Γεννήθηκε 730 γραμμάρια και χειρουργήθηκε μόλις μία ημέρα μετά – Βγήκε από το νοσοκομείο έπειτα από 126 ημέρες

 

medlabnews.gr iatrikanea

Οι γονείς του περίμεναν έξι χρόνια για να αποκτήσουν παιδιά και τελικά ήρθαν στον κόσμο δίδυμα. Το ένα όμως γεννήθηκε μόλις 730 γραμμάρια και μέσα στις πρώτες ώρες της ζωής του οι γιατροί διαπίστωσαν μια σοβαρή συγγενή ανωμαλία. Παρά την ακραία προωρότητα, η επέμβαση έγινε την αμέσως επόμενη ημέρα.

Μια δύσκολη αλλά τελικά αισιόδοξη ιστορία από το Ranchi της Ινδίας αφορά ένα εξαιρετικά πρόωρο βρέφος που κατάφερε να πάρει εξιτήριο μετά από 126 ημέρες στο νοσοκομείο.

Οι γονείς, τα ονόματα των οποίων δεν δημοσιοποιήθηκαν, είχαν προσπαθήσει επί έξι χρόνια να αποκτήσουν παιδί. Με τη βοήθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης απέκτησαν τελικά πανομοιότυπα δίδυμα αγόρια, τα οποία γεννήθηκαν στις 29 Μαΐου 2026, στην 28η εβδομάδα της κύησης.

Το ένα από τα δύο βρέφη ζύγιζε περίπου 1,2 κιλά. Το δεύτερο όμως μόλις 730 γραμμάρια.

Η διάγνωση που απαιτούσε άμεση αντιμετώπιση

Λίγο μετά τη γέννησή του, οι γιατροί διαπίστωσαν ότι το μικρότερο μωρό είχε ατρησία οισοφάγου με τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο.

Πρόκειται για συγγενή ανωμαλία κατά την οποία ο οισοφάγος, ο σωλήνας που μεταφέρει την τροφή από το στόμα προς το στομάχι, δεν έχει σχηματιστεί φυσιολογικά. Παράλληλα μπορεί να υπάρχει μη φυσιολογική επικοινωνία ανάμεσα στον οισοφάγο και την τραχεία.

Η κατάσταση απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση, όμως στην περίπτωση αυτή το εγχείρημα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο: το νεογνό ήταν μόλις 28 εβδομάδων και κάτω από 1 κιλό.

Το χειρουργείο έγινε την επόμενη ημέρα

Σύμφωνα με τους γιατρούς του Rani Hospital, οι γονείς ενημερώθηκαν αναλυτικά για τον υψηλό κίνδυνο της επέμβασης και έδωσαν τη συγκατάθεσή τους.

Στις 30 Μαΐου, μόλις μία ημέρα μετά τη γέννηση, το βρέφος οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Η επέμβαση διήρκεσε περίπου δύο ώρες και πραγματοποιήθηκε από τον παιδοχειρουργό Dr Md Imran.

Οι γιατροί κατάφεραν να διορθώσουν τη συγγενή ανωμαλία, όμως το χειρουργείο αποτελούσε μόνο την αρχή μιας πολύμηνης προσπάθειας.

60 ημέρες αναπνευστικής υποστήριξης

Μετά την επέμβαση το βρέφος παρέμεινε σε μηχανικό αερισμό για περίπου 25 ημέρες.

Ακολούθησαν ακόμη περίπου 35 ημέρες μη επεμβατικής αναπνευστικής υποστήριξης.

Κατά τη μακρά παραμονή στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών, η ιατρική ομάδα έπρεπε ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει τις αναπνευστικές ανάγκες του μωρού, τη διατροφή, τον κίνδυνο λοιμώξεων, τη μετεγχειρητική αποκατάσταση και τα προβλήματα που συνδέονται με την ακραία προωρότητα.

Από τα 730 γραμμάρια στο εξιτήριο

Η νοσηλεία διήρκεσε συνολικά 126 ημέρες.

Στις 2 Οκτωβρίου 2026, οι γιατροί έκριναν ότι η κλινική του κατάσταση επέτρεπε πλέον να φύγει από το νοσοκομείο.

Το βάρος του είχε φτάσει περίπου τα 1,54 κιλά και το βρέφος επέστρεψε στο σπίτι του με οδηγίες για τακτική ιατρική παρακολούθηση.

Γιατί τα 730 γραμμάρια κάνουν την περίπτωση ιδιαίτερη

Στην ιατρική βιβλιογραφία, νεογνά με βάρος γέννησης κάτω από 1.000 γραμμάρια χαρακτηρίζονται ως εξαιρετικά χαμηλού βάρους γέννησης (extremely low birth weight – ELBW).

Ο συνδυασμός τόσο χαμηλού βάρους με ατρησία οισοφάγου και τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο αποτελεί ιδιαίτερα απαιτητική κατάσταση.

Δημοσιευμένη μελέτη σε βρέφη κάτω του ενός κιλού με την ίδια συγγενή ανωμαλία είχε δείξει ότι οι περιπτώσεις αυτές είναι σπάνιες και συνοδεύονται από σημαντικά αυξημένη νοσηρότητα. Στην ίδια σειρά ασθενών, αρκετές διορθωτικές επεμβάσεις στον οισοφάγο είχαν μάλιστα καθυστερήσει για εβδομάδες ή μήνες μέχρι τα βρέφη να σταθεροποιηθούν.

Γι' αυτό και η δυνατότητα πραγματοποίησης διορθωτικής επέμβασης σε βρέφος 730 γραμμαρίων ήδη από τη δεύτερη ημέρα της ζωής του, όπως περιγράφεται από την ιατρική ομάδα στο Ranchi, αποτελεί το ιδιαίτερο στοιχείο της συγκεκριμένης ιστορίας.

Η επιβίωση και η πορεία κάθε εξαιρετικά πρόωρου νεογνού εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες και η συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να γενικευθεί σε άλλα βρέφη με την ίδια πάθηση.

 

Διαβάστε επίσης

Γεννήθηκε μόλις 355 γραμμάρια και πέρασε 375 ημέρες στη ΜΕΝΝ – Η συγκλονιστική ιστορία της Aelynn Kubiske

Ηλεκτρικό πατίνι παρέσυρε έγκυο στην Πατησίων – Τι έδειξαν οι νεότερες πληροφορίες και γιατί συνελήφθη ο αναβάτης

 medlabnews.gr iatrikanea

Νεότερα στοιχεία προκύπτουν για το τροχαίο που σημειώθηκε αργά το βράδυ της Τρίτης στην Πατησίων, όταν ηλεκτρικό πατίνι παρέσυρε πεζή γυναίκα, η οποία σύμφωνα με τις πληροφορίες είναι έγκυος. Παρά τις αρχικές αναφορές που προκαλούσαν ανησυχία για την κατάστασή της, η νεότερη ενημέρωση αναφέρει ότι υπέστη ελαφρά τραύματα.

Το περιστατικό σημειώθηκε περίπου μισή ώρα πριν από τα μεσάνυχτα της 29ης Σεπτεμβρίου, στην οδό 28ης Οκτωβρίου – Πατησίων, στο ύψος της πλατείας Κολιάτσου.

Σύμφωνα με το νεότερο ρεπορτάζ της ΕΡΤ, η γυναίκα επιχειρούσε να διασχίσει πεζή τον δρόμο όταν νεαρός που κινούνταν με ηλεκτρικό πατίνι την παρέσυρε, με αποτέλεσμα να πέσει στο οδόστρωμα και να τραυματιστεί.

Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο

Στο σημείο έφτασε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο παρέλαβε την τραυματία.

Οι πρώτες πληροφορίες που μεταδόθηκαν αμέσως μετά το ατύχημα ήταν συγκεχυμένες ως προς τη σοβαρότητα του τραυματισμού της. Νεότερη ενημέρωση, ωστόσο, αναφέρει ότι η γυναίκα μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ με ελαφρά τραύματα.

Σύμφωνα πάντα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, η γυναίκα είναι έγκυος.

Συνελήφθη ο αναβάτης

Μετά την παράσυρση, οι αστυνομικές αρχές προχώρησαν στη σύλληψη του νεαρού αναβάτη, ενώ το ηλεκτρικό πατίνι κατασχέθηκε.

Η Τροχαία διερευνά τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα.

Το περιστατικό προκάλεσε επίσης δυσχέρεια στην κυκλοφορία στην Πατησίων για αρκετή ώρα.

Κύπρος Νικολαΐδης. Ο Κύπριος καθηγητής Εμβρυϊκής Ιατρικής που έσωσε χιλιάδες μωρά

 medlabnews.gr iatrikanea

Ο Κύπρος Νικολαΐδης είναι ένας από τους πιο αναγνωρισμένους διεθνώς επιστήμονες στην Εμβρυϊκή Ιατρική. Ο Κύπριος καθηγητής έχει συνδεθεί με πρωτοποριακές επεμβάσεις σε έμβρυα, την εξέλιξη της προγεννητικής διάγνωσης και τη σωτηρία χιλιάδων μωρών, ενώ το έργο του έχει αναγνωριστεί διεθνώς. 

Σαράντα πέντε χρόνια σ’ αυτή την πορεία, δεν μετάνιωσε ούτε στιγμή για τον χρόνο που αφιέρωσε στην έρευνα και στις πρωτοποριακές επεμβάσεις μικροχειρουργικής σε έμβρυα. Αλήθεια, πώς είναι να σε αντιμετωπίζουν σαν θαυματοποιό; Υπάρχουν ηθικά διλήμματα σ’ αυτή την επιστήμη; Τι κερδίζει και τι στερείται ένας άνθρωπος του εκτοπίσματος του διεθνούς φήμης Κύπριου καθηγητή στο Τμήμα Εμβρυϊκής Ιατρικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου King’s College;

Ήταν Φεβρουάριος του 2004 όταν ο Κύπρος Νικολαΐδης μας δέχθηκε στο γραφείο του, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο  King’s College, στα νότια προάστια του Λονδίνου. Τα πρώτα του σχόλια αφορούσαν τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Αυτή ήταν και είναι η πρώτη του έγνοια και αγωνία κάθε φορά που μιλάει με Κύπριους. Θυμάμαι, μας είχε επιτρέψει να παρακολουθήσουμε μια «μικροεπέμβαση», όπως την αποκάλεσε, σε μια εγκυμονούσα με δίδυμα: Κινδύνευε να τα χάσει, επειδή το ένα έμβρυο αιμορραγούσε εις βάρος του άλλου. Στην αίθουσα των επεμβάσεων, παρόντες 10 γιατροί από διάφορες χώρες του κόσμου που εκπαιδεύονταν από τον Κύπριο καθηγητή. Αποφεύγει να φοράει τη λευκή ιατρική μπλούζα και είναι πάντα φιλικός με τα ζευγάρια που αγωνιούν για τα παιδιά τους. Συνήθως ζητάει από τις εγκυμονούσες να του κρατούν σφιχτά τον καρπό για να νιώθουν καλύτερα, αλλά και για να ξέρει πότε και σε ποιο σημείο πονούν κατά τη διάρκεια των ενδοσκοπικών επεμβάσεων. «Είναι κάτι που έχω μάθει από τον γιατρό πατέρα μου. Θυμάμαι που ο πατέρας μου αγκάλιαζε τον κόσμο στα χωριά που πήγαινε, ήταν θερμός απέναντί τους. Αυτή τη σχέση ήθελα κι εγώ να έχω με τα ζευγάρια», μας είχε πει. Η επέμβαση στα δίδυμα είχε καλή έκβαση και η αγωνία όλων, προπάντων του ζεύγους, έληξε με ένα πλατύ χαμόγελο. 

Πρόσφατα ο Κύπρος Νικολαΐδης ήταν ανάμεσα στους δέκα διεθνείς υποψηφίους που εξελέγησαν μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής των Ηνωμένων Πολιτειών. Μ’ αυτή την αφορμή δέχθηκε να μας μιλήσει από το σπίτι του στο Λονδίνο, όπου είναι περιορισμένος από τον περασμένο Απρίλιο. 

Τα ζευγάρια που καταφεύγουν κοντά σας, σας  βλέπουν σαν Θεό. Πώς διαχειρίζεστε αυτή την ευθύνη; 
Προσπαθώ να είμαι όσο πιο τίμιος μπορώ μαζί τους. Εξηγώ στους ασθενείς ότι σε μια επέμβαση υπάρχουν ελπίδες να πάνε καλά τα πράγματα αλλά και κίνδυνοι να μην πάνε καλά. Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές με αντιμετωπίζουν ως Θεό και δεν θέλουν να ακούσουν ότι μπορεί να μη ζήσει το μωρό τους. Στις σπάνιες περιπτώσεις που τα πράγματα πάνε στραβά, τότε δεν είμαι ένας γιατρός αλλά ο δαίμονας. Όταν είσαι προσγειωμένος και ξέρεις ποιες είναι οι ρίζες σου, τότε «δεν παίρνει ο νους σου αέρα». Έχω συνείδηση της ευθύνης τού ότι ο κόσμος περιμένει πολλά. 

Στη διάρκεια της επιστημονικής σας πορείας βρεθήκατε μπροστά σε ηθικά διλήμματα; 
Αντιμετωπίζω διλήμματα κάθε μέρα. Βλέπεις ένα μωρό με σοβαρές ανωμαλίες και σκέφτεσαι κατά πόσο θα πρέπει να κάνεις χειρουργικές επεμβάσεις οι οποίες μπορεί να αυξήσουν τις πιθανότητές του να ζήσει, αλλά με πολλά προβλήματα. Ένα άλλο δίλημμα έχει να κάνει με μωρά που έχουν κάποιες ανωμαλίες και οι γονείς θέλουν να συνεχίσουν την κύηση. Εσύ έχεις δικαίωμα να εισηγηθείς να κάνουν έκτρωση; Τα σκέφτομαι και με προβληματίζουν, όμως η τελική απόφαση πρέπει να είναι των γονιών αν θα προχωρήσουν με την εγκυμοσύνη ή αν θα κάνουν έκτρωση. Στο σύνδρομο Down υπάρχουν ζευγάρια που θέλουν να κάνουν έκτρωση, οπότε η δική μου ευθύνη είναι να τους δώσω όσο το δυνατόν καλύτερες πληροφορίες και να τους στηρίξω στην απόφασή τους. Την ίδια στιγμή, σε άλλα ζευγάρια που θέλουν να συνεχίσουν με την εγκυμοσύνη, τους ενθαρρύνω να συνεχίσουν και τους φέρνω σε επαφή με οργανώσεις που θα τους βοηθήσουν για τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν αυτά τα μωρά.

Έχετε κρατήσει αριθμούς για το πόσα έμβρυα έχετε σώσει; 
Είναι χιλιάδες. Οι επεμβάσεις αυτές αφορούν μεταγγίσεις αίματος σε έμβρυα, επεμβάσεις σε έμβρυα που είχαν υγρό στον θώρακα, έμβρυα με διαφραγματοκήλη στα οποία πετύχαμε να τοποθετήσουμε μπαλονάκι μέσα στην τραχεία που βοηθά στο να μεγαλώνουν οι πνεύμονες. 

Αυτές τις μέρες το Netflix παρουσιάζει τη σειρά Surgeons Cuts, στην οποία γίνεται αναφορά και στη δική σας δουλειά. Τι θα δούμε; 
Είναι ένα αφιέρωμα σε τέσσερις χειρουργούς στον κόσμο. Ένα από τα τέσσερα επεισόδια είναι για τη δική μου δουλειά στα λέιζερ, με σημαντική αναφορά στην επέμβαση σε δίδυμη κύηση, κατά την οποία σταματούμε την αιμορραγία από το ένα έμβρυο στο άλλο. Ήταν μεγάλη η χαρά μου όταν οι δημιουργοί της σειράς μου έφεραν στο πανεπιστήμιο τα πρώτα δίδυμα που σώθηκαν από αυτή την επέμβαση το 1992. Ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπεις αυτούς τους νέους 28 χρονών, οι οποίοι δεν θα ζούσαν σήμερα αν δεν γινόταν εκείνη η επέμβαση που άνοιξε νέους ορίζοντες. Ως σήμερα έχουν γίνει χιλιάδες τέτοιες επεμβάσεις στον κόσμο. 

Η επιστήμη σάς έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο; 
Όταν βλέπεις ένα έμβρυο με προβλήματα, όταν βλέπεις μπροστά σου ένα μωρό να πεθαίνει, όταν συναντάς ανθρώπους στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής τους, τότε βλέπεις με άλλο βλέμμα τη ζωή. Συμπάσχω με τα ζευγάρια που έρχονται για βοήθεια. Αυτά έμαθα από τον πατέρα μου.

Νιώθετε ότι η αφοσίωσή σας στην εμβρυική ιατρική είχε κάποιο τίμημα; Έχετε στερηθεί κάτι από τη ζωή;
 Ήταν κάτι που με ικανοποιούσε. Δεν νιώθω ότι έκανα θυσίες, δεν έχω κάποια χόμπι ούτε πάω διακοπές. Όταν πήγαινα τις Κυριακές στο Kings College δεν με ένοιαζε, επειδή δεν με ενδιέφερε να πάω για γκολφ  ή να παίξω ποδόσφαιρο. Τα παιδιά μου με στερήθηκαν, όπως κι εγώ τον πατέρα μου. Ευτυχώς, είναι ισορροπημένα και ξέρουν πόσο τα αγαπώ. 

Πότε αποφασίσατε να σπουδάσετε Ιατρική; 
Όταν με ρωτούσαν τι θα κάνεις όταν μεγαλώσεις, έλεγα πάντα ότι θέλω να γίνω γιατρός, ίσως επειδή θαύμαζα τον πατέρα μου Ηρόδοτο. 

Είχε μεγάλη φήμη ο πατέρας σας στην Πάφο. 
Σπούδασε ιατρική στην Ελλάδα και άρχισε να δουλεύει στη Φοίτη της Πάφου τη δεκαετία του ’40. Ήταν μια περίοδος που δεν υπήρχαν αντιβιοτικά, ο κόσμος πέθαινε από απλές μολύνσεις. Μετά ο πατέρας μου κατέβηκε στην Πάφο και παντρεύτηκε τη μητέρα μου η οποία ήταν από την Αμμόχωστο. Ήταν ένας άνθρωπος από τον λαό και ένιωθε περήφανος που ήταν από χωριό.

Ήταν πολιτικοποιημένο πρόσωπο; 
Το χωριό του πατέρα μου, ο Άγιος Δημητριανός, είναι πολύ κοντά στην Παναγιά, το χωριό του Μακάριου. Ήταν γιατρός και φίλος της οικογένειας του Αρχιεπισκόπου, από τον οποίο μυήθηκε στην ΕΟΚΑ. Ο πατέρας μου είχε μυήσει τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, και ένιωθε πολλές ενοχές που τον κρέμασαν. Εγώ γεννήθηκα το 1953. Απ’ ό,τι μου είπαν οι γονείς μου, όταν ήρθαν οι Άγγλοι να τον συλλάβουν το 1955, τον ρώτησαν αν είναι στον αγώνα και αυτός τους είπε «ρωτάτε τον γιο μου». Εγώ τότε άρχισα να φωνάζω «Ζήτω ο Μακάριος, ζήτω η Ένωση, ζήτω η ΕΟΚΑ», αφού αυτά άκουγα στο σπίτι. Τον συνέλαβαν και έκανε τέσσερα χρόνια στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς. 

Τι άνθρωπος ήταν ο πατέρας σας; 
Είχε πολύ δυνατές ιδέες για την ελευθερία της Κύπρου. Συμμετείχε και στην επιτροπή που αντιπροσώπευε την Κύπρο στις Συμφωνίες της Ζυρίχης. Ήταν πολύ αγαπητός στον κόσμο και είχε εκλεγεί βουλευτής. Η έξοδός μας τις Κυριακές ήταν οι περιοδείες του πατέρα μου στα χωριά. Στον καφενέ ο κόσμος του μιλούσε για τις αρρώστιες του και τα αγροτικά προβλήματά του. Όσους δεν είχαν λεφτά δεν τους χρέωνε. Θυμάμαι ότι δούλευε ως τα 80 του. 

Εσείς πώς στραφήκατε στην εμβρυική ιατρική; 
Έκανα το πρώτο μου δίπλωμα στη Βιοχημεία και μετά σπούδασα Ιατρική στο Kings College. Μου άρεσε να βλέπω ασθενείς και όχι να είμαι σε ένα εργαστήριο. Μετά το πραξικόπημα και την εισβολή η προσοχή μου ήταν στραμμένη στην Κύπρο και πήγαινα στις διαδηλώσεις και εκδηλώσεις. Ήμουν πρόεδρος των φοιτητών του Λονδίνου, τους οποίους εκπροσωπούσα στις συναντήσεις με τον Μακάριο. Την τελευταία χρονιά των σπουδών μου το 1979, ήρθε ένας νέος καθηγητής Μαιευτικής, ο Στιούαρτ Κάμπελ. Κατά την ανάληψη της θέσης του, είχε μιλήσει για τους υπέρηχους. Ήταν μαθητής του Ίαν Ντόναλντ, του ανθρώπου που εισήγαγε τους υπέρηχους στη μαιευτική, εμπνεόμενος από τα υποβρύχια ντόπλερ στη διάρκεια του Β Παγκόσμιου Πολέμου. Ο Κάμπελ έφερε μαζί του στο Λονδίνο τα πρώτα παγκοσμίως μηχανήματα υπερήχων. Η ομιλία του με ενέπνευσε και του ζήτησα να δουλέψω μαζί του το καλοκαίρι για να μάθω περισσότερα. Μόλις πρωτοείδα το έβρυο να κινείται στη μήτρα, ερωτεύτηκα αυτό τον νέο τομέα της Ιατρικής. Εκείνη τη χρονιά τελείωσα τις σπουδές μου και μπήκα στο τμήμα της Γυναικολογίας κάτω από αυτό τον καθηγητή και ασχολούμουν με τους υπέρηχους.

Μόλις 2-3 χρόνια μετά τις σπουδές σας γίνατε ένας από τους πρωτεργάτες της εμβρυικής ιατρικής. Είχατε τότε συνείδηση ότι ανοίγατε νέους δρόμους; 
Δεν κάθισα να το σκεφτώ. Το 1981-82, μόλις μπήκα σ’ αυτή την πορεία, η ζωή μου άλλαξε τελείως. Μέρα νύχτα, Σαββατοκύριακα, ήμουν αφοσιωμένος σ’ αυτό τον νέο τομέα. Ό,τι ανακαλύπταμε μας  άνοιγε μια νέα αλυσίδα από ερωτήματα, και ό,τι περιγράφαμε ήταν εντελώς καινούργιο παγκοσμίως. Με ικανοποιούσε και με συνεπήρε απόλυτα αυτή η δουλειά. Η έρευνά μας είναι κλινική, έβλεπα χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο. Όταν εντόπιζα εμβρυικές ανωμαλίες, σκεφτόμουν τρόπους και νέες μεθόδους για χειρουργικές επεμβάσεις στα έμβρυα. 

Η αυχενική διαφάνεια για τη διάγνωση του συνδρόμου Down ήταν η πρώτη σας σημαντική επιτυχία; 
Ήταν η ανακάλυψη με τη μεγαλύτερη επίδραση παγκόσμια. Ήταν -και είναι σε μεγάλο βαθμό- η μέθοδος με την οποία γίνεται η διάγνωση για το σύνδρομο Down. Το 1992 ήταν μια σημαντική χρονιά, γιατί είχα περιγράψει την αυχενική διαφάνεια, όπως και την ενδοσκοπική εγχείρηση με λέιζερ για δίδυμα έμβρυα που είχαν αιμορραγία και επηρέαζε το ένα το άλλο. 

Επιδιώκατε πάντα να μεταδώσετε αυτή τη γνώση και σε άλλους επιστήμονες;
Το πάθος μου ήταν να εκπαιδεύσω πολλούς γιατρούς απ’ όλο τον κόσμο. Το 1995 δημιούργησα το φιλανθρωπικό ίδρυμα Fetal Medicine Foundation Charity, στο οποίο περιλαμβάνεται μια ιδιωτική κλινική, το Fetal Medicine Centre.  Όλα τα έσοδα από την κλινική δίνονται στο φιλανθρωπικό ίδρυμα. Μέχρι τώρα έχω δώσει 45 εκατομμύρια λίρες για υποτροφίες γιατρών και για την έρευνα. Κάθε χρόνο έρχονται περίπου 80 γιατροί απ’ όλο τον κόσμο για να εκπαιδευτούν και να μεταφέρουν αυτές τις γνώσεις στη χώρα τους. 

Το Fetal Medicine Centre μοιάζει με γκαλερί παρά με ιατρικό κέντρο. Ο λόγος είναι για να νιώθουν ευχάριστα οι ασθενείς; 
Προσωπικά δεν μου αρέσουν τα ψυχρά ιατρικά περιβάλλοντα. Στο ίδρυμα έχω πολλά έργα ζωγραφικής, πίνακες και μια συλλογή από αρχαία αντικείμενα της Κύπρου 5.000 χρόνων που πήρα από τους Christies.

Πρόσφατα εκλεγήκατε μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής των ΗΠΑ μαζί με άλλους εννιά γιατρούς απ’ όλο τον κόσμο. Τι σημαίνει αυτό για σας; 
Είναι κάτι που με συγκινεί, επειδή δείχνει ότι εκτιμούν το έργο μου. Βέβαια, έχω γίνει επίτιμος διδάκτορας σε πολλά πανεπιστήμια του κόσμου. Αυτή η τιμή με ενθαρρύνει να συνεχίσω το έργο μου.

Έχετε νιώσει ποτέ εύθραυστος ως άνθρωπος; 
Ασφαλώς. Όταν κάνεις μετάγγιση αίματος σε ένα έμβρυο και ξαφνικά υπάρχει βραδυκαρδία και βλέπεις ένα μωρό να φεύγει μπροστά στα μάτια σου, βλέπεις τη ζωή και τον θάνατο την ίδια στιγμή. Συνειδητοποιείς πόσο εύθραυστη είναι η ανθρώπινη ζωή.  Πρόσφατα, με τη δική μου την ασθένεια συνειδητοποίησα ότι ζούμε σε ένα μεταβατικό στάδιο. Για αρκετά χρόνια ένιωθα ότι είμαι αθάνατος. Τον Οκτώβριο του 2019 ανακάλυψα ότι είχα ένα είδος καρκίνου του αίματος. Ο γιατρός μου, που είναι ο παθολόγος-νεφρολόγος και της βασίλισσας, δυσκολεύτηκε πολύ να μου το ανακοινώσει. Του είπα να μη στενοχωριέται, όμως βγαίνοντας από το γραφείο του συνειδητοποίησα πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Μετά, πάντως, κάποιοι φίλοι μου αιματολόγοι στο Kings μου είπαν ότι είναι ένα είδος διαχειρίσιμου και θεραπεύσιμου καρκίνου. 

Εδώ και κάποιους μήνες είσαστε σε αυτοπεριορισμό. Πώς αξιοποιείτε τον χρόνο σας; 
Έκανα χημειοθεραπεία και συνέχισα να πηγαίνω στη δουλειά. Αλλά από τον Απρίλιο είμαι περιορισμένος στο σπίτι λόγω κορωνοϊού. Τον Ιούλιο έκανα μεταμόσχευση μυελού και έπρεπε να μπω σε αυστηρό περιορισμό. Μόλις κάνω το εμβόλιο για τον Covid-19 θα γυρίσω στη δουλειά, μου λείπει η επαφή με τους ασθενείς. Βέβαια, όλους αυτούς τους μήνες συνεχίζω να δουλεύω στο σπίτι και να έχω επαφή με τους συνεργάτες μου.

Έχετε αναθεωρήσει πράγματα στη ζωή σας μετά τη διάγνωση; 
Ξέρω ότι είναι απρόβλεπτο το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Μπορεί να πεθάνω οποιαδήποτε στιγμή. Όταν το συνειδητοποιείς, γίνεται μέρος της ζωής σου αυτή η συνθήκη. Δεν σκέφτηκα, όπως κάποιοι άλλοι, ότι θέλω να κάνω ταξίδια ή να πάω διακοπές, το μεγαλύτερό μου πρόβλημα είναι πότε θα μπορέσω να επιστρέψω στη δουλειά, σ’ αυτό που με ικανοποιεί.  

Τι σας δίνει δύναμη να συνεχίζετε; 
Πρόσφατα, όταν ήμουν στο νοσοκομείο ως ασθενής, ένας νέος γιατρός από την ομάδα που με παρακολουθούσε ήρθε και μου είπε «ξέρεις… σε σένα χρωστώ τη ζωή μου». Και μου εξήγησε ότι του έκανα μεταγγίσεις αίματος ως έμβρυο που του έσωσαν την ζωή. Το ίδιο μου είπε επίσης μια νεαρή γυναίκα: Όταν η μητέρα της ήταν έγκυος τη δεκαετία του ’80, έκανα στο έμβρυο μια επέμβαση πρωτοποριακή η οποία προβλήθηκε από τα ΜΜΕ της εποχής. Υπάρχουν πολλά τέτοια περιστατικά που μου δίνουν θάρρος να συνεχίσω. 

Έχετε ένα σπίτι στην Αμμόχωστο που κληρονομήσατε από τη μητέρα σας. Πώς νιώθετε για το άνοιγμα της πόλης; 
Με πονάει πολύ το τι συμβαίνει στην Κύπρο και με θλίβουν οι εξελίξεις με τον Ερντογάν. Πιστεύω ότι δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα να προσφύγουμε στην επιτροπή των Τούρκων, γιατί είναι σαν να τους αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν.

Φιλελεύθερα

  Συνέντευξη: Μαρία Παναγιώτου   

Αρχική ανάρτηση: Δεκέμβριος 2020 | Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: ελέγξτε την ημερομηνία που εμφανίζει το Blogger | SEO τεχνικός έλεγχος: 17 Σεπτεμβρίου 2026

Έχασε τον 21χρονο γιο της και στα 54 γέννησε από δικό της έμβρυο που ήταν 22 χρόνια στην κατάψυξη – Παγκόσμια πρωτιά στην Αθήνα

 

medlabnews.gr iatrikanea 

Μια γέννηση με παγκόσμιο επιστημονικό ενδιαφέρον, αλλά και μια εξαιρετικά συγκινητική ανθρώπινη ιστορία, καταγράφηκε στην Αθήνα. Μια γυναίκα 54 ετών έφερε στον κόσμο ένα υγιές κοριτσάκι από δικό της έμβρυο που είχε παραμείνει σε κρυοσυντήρηση για 22 χρόνια, 5 μήνες και 23 ημέρες.

Η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη γέννησε στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 στο Μαιευτήριο ΜΗΤΕΡΑ ένα υγιές κοριτσάκι βάρους 3.490 γραμμαρίων, μετά από κύηση 39,2 εβδομάδων.

Το έμβρυο είχε κρυοσυντηρηθεί στις 17 Μαρτίου 2004, ενώ η εμβρυομεταφορά πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2025 στη ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ.

22 χρόνια, 5 μήνες και 23 ημέρες στην κρυοσυντήρηση

Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε είναι εντυπωσιακό: από την κρυοσυντήρηση του εμβρύου μέχρι τη γέννηση του κοριτσιού πέρασαν ακριβώς 22 χρόνια, 5 μήνες και 23 ημέρες.

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση της επιστημονικής ομάδας της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ, πρόκειται για τη μεγαλύτερη διεθνώς δημοσιευμένη διάρκεια κρυοσυντήρησης αυτόλογου γεννητικού υλικού που έχει οδηγήσει σε γέννηση παιδιού.

Με απλά λόγια, το έμβρυο προερχόταν από την ίδια γυναίκα που, περισσότερες από δύο δεκαετίες αργότερα, το κυοφόρησε και γέννησε το παιδί.

Η τραγωδία που προηγήθηκε

Πίσω από το επιστημονικό επίτευγμα βρίσκεται μια ιδιαίτερα βαριά οικογενειακή ιστορία.

Το 2004 η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη είχε αποκτήσει, μέσω της ίδιας θεραπείας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, ένα υγιές αγοράκι.

Τα υπόλοιπα έμβρυα της θεραπείας παρέμειναν έκτοτε σε κρυοσυντήρηση.

Περισσότερα από 21 χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 2025, η οικογένεια έχασε τον γιο της, σε ηλικία μόλις 21 ετών, σε τροχαίο δυστύχημα.

Μετά την τραγική απώλεια, το ζευγάρι αποφάσισε να επιστρέψει στα έμβρυα που παρέμεναν κρυοσυντηρημένα από το 2004 και να επιχειρήσει ξανά να αποκτήσει παιδί.

Η εμβρυομεταφορά έγινε λίγο πριν από τα Χριστούγεννα

Η εμβρυομεταφορά πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2025.

Η διαδικασία είχε και μια ιδιαίτερη χρονική πίεση, καθώς η μητέρα βρισκόταν κοντά στο ανώτατο ηλικιακό όριο που προβλέπεται στην Ελλάδα για την εφαρμογή μεθόδων ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και χρειάστηκε να ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες θεσμικές διαδικασίες.

Η εγκυμοσύνη εξελίχθηκε και, μετά από 39,2 εβδομάδες κύησης, γεννήθηκε το υγιές κοριτσάκι.

Γιατί θεωρείται παγκόσμια πρωτιά

Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διευκρίνιση.

Δεν πρόκειται για το παλαιότερο κατεψυγμένο ανθρώπινο έμβρυο που έχει οδηγήσει γενικά σε γέννηση παιδιού. Έχουν καταγραφεί διεθνώς γεννήσεις από ακόμη παλαιότερα έμβρυα τα οποία όμως είχαν δωρηθεί σε άλλες οικογένειες.

Η ελληνική περίπτωση αφορά διαφορετική κατηγορία: πρόκειται για αυτόλογο έμβρυο, δηλαδή έμβρυο που δημιουργήθηκε από το γεννητικό υλικό της ίδιας γυναίκας και, 22 χρόνια αργότερα, μεταφέρθηκε στην ίδια γυναίκα.

Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, η προηγούμενη μεγαλύτερη δημοσιευμένη αντίστοιχη διάρκεια ήταν 18 χρόνια και 3 μήνες στην Ιαπωνία, ενώ είχε προηγηθεί περίπτωση περίπου 17 ετών στο Ισραήλ.

Τι δείχνει η περίπτωση για την κρυοσυντήρηση εμβρύων

Η κρυοσυντήρηση αποτελεί εδώ και δεκαετίες βασικό τμήμα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες η βιολογική δραστηριότητα του εμβρύου ουσιαστικά αναστέλλεται, επιτρέποντας τη μακροχρόνια διατήρησή του.

Η συγκεκριμένη περίπτωση προσθέτει ένα ακόμη ενδιαφέρον κλινικό δεδομένο στις ενδείξεις ότι η πολύχρονη παραμονή ενός εμβρύου σε κατάλληλες συνθήκες κρυοσυντήρησης δεν σημαίνει από μόνη της ότι χάνεται η δυνατότητα να οδηγήσει σε επιτυχή εγκυμοσύνη και γέννηση.

Ωστόσο, κάθε τέτοιο περιστατικό πρέπει να αξιολογείται με βάση όλα τα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα και δεν μπορεί από μόνο του να χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή γενικών συμπερασμάτων για τα ποσοστά επιτυχίας μετά από δεκαετίες κρυοσυντήρησης.

Τα στοιχεία θα υποβληθούν για επιστημονική δημοσίευση

Υπάρχει ακόμη μία σημαντική επιστημονική διευκρίνιση: η ελληνική περίπτωση δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί ως πλήρης επιστημονική εργασία μετά από peer review.

Η ομάδα της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ έχει συγκεντρώσει τα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα και έχει ανακοινώσει ότι προγραμματίζει την υποβολή τους προς δημοσίευση στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.

Επομένως, η αναφορά στην «παγκόσμια πρωτιά» βασίζεται προς το παρόν στη βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποίησε και ανακοίνωσε η ίδια η επιστημονική ομάδα.

Ο Κωνσταντίνος Πάντος για τη γέννηση

Ο γυναικολόγος της 54χρονης και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Κωνσταντίνος Πάντος, χαρακτήρισε τη γέννηση ιδιαίτερα σημαντική κλινική και επιστημονική εξέλιξη, επισημαίνοντας παράλληλα την ανθρώπινη διάσταση της ιστορίας.

Η περίπτωση φέρνει ξανά στο προσκήνιο όχι μόνο τις δυνατότητες της σύγχρονης υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, αλλά και τα ερωτήματα γύρω από τη μακροχρόνια κρυοσυντήρηση, τα ηλικιακά όρια και τον τρόπο με τον οποίο η νομοθεσία αντιμετωπίζει εξαιρετικές περιπτώσεις.

Το παγκόσμιο ρεκόρ γενικά είναι μεγαλύτερο

Για να μην υπάρξει σύγχυση, το σημερινό παγκόσμιο ρεκόρ για το παλαιότερο ανθρώπινο έμβρυο που χρησιμοποιήθηκε σε επιτυχημένη εγκυμοσύνη ανεξαρτήτως δωρεάς είναι μεγαλύτερο.

Σύμφωνα με το Guinness World Records, ο Thaddeus Daniel Pierce γεννήθηκε στις ΗΠΑ στις 26 Ιουλίου 2025 από έμβρυο που είχε δημιουργηθεί το 1994 και είχε παραμείνει κατεψυγμένο για τουλάχιστον 31 χρόνια και 56 ημέρες. Εκείνο όμως ήταν δωρηθέν έμβρυο και κυοφορήθηκε από διαφορετική γυναίκα από εκείνη από την οποία είχε αρχικά προέλθει.

Αυτό ακριβώς είναι που διαφοροποιεί την περίπτωση της Αθήνας και δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό της ως διεθνούς πρωτιάς στην κατηγορία του αυτόλογου γεννητικού υλικού.

---

Πηγές

• PubMed – Delivery of a healthy baby following more than 17 years of embryo cryopreservation
• Guinness World Records – Oldest human embryo used in a successful pregnancy

• Ανακοίνωση και στοιχεία της επιστημονικής ομάδας της ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ, 9 Σεπτεμβρίου 2026.

Πρώτη δημοσίευση: 9 Σεπτεμβρίου 2026 | Τελευταία ενημέρωση: 9 Σεπτεμβρίου 2026

Η καρδιά της σταμάτησε την ώρα που γεννούσε: Επείγουσα καισαρική ενώ της έκαναν ΚΑΡΠΑ – 7 λεπτά μετά επέστρεψε ο σφυγμός

medlabnews.gr iatrikanea

Δέκα λεπτά πριν από την ανακοπή κατέγραφε ένα βίντεο για το μωρό της – Η συγκλονιστική ιστορία της Nicole Hall επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από το νέο «ER: Caught on Camera» του TLC

Μια μητέρα βρίσκεται στο νοσοκομείο περιμένοντας να γεννήσει το τρίτο της παιδί. Χαμογελά στην κάμερα και καταγράφει ένα μικρό βίντεο για το μωρό που σε λίγο θα κρατήσει στην αγκαλιά της.

Περίπου 10 λεπτά αργότερα η καρδιά της σταματά.

Οι γιατροί αρχίζουν αμέσως ΚΑΡΠΑ και, καθώς η μητέρα παραμένει χωρίς σφυγμό, προχωρούν σε επείγουσα καισαρική, δίνοντας ταυτόχρονα μάχη για δύο ζωές.

Περίπου επτά λεπτά μετά την έναρξη της ανακοπής, ο σφυγμός της επιστρέφει.

Η συγκλονιστική ιστορία της Nicole Hall επανέρχεται τώρα στη διεθνή επικαιρότητα μέσα από το ER: Caught on Camera του TLC, το οποίο παρουσίασε την υπόθεσή της σε επεισόδιο που προβλήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2026.

Το περιστατικό δεν συνέβη τώρα. Διαδραματίστηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2018, όταν η Nicole ήταν 29 ετών και πήγε στο νοσοκομείο UCH Memorial North στο Colorado Springs για να γεννήσει το τρίτο της παιδί. Η νέα τηλεοπτική παρουσίαση, όμως, φέρνει ξανά στο φως τις δραματικές στιγμές της κατάρρευσής της και την απίστευτα γρήγορη αντίδραση της ιατρικής ομάδας.

«Γεια σου μωρό νούμερο τρία – Ανυπομονούμε να σε δούμε»

Λίγο πριν όλα αλλάξουν, τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε.

Η Nicole είχε δύο προηγούμενες ομαλές εγκυμοσύνες και τοκετούς και περίμενε με τον σύζυγό της, Anthony, να γνωρίσουν το τρίτο παιδί τους.

Μάλιστα, η ίδια ήταν νοσηλεύτρια.

Καθώς περίμεναν στο νοσοκομείο, άνοιξε την κάμερα του κινητού της και κατέγραψε ένα σύντομο μήνυμα για το αγέννητο παιδί της.

«Γεια σου μωρό νούμερο τρία. Είμαστε στο νοσοκομείο. Ανυπομονούμε να σε δούμε», ακούγεται να λέει στο βίντεο που παρουσιάζεται στη νέα τηλεοπτική αφήγηση.

Λίγα λεπτά αργότερα, όμως, η κατάσταση άλλαξε δραματικά.

Άρχισε να ζεσταίνεται και να αισθάνεται ναυτία

Η Nicole άρχισε ξαφνικά να αισθάνεται έντονη ζέστη και ναυτία.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε αυτό που η ίδια περιγράφει ως ένα συντριπτικό αίσθημα ότι κάτι πολύ κακό επρόκειτο να συμβεί.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Θυμάται να λέει:

«Δεν μπορώ να αναπνεύσω».

Από εκεί και μετά, η ίδια δεν θυμάται τι συνέβη.

Η Nicole έχασε τις αισθήσεις της και παρουσίασε καρδιακή ανακοπή.

ΚΑΡΠΑ και επείγουσα καισαρική την ίδια στιγμή

Στο νοσοκομείο ενεργοποιήθηκε άμεσα Code Blue.

Οι επαγγελματίες υγείας άρχισαν ΚΑΡΠΑ και η Nicole μεταφέρθηκε επειγόντως στο χειρουργείο.

Οι γιατροί βρίσκονταν πλέον αντιμέτωποι με ένα από τα δυσκολότερα επείγοντα περιστατικά στη μαιευτική: μια γυναίκα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, χωρίς αποτελεσματική κυκλοφορία, με ένα παιδί που έπρεπε επίσης να σωθεί.

Έτσι αποφασίστηκε άμεσα η γέννηση του μωρού με επείγουσα καισαρική κατά τη διάρκεια της ανάνηψης της μητέρας.

Η διαδικασία αναφέρεται σήμερα στην ιατρική βιβλιογραφία ως resuscitative cesarean delivery ή resuscitative hysterotomy.

Δεν γίνεται αποκλειστικά για το έμβρυο. Σε μητρική καρδιακή ανακοπή, η κένωση της μήτρας μπορεί να διευκολύνει και την προσπάθεια ανάνηψης της ίδιας της γυναίκας.

Επτά λεπτά μετά επέστρεψε ο σφυγμός της

Το μωρό, ένα αγοράκι που ονομάστηκε Haxton, γεννήθηκε ενώ η μητέρα του εξακολουθούσε να υποβάλλεται σε ανάνηψη.

Και στη συνέχεια ήρθε η κρίσιμη στιγμή.

Περίπου επτά λεπτά μετά την καρδιακή ανακοπή, οι γιατροί κατάφεραν να αποκαταστήσουν την κυκλοφορία της Nicole.

Ο σφυγμός είχε επιστρέψει.

Όμως ο κίνδυνος δεν είχε περάσει.

Άρχισε να αιμορραγεί ανεξέλεγκτα

Μετά την επαναφορά της κυκλοφορίας, η Nicole παρουσίασε πολύ σοβαρή αιμορραγία.

Σε μεταγενέστερη συνέντευξή της στο τοπικό KOAA News5 του Colorado Springs αποκάλυψε ότι εμφάνισε διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (DIC) και χρειάστηκε τουλάχιστον 42 μονάδες αίματος και παραγώγων αίματος για να επιβιώσει.

Η αιμορραγία ήταν τόσο σοβαρή ώστε οι γιατροί αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε επείγουσα υστερεκτομή προκειμένου να τη θέσουν υπό έλεγχο.

Η Nicole είχε πλέον επιβιώσει από την καρδιακή ανακοπή, αλλά η μάχη για τη ζωή της συνεχιζόταν.

Τι προκάλεσε την καρδιακή ανακοπή

Οι γιατροί κατέληξαν ότι η Nicole είχε υποστεί εμβολή αμνιακού υγρού – Amniotic Fluid Embolism (AFE).

Πρόκειται για μια σπάνια αλλά εξαιρετικά σοβαρή μαιευτική κατάσταση, η οποία μπορεί να προκαλέσει αιφνίδια καρδιοαναπνευστική κατάρρευση κατά τη διάρκεια του τοκετού ή λίγο μετά τη γέννηση.

Η Society for Maternal-Fetal Medicine (SMFM) χαρακτηρίζει την εμβολή αμνιακού υγρού ως σπάνιο σύνδρομο αιφνίδιας καρδιοαναπνευστικής κατάρρευσης.

Μπορεί επίσης να ακολουθήσει σοβαρή διαταραχή της πήξης του αίματος, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Nicole.

Σημαντικό είναι ότι η AFE παραμένει κυρίως κλινική διάγνωση. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της SMFM, δεν υπάρχει ειδική εργαστηριακή εξέταση που να μπορεί από μόνη της να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει τη διάγνωση.

Τι λένε οι νεότερες οδηγίες του 2026

Η ιστορία της Nicole επανέρχεται στην επικαιρότητα σε μια ενδιαφέρουσα χρονική συγκυρία και για έναν ακόμη λόγο.

Μόλις το 2026, η Society for Maternal-Fetal Medicine δημοσίευσε επικαιροποιημένο ειδικό statement με checklist για την αρχική αντιμετώπιση της εμβολής αμνιακού υγρού.

Η SMFM τονίζει ότι, λόγω της σπανιότητας του συνδρόμου, πολλοί επαγγελματίες μαιευτικής μπορεί να μην έχουν αντιμετωπίσει ποτέ παρόμοιο περιστατικό και ότι η ύπαρξη οργανωμένων πρωτοκόλλων και checklist μπορεί να βοηθήσει στην ταχεία αντίδραση της ομάδας.

Στις κλινικές οδηγίες της η SMFM υπογραμμίζει μεταξύ άλλων τη σημασία της άμεσης υψηλής ποιότητας ΚΑΡΠΑ, της κινητοποίησης πολυεπιστημονικής ομάδας και της έγκαιρης αντιμετώπισης της αιμορραγίας και των διαταραχών πήξης.

Σε περίπτωση καρδιακής ανακοπής και βιώσιμης κύησης, η άμεση γέννηση αποτελεί επίσης μέρος της αντιμετώπισης.

Μητέρα και παιδί επέζησαν

Παρά τη δραματική εξέλιξη, τόσο η Nicole όσο και ο μικρός Haxton επέζησαν.

Η Nicole κατάφερε να φύγει από το νοσοκομείο περίπου μία εβδομάδα αργότερα.

Τα επόμενα χρόνια μίλησε δημόσια για όσα συνέβησαν και χρησιμοποίησε την ιστορία της για να ενημερώσει άλλες γυναίκες σχετικά με την εμβολή αμνιακού υγρού.

Σε μεταγενέστερη συνέντευξή της τόνισε και κάτι ακόμη: πόσο καθοριστική αποδείχθηκε η διαθεσιμότητα αίματος εκείνες τις κρίσιμες ώρες.

«Όλα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή», είχε πει, εξηγώντας ότι χωρίς τους ανθρώπους που είχαν προσφέρει αίμα δεν θα βρισκόταν σήμερα δίπλα στα παιδιά της.

Η ιστορία του 2018 που επέστρεψε τώρα στο προσκήνιο

Η υπόθεση της Nicole είχε γίνει γνωστή στις ΗΠΑ ήδη μετά το περιστατικό του 2018 και είχε παρουσιαστεί σε δημοσιεύματα τα επόμενα χρόνια.

Αυτό που την επαναφέρει τώρα, τον Σεπτέμβριο του 2026, στη διεθνή επικαιρότητα είναι η παρουσίασή της στο νέο ER: Caught on Camera του TLC.

Η σειρά βασίζεται σε πραγματικές επείγουσες ιατρικές ιστορίες, συνδυάζοντας μαρτυρίες των ανθρώπων που τις έζησαν με υλικό από τα περιστατικά και ιατρική επεξήγηση.

Στην περιγραφή του επεισοδίου της 2ας Σεπτεμβρίου 2026, η ιστορία αποτυπώνεται με μία φράση:

«Η Nicole αρχίζει να γεννά, αλλά η καρδιά της σταματά πάνω στο τραπέζι του τοκετού».

Και ίσως το πιο συγκλονιστικό στοιχείο παραμένει η χρονική απόσταση ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες:

Η Nicole καταγράφει χαμογελαστή ένα βίντεο για το μωρό που περιμένει.

Και περίπου 10 λεπτά αργότερα οι γιατροί κάνουν ΚΑΡΠΑ, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να γεννήσουν το παιδί της.

Πρώτη δημοσίευση: 3 Σεπτεμβρίου 2026 | medlabnews.gr – IatrikaNea

Εύβοια: 29χρονη γέννησε δίδυμα στον 7ο μήνα μέσα στο σπίτι – Με ίδια μέσα στο νοσοκομείο, νεκρά τα δύο μωρά

 

 επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea

Ανείπωτη τραγωδία στην Εύβοια με μία 29χρονη γυναίκα που γέννησε αιφνιδίως τα δίδυμα μωρά της μέσα στο σπίτι ενώ βρισκόταν περίπου στον έβδομο μήνα της κύησης. Τα δύο πρόωρα νεογνά μεταφέρθηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους στο Νοσοκομείο Χαλκίδας, όπου οι γιατροί προσπάθησαν να τα επαναφέρουν, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Το περιστατικό σημειώθηκε σε περιοχή του Δήμου Ερέτριας και οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες εκτυλίχθηκε η τραγωδία διερευνώνται πλέον από τις Αρχές.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής δημοσιευμένες πληροφορίες, η 29χρονη διένυε τον έβδομο μήνα δίδυμης κύησης όταν παρουσιάστηκε επιπλοκή και ξεκίνησε αιφνιδίως πρόωρος τοκετός μέσα στο σπίτι της.

Με ίδια μέσα στο Νοσοκομείο Χαλκίδας

Μία από τις σημαντικές λεπτομέρειες της υπόθεσης είναι ότι, σύμφωνα με τοπικό ρεπορτάζ που αναπαράγεται από πολλά μέσα ενημέρωσης, η μητέρα και τα δύο νεογνά μεταφέρθηκαν με ίδια μέσα στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας.

Τα μωρά έφτασαν χωρίς τις αισθήσεις τους.

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό επιχείρησε ανάνηψη και κατέβαλε προσπάθειες για να τα κρατήσει στη ζωή, ωστόσο τελικά διαπιστώθηκε ο θάνατος και των δύο νεογνών.

Η 29χρονη μητέρα παραμένει στο νοσοκομείο υπό ιατρική παρακολούθηση. Οι μέχρι τώρα πληροφορίες αναφέρουν ότι η κατάσταση της υγείας της δεν εμπνέει ανησυχία.

Προανάκριση για τις ακριβείς συνθήκες

Παράλληλα, το αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα έχει αναλάβει την προανάκριση προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι ακριβείς συνθήκες του περιστατικού και το χρονικό όσων συνέβησαν από την έναρξη του πρόωρου τοκετού μέχρι τη μεταφορά στο νοσοκομείο.

Μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιοποιηθεί επίσημη ιατροδικαστική αιτία για τον θάνατο των δύο νεογνών και συνεπώς δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το τι ακριβώς οδήγησε στην τραγική κατάληξη.

Επίσης, από τα διαθέσιμα δημοσιεύματα δεν προκύπτει αν είχε προηγηθεί κλήση στο ΕΚΑΒ ή υπό ποιες ακριβώς συνθήκες αποφασίστηκε η μεταφορά με ιδιωτικό μέσο.

Τι σημαίνει «στον 7ο μήνα»

Η αναφορά στον «έβδομο μήνα» από μόνη της δεν επιτρέπει ακριβή ιατρική εκτίμηση, καθώς για την πρόγνωση ενός πρόωρου νεογνού έχουν καθοριστική σημασία η ακριβής εβδομάδα κύησης, το βάρος γέννησης, η κατάσταση του νεογνού κατά τον τοκετό και τυχόν επιπλοκές της εγκυμοσύνης.

Γι' αυτό και στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε σύνδεση του θανάτου αποκλειστικά με την προωρότητα θα ήταν πρόωρη χωρίς περισσότερα ιατρικά στοιχεία.

Οι Αρχές συνεχίζουν την έρευνα, ενώ αναμένονται περισσότερες πληροφορίες που θα φωτίσουν τις συνθήκες της τραγωδίας.

 

Αιμοπετάλια: χαμηλά ή υψηλά PLT, θρομβοπενία, θρομβοκυττάρωση και αιτίες

Κωνσταντίνου Λούβρου
του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Τα αιμοπετάλια (PLT) είναι μικρά κύτταρα του αίματος που συμμετέχουν στην αιμόσταση και στον σχηματισμό αιμοπεταλιακού θρόμβου όταν τραυματίζεται ένα αγγείο. Οι διαταραχές στον αριθμό τους είναι συχνές στη γενική αίματος: τα χαμηλά αιμοπετάλια λέγονται θρομβοπενία και μπορεί να συνδέονται με μώλωπες, αιμορραγική τάση ή σοβαρότερα αίτια, ενώ τα υψηλά αιμοπετάλια λέγονται θρομβοκυττάρωση και μπορεί να είναι αντιδραστική λόγω λοίμωξης, φλεγμονής, σιδηροπενίας ή σπληνεκτομής, ή σπανιότερα πρωτοπαθής αιματολογική νόσος. Το άρθρο εξηγεί τις φυσιολογικές τιμές, τις αιτίες, τη θρομβοπενία της κύησης, την προεκλαμψία και πότε χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση. 

Τα αιμοπετάλια (PLT) είναι πολύ μικρά κύτταρα, χωρίς πυρήνα, με δισκοειδή μορφή), που συντελούν στην πήξη του αίματος.

Τα προγονικά κύτταρα των αιμοπεταλίων είναι τα μεγακαρυοκύτταρα, τα οποία ευρίσκονται στο μυελό των οστών. Όταν κάποιο αγγείο σπάσει, κινητοποιείται ο μηχανισμός της αιμόστασης που περιλαμβάνει αγγειόσπασμο, σχηματισμό αιμοπεταλιακού θρόμβου, ενεργοποίηση πολλαπλών ενζύμων και παραγόντων πήξεων του αίματος. Ο σχηματισμός αιμοπεταλιακού θρόμβου είναι πολύ σημαντικό βήμα, για την ομαλή επίσχεση της αιμορραγίας.

Σύμφωνα με τα κλασικά συγγράμματα, ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται, φυσιολογικά, 
Φυσιολογικές- ιδανικές τιμές 
150.000 – 400.000 /μL στους ενήλικες και 
από 150000 /μL έως 450000  /μL σε όλη τη διάρκεια της νεογνικής, βρεφικής, παιδικής και εφηβικής ηλικίας. 

Ωστόσο, νεότερες μελέτες δείχνουν ότι ο αριθμός των αιμοπεταλίων παρουσιάζει σημαντικές αριθμητικές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, αλλά και διαφορές ανάλογα με το φύλο. Επίσης, λόγω του ενδεχόμενου επηρεασμού του αριθμού των αιμοπεταλίων από ανεξάρτητες παραμέτρους (πχ. παρουσία ψευδοθρομβοπενίας ως αποτέλεσμα του αντιπηκτικού ή ψευδοθρομβοκυττάρωσης ως αποτέλεσμα προσμέτρησης θραυσμάτων ερυθρών ή λευκών αιμοσφαιρίων), επιβάλλεται η μικροσκοπική εξέταση επιχρίσματος περιφερικού αίματος κατά τη διερεύνηση διαταραχών του αριθμού των αιμοπεταλίων. Έτσι, μπορεί να ελεγχθεί τόσο ο ακριβής αριθμός αυτών, όσο και να καθοριστεί το μέγεθος και η μορφολογία τους.

Θρομβοπενία

Η μείωση των αιμοπεταλίων αποκαλείται ιατρικώς θρομβοπενία. Ως θρομβοπενία ορίζεται η πτώση του αριθμού των αιμοπεταλίων κάτω από τα φυσιολογικά όρια. Είναι γεγονός ότι, μετά τις στερητικές αναιμίες, η μεμονωμένη θρομβοπενία αποτελεί τη συνηθέστερη επίκτητη αιματολογική διαταραχή στα παιδιά και μπορεί να είναι είτε αποτέλεσμα μειωμένης παραγωγής αιμοπεταλίων ή αυξημένης καταστροφής αυτών στην περιφέρεια, άνοσης ή μη άνοσης αιτιολογίας.  Η θρομβοπενία συνοδεύεται από αιμορραγική προδιάθεση. 
Αιματώματα, μώλωπες, καθυστερημένος έλεγχος της αιμορραγίας σε κοινά τραύματα, είναι χαρακτηριστικές διαταραχές της θρομβοπενίας. Μικρή ελάττωση των αιμοπεταλίων δεν συνοδεύεται συχνά από εμφανή συμπτώματα, ενώ σημαντική πτώση μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες αιμορραγίες εσωτερικών οργάνων (π.χ. αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο).
Η πτώση των αιμοπεταλίων οφείλεται σε μειωμένη παραγωγή των πρόδρομων μεγακαρυοκυττάρων στο μυελό (π.χ. αιματολογικά νοσήματα, διήθηση από καρκινώματα), σε κατακράτηση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων από το σπλήνα (π.χ. κίρρωση ήπατος, σπληνομεγαλία), ή σε αυξημένη καταστροφή (π.χ. καρδιακές βαλβίδες, μικρόβια, αυτοαντισώματα).

Αίτια θρομβοπενίας

Τα κυριότερα κληρονομικά νοσήματα  ανάλογα με το μέγεθος των αιμοπεταλίων είναι:

• Μεγάλα αιμοπετάλια (MPV> 11fl)

- σύνδρομο Βernard-Soulier

- ανωμαλία May -Hegglin

- σύνδρομο Εpstein

- σύνδρομο Alport's 

- σύνδρομο των γκρι αιμοπεταλίων

- σύνδρομο Fechtner

• Φυσιολογικό μέγεθος αιμοπεταλίων (MPV 7 - 11fl)

- σύνδρομο Chediak-Higashi

- σύνδρομο TAR

- ψευδονόσος  von Willebrand

• Μικρό μέγεθος αιμοπεταλίων (MPV< 7fl)

- σύνδρομο Wiskott-Aldrich

Κεντρικού τύπου επίκτητες θρομβοπενίες

Α.) Ιδιοπαθής (1%)

Παντελής έλλειψη μεγακαρυοτικών προβαθμίδων στο μυελό.

Β.) Δευτεροπαθείς

Προκαλούνται από άμεση τοξική δράση πάνω στις μεγακαρυοτικές σειρές από:

- Φάρμακα (κυτταροτοξικά, χλωροθειαζίδες κ.α.)

- Ιονίζουσα ακτινοβολία 

- Μεταβολικοί παράγοντες (χρόνια νεφρική ανεπάρκεια)

- Αλκοόλ 

Άλλα αίτια, όπως:

- Ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις (ΗCV, EΒV, HIV, CMV)

- Νυχτερινή παροξυσμική αιμοσφαιρινουρία

- Μυελική ανεπάρκεια (απλαστική αναιμία, μυελόφθιση)  

- Κατάληψη του μυελού από νεοπλασματικά κύτταρα

Γ) Μη αποδοτική θρομβοποίηση

• Mυελοδυσπλαστικό σύνδρομο.

Χαρακτηρίζεται από την παρουσία  ανώμαλων μεγακαρυοτικών κυττάρων στο μυελό που παράγουν λίγα, αλλά και “άρρωστα” αιμοπετάλια.

• Έλλειψη βιταμίνης Β12 

• Έλλειψη φυλλικού οξέος

Θρομβοπενία Της Κύησης

(Gestational thrombocytopenia, GT)

• Η συχνότερη αιτία θρομβοπενίας στην κύηση (70-80%).
• Υγιείς γυναίκες, χωρίς αιμορραγικές επιπλοκές, χωρίς ιστορικό προηγούμενης θρομβοπενίας.
• Στα μέσα του 2^ου και στο 3^ο τρίμηνο της κύησης.
• PLT > 70.000μl συνήθως.
• Ο αριθμός των αιμοπεταλίων ομαλοποιείται σε 1-2 μήνες μετά τον τοκετό.
• Το νεογνό δεν εμφανίζει θρομβοπενία.
• Μηχανισμός άγνωστος.
• Διάγνωση εξ’ αποκλεισμού.
• Δεν απαιτείται θεραπεία.

Προεκλαμψία

Η προεκλαμψία είναι υπεύθυνη για το 15-20% των περιπτώσεων θρομβοπενίας στην κύηση.

Στο τέλος του 2^ου ή στο 3^ο τρίμηνο της κύησης.

Εκλαμψία: προεκλαμψία συνοδευόμενη από σπασμούς

Θεραπεία Θρομβοπενίας

Η θεραπεία κατευθύνεται στην αποκατάσταση της αιμορραγικής τάσης και στην εκρίζωση του υποκείμενου παθολογικού αιτίου.

• Η απόφαση θεραπευτικής αντιμετώπισης της θρομβοπενίας  εξαρτάται από την κλινική εικόνα του ασθενούς και όχι από τον αριθμό των αιμοπεταλίων. 
• Ασθενής με PLT < 10.000μl ακόμη και χωρίς αιμορραγικές εκδηλώσεις θα πρέπει να νοσηλεύεται.

Αντενδείξεις χορήγησης αιμοπεταλίων: 

αυτοάνοση θρομβοπενία, TTP/HUS, HIT

Θρομβοκυττάρωση

Η θρομβοκυττάρωση, ή θρομβοκυτταραιμία είναι η παρουσία υψηλού αριθμού αιμοπεταλίων στο αίμα και μπορεί να είναι είτε πρωτοπαθής (προκαλούμενη από μυελοπολλαπλασιαστική νόσο) είτε αντιδραστική (δευτεροπαθής).

Η θρομβοκυττάρωση εμφανίζεται, συχνά, χωρίς συμπτώματα (ιδιαίτερα η δευτεροπαθής) και μπορεί να προκαλέσει θρόμβωση σε ορισμένους ασθενείς.

Η αύξηση των αιμοπεταλίων οφείλεται σε αιματολογικό νόσημα που προκαλεί πρωτοπαθή βλάβη των μητρικών κυττάρων των αιμοπεταλίων ή σε παθολογικό νόσημα - παράγοντες που οδηγούν σε αντιδραστικές αυξήσεις. Χρόνιες φλεγμονές, η σοβαρή σιδηροπενία, η σπληνεκτομή, ορισμένα καρκινώματα, η αιμορραγία, η αιμόλυση, αποτελούν δευτεροπαθή αίτια θρομβοκυττάρωσης. Εάν παρά την αύξηση των αιμοπεταλίων, υπάρχει βλάβη στην λειτουργικότητά τους, μπορεί να εμφανιστεί και αιμορραγική τάση. Οι διαταραχές της αιμόστασης, οι απειλητικές για την ζωή και τη σωματική ακεραιότητα θρομβώσεις είναι οι πιο σοβαρές επιπλοκές της θρομβοκυττάρωσης.

Αίτια δευτεροπαθούς θρομβοκυττάρωσης

• Λοίμωξη (αναπνευστικού, γαστρεντερικού)
• Καταστροφή ιστών (χειρουργικές επεμβάσεις, τραύματα, εγκαύματα)
• Σπληνεκτομή
• Αναιμία (αιμολυτική, μεθαιμορραγική, σιδηροπενική)
• Ρευματικά νοσήματα (Νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα, φλεγμονώδης νόσος εντέρου, νόσος Kawasaki)
• Φάρμακα (κορτικοστεροειδή)
• Κακοήθειες (νεοπλάσματα ήπατος, λέμφωμα)

Θεραπεία θρομβοκυττάρωσης

Συχνά, δεν απαιτείται θεραπεία για την αντιδραστική θρομβοκυττάρωση.

Αντιμετώπιση της υπερκείμενης νόσου.

Σε περιπτώσεις αντιδραστικής θρομβοκυττάρωσης άνω των 1.000x109 / L, χορηγείται ημερησίως χαμηλή δόση ασπιρίνης (όπως 65 mg) για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου ή θρόμβωσης, αφού αποκλεισθεί τυχόν λειτουργική διαταραχή των αιμοπεταλίων (χρόνος ροής, συγκόλληση αιμοπεταλίων).

Ωστόσο, στην πρωτογενή θρομβοκυττάρωση, εάν ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι πάνω από 750.000 ή 1.000.000, και ειδικά αν υπάρχουν άλλοι παράγοντες κινδύνου για θρόμβωση, μπορεί να χρειαστεί θεραπεία. Η επιλεκτική χρήση της ασπιρίνης σε χαμηλές δόσεις θεωρείται προστατευτική. Εξαιρετικά υψηλός αριθμός αιμοπεταλίων στην πρωτογενή θρομβοκυττάρωση μπορεί να αντιμετωπιστεί με υδροξυουρία (παράγοντας κυτταροδιαφυγής) ή αναγρελίδη (Agrylin).

Διαβάστε επίσης

• Βρέθηκε χαμηλός αιματοκρίτης; Σε τι μπορεί να οφείλεται η αναιμία χρόνιας νόσου ή φλεγμονής και ποια συμπτώματα προκαλεί;
• Αντιμετώπιση της σιδηροπενικής αναιμίας. Τροφές με σίδηρο. Ο ρόλος της βιταμίνης C

Πρώτη δημοσίευση: Σεπτέμβριος 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Λούβρος, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 2 Σεπτεμβριου 2026