Έχασαν κιλά και μαλλιά: Τι έδειξε νέα μελέτη για Ozempic και Mounjaro

 επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea

Τα φάρμακα που έχουν αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 και της παχυσαρκίας ενδέχεται να συνδέονται με μία ανεπιθύμητη ενέργεια που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στους ασθενείς: την τριχόπτωση.

Νέα μεγάλη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στις 22 Ιουλίου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό The BMJ, διαπίστωσε ότι οι ασθενείς που λάμβαναν αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 παρουσίαζαν συχνότερα νέα διάγνωση αλωπεκίας σε σύγκριση με ασθενείς που λάμβαναν άλλες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων. Στην κατηγορία GLP-1 περιλαμβάνονται ουσίες όπως η σεμαγλουτίδη, γνωστή από τα Ozempic και Wegovy, καθώς και η τιρζεπατίδη, δραστική ουσία των Mounjaro και Zepbound.

Ωστόσο, οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι ο απόλυτος κίνδυνος παραμένει μικρός και ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει πως τα φάρμακα προκαλούν άμεσα την απώλεια των μαλλιών.

Τι έδειξε η μελέτη

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια ανέλυσαν ηλεκτρονικούς ιατρικούς φακέλους ενηλίκων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, οι οποίοι άρχισαν θεραπεία μεταξύ Ιανουαρίου 2019 και Σεπτεμβρίου 2024.

Συγκρίθηκαν:

12.004 χρήστες φαρμάκων GLP-1 με 15.221 χρήστες αναστολέων SGLT-2.

11.964 χρήστες GLP-1 με 11.233 χρήστες αναστολέων DPP-4.

Μετά την προσαρμογή για την ηλικία, το φύλο, τον δείκτη μάζας σώματος, τα συνοδά νοσήματα και τη χρήση άλλων φαρμάκων, οι αγωνιστές GLP-1 συνδέθηκαν με:

• 37% υψηλότερο σχετικό κίνδυνο αλωπεκίας σε σύγκριση με τους αναστολείς SGLT-2.
• 68% υψηλότερο σχετικό κίνδυνο σε σύγκριση με τους αναστολείς DPP-4.

Οι αριθμοί αυτοί ακούγονται εντυπωσιακοί, αλλά χρειάζονται σωστή ερμηνεία.

Ο πραγματικός κίνδυνος σε απόλυτους αριθμούς

Η συχνότητα της αλωπεκίας ήταν:

• 6,91 περιστατικά ανά 1.000 άτομα-έτη στους χρήστες GLP-1, έναντι 5,04 στους χρήστες SGLT-2.
• 6,53 περιστατικά ανά 1.000 άτομα-έτη στους χρήστες GLP-1, έναντι 3,89 στους χρήστες DPP-4.

Επομένως, η διαφορά αντιστοιχεί περίπου σε:

• 1,9 επιπλέον περιστατικά ανά 1.000 ασθενείς ετησίως έναντι των SGLT-2.
• 2,6 επιπλέον περιστατικά ανά 1.000 ασθενείς ετησίως έναντι των DPP-4.

Με απλά λόγια, περίπου 7 στους 1.000 χρήστες GLP-1 διαγνώστηκαν με αλωπεκία μέσα σε ένα έτος, έναντι περίπου 5 ή 4 ασθενών που λάμβαναν τις άλλες κατηγορίες φαρμάκων.

Τα μαλλιά μπορεί να ξαναφυτρώσουν;

Η συσχέτιση αφορούσε κυρίως τη λεγόμενη μη ουλωτική αλωπεκία, κατά την οποία οι θύλακες των τριχών δεν καταστρέφονται μόνιμα.

Για τη συγκεκριμένη μορφή αλωπεκίας, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι ο σχετικός κίνδυνος ήταν αυξημένος κατά 53% έναντι των SGLT-2 και κατά 72% έναντι των DPP-4. Επειδή οι θύλακες παραμένουν ακέραιοι, υπάρχει δυνατότητα επανέκφυσης των τριχών. Η μελέτη, όμως, δεν διέθετε αρκετά στοιχεία για τη διάρκεια, τη βαρύτητα ή την αναστρεψιμότητα κάθε περιστατικού.

Τι αναφέρουν ήδη οι επίσημες οδηγίες των φαρμάκων

Η τριχόπτωση δεν αποτελεί εντελώς άγνωστη παρενέργεια.

Στις αμερικανικές κλινικές δοκιμές του Wegovy, δηλαδή της σεμαγλουτίδης στη δόση που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση του βάρους, τριχόπτωση κατ 1% στην ομάδα του placebo. Το WegovyΣτις δοκιμές του Zepbound, το οποίο περιέχει τηνουσία με το Mounjaro, η τριχόπτωση αναφέρθηκε στο 4%-5% των ασθενών ανάλογα με τη δόση, έναντι 1% με placebo.

Η επίσημη επισήμανση αναφέρει επίσης ότι το φαινόμενο συνδεόταν με την απώλεια βάρους και ήταν συχνότερο στις γυναίκες:

• 7,1% στις γυναίκες.
• 0,5% στους άνδρες.

Στην ομάδα του placebo τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 1,3% και 0%.

Τα ποσοστά των κλινικών δοκιμών δεν μπορούν να συγκριθούν απευθείας με εκείνα της μελέτης του BMJ, επειδή στις δοκιμές καταγράφονταν αναφορές τριχόπτωσης, ενώ στη νέα μελέτη εξετάζονταν ιατρικές διαγνώσεις αλωπεκίας.

Γιατί μπορεί να πέφτουν τα μαλλιά

Ο ακριβής μηχανισμός δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί.

Η πιθανότερη εξήγηση είναι η τελογενής τριχόπτωση, κατά την οποία μεγάλος αριθμός τριχών εισέρχεται πρόωρα στη φάση ανάπαυσης και αποπίπτει μερικές εβδομάδες ή μήνες αργότερα.

Το φαινόμενο μπορεί να πυροδοτηθεί από:

• τη γρήγορη και σημαντική απώλεια βάρους,
• την απότομη μείωση της πρόσληψης θερμίδων,
• το σωματικό και μεταβολικό στρες,
• πιθανές ελλείψεις σιδήρου, ψευδαργύρου ή άλλων μικροθρεπτικών συστατικών.

Δεν έχει αποκλειστεί και μία περισσότερο άμεση επίδραση των μεταβολικών, ορμονικών ή ανοσολογικών αλλαγών που προκαλούν τα φάρμακα στον κύκλο ζωής του τριχοθυλακίου. Απαιτούνται, όμως, περαιτέρω μελέτες για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει πραγματική φαρμακολογική αιτιότητα.

Είναι μεγαλύτερος ο κίνδυνος με το Mounjaro;

• Μία ξεχωριστή, νεότερη ανάλυση συνέκρινε 11.046 ασθενείς που λάμβαναν τιρζεπατίδη με ισάριθμους χρήστες σεμαγλουτίδης.
• Νέα εμφάνιση αλωπεκίας καταγράφηκε στο:
• 4,24% με τιρζεπατίδη.
• vt 3,33% με σεμαγλουτίδη.

Στις γυναίκες τα ποσοστά ήταν 5,44% και 3,63% αντίστοιχα.  υποβληθεί  αποτελέσματά της χρειάζονται επιβεβαίωση.Τι πρέπει Η εμφάνιση τριχόπτωσης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ευθύνεται αποκλειστικά το φάρμακο. Παθήσεις του θυρεοειδούς, αναιμία, διατροφικές ελλείψεις, πρόσφατη ασθένεια, έντονο στρες και προϋπάρχουσα ανδρογενετική αλωπεκία μπορούν επίσης να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν το φαινόμενο.

Οι ασθενείς δεν πρέπει να διακόπτουν ή να μεταβάλλουν μόνοι τους τη θεραπεία. Η τριχόπτωση πρέπει να αναφέρεται στον θεράποντα ιατρό, ώστε να αξιολογηθεί η χρονική σχέση με την απώλεια βάρους και να διερευνηθούν πιθανές άλλες αιτίες.

Το συμπέρασμα

Η νέα μελέτη παρέχει ισχυρότερες ενδείξεις ότι τα φάρμακα GLP-1 συνδέονται με μία μικρή αλλά υπαρκτή αύξηση του κινδύνου μη ουλωτικής αλωπεκίας.

Δεν αποδεικνύει, ωστόσο, ότι το Ozempic, το Wegovy, το Mounjaro ή το Zepbound προκαλούν άμεσα τριχόπτωση σε κάθε ασθενή. Ο απόλυτος αριθμός περιστατικών παραμένει χαμηλός και τα μεταβολικά και καρδιαγγειακά οφέλη των φαρμάκων μπορεί να είναι σημαντικά για ασθενείς με κατάλληλη ιατρική ένδειξη.