Αιχμές του Π.Φ.Σ. κατά της MERCK για τη διανομή φαρμάκου εξωσωματικής γονιμοποίησης

medlabnews.gr iatrikanea

Ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος (Π.Φ.Σ.) υποστηρίζει ότι οι πρόσφατες τοποθετήσεις της MERCK επιβεβαιώνουν πλήρως όσα είχε καταγγείλει σχετικά με τη διάθεση του φαρμάκου Ovitrelle. Σύμφωνα με τον Σύλλογο, η εταιρεία αναγνωρίζει ότι οι ποσότητες που διοχετεύονται στις φαρμακαποθήκες είναι περιορισμένες και ότι, όταν αυτές δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών των ιδιωτικών φαρμακείων, η προμήθεια γίνεται απευθείας από την εταιρεία μόνο προς φαρμακεία που συνεργάζονται μαζί της. Για τα υπόλοιπα φαρμακεία προβλέπεται διαδικασία με πρόσθετα διοικητικά βήματα, η οποία, όπως αναφέρει ο Π.Φ.Σ., μπορεί να οδηγήσει σε καθυστέρηση τουλάχιστον δέκα ημερών για την πρώτη εκτέλεση παραγγελίας.

Ο Σύλλογος χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη πρακτική ανεπαρκή και ασύμβατη με τις ανάγκες των ασθενών που βρίσκονται σε διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης, επισημαίνοντας ότι το συγκεκριμένο σκεύασμα είναι απαραίτητο για την έναρξη ή τη συνέχιση της θεραπείας πολλών γυναικών που επιδιώκουν να αποκτήσουν παιδί.

Όπως τονίζεται, η διανομή φαρμάκων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή εμπορική διαδικασία, καθώς οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν ευθύνη να διασφαλίζουν την έγκαιρη, ισότιμη και αδιάλειπτη πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες τους. Κατά τον Π.Φ.Σ., αυτό προϋποθέτει επαρκή και συνεχή τροφοδοσία της αγοράς, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες όλων των ασθενών και όχι την υιοθέτηση διαδικασιών που εξυπηρετούν αποκλειστικά επιχειρησιακές επιλογές.

Ο Π.Φ.Σ. υποστηρίζει ακόμη ότι οι πρακτικές της εταιρείας δημιουργούν ένα καθεστώς επιλεκτικής διάθεσης του Ovitrelle, διαχωρίζοντας τα ιδιωτικά φαρμακεία σε εκείνα που μπορούν να προμηθευτούν απευθείας το προϊόν και σε εκείνα που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, με αποτέλεσμα να αποκλείεται σημαντικός αριθμός νομίμως λειτουργούντων φαρμακείων από ισότιμη πρόσβαση στο φάρμακο.

Σύμφωνα με τον Σύλλογο, τις σχετικές καταγγελίες επιβεβαίωσαν και εκπρόσωποι του χονδρεμπορίου, οι οποίοι εξέφρασαν τη στήριξή τους στις θέσεις του Π.Φ.Σ., υπογραμμίζοντας ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές αποδυναμώνουν τον ρόλο των φαρμακαποθηκών, επηρεάζουν τη λειτουργία της εφοδιαστικής αλυσίδας και εισάγουν διαδικασίες που χαρακτηρίζονται ως επιλεκτικές και αδιαφανείς.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδας (ΟΣΦΕ), Βασίλης Μπιρλιράκης, ανέφερε ότι το πρόβλημα υφίσταται εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια και ότι σήμερα καλύπτεται λιγότερο από το μισό της ζήτησης για το συγκεκριμένο σκεύασμα. Παράλληλα, σημείωσε πως κάθε πρόσθετο εμπόδιο στην πρόσβαση στο φάρμακο επιβαρύνει ακόμη περισσότερο μια ήδη δύσκολη κατάσταση.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φαρμακαποθηκαρίων, Θεόδωρος Σκυλακάκης, υποστήριξε ότι η εταιρεία έχει περιορίσει σημαντικά τις διαθέσιμες ποσότητες πολλών προϊόντων της, ενώ κατήγγειλε ότι εφαρμόζει πρακτικές επιλεκτικής διανομής, έχοντας διακόψει τη συνεργασία με περίπου 30 χονδρεμπόρους.

Ο Π.Φ.Σ. αναφέρεται επίσης σε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ στελέχους της εταιρείας και του προέδρου του Συλλόγου, κατά την οποία ο τελευταίος παρουσιάστηκε αρχικά ως φαρμακοποιός που αναζητούσε το φάρμακο για ασθενή. Σύμφωνα με τον Σύλλογο, η απάντηση που έλαβε ήταν ότι, εφόσον το φαρμακείο δεν ήταν πιστοποιημένο και ο ασθενής είχε άμεση ανάγκη, θα έπρεπε να απευθυνθεί σε φαρμακείο που διαθέτει σχετική πιστοποίηση. Ο Π.Φ.Σ. καλεί την εταιρεία να αποδεχθεί τη δημοσιοποίηση των μεταξύ τους τηλεφωνικών συνομιλιών, προκειμένου να αποσαφηνιστούν τα πραγματικά περιστατικά.

Καταλήγοντας, ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ζητά από τη MERCK να αναθεωρήσει τις πρακτικές διανομής που, όπως υποστηρίζει, οδηγούν σε καθυστερήσεις και άνιση μεταχείριση των φαρμακείων, υιοθετώντας ένα σύστημα που θα διασφαλίζει την άμεση και ισότιμη πρόσβαση όλων των ασθενών στη θεραπεία τους. Παράλληλα, τονίζει ότι θα συνεχίσει να αναδεικνύει το ζήτημα ενώπιον του ΕΟΦ και κάθε αρμόδιας αρχής, έως ότου αποκατασταθεί η ομαλή λειτουργία της εφοδιαστικής αλυσίδας και διασφαλιστεί η έγκαιρη διάθεση του φαρμάκου στους ασθενείς που το χρειάζονται.

Καλλιθέα: Ξυλοκόπησε άγρια την έγκυο πρώην σύντροφό του – Έχασε το παιδί που κυοφορούσε

 medlabnews.gr iatrikanea

Η γυναίκα κατέθεσε ότι ο 28χρονος την πίεζε να διακόψει την εγκυμοσύνη – Συνελήφθη στο κέντρο της Αθήνας και αντιμετωπίζει βαρύ κατηγορητήριο

Αποτροπιασμό προκαλεί η υπόθεση άγριας κακοποίησης εγκύου στην Καλλιθέα, η οποία έχασε το παιδί που κυοφορούσε μετά την επίθεση που, σύμφωνα με την καταγγελία της, δέχθηκε από τον πρώην σύντροφό της.

Το περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ της Τρίτης 21 Ιουλίου 2026, όταν ο 28χρονος φέρεται να μετέβη στο διαμέρισμα της γυναίκας στην Καλλιθέα. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ακολούθησε έντονος διαπληκτισμός και ο άνδρας φέρεται να της επιτέθηκε, προκαλώντας της σοβαρούς τραυματισμούς.

«Με πίεζε να κάνω άμβλωση»

Η γυναίκα φέρεται να κατέθεσε στις Αρχές ότι ο πρώην σύντροφός της την πίεζε να προχωρήσει σε διακοπή της εγκυμοσύνης, κάτι που εκείνη δεν επιθυμούσε. Νεότερα δημοσιεύματα αναφέρουν επίσης ότι η γυναίκα είναι τυφλή, στοιχείο που προσδίδει ακόμη σοβαρότερη διάσταση στην υπόθεση.

Μετά την επίθεση μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», φέροντας σοβαρά τραύματα και έντονους πόνους. Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης, οι γιατροί προχώρησαν σε επείγουσα καισαρική τομή.

Παρά τις προσπάθειες του ιατρικού προσωπικού, το κοριτσάκι που κυοφορούσε δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Η μητέρα εξακολουθεί να νοσηλεύεται και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, βρίσκεται σε ιδιαίτερα επιβαρυμένη ψυχολογική κατάσταση.

Συνελήφθη ο 28χρονος

Ο κατηγορούμενος αναζητούνταν μετά την επίθεση και εντοπίστηκε το βράδυ της Πέμπτης 23 Ιουλίου από αστυνομικούς της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ. στο κέντρο της Αθήνας.

Σε βάρος του ασκήθηκε ποινική δίωξη για σοβαρά αδικήματα, μεταξύ των οποίων απόπειρα ανθρωποκτονίας, διακοπή κύησης, βαριά σωματική βλάβη και αδικήματα που συνδέονται με ενδοοικογενειακή βία. Αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον του ανακριτή για να απολογηθεί.

Η προανάκριση συνεχίζεται, ενώ οι αρμόδιες Αρχές εξετάζουν τις καταθέσεις, τα ιατρικά ευρήματα και όλα τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.

1 στις 15 εκατομμύρια: Μητέρα στην Αυστραλία γέννησε πανομοιότυπα τετράδυμα με φυσική σύλληψη

 medlabnews.gr iatrikanea

Τα τέσσερα κορίτσια προήλθαν από ένα γονιμοποιημένο ωάριο και μοιράζονταν τον ίδιο πλακούντα – Οι γιατροί εκτιμούν ότι πρόκειται πιθανότατα για την πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση στην Αυστραλία

Μία από τις σπανιότερες γεννήσεις στον κόσμο καταγράφηκε στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας, όπου μία 34χρονη γυναίκα έφερε στον κόσμο τέσσερα πανομοιότυπα κοριτσάκια, τα οποία συνελήφθησαν φυσικά, χωρίς θεραπεία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Η Τζένιταρ Να’αμοάνα γέννησε τις τέσσερις κόρες της, Έμιλι, Χάριετ, Αλέξα και Κάθριν, με καισαρική τομή στις 14 Ιουλίου 2026, στο Royal Brisbane and Women’s Hospital. Η κύηση είχε φτάσει στις 28 εβδομάδες και τέσσερις ημέρες.

Προήλθαν από ένα μόνο γονιμοποιημένο ωάριο

Τα κορίτσια είναι μονοζυγωτικά τετράδυμα: προήλθαν από ένα γονιμοποιημένο ωάριο, το οποίο κατά τα πρώτα στάδια της ανάπτυξης χωρίστηκε σε τέσσερα διαφορετικά έμβρυα.

Ακόμη πιο ασυνήθιστο είναι ότι τα τέσσερα έμβρυα μοιράζονταν έναν πλακούντα, αλλά αναπτύσσονταν σε τέσσερις ξεχωριστούς αμνιακούς σάκους. Πρόκειται, δηλαδή, για μονοχοριακή και τετραμνιακή κύηση. Οι πιθανότητες αυτόματης σύλληψης μονοζυγωτικών τετραδύμων υπολογίζονται περίπου σε μία ανά 15 εκατομμύρια κυήσεις.

Η μαιευτήρας και ειδικός στην Ιατρική Εμβρύου δρ Αλέξα Μπένταλ δήλωσε ότι δεν είναι γνωστή άλλη αντίστοιχη περίπτωση στην Αυστραλία, ενώ παγκοσμίως έχουν αναφερθεί ελάχιστες κυήσεις με πανομοιότυπα τετράδυμα που μοιράζονταν τον ίδιο πλακούντα.

Περίπου 20 επαγγελματίες υγείας στην αίθουσα τοκετού

Για την πραγματοποίηση της καισαρικής επιστρατεύθηκε ομάδα περίπου 20 επαγγελματιών υγείας. Στην αίθουσα βρίσκονταν μαιευτήρες, μαίες, αναισθησιολόγοι και τέσσερις ξεχωριστές νεογνολογικές ομάδες, μία για κάθε βρέφος.

Τα κοριτσάκια γεννήθηκαν με βάρος:

• Η Έμιλι 1.025 γραμμάρια
• Η Χάριετ 1.121 γραμμάρια
• Η Αλέξα 1.120 γραμμάρια
• Η Κάθριν 1.151 γραμμάρια

Παρά την έντονη προωρότητα, τα τέσσερα νεογνά βρίσκονται σε καλή κατάσταση και νοσηλεύονται στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών, όπου θα παραμείνουν μέχρι να μεγαλώσουν και να είναι σε θέση να επιστρέψουν στο σπίτι τους.

Γιατί η εγκυμοσύνη θεωρήθηκε εξαιρετικά υψηλού κινδύνου

Η μητέρα παρακολουθούνταν από τη δέκατη εβδομάδα της κύησης με υπερηχογραφικούς ελέγχους ανά δύο εβδομάδες. Στις 25 εβδομάδες εισήχθη στο νοσοκομείο, καθώς είχε διαπιστωθεί βράχυνση του τραχήλου και αυξημένος κίνδυνος πρόωρου τοκετού.

Στις μονοχοριακές πολύδυμες κυήσεις τα έμβρυα συνδέονται μέσω αγγείων του κοινού πλακούντα. Ενδεχόμενη άνιση κατανομή της αιματικής ροής μπορεί να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στην ανάπτυξη και την αιμάτωσή τους. Η δρ Μπένταλ χαρακτήρισε εντυπωσιακό το γεγονός ότι και τα τέσσερα βρέφη αναπτύχθηκαν ικανοποιητικά και γεννήθηκαν υγιή στις 28 εβδομάδες και τέσσερις ημέρες.

Η οικογένεια είχε ήδη τέσσερα παιδιά, ηλικίας από ενός έως δέκα ετών, και πλέον αποτελείται από δέκα μέλη. Μία από τις νεογέννητες ονομάστηκε Αλέξα προς τιμήν της γιατρού που παρακολουθούσε την εξαιρετικά σπάνια κύηση.

Ουρεόπλασμα, μυκόπλασμα: σεξουαλικώς μεταδιδόμενο βακτήριο που προκαλεί τσούξιμο, πόνο, εκκρίσεις

του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Τα μυκοπλάσματα (στα οποία ανήκει και το ουρεόπλασμα) είναι οι μικρότεροι προκαρυωτικοί μικροοργανισμοί

Tο ουρεόπλασμα (Ureaplasma urealyticum) αποτελεί μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του γεννητικών οργάνων τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. 

Έχει βρεθεί σε περίπου 70% των σεξουαλικά ενεργών ανθρώπων.

Το είδος μυκοπλασμάτων αποτελείται από οκτώ γένη, συμπεριλαμβανομένων των mycoplasma, ureaplasma, acholeplasma, anaeroplasma και asteroloplasma. Υπάρχουν πάνω από 200 είδη μυκοπλασμάτων και τα 13 από αυτά καθώς και δύο είδη acholeplasma και δύο είδη ureaplasma έχουν απομονωθεί από τον άνθρωπο. Ωστόσο, μόνο έξι είδη, πέντε από τα οποία ανιχνεύονται στο ουρογεννητικό σύστημα τεκμαίρεται ότι ανήκουν στους παθογόνους παράγοντες για τον άνθρωπο. Το γένος Mycoplasma pneumoniae είναι παθογόνο των αναπνευστικών οδών. Το είδος ureaplasma είναι μοναδικό επειδή έχει την ικανότητα να υδρολύει την ουρία. Είναι άγνωστο αν υπάρχει διαφορά στην παθογένεια μεταξύ των δύο ειδών των ureaplasma, των U. urealyticum και U. Parvum. 

Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 1999, βρέθηκε ότι το 10% των δημόσιας χρήσης τουαλετών έχουν πάνω τους το ουρεάπλασμα και ότι αυτό μπορεί να ζήσει πάνω στα καπάκια της τουαλέτας για 2 ώρες.

Τα είδη μυκοπλασμάτων που απομονώθηκαν στον άνθρωπο είναι :

•     Mycoplasma pneumoniae
•     Mycoplasma hominis
•     Mycoplasma genitalium
•     Mycoplasma fermentans (incognitus strain)
•     Ureaplasma urealyticum
•     Ureaplasma parvum

Μεταδίδονται με σεξουαλική επαφή, Διαπλακουντιακά και κατά τον τοκετό. Τα βρέφη επιμολύνονται κατά τον τοκετό με την διάβαση τους από μολυσμένη γεννητική οδό. 

Έχει, συσχετιστεί με έναν αριθμό ασθενειών στον άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένης της μη-ειδικής ουρηθρίτιδας, της στειρότητας, της χοριοαμνιονίτιδας, του θνησιγενούς πρόωρου τοκετού, και, στην περιγεννητική περίοδο με πνευμονία, βρογχοπνευμονική δυσπλασία και μηνιγγίτιδα.

Τα Ureaplasma spp. απομονώνονται από το 40-80% των κολποτραχηλικών δειγμάτων σεξουαλικά ενεργών γυναικών.

Το Μ.hominis από το 2-40%. Τα ποσοστά είναι χαμηλότερα στους άνδρες. Ένα μικρό ποσοστό ενηλίκων που είναι αποικισμένοι στο κατώτερο ουρογεννητικό σωλήνα αναπτύσσουν συμπτωματική νόσο.

Ureaplasma spp/ M. genitalium μπορεί να ευθύνονται για σημαντικό ποσοστό περιπτώσεων ΝGU που δεν οφείλονται σε χλαμύδια.

Περισσότερα από 20% των νεογέννητων και κυρίως μη τελειόμηνα νεογνά μπορεί να αποικισθούν από Ureaplasma.Ο αποικισμός υποχωρεί συνήθως στους 3 μήνες.

Συμπτώματα

Το ουρεόπλασμα πολλές φορές συμβιώνει με τον άνθρωπο, χωρίς να προκαλεί βλάβες. 

Δεν υπάρχει κολπίτιδα από ουρεόπλασμα. Αυτό συνυπάρχει πολύ συχνά σε κολπίτιδες άλλης αιτιολογίας (κυρίως από gardnerella vaginalis και διάφορα αναερόβια μικρόβια).

Ωστόσο σε ευαίσθητα άτομα προκαλεί μία ποικιλία κλινικών συνδρόμων και λοιμώξεων. 

Συγκεκριμένα μπορεί να προκαλέσει:

Στην γυναίκα κολπίτιδα, ουρηθρίτιδα, τραχηλίτιδα, σαλπιγγίτιδα, αυξημένες εκκρίσεις κολπικών υγρών, τσούξιμο και πόνο.

Στον άνδρα ουρηθρίτιδα, πόνο και τσούξιμο κατά την ούρηση, καθώς, και διόγκωση και πόνο της επιδιδυμίδας.

Σε πολλές περιπτώσεις η λοίμωξη από ουρεόπλασμα μπορεί να είναι ασυμπτωματική και μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία του ασθενούς, διότι έχει αποδειχθεί ότι η χρόνια λοίμωξη από ουρεόπλασμα συσχετίζεται με  στειρότητα.

Ακόμα μπορεί να προκαλέσει:

Σύνδρομο Reiter. Πρόκειται για ένα σπάνιο σύνδρομο, που αναπτύσσεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδράσει ανώμαλα, με αποτέλεσμα την γενικευμένη προσβολή του οργανισμού με επιπεφυκίτιδα, αρθρίτιδα, ουρηθρίτιδα-τραχηλίτιδα, εκτεταμένες βλεννογονοδερματικές βλάβες. 

Αρθρίτιδα. Η αρθρίτιδα μπορεί να είναι αντιδραστική ή να οφείλεται σε άμεση προσβολή της άρθρωσης από το μυκόπλασμα, κατάσταση που παρατηρείται κυρίως σε ασθενείς με υπογαμα σφαιριναιμία. 

Προσβολή καρδιακής βαλβίδας ή προσθετικής άρθρωσης. 

Βρεφική χρόνια πνευμονοπάθεια ή πνευμονία σε βρέφη μικρού βάρους που μολύνθηκαν κατά την γέννηση. 

Μύθοι και αλήθειες για το Ureaplasma

Ως προς τα Ureaplasma spp. δεν υπάρχει ισχυρή αιτιολογική σχέση με Πυελίτιδα (PID). 

Μπορεί όμως να προκαλέσουν φλεγμονή του πλακούντα και να εισβάλλουν στον αμνιακό σάκο προκαλώντας επίμονη φλεγμονή, χοριοαμνιονίτιδα, δυσμενή έκβαση της κύησης, συμπεριλαμβανομένου και προωρου τοκετού. 

Η συσχέτιση παρ’όλα αυτά μεταξύ αυτομάτων αποβολών και εμβρυικών θανάτων παραμένει αμφιλεγόμενη. 

Στις γυναίκες Ureaplasma spp αλλά όχι Μ. Hominis μπορεί να ενέχεται στο οξύ ουρηθρικό σύνδρομο. 

Ureaplasma spp έχουν ενοχοποιηθεί για μη χλαμυδιακή μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα στους άνδρες. 

Διάγνωση - Δειγματοληψία

Η εξέταση μπορεί να γίνει σε κολπικό-τραχηλικό υγρό, οφθαλμικό υγρό, αίμα, σπέρμα, ούρα, ιστό περιόδου και αμνιακό υγρό.

Προσδιορισμός

Το εργαστήριο μπορεί με τη μέθοδο της ποσοτικής PCR να ανιχνεύσει με μεγάλη ευαισθησία  > 95% την ύπαρξη του βακτηρίου Ureaplasma urealyticum στο δείγμα.

Θεραπεία

Η θεραπεία δεν είναι απαραίτητη σε όσους φέρουν το μικρόβιο. Οι ασθενείς που πάσχουν από ασθένειες που προκαλούνται από το γένος Mycoplasma ή Ureaplasma θα πρέπει να αντιμετωπίζονται θεραπευτικά. Αντίθετα, ασθενείς που διαπιστώνεται ότι αποίκισαν έναν από τους οργανισμούς αυτούς, αλλά που δεν έχουν κλινικές εκδηλώσεις, δεν απαιτούν θεραπεία. Λαμβανομένης όμως υπόψη της δυσκολίας για να τεθεί η διάγνωση της παθογόνου λοίμωξης που σχετίζεται με τα μυκοπλάσματα, οι ασθενείς συχνά αντιμετωπίζονται εμπειρικά.

Η εκρίζωση του ουρεοπλάσματος από το κατώτερο γεννητικό σύστημα (κυρίως από τον κόλπο) είναι δύσκολη. Αιτία γι’αυτό είναι το ότι το όξινο pH του κόλπου αδρανοποιεί τα αποτελεσματικά αντιβιοτικά όπως η ερυθρομυκίνη.

Η θεραπεία επιλογής βασίζεται στην αναμενόμενη in vitro ευαισθησία του μικροοργανισμού στα αντιβιοτικά.  Αντιβιοτικά επιλογής είναι οι τετρακυκλίνες, τα μακρολίδια και οι κινολόνες. Σε αυτά έχουν ευαισθησία τα περισσότερα των μυκοπλασμάτων και των ειδών ureaplasma.

Η δοξυκυκλίνη είναι το φάρμακο εκλογής, αλλά και η αζιθρομυκίνη χρησιμοποιείται, επίσης, για 5 ημέρες. Η στρεπτομυκίνη είναι μια εναλλακτική λύση, αλλά  πρέπει να χορηγείται με ένεση. Οι πενικιλλίνες είναι αναποτελεσματικές για το  U. urealyticum γιατί δεν έχει κυτταρικό τοίχωμα που είναι ο κύριος στόχος του φαρμάκου.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΕΝΙΚΩΣ

Η χρήση προφυλακτικού ελαττώνει τη συχνότητα εμφάνισης διαφόρων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νόσων, γονόρροιας, ουρεοπλάσματος και πυελικής φλεγμονής.

Να πλένεστε με άφθονο τρεχούμενο νερό μετά τη σεξουαλική επαφή. Μην κάνετε κατάχρηση χημικών καθαριστικών στον κόλπο. Η κατάχρηση καθαριστικών μπορεί να αλλοιώσει τις αμυντικές ικανότητες της τοπικής χλωρίδας.

Πίνετε αρκετό νερό (τουλάχιστον οκτώ ποτήρια ημερησίως).

Η ισορροπημένη διατροφή που περιλαμβάνει, καθημερινή πρόσληψη γαλακτοκομικών προϊόντων, φρούτων και λαχανικών, αποφυγή υπερκατανάλωσης κρέατος και ζωικών λιπαρών, αποφυγή καπνού και καθιστικής ζωής, τονώνει το αμυντικό σύστημα υγιών ατόμων. 

Οι χρονίως πάσχοντες πρέπει να ακολουθούν τις ενδεικνυόμενες για την πάθησή τους ιατρικές οδηγίες.

* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.

Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 

Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.

Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

Διαβάστε επίσης:

• Η βακτηριακή κόλπωση αποτελεί την συχνότερη αιτία κολπικών εκκρίσεων, πόνου, φαγούρας και δυσοσμίας. Πώς γίνεται η διάγνωση και η διάκριση από την κολπίτιδα;
• Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι η τραχηλίτιδα της μήτρας, τι την προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;
• Η βακτηριακή κόλπωση αποτελεί την συχνότερη αιτία κολπικών εκκρίσεων. Πώς γίνεται η διάγνωση και πώς προλαμβάνεται;
• Οι ουρολοιμώξεις στις γυναίκες και στους άνδρες και τρόποι πρόληψης και αντιμετώπισης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 12 Ιουλίου 2026. Το άρθρο επικαιροποιήθηκε με νεότερη τεκμηρίωση για τη διάκριση αποίκισης και λοίμωξης, τον έλεγχο για ουρεόπλασμα και μυκόπλασμα, τη σημασία του Mycoplasma genitalium και την αποφυγή άσκοπης θεραπείας κάθε θετικού αποτελέσματος.

Βακτηριακή κόλπωση με κολπικές εκκρίσεις, πόνο, δυσοσμία, φαγούρα. Σε τι διαφέρει από την κολπίτιδα;

του Γιώργου Μονεμβασίτη, M.D.*, medlabnews.gr iatrikanea

Η βακτηριακής αιτιολογίας κόλπωση αποτελεί το συχνότερο αίτιο κολπικής έκκρισης (έως και 50% των περιπτώσεων). Λόγω της απουσίας φλεγμονής καλείται κόλπωση (vaginosis) αντί για κολπίτιδα (vaginitis). Ακολουθούν η κολπίτιδα από τον μύκητα Candida και οι κολπίτιδες από τριχομονάδες ή χλαμύδια.

Ο γυναικείος κόλπος αποικείται από πληθώρα μικροοργανισμών που στο σύνολό τους ονομάζονται με δύο λέξεις ‘φυσιολογική χλωρίδα’. Επικρατούν οι μικροοργανισμοί με την ονομασία γαλακτοβάκιλλοι. Στην βακτηριακή κόλπωση οι γαλακτοβάκιλλοι μειώνονται και αυξάνεται η συγκέντρωση άλλων μικροοργανισμών, κυρίως αναερόβιων, μέσω της αύξησης του pH του κόλπου. Η βακτηριακή κόλπωση (ΒΚ) οφείλεται στην αντικατάσταση σε μεγάλο βαθμό της φυσιολογικής κολπικής μικροβιακής χλωρίδας από άλλους παθογόνους μικροοργανισμούς, όπως η Gardnerella vaginalis, το Mycoplasma hominis και άλλα αναερόβια βακτήρια.

Τα αναερόβια παράγουν μεγάλες ποσότητες από ένζυμα, τα οποία ευθύνονται για τις ουσίες που δίνουν μία χαρακτηριστική άσχημη οσμή στα κολπικά υγρά.

Στην βακτηριακή κόλπωση, υπάρχει υπερβολική ανάπτυξη παθογόνων, όπως gardnerella και άλλων μικροοργανισμών, τα οποία δεν είναι ωστόσο κατά κύριο λόγο, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα. Η gardnerella vaginalis είναι το παθογόνο που συχνά προεξάρχει, αν και όχι πάντα, στη βακτηριακή κόλπωση. Άλλα συχνά παθογόνα που προκαλούν τη μικροβιακή κόλπωση είναι το mycoplasma hominis και αναερόβια (π.χ. mobiluncus spp, peptostreptococcus).

Συμπτώματα

Έως και 3 στις 4 γυναίκες με βακτηριακή κόλπωση είναι ασυμπτωματικές. Η νόσος είναι συνηθέστερα πολυμικροβιακή και εκδηλώνεται με:

• αύξηση των κολπικών εκκρίσεων, 
• αλλοίωση της οσμής των γεννητικών οργάνων, 
• ανάπτυξη κολπικού ερεθισμού, 
• τοπικής φαγούρας, 
• πόνου
• δυσοσμίας. 
• Το ph του κόλπου αυξάνεται.
•  Γενικό αίσθημα κακουχίας μπορεί να συνυπάρχει. 
• Η νόσος μπορεί να συνοδεύεται από χλαμυδιακή ή γονοκοκκική τραχηλίτιδα.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται κλινικά και εργαστηριακά. Απαραίτητο είναι να διαχωριστεί από την τριχομοναδική ή ατροφική κολπίτιδα και από την αποφολιδωτική φλεγμονώδη κολπίτιδα.

Οι καλλιέργειες είναι μικρής χρησιμότητας σε βακτηριακή κόλπωση, ενώ πλήρως ασυμπτωματικές γυναίκες έχουν θετική καλλιέργεια για G. vaginalis σε ποσοστό έως και 60%. Για τη διάγνωση έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί δοκιμασία χρωματογραφία και διαγνωστικές ταχείες κάρτες που ανιχνεύουν αμίνες και υψηλό pΗ. Επίσης, χρησιμοποιούνται probes ολιγονουκλεοτιδίων που ανιχνεύουν υψηλές συγκεντρώσεις (>107) Gardnerella vaginalis, οι οποίες, σε συνδυασμό με κλινικά χαρακτηριστικά (π.χ. υψηλό pΗ κολπικού υγρού), έχουν υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα . Στη δοκιμασία κατά Παπανικολάου, η βακτηριακή κόλπωση ενίοτε δίνει εικόνα ASCUS και μπορεί να σχετισθεί με ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία (CIN). To test Παπανικολάου, σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, δεν είναι αξιόπιστο για τη διάγνωση της βακτηριακής κόλπωσης και έχει χαμηλή ευαισθησία, ωστόσο άλλοι διαφωνούν.

Ο καλύτερος τρόπος για πρόληψη της βακτηριακής κόλπωση δεν είναι γνωστός. Παρ’ όλα αυτά, μπορούν να γίνουν κάποιες συστάσεις:

• Αποφυγή κολπικών πλύσεων με αντισηπτικά. Κάποιες γυναίκες δοκιμάζουν αυτές τις πλύσεις για να νιώθουν ‘καθαρές’. Ο γυναικείος κόλπος έχει την ικανότητα να διατηρεί μία υγιή ισορροπία ανάμεσα στους μικροοργανισμούς του. Οι πλύσεις με αντισηπτικά μπορούν να διαταράξουν αυτήν την ισορροπία και να προκαλέσουν αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό.

• Αναφέρθηκε ήδη ότι γυναίκες με πολλαπλούς ερωτικούς συντρόφους διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν βακτηριακή κόλπωση ενώ είναι γνωστό ότι η βακτηριακή κόλπωση συνδέεται με μεγαλύτερο ποσοστό μετάδοσης του ιού HIV, πιο γνωστού ως ο του ιού που προκαλεί το AIDS.

• Όταν γίνεται λήψη θεραπείας για βακτηριακή κόλπωση θα πρέπει να ολοκληρώνεται όλη η αγωγή, ακόμη κι αν τα συμπτώματα υποχωρήσουν μετά από λίγες δόσεις.

Η νόσος λύεται αυτόματα σε μεγάλο ποσοστό (30%-50%).

Για την θεραπεία της βακτηριακής κόλπωση υπάρχουν σκευάσματα για λήψη από το στόμα ή από τον κόλπο, η οποία προτιμάται καθώς η λήψη από το στόμα έχει περισσότερες συστηματικές παρενέργειες. Δεν χρειάζεται να γίνεται θεραπεία και του συντρόφου καθώς η βακτηριακή κόλπωση δεν είναι νόσημα που μεταδίδεται σεξουαλικά.

Επειδή η βακτηριακή κόλπωση μπορεί να αποτελεί μια χρόνια διαταραχή μπορεί να θεωρηθεί σαν αίτιο καθ’ έξιν αποβολών αλλά δεν υπάρχει καμία έρευνα στη διεθνή βιβλιογραφία που να το τεκμηριώνει αυτό.

* Ο Γιώργος Μονεμβασίτης είναι Μαιευτήρας-Γυναικολόγος.

Επ. Καθηγητής Παν/μίου Cornell, H.Π.Α., 
Εξειδικευτής στην Ουρογυναικολογία και Χειρουργική Χαλάρωσης Πυέλου.

Τηλ. 210 8053176 Μαρούσι, τηλ 210 7777787 Δορυλαίου 10-12 Αθήνα

Διαβάστε επίσης

• Ουρολοίμωξη. Που οφείλεται, ποια τα συμπτώματα σε γυναίκες, άντρες, παιδιά και ποιοι οι τρόποι μετάδοσης
• Τριχομονάδες, πως μεταδίδονται, τι προκαλούν σε γυναίκες και άντρες, τρόποι πρόληψης
• ΠΑΠ ΤΕΣΤ, ΓΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ
• Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι η τραχηλίτιδα της μήτρας, τι την προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;
• Κολπίτιδες του καλοκαιριού. Ποιες οι αιτίες και τα συμπτώματά τους; Χρήσιμες συμβουλές πρόληψης

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 12 Ιουλίου 2026. Το άρθρο επικαιροποιήθηκε με νεότερη τεκμηρίωση για τη διάκριση βακτηριακής κόλπωσης και κολπίτιδας, τα τυπικά συμπτώματα, τη διάγνωση, τις υποτροπές, την εγκυμοσύνη και τη διαχείριση των σεξουαλικών συντρόφων.

Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε καθημερινά; Συμπτώματα και πρόληψη της αφυδάτωσης

Η Σημασία της Ενυδάτωσης και οι Καθημερινές Ανάγκες του Οργανισμού

Του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο Ρόλος του Νερού στον Οργανισμό

Το νερό αποτελεί το κύριο στοιχείο του οργανισμού μας, ρυθμίζοντας τη θερμοκρασία του σώματος και βοηθώντας στην απομάκρυνση θερμότητας μέσω του ιδρώτα.

Το νερό στον οργανισμό μας, από την μια εμποδίζει τις απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας του σώματος που θα απέβαιναν καταστρεπτικές για τον οργανισμό, και από την άλλη επιτρέπει την απομάκρυνση θερμότητας με τον ιδρώτα.

Παρόλο που δεν έχει θρεπτική αξία, εντούτοις παίζει σημαντικό ρόλο στη διατροφή. Επιπλέον αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ρυθμιστικούς παράγοντες του σωματικού βάρους. Είναι απαραίτητο για τις χημικές διαδικασίες του μεταβολισμού και την πρόληψη της αφυδάτωσης και παίζει καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που ο οργανισμός διαχειρίζεται τα αποθέματα λίπους. Όταν γεννιόμαστε είμαστε κατά το 75% του βάρους μας νερό, όσο μεγαλώνουμε ανάλογα με το φύλο και την ηλικία το νερό μειώνεται περίπου στο 60%. Αν και το ανθρώπινο σώμα παράγει καθημερινά ορισμένη ποσότητα νερού, αυτή δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του. Γι' αυτό, είναι απαραίτητη η επιπλέον πρόσληψη υγρών μέσω της διατροφής. Οι καθημερινές ανάγκες ενός ατόμου σε νερό ποικίλουν και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις συνθήκες ζωής του, αλλά και από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του οργανισμού του.

Σύμφωνα με τις διεθνείς συστάσεις, η πρόσληψη νερού πρέπει να κυμαίνεται περίπου στο 1 ml ανά θερμίδα ενεργειακής κατανάλωσης για άτομα που ζουν σε περιβάλλοντα με κανονική θερμοκρασία. 

Σε έναν άνδρα που καταναλώνει κατά μέσο όρο 3.000 θερμίδες (Kcal) την ημέρα, συνιστάται η καθημερινή πρόσληψη 3 λίτρων υγρών.

Η περιεκτικότητα του ανθρώπινου οργανισμού σε νερό και μεταλλικά άλατα εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο και τη σωματική διάπλαση. Γενικά, ένα παχύσαρκο άτομο έχει λιγότερο νερό στον οργανισμό του σε σύγκριση με ένα λιπόσαρκο άτομο. Για τον ίδιο λόγο οι άνδρες έχουν μεγαλύτερη ποσότητα νερού στο σώμα τους σε σύγκριση με τις γυναίκες, αφού έχουν μικρότερη περιεκτικότητα σε λίπος. Φυσιολογικά η ποσότητα του νερού που προσλαμβάνεται από τον οργανισμό πρέπει να είναι ίση με τη ποσότητα που αποβάλλεται.

Η πρόσληψη νερού επιτυγχάνεται: 

• με την πρόσληψη νερού στη φυσική του μορφή, 
• με την πρόσληψη τροφών ( το κρέας περιέχει κατά 70% νερό, ενώ τα φρούτα και τα λαχανικά κατά 95%, ) και 
• με τη «καύση» των θρεπτικών συστατικών των τροφών( π.χ από την διάσπαση ενός γραμμαρίου λίπους παράγεται 1 ml νερού).

Κύριοι παράγοντες ρύθμισης της ενυδάτωσης του οργανισμού είναι: 

• το αίσθημα της δίψας αλλά και 
• η αντιδιουρητική ορμόνη που παράγεται στον εγκέφαλο, 
• οι νεφροί και 
• η ορμόνη αλδοστερόνη. 

Τα κύρια μεταλλικά στοιχεία στον οργανισμό είναι το νάτριο και το κάλιο. Το νάτριο είναι το στοιχείο που υπάρχει και στο αλάτι το οποίο ευθύνεται για την κατακράτηση των υγρών στο σώμα ενώ το κάλιο έχει αντίθετη δράση από το νάτριο (η πρόσληψη του είναι περίπου 1,43-6,54 γραμ. την ημέρα).

Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες ο άνθρωπος προσλαμβάνει και αποβάλλει περίπου 2-2,5 λίτρα ημερησίως. Η κύρια οδός αποβολής είναι τα ούρα και σε μικρότερο βαθμό τα κόπρανα και ο ιδρώτας. Φυσικά τα δεδομένα αλλάζουν σε ένα ιδιαίτερο θερμό περιβάλλον όπου ο ιδρώτας παίζει σημαντικότερο ρόλο στην αποβολή νερού καθώς είναι κύριας σημασίας για τη διαδικασία της θερμορύθμισης, δηλαδή της διατήρησης σταθερής σε ένα συγκεκριμένο εύρος, της θερμοκρασίας του σώματος, γιατί χωρίς αυτή τη διαδικασία δεν θα ζούσαμε.

Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

Μέχρι και πολύ πρόσφατα είχαμε τη σύσταση για κατανάλωση νερού τουλάχιστον 8 ποτηριών τη μέρα (συνολικά 2-2,5 λίτρα). 
Σήμερα αυτό δεν ισχύει για διάφορους λόγους: η ποσότητα αυτή περιλαμβάνει όλη την πρόσληψη νερού που παίρνουμε με την διατροφή μας, συμπεριλαμβανομένης της τροφής και των υγρών (εκτός του νερού). Επίσης, δεν αναφέρεται καθόλου στο σωματικό βάρος του ατόμου που αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα για να υπολογίσουμε πόσο νερό χρειάζεται κάποιος. 

Το 80% των αναγκών μας καλύπτεται από 

• πόσιμο νερό, 
• αναψυκτικά, 
• χυμούς, 
• καφέ, 
• τσάι κ.α 
• και το υπόλοιπο 20% από τρόφιμα. 

Νερό επίσης προσλαμβάνουμε και από τα μη αλκοολούχα ροφήματα που καταναλώνουμε καθημερινά. 

• Γάλα,
• χυμοί, 
• παγωμένα ροφήματα, 
• καφές χωρίς περιττές θερμίδες όπως ο στιγμιαίος, 
• τσάι, 
• ακόμη και αναψυκτικά όπως τα light συνεισφέρουν σημαντικά στην ενυδάτωσή μας. 

• Φρούτα και ιδιαίτερα τα καλοκαιρινά (καρπούζι, πεπόνι, κορόμηλα, δαμάσκηνα, μούρα κ.α.), λαχανικά, γιαούρτι, σούπες είναι τρόφιμα πλούσια σε νερό. Η ντομάτα για παράδειγμα, που είναι μια στερεή τροφή, προσφέρει στο σώμα μας περισσότερο νερό από ότι το γάλα που θεωρείται μια υγρή τροφή. Η δράση της καφεΐνης είναι πρόσκαιρη και μικρή, χωρίς να αλλοιώνει τη διαδικασία της σωστής ενυδάτωσης του οργανισμού. Η πρόσληψη καφέ, τσαγιού, ή αναψυκτικών με καφείνη συμβάλλει στο θετικό ισοζύγιο υγρών για τον οργανισμό μας.

Ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ανάγκες σε υγρά γενικότερα και όχι μόνο σε νερό.

Επιπλέον, η ποσότητα που έχει ανάγκη ο καθένας ποικίλει ανάλογα με το αν είναι άρρωστος ή αν γυμνάζεται. Ούτε είναι καλό να πίνετε νερό όταν διψάτε, γιατί μέχρι τότε έχετε ήδη αφυδατωθεί.

Ο πυρετός, ο εμετός και η διάρροια προκαλούν απώλεια υγρών από το σώμα, τα οποία πρέπει να αντικατασταθούν (ακόμα και με ενδοφλέβια χορήγηση στο νοσοκομείο, εάν είναι αναγκαίο). 
  
Εξάλλου, ασθένειες όπως οι ουρολοιμώξεις και η νεφρολιθίαση απαιτούν πρόσθετη κατανάλωση υγρών για να αντιμετωπισθούν καλύτερα. Αντιθέτως, ασθένειες όπως η καρδιακή ανεπάρκεια και ορισμένες νόσοι των νεφρών, του ήπατος και των επινεφριδίων μπορεί να εμποδίσουν την αποβολή υγρών, οπότε οι ασθενείς πρέπει να περιορίζουν την κατανάλωση υγρών. Για όλες αυτές τις ασθένειες οι γιατροί ενημερώνουν τους ασθενείς τι ακριβώς πρέπει να κάνουν. 
  
  Άτομα με αυξημένο σωματικό λίπος έχουν στο σώμα τους λιγότερο νερό, ο στόχος για αυτά προσδιορίζεται στα 12 ποτήρια νερό ημερησίως ή και περισσότερα – όχι βέβαια «μαζεμένα», αλλά σχεδόν ομοιόμορφα κατανεμημένα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Οι έγκυοι και οι γυναίκες που θηλάζουν τα μωρά τους χρειάζονται πρόσθετες ποσότητες υγρών για να παραμείνουν ενυδατωμένες. Συνιστάται στις εγκύους να πίνουν καθημερινά 2,4 λίτρα υγρών (περίπου 10 φλιτζάνια) και στις γυναίκες που θηλάζουν 3 λίτρα (περίπου 12,5 φλιτζάνια) την ημέρα. 
  

Το νερό πρέπει να πίνεται δροσερό, περίπου στους 18ο Κελσίου.
Ζεστό χάνει την γεύση του ενώ παγωμένο συχνά προκαλεί επώδυνες συσπάσεις του οισοφάγου και του στομάχου λόγω της μεγάλης διαφοράς θερμοκρασίας που προκαλεί. Το ίδιο πρόβλημα δημιουργεί και η γρήγορη, απότομη λήψη του. Aν το νερό που πίνουμε δεν είναι «καθαρό και ασφαλές», η αυξημένη κατανάλωσή του μπορεί επιβαρύνει τον οργανισμό μας με επιπλέον μικρόβια, χημικά και άλλες δυνητικά επικίνδυνες ουσίες. Για αυτό, πρέπει να ελέγχουμε όχι μόνο πόσο νερό πίνουμε αλλά και τι πίνουμε. Το νερό της βρύσης είναι το ασφαλέστερο αλλά και το εμφιαλωμένο είναι εξίσου ασφαλές, εάν βέβαια αποθηκεύεται και διατηρείται σωστά. Αν βρίσκουμε το νερό της βρύσης «γευστικά άσχημο» (φυσιολογικά, το νερό δεν έχει ούτε γεύση ούτε μυρωδιά), μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φίλτρο καθαρισμού ή να προσθέσουμε στο ποτήρι μας μία φέτα λεμονιού ή λίγες σταγόνες φυσικό χυμό φρούτων και παγάκια. Επίσης, ο οζονισμός του νερού (εμπλουτισμός με ενεργό οξυγόνο μέσω ειδικής συσκευής) αλλά και ο ιονισμός του, είναι πρακτικές που αυξάνουν κατά πολύ την ασφάλεια του νερού.

Συμπτώματα και πρόληψη της αφυδάτωσης

Η υπερβολικά έντονη άσκηση, η έντονη εφίδρωση, ο εμετός και η διάρροια αποτελούν συνήθεις αιτίες αφυδάτωσης, η οποία μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, κυρίως για τα μωρά και τους ηλικιωμένους. 
  
 Συμπτώματα: 
  
 
Ήπια έως έντονη δίψα 
 
Κόπωση 
 
Πονοκέφαλος 
 
Ξερό στόμα 
 
Περιορισμένη ή ανύπαρκτη διούρηση 
 
Μυϊκή αδυναμία 
 
Ζάλη 
 
Ίλιγγος

Πρόληψη της αφυδάτωσης

Να πίνετε ένα ποτήρι νερό με κάθε γεύμα και μεταξύ δυο γευμάτων.

Να πίνετε νερό πριν, στη διάρκεια και μετά την άσκηση.

Πιείτε αρκετά ροφήματα μέσα στην ημέρα σας, μην ξεχνάτε ότι το τσάι, ο καφές και οι χυμοί βοηθούν στην πρόσληψη υγρών από τον οργανισμό. Απλά προσέξτε τη ζάχαρη που περιέχεται σε κάποια αναψυκτικά.

Όταν ξεκινάμε μια νέα συνήθεια, συνήθως, μας βοηθάει το να σημειώνουμε πότε την κάνουμε. Έτσι, το συνειδητοποιούμε και επιβεβαιώνουμε στον εαυτό μας ότι δεν έχουμε χάσει το στόχο μας. Κρατήστε ένα μικρό ημερολόγιο (ίσως σε κάποιο σημειωματάριο), το οποίο μπορεί να είναι αρκετά απλό και στο οποίο θα γράφετε πόσα ποτήρια νερό έχετε πιει.

Η αίσθηση δίψας προκαλείται όταν έχετε ήδη αφυδατωθεί, είναι λοιπόν σημαντικό να πίνετε πριν διψάσετε.

Αυξήστε την ποσότητα φρέσκων φρούτων και λαχανικών, καθώς περιέχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό.

Μπορείτε να καταλάβετε εάν παίρνετε ικανοποιητική ποσότητα υγρών από το χρώμα των ούρων. Aν το χρώμα είναι ανοιχτόχρωμα, τότε μάλλον η ποσότητα υγρών που λαμβάνετε είναι καλή. Aν το χρώμα είναι έντονο κίτρινο τότε χρειάζεστε περισσότερα υγρά ή νερό.

🔗 Διαβάστε επίσης:

• Μήπως ιδρώνετε υπερβολικά; Ποιες παθολογικές καταστάσεις προκαλούν υπεριδρωσία; Τι πρέπει να προσέξετε και πότε να πάτε στον γιατρό;
• Κόπωση, πονοκέφαλος, ξηροστομία, ζάλη μπορεί να οφείλονται στην αφυδάτωση. Διάγνωση και τρόποι αντιμετώπισης

📢 Μοιραστείτε το άρθρο για να ενημερωθούν και άλλοι!

Ενυδάτωση, κατανάλωση νερού, αφυδάτωση, ανάγκες σε υγρά, ισορροπία νερού, καλοκαίρι, άσκηση, υγιεινή διατροφή.