, ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 κατέθεσε επίσημη αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ζητώντας τη διενέργεια ποινικής έρευνας για τον χώρο ταφής στο κοιμητήριο της Νέας Μάκρης.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται στην αναφορά —και τα οποία δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί δικαστικά— στον συγκεκριμένο χώρο ενδέχεται να έχουν ενταφιαστεί:

• αταυτοποίητα ανθρώπινα υπολείμματα,
• υπολείμματα που πιθανώς ανήκουν σε ήδη ταυτοποιημένα θύματα,
• ζωικά κατάλοιπα,
• καθώς και άλλα αντικείμενα.

Ο Σύλλογος ζητά επίσης να ερευνηθούν:

1. Η διαχείριση της σορού γυναίκας που εντοπίστηκε στη θάλασσα μετά την πυρκαγιά και μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο Σχιστού.
2. Εάν τηρήθηκαν όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες ταυτοποίησης και ταφής.
3. Περιστατικά λανθασμένης παράδοσης ανθρώπινων υπολειμμάτων, τα οποία αναδείχθηκαν κατά την ποινική διαδικασία.
4. Τυχόν ψηφιακά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που μπορούν να συμβάλουν στην πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.

Η αναφορά συνοδεύεται, σύμφωνα με τον Σύλλογο, από φάκελο επίσημων εγγράφων και αποδεικτικών στοιχείων. Ζητείται προκαταρκτική εξέταση, πραγματογνωμοσύνες και κάθε αναγκαία ανακριτική ενέργεια για να διαπιστωθεί εάν προκύπτουν ποινικές ή άλλες ευθύνες.

«Θα κουβαλάω τα εγκαύματά μου για μια ζωή»

Για τους ανθρώπους που επέζησαν, η πυρκαγιά δεν τελείωσε το βράδυ της 23ης Ιουλίου 2018.

Οι εγκαυματίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ουλές, λειτουργικούς περιορισμούς, επαναλαμβανόμενες επεμβάσεις αποκατάστασης και μια καθημερινότητα που άλλαξε οριστικά. Το 2018 το Εθνικό Σύστημα Υγείας κλήθηκε για πρώτη φορά να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα τόσο μεγάλο αριθμό σοβαρά εγκαυματισμένων ασθενών.

«Θα κουβαλάω τα εγκαύματά μου για μια ζωή», είναι η χαρακτηριστική φράση επιζώντος, η οποία αποτυπώνει μια πραγματικότητα που δεν περιορίζεται στις επετειακές εκδηλώσεις.

Παράλληλα, ο Σύλλογος έχει καταγγείλει ότι 26 εγκαυματίες δεν είχαν συμπεριληφθεί στην κύρια ποινική διαδικασία και ότι η ξεχωριστή δίκη που τους αφορά εξακολουθεί να αντιμετωπίζει αναβολές και καθυστερήσεις.

Οι εκδηλώσεις για την 8η μαύρη επέτειο

Οι εκδηλώσεις μνήμης άρχισαν το βράδυ της Τετάρτης 22 Ιουλίου 2026 με αγρυπνία στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη Προδρόμου στον Νέο Βουτζά.

Την Πέμπτη 23 Ιουλίου το επίσημο πρόγραμμα περιλαμβάνει:

• 19:00: Τρισάγιο και προσκλητήριο νεκρών στο Μνημείο των Θυμάτων, στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη Προδρόμου Νέου Βουτζά.
• Ακολούθως, πορεία στον «δρόμο της φωτιάς» προς το Μάτι.
• 20:30: Κεντρική εκδήλωση και τρισάγιο στον Ναυτικό Αθλητικό Όμιλο Ματιού.
• 21:15: Πεζή μετάβαση από την οδό Ποσειδώνος μέχρι την Αργυρά Ακτή.
• Οκτώ χρόνια αργότερα, η ερώτηση δεν είναι πλέον μόνο ποιος έβαλε τη φωτιά.

Είναι ποιος γνώριζε, ποιος δεν ενήργησε, ποιος μπορούσε να σώσει ανθρώπους και δεν το έκανε, αλλά και εάν η Πολιτεία διερεύνησε πραγματικά κάθε πτυχή της τραγωδίας — ακόμη και όσα συνέβησαν μετά την κατάσβεση της φωτιάς.

Οι 104 άνθρωποι που χάθηκαν δεν είναι ένας αριθμός. Είναι 104 ζωές που ζητούν μνήμη, αλήθεια και δικαιοσύνη.

Η Κύπρος μεγάλωσε κατά 34% σε 20 χρόνια: Το «μυστικό» πίσω από το δημογραφικό θαύμα που λείπει από την υπόλοιπη Ευρώπη

επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea

Η Κύπρος βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού την τελευταία εικοσαετία, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Eurostat.

Όπως προκύπτει από την έκδοση Demography of Europe 2026, ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξήθηκε από 435 εκατομμύρια την 1η Ιανουαρίου 2005 σε 451 εκατομμύρια την 1η Ιανουαρίου 2025, δηλαδή μόλις κατά 4% μέσα σε 20 χρόνια. Την ίδια περίοδο, η Κύπρος κατέγραψε αύξηση 34%, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στην ΕΕ, πίσω από το Λουξεμβούργο, με 48%, και τη Μάλτα, με 43%. Ακολουθεί η Ιρλανδία με 32%.

Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί η Ευρώπη συνολικά αντιμετωπίζει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα. Σε πολλές χώρες οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, ενώ η γήρανση του πληθυσμού πιέζει τα ασφαλιστικά συστήματα, την αγορά εργασίας και τις υπηρεσίες υγείας.

Πώς τα κατάφερε η Κύπρος

Η αύξηση του πληθυσμού της Κύπρου δεν οφείλεται σε έναν μόνο παράγοντα. Προκύπτει από συνδυασμό τριών βασικών εξελίξεων:

1. Ισχυρή καθαρή μετανάστευση

Η Κύπρος προσέλκυσε τα τελευταία χρόνια σημαντικό αριθμό εργαζομένων, επαγγελματιών, φοιτητών και επιχειρηματιών. Η καθαρή μετανάστευση, δηλαδή η διαφορά μεταξύ όσων εγκαθίστανται στη χώρα και όσων φεύγουν, έγινε ξανά θετική από το 2016 και μετά. Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία της Κύπρου, το 2023 η καθαρή μετανάστευση εκτιμήθηκε σε 13.782 άτομα, ενώ οι μακροχρόνιοι μετανάστες ανήλθαν σε 40.761.

Αυτό σημαίνει ότι η Κύπρος δεν μεγάλωσε μόνο επειδή γεννήθηκαν περισσότερα παιδιά, αλλά κυρίως επειδή έγινε χώρα εγκατάστασης για πληθυσμό από το εξωτερικό.

2. Θετική φυσική μεταβολή

Σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, η Κύπρος εξακολουθεί να έχει θετικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων. Η Eurostat αναφέρει ότι το 2024 η Κύπρος ήταν ανάμεσα στις έξι χώρες της ΕΕ όπου η αύξηση του πληθυσμού στηρίχθηκε ταυτόχρονα σε θετική φυσική μεταβολή και σε θετική καθαρή μετανάστευση. Οι άλλες ήταν η Ιρλανδία, η Ισπανία, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα και η Σουηδία.

Με απλά λόγια, στην Κύπρο οι γεννήσεις εξακολουθούν να ξεπερνούν τους θανάτους, έστω και με μικρή διαφορά. Αυτό τη διαφοροποιεί από πολλές χώρες της ΕΕ, όπου η φυσική μεταβολή είναι αρνητική.

3. Οικονομική και γεωγραφική έλξη

Η Κύπρος λειτούργησε ως οικονομικός και επαγγελματικός πόλος για ανθρώπους από την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Ευρώπη και άλλες περιοχές. Η ανάπτυξη τομέων όπως οι υπηρεσίες, η τεχνολογία, η ναυτιλία, ο τουρισμός, η εκπαίδευση και οι διεθνείς επιχειρήσεις αύξησε τη ζήτηση για εργατικό δυναμικό.

Η χώρα προσέλκυσε επίσης κατοίκους υψηλής κινητικότητας, όπως επαγγελματίες που εργάζονται εξ αποστάσεως, στελέχη εταιρειών, φοιτητές και πολίτες τρίτων χωρών που αναζητούν εργασία ή εγκατάσταση σε κράτος-μέλος της ΕΕ.

Η Κύπρος μεγάλωσε, αλλά γερνά και αυτή

Παρά την εντυπωσιακή αύξηση, η Κύπρος δεν είναι απαλλαγμένη από τις ευρωπαϊκές δημογραφικές πιέσεις. Ο πληθυσμός της αυξάνεται, αλλά ταυτόχρονα γερνά. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η υποχώρηση της γονιμότητας σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες και η εξάρτηση από τη μετανάστευση δημιουργούν νέες προκλήσεις.

Το συμπέρασμα είναι ότι η Κύπρος δεν «νίκησε» οριστικά το δημογραφικό. Κατάφερε όμως να αποφύγει, μέχρι στιγμής, την πληθυσμιακή συρρίκνωση που καταγράφεται σε αρκετές άλλες χώρες της Ευρώπης.

Η μεγάλη εικόνα για την Ευρώπη

Η Eurostat δείχνει ότι η Ευρώπη αυξάνει τον πληθυσμό της κυρίως χάρη στη μετανάστευση. Σε επίπεδο ΕΕ, η φυσική μεταβολή παραμένει αρνητική, καθώς οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις. Το 2024, η αύξηση του πληθυσμού σε πολλές χώρες προήλθε αποκλειστικά από τη θετική καθαρή μετανάστευση και όχι από περισσότερες γεννήσεις.

Η περίπτωση της Κύπρου δείχνει ότι μια μικρή χώρα μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον πληθυσμό της όταν συνδυάζει οικονομική ελκυστικότητα, εισροή μεταναστών και θετικό φυσικό ισοζύγιο. Ταυτόχρονα όμως δείχνει και το νέο πρόσωπο του δημογραφικού στην Ευρώπη: οι πληθυσμοί δεν αυξάνονται πια κυρίως από τις γεννήσεις, αλλά από τη μετακίνηση ανθρώπων.

Τουρκία: 10 μήνες φυλάκιση με αναστολή στους δύο Έλληνες που άνοιξαν σημαία στην Αγία Σοφία

medlabnews.gr  

Ποινή φυλάκισης 10 μηνών με πενταετή αναστολή επέβαλε δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης στους δύο Έλληνες που είχαν συλληφθεί επειδή άνοιξαν σημαία μέσα στην Αγία Σοφία.

Το περιστατικό είχε σημειωθεί στις 9 Απριλίου 2026, όταν οι δύο Έλληνες τουρίστες φέρονται να άνοιξαν σημαία που έφερε τον βυζαντινό δικέφαλο αετό και τη φράση «Ορθοδοξία ή θάνατος» στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι τουρκικές αρχές τους είχαν συλλάβει με την κατηγορία της «υποκίνησης μίσους, εχθρότητας και προσβολής του κοινού».

Παρά την καταδίκη, η ποινή δεν θα εκτιθεί άμεσα, καθώς δόθηκε αναστολή πέντε ετών. Οι δύο Έλληνες, , δεν κρατούνται και μπορούν να αποχωρήσουν από την Τουρκία χωρίς περιοριστικούς όρους, μετά την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων διαδικασιών.

Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονη δημοσιότητα, καθώς η Αγία Σοφία παραμένει χώρος με ιδιαίτερο ιστορικό, θρησκευτικό και πολιτικό συμβολισμό, ενώ το περιστατικό καταγράφηκε και από κάμερες ασφαλείας, σύμφωνα με τα αρχικά ρεπορτάζ του Απριλίου.

Τέμπη: Καταγγελία Ασλανίδη για δεξαμενές προπανίου κάτω από τη δικαστική αίθουσα στη Λάρισα

 

 medlabnews.gr

Σε σοβαρή καταγγελία για τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης των Τεμπών στη Λάρισα προχώρησε ο Παύλος Ασλανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων Θυμάτων Τεμπών, υποστηρίζοντας ότι κάτω από τη δικαστική αίθουσα υπάρχουν δεξαμενές προπανίου.

Η αναφορά έγινε κατά την παρουσία του στο Αντιπολεμικό Διήμερο στα Χανιά, όπου ο κ. Ασλανίδης μίλησε για ζητήματα ασφάλειας, πυρασφάλειας και πυροπροστασίας στην αίθουσα όπου πρόκειται να διεξαχθεί η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο ίδιος συνέδεσε το ζήτημα με τα αιτήματα των οικογενειών για πλήρη έλεγχο των συνθηκών ασφάλειας του χώρου.

Ο Παύλος Ασλανίδης ανέφερε ότι στον υπόγειο χώρο της δικαστικής αίθουσας στη Λάρισα υπάρχουν δεξαμενές προπανίου, παρά τις ανησυχίες που έχουν εκφραστεί από συγγενείς θυμάτων για την καταλληλότητα του χώρου. Η καταγγελία έχει προκαλέσει νέο προβληματισμό, καθώς η δίκη των Τεμπών είναι πολυπρόσωπη και αναμένεται να συγκεντρώσει συγγενείς θυμάτων, κατηγορούμενους, δικηγόρους, δικαστικούς λειτουργούς, δημοσιογράφους και κοινό.

Το ζήτημα της αίθουσας δεν είναι νέο. Στις 7 Μαΐου 2026 είχε δημοσιευθεί ανακοίνωση-καταγγελία του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, στην οποία γινόταν λόγος για «δεξαμενές προπανίου», «επικίνδυνα υλικά» και ελλείψεις σε προδιαγραφές πυρασφάλειας και πυρανίχνευσης. Στην ίδια ανακοίνωση αναφερόταν ότι οι συγγενείς ζητούν η δίκη να διεξαχθεί με όρους που διασφαλίζουν την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια και την ομαλή εξέλιξη της διαδικασίας.

Ο κ. Ασλανίδης, μιλώντας στα Χανιά, επανέλαβε ότι οι οικογένειες των θυμάτων θα συνεχίσουν τον αγώνα τους για δικαιοσύνη, τονίζοντας ότι προτεραιότητα παραμένει η πλήρης απόδοση ευθυνών για την τραγωδία των Τεμπών και όχι οι κομματικές αντιπαραθέσεις. Σύμφωνα με τη Neakriti, σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «δεν μας απασχολούν τα κόμματα», επιμένοντας πως ο αγώνας των οικογενειών αφορά την αλήθεια και τη δικαίωση των θυμάτων.

Η καταγγελία, εφόσον επιβεβαιωθεί θεσμικά, θέτει ζήτημα άμεσου ελέγχου του χώρου από τις αρμόδιες υπηρεσίες, ιδίως ως προς την πυρασφάλεια, την πυροπροστασία, τις εξόδους κινδύνου και την καταλληλότητα της αίθουσας για μία δίκη τέτοιας κλίμακας. Μέχρι στιγμής, με βάση τα διαθέσιμα δημοσιεύματα, το θέμα παρουσιάζεται ως καταγγελία του Παύλου Ασλανίδη και του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων και όχι ως ανεξάρτητα επιβεβαιωμένο πόρισμα αρμόδιας αρχής.

Πυροβολισμοί σε εκδήλωση ανταποκριτών στις ΗΠΑ – Ιστορική σύμπτωση που προκαλεί ανατριχίλα

επιμέλεια medlabnews.gr ανανέωση 8.56 πμ Ελλάδος

Σκηνές πανικού εκτυλίχθηκαν στην Ουάσινγκτον, όταν πυροβολισμοί σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της ετήσιας εκδήλωσης των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου, στο ξενοδοχείο Washington Hilton.

Σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης, ένοπλος άνδρας επιχείρησε να διασπάσει την αυστηρή ζώνη ασφαλείας, ανοίγοντας πυρ κοντά στο σημείο ελέγχου εισόδου. Η αντίδραση της Μυστικής Υπηρεσίας ήταν άμεση: πράκτορες εισέβαλαν στον χώρο, έδωσαν εντολή στους παρευρισκόμενους να καλυφθούν και απομάκρυναν άμεσα τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump.

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, εκατοντάδες καλεσμένοι –μεταξύ αυτών δημοσιογράφοι, πολιτικοί και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι– βρέθηκαν κάτω από τραπέζια, ενώ ειδικές δυνάμεις ασφαλείας κατέκλυσαν την αίθουσα.

Ο ύποπτος συνελήφθη, ενώ ένας πράκτορας χτυπήθηκε από σφαίρα σε σημείο που καλυπτόταν από αλεξίσφαιρο γιλέκο και δεν τραυματίστηκε σοβαρά.

Οι πράκτορες αντέδρασαν μέσα σε δευτερόλεπτα:

• έδωσαν εντολή κάλυψης στους παρευρισκόμενους
• απομάκρυναν άμεσα τον Πρόεδρο
• ακινητοποίησαν και συνέλαβαν τον ύποπτο επί τόπου

Ο δράστης φέρεται να ενήργησε μόνος, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί επίσημα η ταυτότητά του. Ειναι δασκαλος 31 ετών. Οι αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, από μεμονωμένη ενέργεια έως ιδεολογικά ή ψυχολογικά κίνητρα.

Λίγη ώρα μετά το περιστατικό, ο Πρόεδρος ανακοίνωσε ότι είναι ασφαλής και προχώρησε σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου, κάνοντας λόγο για «εξαιρετική αντίδραση των δυνάμεων ασφαλείας».

Η εκδήλωση διακόπηκε και αναμένεται να επαναπρογραμματιστεί, ενώ οι αρχές διερευνούν τα κίνητρα του δράστη.

Ιστορική σύμπτωση που προκαλεί ανατριχίλα

Το ίδιο ξενοδοχείο είχε συνδεθεί με μία από τις πιο δραματικές στιγμές της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας.

Το 1981, στον ίδιο χώρο, σημειώθηκε η Attempted assassination of Ronald Reagan, όταν ο Ronald Reagan δέχθηκε πυροβολισμό κατά την έξοδό του από το Washington Hilton.

Δράστης ήταν ο John Hinckley Jr., ο οποίος πυροβόλησε έξι φορές, τραυματίζοντας σοβαρά τον εκπρόσωπο Τύπου James Brady και άλλους παρευρισκόμενους, ενώ ο Reagan τραυματίστηκε από σφαίρα που εξοστρακίστηκε.

Τι άλλαξε από το 1981 μέχρι σήμερα

Μετά την επίθεση στον Reagan:

ενισχύθηκαν δραστικά τα μέτρα της United States Secret Service

εφαρμόστηκαν πολλαπλά επίπεδα ελέγχου (multi-layer perimeter security)

αυστηροποιήθηκαν τα πρωτόκολλα απομάκρυνσης προέδρου

Αυτό εξηγεί γιατί στο σημερινό περιστατικό:

• ο δράστης δεν κατάφερε να φτάσει στον κύριο χώρο
• η απειλή εξουδετερώθηκε άμεσα

Δήλωση Προέδρου

Ο Donald Trump εμφανίστηκε σε έκτακτη ενημέρωση, δηλώνοντας ότι είναι ασφαλής και επαινώντας την αντίδραση των υπηρεσιών ασφαλείας.

Πηγές

Reuters (2026) – Shooting at WH Correspondents’ Dinner

Axios (2026) – Evacuation Trump, suspect in custody

The Guardian (2026) – Live coverage shooting incident

Washington Post (2026) – Trump press conference announcement

Πώς είναι να σου παίρνουν το σπίτι ενώ παλεύεις για τη ζωή σου – μαρτυρία ασθενούς

 επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Δεν είμαι άνθρωπος δυνατός.

Ούτε κάποιος που έχει μάθει να σηκώνει κεφάλι απέναντι σε τράπεζες, εταιρείες, δικηγόρους και χαρτιά.

Είμαι ένας απλός άνθρωπος, ένας ασθενής που παλεύει χρόνια με την υγεία του, με γιατρούς, εξετάσεις, θεραπείες, και το μόνο που ζητούσα ήταν λίγη ηρεμία.

Κι όμως, εκεί που νόμιζα πως τα χειρότερα της ζωής μου τα έχω ήδη περάσει στο νοσοκομείο, ανακάλυψα πως έξω, στον “πραγματικό κόσμο”, τα χειρότερα ήταν μπροστά.

Το σπίτι μου…

το σπίτι που μεγάλωσαν τα παιδιά μου…

το σπίτι που έζησα τα πιο δύσκολα βράδια της αρρώστιας μου…

το σπίτι που με κρατούσε όρθιο…

εκτιμήθηκε σαν να ήταν μια αποθήκη.

Ενώ είναι χρόνια τακτοποιημένο, με χώρους που υπήρχαν από τότε που το αγοράσαμε, με θέσεις στάθμευσης, με δουλειές, με κόπο, με αναμνήσεις… το έβγαλαν σε τιμή που δεν θα αγόραζες ούτε ένα μικρό διαμέρισμα.

Και το πήραν

Το πήραν μισοτιμής.

Και τα χρήματα αυτά, όλα, έφυγαν σε ένα fund στο εξωτερικό.

Κι εγώ

Εγώ, ο άνθρωπος που τους έδωσε το σπίτι του,

εμφανίζομαι ότι…

συνεχίζω να χρωστάω.

Σαν να μην έφτανε ο πόνος της αρρώστιας μου.

Σαν να μην έφτανε η ταπείνωση του να σε φωνάζουν “οφειλέτη”.

Σαν να μην έφτανε το να βλέπεις το σπίτι σου να φεύγει από τα χέρια σου.

Τώρα πρέπει να αποδείξω κιόλας ότι υπάρχω.

Ότι δεν είμαι ένας αριθμός.

Ότι δεν είμαι ένα «στοιχείο σε χαρτί».

Ότι είμαι άνθρωπος.

Και δεν είναι μόνο αυτό.

Με κυνηγούν ακόμη.

Ξανακάνουν αιτήσεις, ξαναπροσπαθούν να περάσουν χαρτιά που έχουν ήδη απορριφθεί.

Σαν να μην έφτασε αυτό που μου έκαναν.

Σαν να μην φτάνει η απώλεια.

Σαν να πρέπει να με λυγίσουν εντελώς.

Δεν είμαι ούτε δυνατός ούτε πλούσιος.

Είμαι κουρασμένος.

Είμαι τρομαγμένος.

Και νιώθω ότι αυτό που ζω δεν το αξίζει κανένας άνθρωπος.

Θέλω να πιστεύω ότι κάπου υπάρχει μια δικαιοσύνη για όσους δεν έχουν φωνή.

Ότι κάπου υπάρχει μια Ελλάδα που δεν αφήνει τον άρρωστο, τον αδύναμο, τον απλό πολίτη να τον πατάνε εταιρείες.

Γιατί όταν σου παίρνουν το σπίτι σε τιμή που δεν θα το δεχόταν ούτε μεσίτης για πλάκα…

και μετά σου λένε πως συνεχίζεις και να χρωστάς…

και επιμένουν, ξανά και ξανά…

τότε δεν είναι απλώς μια αδικία.

Είναι ένας δεύτερος πόνος, χειρότερος από τον πρώτο.

Και αυτό δεν θα έπρεπε να το ζει κανένας άνθρωπος,

ιδιαίτερα ένας ασθενής που απλώς ζητούσε να συνεχίσει τη ζωή του με αξιοπρέπεια. 

Ένας ασθενής που παλεύει να κρατήσει την αξιοπρέπειά του

Πρώτη δημοσίευση: Νοέμβριος 2025 — MEDLABNEWS.GR | Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 11 Απριλίου 2026

Μακάριος Λαζαρίδης: Το retweet για τη Ντόρα Μπακογιάννη που άναψε φωτιά – Καταγγελίες για σεξιστική επίθεση

 medlabnews.gr

Νέα πολιτική θύελλα προκάλεσε ο Μακάριος Λαζαρίδης, μετά την αναδημοσίευση ανάρτησης στο X που στρεφόταν κατά της Ντόρας Μπακογιάννη με σαφώς υποτιμητικό ύφος. Η επίμαχη ανάρτηση ανέφερε ότι η κ. Μπακογιάννη «καλό θα ήταν να φάει κανένα σοκολατάκι και να παίξει με τα εγγονάκια της», φράση που ερμηνεύτηκε ως ευθεία σεξιστική και ηλικιακά προσβλητική επίθεση.

Η κίνηση αυτή ήρθε αμέσως μετά την παραίτηση του κ. Λαζαρίδη από τη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, σε μια ήδη φορτισμένη πολιτικά συγκυρία. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η παραίτησή του συνδέθηκε με τον σάλο γύρω από την υπόθεση του πτυχίου του και τη δημόσια πίεση που είχε προηγηθεί.

Το retweet πυροδότησε έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση, με το ΠΑΣΟΚ να κάνει λόγο για «σεξιστική επίθεση» με στοιχεία ηλικιακού ρατσισμού απέναντι στη Ντόρα Μπακογιάννη. Το θέμα πήρε αμέσως διαστάσεις όχι μόνο λόγω του περιεχομένου της ανάρτησης, αλλά και επειδή ανέδειξε ξανά το τοξικό ύφος που συχνά κυριαρχεί στη δημόσια πολιτική αντιπαράθεση.

Η υπόθεση απέκτησε ακόμα μεγαλύτερο πολιτικό βάρος επειδή η Ντόρα Μπακογιάννη είχε προηγουμένως ζητήσει ανοιχτά την παραίτηση του κ. Λαζαρίδη, υποστηρίζοντας ότι όφειλε να διευκολύνει τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Έτσι, η αναδημοσίευση θεωρήθηκε από πολλούς όχι απλώς μια άστοχη ανάρτηση, αλλά μια στοχευμένη απάντηση με προσωπικά και προσβλητικά χαρακτηριστικά.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική ζωή είναι ήδη ιδιαίτερα οξυμένη, το συγκεκριμένο περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα όρια του δημόσιου λόγου, τον σεβασμό απέναντι στις γυναίκες στην πολιτική και τη χρήση στερεοτύπων που επιχειρούν να απαξιώσουν μια πολιτική παρέμβαση όχι με επιχειρήματα, αλλά με ειρωνείες γύρω από την ηλικία και τον ρόλο μιας γυναίκας στην οικογένεια. Η ουσία είναι ότι η πολιτική σύγκρουση μετατράπηκε σε προσωπική στοχοποίηση, προκαλώντας νέο κύκλο εσωτερικών και δημόσιων κραδασμών.

«Καταστράφηκε η ζωή μου»: Η καθαρίστρια από τον Βόλο ζητά να δικαστεί και ο Λαζαρίδης

medlabnews.gr  

Η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη έχει ανοίξει νέο κύκλο πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης, αλλά μαζί έχει φέρει ξανά στο προσκήνιο μια από τις πιο φορτισμένες δικαστικές ιστορίες των τελευταίων ετών: εκείνη της πρώην καθαρίστριας από τον Βόλο, που είχε βρεθεί αντιμέτωπη με βαριά ποινική καταδίκη για πλαστό απολυτήριο δημοτικού. Σήμερα, η ίδια δηλώνει ότι η ζωή της «καταστράφηκε» και ζητά να υπάρξει ίση μεταχείριση, λέγοντας ανοιχτά πως «πρέπει να δικαστεί και ο Λαζαρίδης».

Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, η 60χρονη υπενθύμισε ότι στη δική της περίπτωση είχε αντιμετωπίσει κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, επειδή είχε παραποιήσει το απολυτήριό της για να μπορέσει να εργαστεί. Όπως είπε, δεν αρνείται το λάθος της, όμως τονίζει ότι το πλήρωσε με τον πιο σκληρό τρόπο, χάνοντας τη δουλειά της και βλέποντας όλη της τη ζωή να ανατρέπεται.

Η ίδια περιγράφει ότι πάλευε «για το μεροκάματο» και ότι η δική της υπόθεση εξελίχθηκε σε πολυετή προσωπική περιπέτεια. Το βασικό της επιχείρημα τώρα είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχουν «δύο μέτρα και δύο σταθμά» απέναντι σε υποθέσεις που σχετίζονται με τίτλους σπουδών και δηλώσεις προσόντων.

Η σύγκριση έχει πάρει μεγάλη έκταση, επειδή η υπόθεση Λαζαρίδη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και οδήγησε ήδη στην παραίτησή του από τη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στις 18 Απριλίου 2026. Παράλληλα, στο βιογραφικό του στη Βουλή αναφέρεται ότι έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο College of Southeastern Europe, ενώ η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται στο ακριβές καθεστώς των τίτλων σπουδών που επικαλούνταν.

Για πολλούς, η παρέμβαση της πρώην καθαρίστριας δεν είναι απλώς μια προσωπική αντίδραση. Είναι μια υπενθύμιση του πώς το κράτος και η Δικαιοσύνη μπορούν να αντιμετωπίσουν με εντελώς διαφορετική αυστηρότητα δύο υποθέσεις που, έστω και αν δεν είναι νομικά ταυτόσημες, καταλήγουν να συγκρίνονται στη συνείδηση της κοινωνίας με όρους αδικίας. Εκεί ακριβώς πατά και η δική της φράση: ότι η δική της ζωή διαλύθηκε, ενώ σε άλλες περιπτώσεις το πολιτικό και θεσμικό σύστημα δείχνει πολύ μεγαλύτερη ανοχή. Η εκτίμηση αυτή αποτυπώνει το δημόσιο αίσθημα που καταγράφεται στον διάλογο γύρω από την υπόθεση, όχι τελεσίδικη δικαστική κρίση.

Η υπόθεση αναμένεται να συνεχίσει να απασχολεί τόσο την πολιτική επικαιρότητα όσο και τη δημόσια συζήτηση για την ισονομία. Και αυτό γιατί, πίσω από τα ονόματα και τους τίτλους, επανέρχεται ένα παλιό αλλά επίμονο ερώτημα: εφαρμόζονται οι ίδιοι κανόνες για όλους;

Πλακιάς για τα 600.000 της συναυλίας και την διαχείρισή τους, για το αν θα ψηφίσει Καρυστιανού και για Κωνσταντοπούλου

  medlabnews.gr 

Ο Νίκος Πλακιάς προχώρησε, την Κυριακή (5/4), σε σοβαρές καταγγελίες σχετικά με τη διαχείριση των οικονομικών πόρων του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, ζητώντας την άμεση διενέργεια δημόσιου απολογισμού.

Συγκεκριμένα, μιλώντας στη διαδικτυακή εκπομπή «Face 2 Face» και στη δημοσιογράφο, Κατερίνα Παναγοπούλου, ο πατέρας των διδύμων κοριτσιών που χάθηκαν στην τραγωδία, εξαπέλυσε βέλη κατά της Μαρίας Καρυστιανού, υποστηρίζοντας πως ο εν λόγω σύλλογος εκπροσωπεί ελάχιστες οικογένειες και ότι το οικονομικό σκέλος αποτέλεσε την κύρια αιτία της ρήξης μεταξύ των συγγενών.

Ο πατέρας των δίδυμων κοριτσιών, που έχασαν την ζωή τους το μοιραίο βράδυ μαζί με την ξαδέρφη τους, περιέγραψε τη στιγμή που είδε στο κινητό τις πρώτες ειδήσεις για τον εκτροχιασμό, λέγοντας πως στην αρχή δεν πήγε το μυαλό του στο τρένο στο οποίο επέβαιναν τα κορίτσια. Όπως αφηγείται, για αρκετή ώρα παρακολουθούσε τις εξελίξεις χωρίς να έχει ακόμη τηλεφωνήσει, μέχρι τη στιγμή που αναφέρθηκε σύγκρουση επιβατικής με εμπορική αμαξοστοιχία. «Εκεί με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε κάνει «το αυτονόητο», να πάρει τηλέφωνο τα παιδιά.

«Γυρίζοντας από τη δουλειά και κάθομαι στον καναπέ για να ξεκουραστώ και να πάμε για ύπνο, όπως ο καθένας μας. Έχω το κινητό στα χέρια και χαζεύω τα νέα της ημέρας. Και εκεί στη ροή των ειδήσεων βλέπω ότι υπάρχει εκτροχιασμός τρένου. Δε μου πήγε το μυαλό στην αρχή ότι μπορεί να είναι το τρένο από τα κορίτσια. Είπαν ότι δεν ήταν το τρένο το Ι62 που ανέβαινε από Αθήνα, ότι ήταν η αμαξοστοιχία η οποία κατέβαινε από Θεσσαλονίκη. Εκεί καθησυχάστηκα και λέω μέσα μου “Νίκο, την γλιτώσαν”.

Αναφέρθηκε επίσης στις μαρτυρίες που έφτασαν στην οικογένεια μετά το δυστύχημα από άτομα που είχαν βρεθεί κοντά στα κορίτσια μέσα στο τρένο. Όπως λέει, μια επιβάτιδα που είχε βρεθεί στο ίδιο κουπέ περιέγραψε τις συζητήσεις τους λίγο πριν από τη σύγκρουση, ενώ μόλις πριν από λίγες ημέρες δέχθηκε, όπως λέει, τηλεφώνημα από άλλο επιβάτη που θυμόταν τα γέλια και τη ζωντάνια τους. «Ακόμα μαθαίνουμε τις τελευταίες στιγμές από τα παιδιά μας», αναφέρει.

«Την βρήκε η σύζυγός μου μαζί με τον αδερφό μου και τη σύζυγο του αδερφού μου τις πρώτες ημέρες στο δικαστικό μέγαρο έξω από τη Λάρισα. Είχαμε φωτογραφία μέσα από το κουπέ, από τις τελευταίες στιγμές από τα κορίτσια, η οποία έδειχνε και τη συγκεκριμένη. Την ρώτησε η Μάρθα με τη Σοφία και μας είπε τι συζητούσαν τα παιδιά μας. Συζητούσαν γιατί η Αναστασία Μαρία, η ανιψιά μου, είχε τα γενέθλια στις 8 Μαρτίου. Μέσα στο βαγόνι ήταν ακόμη μια φοιτήτρια της οδοντιατρικής, η Αναστασία η Αδαμίδου, και γνωρίστηκαν και με την κοπέλα μέσα στο κουπέ και την κάλεσαν και αυτή να έρθει στα γενέθλια από την Αναστασία εδώ στην περιοχή μας.

Μας τα εξιστόρησε όλα αυτά, οπότε δεν μπορούσε να μας πει ψέματα γιατί γνώριζε ημερομηνίες. Δεν σας κρύβω ότι χθες το απόγευμα είχα ένα τηλέφωνο από έναν επιβάτη ο οποίος κατέβηκε στη Λάρισα και ήταν στο κουπέ μπροστά από τα κορίτσια. Ήθελε να μου πει ότι “ξέρεις, κύριε Πλακιά, ήθελα τρία χρόνια να σας πάρω ένα τηλέφωνο και δεν έβρισκα το κουράγιο και σας πήρα σήμερα να σας πω ότι τα κορίτσια τα ακούγαμε σε όλα τα κουπέ, από τις φωνές τους και από τα γέλια τους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ήταν χαρούμενα και θυμάμαι γελούσαν πάρα πολύ, Νίκο”, μου λέει, “δεν μπορείς να φανταστείς”».

Πάντως, στο επίκεντρο της κριτικής του Νίκου Πλακιά βρέθηκε ο τρόπος με τον οποίο η Μαρία Καρυστιανού διαχειρίστηκε τα ποσά που συγκεντρώθηκαν, με αιχμή του δόρατος τα έσοδα από τη μεγάλη συναυλία. Ο ίδιος εξέφρασε την έντονη αντίθεσή του στη δομή των συλλόγων όταν υπεισέρχεται το οικονομικό κίνητρο, ενώ τόνισε πως οι υπόλοιπες οικογένειες είχαν άγνοια για τις κινήσεις των λογαριασμών.

Ειδικότερα, ο Νίκος Πλακιάς ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τα χρήματα όλα πήγαν στα ταμεία του Συλλόγου. Στις πέντε-έξι οικογένειες, που από τις πέντε-έξι που μιλήσαμε, οι τέσσερις μάς είπαν ότι δεν είχαν καμία σχέση με τα οικονομικά και μας έλεγαν ότι τα οικονομικά όλα τα χειρίζεται η κυρία Καρυστιανού. Δεν θα με ενοχλούσε καμία συναυλία εάν γινόταν με το όνομα των τεσσάρων ή των πέντε που ήταν τα μέλη του Συλλόγου, αλλά όχι εκπροσωπώντας όλες οι οικογένειες. Αυτό ήταν το ζήτημά μου».

Ακόμα, ο ίδιος πρόσθεσε: «Αυτά τα χρήματα ακόμα και σήμερα που μιλάμε αυτή τη στιγμή, είναι χρήματα που τα πήραν στο όνομα των παιδιών μου. Και πρέπει κάποτε να ανοίξει και ακόμα τώρα η καινούργια διοίκηση και θα ’ρθει κάποια ώρα που θα μιλήσω με την καινούργια διοίκηση, γιατί τους βλέπω καθημερινά στα δικαστήρια. Αλλά απλώς τώρα, επειδή είμαστε στην αρχή της διοίκησης και έχουμε άλλα θέματα, θα τους πω κάποια στιγμή ότι πρέπει να βγουν και να κάνουν τον οικονομικό απολογισμό δημόσια».

Βέβαια, πέρα από το οικονομικό σκέλος, ο Νίκος Πλακιάς εξέφρασε την πλήρη διαφωνία του με την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να εμπλακεί στην πολιτική σκηνή, θεωρώντας ότι αυτή η κίνηση υπονομεύει τον κοινό αγώνα για δικαιοσύνη. Υποστήριξε, μάλιστα, ότι η πλειονότητα των οικογενειών δεν πρόκειται να τη στηρίξει, καθώς η στάση της προκάλεσε διχασμό.

«Το πρόβλημα θα το έχεις εσύ ως δημοσιογράφος με την Καρυστιανού όταν θα την παίρνεις συνέντευξη και πλησιάζοντας προς τις εκλογές, διότι πλέον δεν θα ρωτάς την κυρία Καρυστιανού μόνο για τα Τέμπη, αλλά και για την κρίση στη Μ. Ανατολή, την οικονομία της πατρίδας μας, θα την ρωτάς για πολλά θέματα», είπε ο Νίκος Πλακιάς και συμπλήρωσε: «Φυσικά και κάνει κακό στην κοινωνία, εσείς δεν το βλέπετε; Φυσικά κάνει και στον αγώνα μας κακό. Εμένα στον δρόμο με ρωτάνε, γιατί κάνει κόμμα τώρα; Όχι, δεν πρόκειται να τη ψηφίσω, διότι εγώ θεωρώ ότι η Μαρία γύρισε την πλάτη σε όλους τους συγγενείς και είχαμε πει όλοι οι συγγενείς ότι δεν θα πολιτικοποιήσουμε τον αγώνα και την τραγωδία. Αυτός είναι ο λόγος. Εγώ πολιτικοποίηση στα Τέμπη δεν θα δεχθώ ποτέ».

Επισημαίνεται ότι στο στόχαστρο του Νίκου Πλακιά βρέθηκε και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με τον ίδιο να περιγράφει μια προβληματική κατάσταση εντός της δικαστικής αίθουσας. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ίδιο, η συμπεριφορά της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας δυναμιτίζει τη διαδικασία και δείχνει ασέβεια προς τους χαροκαμένους γονείς.

Ο Νίκος Πλακιάς σημείωσε: «Βλέποντας, όμως, τις αντιδράσεις και τις δηλώσεις των άλλων συγγενών, οι οποίοι παρευβρέθηκαν, ήταν σαν όλη αυτή η προσπάθεια που έκαναν τώρα σε είκοσι συνεδριάσεις, ξαφνικά τα διέλυσε όλα η κυρία Κωνσταντοπούλου μέσα σε πέντε λεπτά. Οπότε και εκεί έπρεπε να σεβαστεί η κ. Κωνσταντοπούλου τις προσπάθειες των άλλων των οικογενειών, των επτά, των οκτώ, οι οποίες κάνουν την προσπάθεια για να πάρουν κάποιες απαντήσεις σε όποια ερωτήματα χρειάζεται ο κάθε συγγενής. Ευτυχώς, προλάβαμε αυτό το χάος και αυτός ήταν ο λόγος που σηκώθηκα και πήρα το λόγο. Δεν είχα κανέναν άλλο λόγο να σηκωθώ και να ενοχλήσω το δικαστήριο. Ούτε πήγα εκεί να κάνω σόου, ούτε πήγα να δείξω ότι είμαι κάποιος ιδιαίτερος άνθρωπος».

Η θέση του για το φορτίο της αμαξοστοιχίας

Σε σχέση με το φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, ο Νίκος Πλακιάς δήλωσε ξεκάθαρα ποια είναι η θέση του, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος δεν πείστηκε από όσα ακούστηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα και ότι χρειάστηκε, όπως λέει, να δώσει αγώνα ακόμη και μέσα στην οικογένειά του για να εξηγήσει τι πίστευε.

«Το ζήτημα των εκταφών πήρε πάρα πολύ μεγάλη έκταση και η ουσία ποια ήταν; Εάν εγώ είχα αμφιβολίες για το πώς έχασα τα παιδιά μου. Εάν δηλαδή τα έχασα από ασφυξία, εάν ήταν ζωντανά και τα έχασα από τη φωτιά ή εάν τα έχασα κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Εγώ, εφόσον έχουν περάσει ήδη τα τρία χρόνια και από την 1η Μαρτίου δικαιούται ο κάθε συγγενής να κάνει την εκταφή του συγγενή του χωρίς καμία άδεια και εφόσον ο πρωταρχικός στόχος μου θα ήταν να μάθω την αλήθεια για το παιδί μου, χωρίς να θέλω να βάλω κάτι άλλο μέσα στην υπόθεση, και αυτό το κάτι άλλο καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά ποιο ήτανε.

Ήτανε το θέμα ότι αν μπορούσαν να βγουν κάποιες ουσίες στα πτώματα και αυτές οι ουσίες έχουν να κάνουν πλέον με το περίφημο φορτίο. Αν είχε το τρένο ή δεν είχε φορτίο. Εμένα αυτά δεν μου αρέσανε από την αρχή. Εγώ την άποψή μου την έχω πει. Είναι πάντα όμως η άποψή μου και πάντα αυτό το οποίο έψαξα και βρήκα με τους νομικούς μου, με τον δικηγόρο μου και με τους πραγματογνώμονες.

Κράτησα την ψυχραιμία μου. Έδωσα τεράστιο αγώνα, για να εξηγήσω στη Σοφία, τη σύζυγό μου, ότι δεν υπήρχε κάτι στο τρένο. Την ίδια τη σύζυγό μου. Και τη νύφη μου και τον αδερφό μου. Έδωσα τεράστιο αγώνα για να τους πείσω, αλλά πάντα με στοιχεία, αποδείξεις, εικόνα και γραπτά. Ο αποπροσανατολισμός. Αυτό ήταν το θέμα. Αυτό που έγινε από τις πρώτες ημέρες, από τη δεύτερη ημέρα, όταν ο κύριος Βελόπουλος πέταξε τη λέξη για την ύπαρξη του ξυλολίου. Εμείς δεν ήμασταν σε κατάσταση εκείνες τις ημέρες να ελέγξουμε τι λέει ο καθένας. Τώρα, εάν εκμεταλλευτήκαν την αδυναμία των συγγενών για να δημιουργήσουν ένα σενάριο συνομωσίας, ένα σενάριο το οποίο θα τους βόλευε στον προεκλογικό τους αγώνα».

Το τελευταίο αντίο πριν από το ταξίδι - "Άμα τα κρατούσα αγκαλιά δεν θα μου έφευγαν"

«Η σκηνή, την βλέπω εδώ που κάθομαι τώρα ακριβώς. Εδώ στον χώρο που είμαστε, είμαστε στον χώρο τον οποίο ήρθαν έξω εδώ στον δρόμο και χαιρέτησαν τη γιαγιά τους τελευταία ώρα πριν να φύγουν για να πάνε να ετοιμαστούν για το ταξίδι χωρίς γυρισμό. Δώσαμε ραντεβού για το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, μιας και ήταν τα γενέθλια της Αναστασίας Μαρίας. Αυτή η στιγμή μου έχει χαραχτεί μέσα γιατί τα είπα “θα σας χαιρετήσω κι εγώ κορίτσια;” και λέει “όχι μπαμπά, φεύγουμε εννέα και είκοσι το βράδυ. Θα σε δούμε σπίτι”.

Εγώ μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχα καταλάβει ότι θα ταξιδέψουν με το τρένο. Νόμιζα ότι θα πάνε με λεωφορείο. Και λέω “θα φύγετε με το τρένο;”, “ναι”, λέει, “δεν μπορέσαμε να βρούμε εισιτήρια με το λεωφορείο”.

Τα χαιρέτησα στην πόρτα. Η Χρύσα ήταν λίγο στενοχωρημένη που έφευγε. Η Θώμη βιαζόταν γιατί περίμενε η θεία της με την ξαδέρφη της στο τρένο. Τα χαιρέτησα, την αγκάλιασα τη Χρύσα, τη φίλησα. Η Θώμη έφυγε άρον άρον. Αυτή η στιγμή μου έμεινε στο μυαλό καρφωμένη. Άμα τα κρατούσα αγκαλιά δεν θα μου έφευγαν. Μου έφυγαν μέσα από τα χέρια».

Μυστικό deal ΗΠΑ–Ιράν ή πολιτικό θέατρο; Τι κρύβεται πίσω από τις αντιφατικές δηλώσεις

 επιμέλεια medlabnews.gr

Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τις σχέσεις ΗΠΑ και Ιράν έχουν δημιουργήσει ένα ερώτημα που ακούγεται όλο και πιο έντονα διεθνώς: τελικά οι δύο πλευρές συγκρούονται πραγματικά μέχρι τέλους ή έχουν ήδη ανοίξει έναν μυστικό δίαυλο συνεννόησης και απλώς παρουσιάζουν στον κόσμο μια διαφορετική εικόνα; Η αλήθεια, με βάση όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι σήμερα, είναι πιο σύνθετη και πολύ πιο θολή από όσο δείχνουν οι επίσημες ανακοινώσεις.

Από τη μία πλευρά, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στις 24 Μαρτίου 2026 ότι οι ΗΠΑ συνομιλούν με τους «σωστούς ανθρώπους» στο Ιράν και ότι η Τεχεράνη επιθυμεί έντονα μια συμφωνία. Μάλιστα, άφησε να εννοηθεί πως υπάρχει ακόμη και κάποια θετική εξέλιξη στο ενεργειακό πεδίο. Από την άλλη, το Ιράν έσπευσε να διαψεύσει δημοσίως ότι υπάρχουν απευθείας συνομιλίες, ενώ το Κατάρ δήλωσε ότι δεν λειτουργεί ως άμεσος διαμεσολαβητής, αν και στηρίζει κάθε προσπάθεια αποκλιμάκωσης. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι κάτι κινείται στο παρασκήνιο, αλλά κανείς δεν θέλει ακόμη να το παραδεχθεί με καθαρούς όρους.

Και εδώ είναι το σημείο όπου αρχίζει η καχυποψία. Όταν η μία πλευρά μιλά για επαφές και πιθανή συμφωνία και η άλλη απαντά ότι τέτοιες επαφές δεν υπάρχουν, τότε συνήθως συμβαίνει ένα από τα δύο: είτε οι συνομιλίες είναι έμμεσες και γίνονται μέσω τρίτων, είτε και οι δύο θέλουν να διαχειριστούν διαφορετικά το εσωτερικό τους ακροατήριο. Οι διεθνείς πληροφορίες συγκλίνουν περισσότερο στο πρώτο σενάριο. Υπάρχουν αναφορές για παρασκηνιακή κινητικότητα μέσω τρίτων χωρών, όπως το Πακιστάν, η Αίγυπτος και η Τουρκία, ενώ το Associated Press μετέδωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν παρουσιάσει ακόμη και σχέδιο 15 σημείων για εκεχειρία. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει έτοιμο deal. Σημαίνει όμως ότι υπάρχουν δίαυλοι και ότι η διπλωματία τρέχει παράλληλα με τη σύγκρουση.

Το πρόβλημα είναι ότι οι όροι των δύο πλευρών εξακολουθούν να απέχουν πολύ. Οι ΗΠΑ φέρονται να θέλουν περιορισμούς όχι μόνο στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αλλά και στο βαλλιστικό του οπλοστάσιο. Το Ιράν, αντίθετα, εμφανίζεται να ζητά επίσημο τέλος των εχθροπραξιών, εγγυήσεις ότι δεν θα ακολουθήσουν νέες επιθέσεις και αποζημιώσεις για τις ζημιές που έχει υποστεί, απορρίπτοντας παράλληλα οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση για περιορισμούς στο πυραυλικό του πρόγραμμα. Με τέτοιο χάσμα, το να πει κανείς ότι «τα έχουν βρει» θα ήταν υπερβολικό. Το ακριβέστερο είναι ότι πιθανόν επιχειρούν να βρουν μια φόρμουλα χωρίς ακόμη να έχουν καταλήξει.

Το ακόμη πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η στρατιωτική πίεση δεν έχει τελειώσει. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και οι απειλές στην περιοχή συνεχίζονται, ενώ το ζήτημα των Στενών του Ορμούζ και της ενεργειακής ασφάλειας παραμένει κομβικό. Αυτό δείχνει πως η διπλωματία αυτή τη στιγμή δεν αντικαθιστά τον πόλεμο, αλλά λειτουργεί παράλληλα με αυτόν ως εργαλείο πίεσης. Δηλαδή οι δύο πλευρές μπορεί να μιλούν, αλλά μιλούν με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Άρα, μας δουλεύουν; Η πιο προσεκτική απάντηση είναι ότι και οι δύο πλευρές δίνουν μόνο το κομμάτι της αλήθειας που τις βολεύει. Η Ουάσιγκτον θέλει να δείχνει ότι μπορεί να πιέζει στρατιωτικά και ταυτόχρονα να εμφανίζεται ως δύναμη που κρατά ανοιχτή την πόρτα της ειρήνης. Η Τεχεράνη, από την άλλη, δεν θέλει να δείξει ούτε αδυναμία ούτε δημόσια υποχώρηση, ειδικά υπό πίεση. Έτσι δημιουργείται μια εικόνα όπου οι επίσημες δηλώσεις μοιάζουν αντιφατικές, αλλά στην πραγματικότητα μπορεί να είναι μέρος της ίδιας στρατηγικής: πίεση προς τον αντίπαλο, καθησυχασμός προς συμμάχους και επικοινωνιακή διαχείριση στο εσωτερικό. Το πιθανότερο, με βάση τα σημερινά δεδομένα, είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά όχι σε κλεισμένη συμφωνία, αλλά σε μια έμμεση διαπραγμάτευση μέσα σε κλίμα απειλών, δυσπιστίας και πολιτικού θεάτρου.

Κάπως έτσι εξηγείται και η σύγχυση που επικρατεί διεθνώς. Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ΗΠΑ και Ιράν έχουν ήδη συμφωνήσει σε οριστική λύση. Υπάρχουν όμως σοβαρές ενδείξεις ότι γίνονται επαφές, ότι παίζουν πολλοί ενδιάμεσοι και ότι και οι δύο πλευρές κρατούν θολό το τοπίο επειδή αυτό τις εξυπηρετεί. Με απλά λόγια: δεν φαίνεται να τα έχουν βρει, αλλά επίσης δεν φαίνεται να λένε και όλη την αλήθεια. Και αυτό είναι που κάνει την υπόθεση ακόμη πιο επικίνδυνη, γιατί όταν ο κόσμος ακούει δημόσια σύγκρουση και βλέπει υπόγειες συνεννοήσεις, αρχίζει εύλογα να αναρωτιέται αν παρακολουθεί πραγματική γεωπολιτική αντιπαράθεση ή μια καλά σκηνοθετημένη παρτίδα ισχύος πάνω στις πλάτες ολόκληρης της περιοχής.

Ανασκόπηση: Πού βρισκόμαστε σήμερα

1. Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη τελική συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν. Υπάρχουν δηλώσεις για επαφές, αλλά όχι επίσημη παραδοχή αμοιβαίας συμφωνίας.

2. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για παρασκηνιακή διαμεσολάβηση. Τρίτες χώρες και έμμεσοι δίαυλοι φαίνεται να παίζουν ρόλο.

3. Οι στρατιωτικές και ενεργειακές εντάσεις παραμένουν ενεργές. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε ακόμη για πραγματική αποκλιμάκωση.

4. Το χάσμα στους όρους παραμένει μεγάλο. Πυρηνικό πρόγραμμα, πύραυλοι, εγγυήσεις και αποζημιώσεις κρατούν τις δύο πλευρές μακριά από οριστική λύση.

5. Το πιθανότερο σενάριο είναι “μιλούν, αλλά δεν έχουν κλείσει συμφωνία”. Δηλαδή, ούτε καθαρή ειρήνη ούτε καθαρή αλήθεια.

Πηγές

Reuters, Associated Press, IAEA.