Η κατάθλιψη έχει άμεση συσχέτιση με το μικροβίωμα του εντέρου

επιμέλεια Βικτώρια Πολύζου, συμβούλου ψυχικής υγείας, medlabnews.gr iatrikanea

Η σχέση μικροβίων και ψυχικής υγείας αποτελεί θέμα επιστημονικής συζήτησης εδώ και μερικά χρόνια. Η κατάθλιψη μπορεί να είναι μια διαταραχή του εγκεφάλου, αλλά δύο νέες μελέτες υποδηλώνουν ότι ορισμένα βακτήρια του εντέρου μπορεί να πυροδοτούν συμπτώματα της πάθησης αυτής.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι τα ευρήματά τους δεν αποδεικνύουν ότι κάποιο από τα βακτήρια στο έντερο προκαλεί άμεσα την κατάθλιψη. Ωστόσο, αυτό που εντόπισαν, είναι μια ισχυρή συσχέτιση που θα μπορούσε να δώσει πληροφορίες για νέους διαγνωστικούς βιοδείκτες για τη διαταραχή της διάθεσης.

Η ιδέα ότι το μικροβίωμα του εντέρου μας μπορεί να επηρεάσει τη διάθεσή μας δεν είναι καινούργια. Ερευνητές έχουν αποκαλύψει πολλές συσχετίσεις εντέρου-εγκεφάλου που υποδηλώνουν ότι οι βακτηριακοί πληθυσμοί στο έντερο συνδέονται με την καταθλιπτική συμπεριφορά.

Οι δυο νέες μελέτες πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος HELIUS (Healthy Life in an Urban Setting), στο οποίο συμμετέχουν 23.000 άτομα που ζουν στο Άμστερνταμ. Το HELIUS επικεντρώνεται στις διαφορές στην υγεία μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών εθνοτήτων που ζουν στο ίδιο αστικό περιβάλλον.

Η πρώτη μελέτη, με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, εξέτασε περίπου 3.000 συμμετέχοντες από έξι διαφορετικές εθνότητες. Η μοναδική εθνοτική σύνθεση των συμμετεχόντων, επέτρεψε στους ερευνητές να εξετάσουν για πρώτη φορά πώς οι εθνοτικές διαφορές επηρεάζουν τη σχέση εντέρου και ψυχικής κατάστασης.

Συνολικά, η μελέτη διαπίστωσε σταθερές συσχετίσεις μεταξύ της γενικής μικροβιακής ποικιλομορφίας και της κατάθλιψης, ανεξάρτητα από την εθνικότητα. Ουσιαστικά, όσο πιο ποικιλόμορφος ήταν ο βακτηριακός πληθυσμός του εντέρου ενός ατόμου τόσο λιγότερο πιθανό ήταν να εμφανίσει κατάθλιψη.

Η έρευνα εντόπισε διαφορές στον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης μεταξύ των εθνοτήτων, οι οποίες όμως θα μπορούσαν να εξηγηθούν από τις παραλλαγές στη σύνθεση του μικροβιώματος του κάθε ατόμου. Ο Τζος Μπος, ένας από τους ερευνητές που συμμετείχαν στη μελέτη, υποθέτει ότι οι διατροφικές διαφορές μεταξύ των εθνοτικών ομάδων που ζουν στο ίδιο αστικό περιβάλλον θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη σχέση μικροβιώματος-κατάθλιψης.

«Οι σημαντικές εθνοτικές διαφορές στην κατάθλιψη φαίνεται όντως να σχετίζονται με εθνοτικές διαφορές στο μικροβίωμα», δήλωσε ο Μπος. «Δεν ξέρουμε ακόμη γιατί συμβαίνει αυτό. Η συσχέτιση αυτή δεν προκλήθηκε από διαφορές στον τρόπο ζωής (κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ) και χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Για παράδειγμα, η διατροφή θα μπορούσε να διαδραματίσει κάποιο ρόλο».

Η δεύτερη μελέτη εστίασε πιο συγκεκριμένα στα είδη βακτηρίων του εντέρου που θα μπορούσαν να σχετίζονται με την κατάθλιψη. Αρχικά, οι ερευνητές ανέλυσαν προσεκτικά δείγματα κοπράνων από περίπου 1.000 άτομα από μια συνεχιζόμενη μελέτη για την υγεία του πληθυσμού στο Ρότερνταμ για να εντοπιστούν οι συσχετίσεις μεταξύ συγκεκριμένων βακτηρίων και συμπτωμάτων κατάθλιψης. Δεκατρία είδη βακτηρίων συσχετίστηκαν άμεσα με συμπτώματα κατάθλιψης.

«Η μελέτη βρήκε πειστικά στοιχεία για αύξηση των βακτηριακών ομάδων Sellimonas, Lachnoclostridium, Hungatella και μείωση των Ruminococcus, Subdoligranulum, LachnospiraceaeUCG001, Eubacterium-ventriosum και Ruminococcusgauvreauiigroup στα έντερα των ατόμων με περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Oxford Population Health, συνεργάτης της μελέτης.

«Η ανακάλυψη της συσχέτισης μεταξύ του Sellimonas και των συμπτωμάτων κατάθλιψης είναι το σημαντικότερο νέο εύρημα αυτής της μελέτης. Είδη βακτηρίων που ανήκουν στο γένος Sellimonas εμπλέκονται σε διάφορες φλεγμονώδεις ασθένειες και μπορεί να σχετίζονται με τη φλεγμονή που παρατηρείται σε ασθενείς με κατάθλιψη».

Τα ευρήματα της μελέτης του Ρότερνταμ επικυρώθηκαν στη συνέχεια σε μια ομάδα 1.500 ατόμων από τη μελέτη HELIUS. Αυτό επιβεβαίωσε τη σχέση μεταξύ της κατάθλιψης και του μικροβιώματος σε ένα από τα μεγαλύτερα μέχρι σήμερα δείγματα ανθρώπων. Βέβαια, το ερώτημα είναι αν αυτά τα μικρόβια του εντέρου συμβάλλουν πραγματικά στην κατάθλιψη ενός ατόμου ή αν άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με την κατάθλιψη προκαλούν αυτές τις αλλαγές στο μικροβίωμα.

Η Νατζάφ Αμίν, συν-συγγραφέας της μελέτης της Οξφόρδης, δήλωσε ότι η αιτιώδης σχέση είναι ακόμη ασαφής. Ορισμένα από τα βακτήρια που εντοπίστηκαν στη μελέτη είναι γνωστό ότι συνθέτουν αρκετούς βασικούς νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη διάθεση και την κατάθλιψη, οπότε είναι απολύτως εύλογο να υποθέσουμε ότι το μικροβίωμα παίζει αιτιώδη ρόλο στην κατάθλιψη. Σύμφωνα με την ερευνήτρια, είναι εξίσου εύλογο να υποθέσουμε ότι η κατάθλιψη οδηγεί σε άλλες φυσιολογικές αλλαγές που στη συνέχεια μεταμορφώνουν το μικροβίωμα.

Ίσως το πιο άμεσο αποτέλεσμα αυτών των μελετών είναι η διαπίστωση ότι μπορεί να υπάρχει ένα είδος καθολικής υπογραφής των βακτηρίων του εντέρου για την κατάθλιψη. Αυτό σημαίνει ότι οι γιατροί θα μπορούσαν να μπορούν να διαγνώσουν αντικειμενικά την κατάθλιψη σε ασθενείς χρησιμοποιώντας βιοδείκτες μικροβιώματος.

«Αυτό που ψάχνουμε να εντοπίσουμε είναι τα βακτήρια που σχετίζονται με τη μείζονα κατάθλιψη», δήλωσε η Αμίν. «Αυτό θα μας βοηθήσει στην αναζήτηση ενός βιοδείκτη για την κατάθλιψη που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντικειμενική μέτρηση για τον εντοπισμό των περιπτώσεων – κάτι που λείπει προς το παρόν», κατέληξε η επιστήμονας.

ΠΗΓΗ: New Atlas

Διαβάστε επίσης

• Μπορεί να έχετε κατάθλιψη; Τι θα μπορούσατε να κάνετε για την θεραπεία της κατάθλιψης;
• Τι μπορείτε να κάνετε, για να απολαύσετε τις εορταστικές μέρες όσο γίνεται καλύτερα ξεφεύγοντας από την κατάθλιψη και την μελαγχολία.
• Τι προκαλεί τις αυτοκτονίες; Μύθοι και αλήθειες και ποια τα προειδοποιητικά σημεία για μια απόπειρα;

Φτιάξτε φύτρα, φύτρες από σπόρους. Superfood μεγάλης διατροφικής αξίας (video)

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr

Τι είναι τα φύτρα

Φύτρα ονομάζουμε τους νεαρούς (ωρών ή ημερών) άσπρους βλαστούς  που ξεφυτρώνουν από διάφορους καρπούς και σπόρους όταν αυτοί ξυπνάνε από τον λήθαργο για την δημιουργία ενός νέου φυτού.  

Ο πολλαπλασιασμός των φυτών με σπόρο είναι ο πιο διαδεδομένος τρόπος πολλαπλασιασμού στην φύση αλλά και ο πιο δημοφιλής στους ανθρώπους γιατί εμπεριέχει πλήθος συμβολισμών σχετικά με την διαδικασία της εξέλιξης. Ένας σπόρος μπορεί να βρίσκεται σε λήθαργο για μήνες ή χρόνια περιμένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να βλαστήσει. Αλλά για όσο διάστημα βρίσκεται σε αναμονή κάποια μόρια, οι αναβολείς ενζύμων ελέγχουν τον μεταβολισμό του σπόρου, ώστε αυτός να μην αποσυντεθεί και χαλάσει.

Μόλις όμως ο σπόρος έρθει σε επαφή με το νερό οι αναβολείς ενζύμων αδρανοποιούνται και τα ένζυμα αναλαμβάνουν τη δράση τους βοηθώντας την ανάπτυξη του φυτού.

Πρόκειται για τροφή εξαιρετικής βιολογικής αξίας καθώς είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία ενώ παράλληλα έχουν ελάχιστες θερμίδες.

Tο φύτρο,  λοιπόν,  δημιουργείται όταν ο σπόρος ξεκινάει να μεγαλώνει ώστε να δημιουργήσει ένα καινούργιο φυτό. Τα φύτρα ποικίλουν σε υφή και γεύση. Μερικά είναι πιπεράτα όπως τα σπόρια του κρεμμυδιού και του ραδικιού. Άλλα είναι σκληρά όπως τα όσπρια και άλλα τρυφερά. Άλλα είναι κατάλληλα για τη σαλάτα μας η για σούπα για σάντουιτς η για ροφήματα.

Έχει γραφτεί ότι 5.000 χρόνια πριν, στην αρχαία Ελλάδα οι γιατροί και οι φυσιοθεραπευτές έδιναν φύτρα στους ασθενείς με σκοπό να τους θεραπεύσουν. Επίσης τα βρίσκουμε στους  Ινδούς, Κινέζους, Αιγύπτιους αλλά και στην βίβλο. Το 1700 οι ναυτικοί πολύ συχνά αντιμετώπιζαν το σκορβούτο (έλλειψη βιταμίνης C) και το 1772-1775 ο κάπταιν James Cook έδωσε στους ναυτικούς του να φάνε λεμόνια και ποικιλία φύτρων τους έβαλε δε να καλλιεργούν φύτρα μέσα στο καράβι και με αυτό τον τρόπο γλύτωσαν από τα προβλήματα υγείας που τους ταλαιπωρούσαν.

Παρά όλα αυτά δεν είναι περισσότερο από 30 χρόνια που οι δυτικοί ενδιαφέρθηκαν για τα φύτρα και τις ωφέλειες τους. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου ενδιαφέρθηκαν διάφοροι διατροφολόγοι ώστε να βρουν ένα λαχανικό που να καλλιεργείται κάθε εποχή του χρόνου με εύκολο τρόπο, χωρίς χώμα, χωρίς ήλιο να συναγωνίζεται τις ντομάτες σε βιταμίνη C να μην δημιουργεί απορρίμματα κατά τη διάρκεια της παρασκευής και να είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.

Κατέληξαν στα φύτρα τα οποία είναι τα πιο ολοκληρωμένα τρόφιμα σε θρεπτική αξία. 

Τα φύτρα είναι ζωντανή τροφή αφού ακόμα και όταν τα βάλουμε στο ψυγείο συνεχίζουν να αναπτύσσονται (με αργό ρυθμό) και η θρεπτική τους αξία συνεχίζει να αυξάνεται. Τα φύτρα των σπόρων είναι εξαιρετικά πολύτιμη τροφή, ακόμη πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά από τους ίδιους τους σπόρους. Η αιτία είναι το γεγονός ότι κατά τη διαδικασία του φυτρώματος βελτιώνεται η ποιότητα των πρωτεϊνών, αυξάνεται η ποσότητα των βιταμινών ενώ τα μεταλλικά άλατα γίνονται πιο αφομοιώσιμα από τον οργανισμό. Όταν ο σπόρος καταβάλλει προσπάθεια να αναπτυχθεί, εμπλουτίζει το φύτρο με θρεπτικά συστατικά για να μπορέσει από αυτό να δημιουργηθεί το νέο φυτό. Για παράδειγμα, τα φύτρα του σιταριού φτάνουν σε περιεκτικότητα βιταμίνης Ε έως και 600 φορές περισσότερη από ό,τι έχει ο ίδιος ο σπόρος. Τα φύτρα της φακής είναι πλούσια σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ και φυτικές ίνες, ενώ τα φύτρα του σουσαμιού μας παρέχουν ασβέστιο, σίδηρο, και φώσφορο.

Τα φύτρα περιέχουν λίγες θερμίδες και λιπαρά, αλλά είναι έξοχη πηγή φυτικών ινών, αντιοξειδωτικών και βιταμινών, ειδικά το χειμώνα, που τα φρούτα και τα λαχανικά είναι περιορισμένα. Χάρη σε κάποια χημικά μόρια που περιέχουν, τροφοδοτούν τον οργανισμό με ενέργεια και μας αναζωογονούν. Βοηθούν στην ανανέωση των κυττάρων και καθυστερούν τη γήρανση. Ένα γεμάτο φλιτζάνι προσθέτει λιγότερες από 50 θερμίδες στη δίαιτά σας. Είναι πλούσια σε ίνες, οι οποίες ενισχύουν την υγεία του καρδιαγγειακού και πεπτικού συστήματος. Το ψωμί που παρασκευάζεται από φύτρα αναποφλοίωτων δημητριακών, για παράδειγμα περιέχει 300% περισσότερες ίνες από το άσπρο ψωμί και 24% περισσότερες ίνες από τα περισσότερα αρτοσκευάσματα από αναποφλοίωτο ρύζι.

Τα φύτρα παρέχουν δύο σημαντικά πράγματα στη διατροφή μας – μια σταθερή πηγή βιταμινών όλο το χρόνο και υψηλή περιεκτικότητα ενζύμων. Και τα δύο αυτά διατηρούν υψηλή την ενζυματική δράση του σώματός μας.

Τα ένζυμα, που αποτελούνται από βιταμίνες και μέταλλα, είναι ο πιο ζωτικής σημασίας παράγοντας που διατηρεί όλες τις λειτουργίες του σώματός μας. Χωρίς τα ένζυμα θα πεθαίναμε. Και η βασική αιτία της γήρανσης είναι ακριβώς αυτή, η έλλειψη ενζύμων. Η απώλεια των ενζύμων του σώματος είναι που μειώνει τις ζωτικές λειτουργίες των κυττάρων. Καθώς μειώνεται η λειτουργία των κυττάρων, δεν έχουν την ικανότητα να αναπαράγονται τόσο γρήγορα. Συγχρόνως καθώς μειώνεται η δράση των ενζύμων τα κύτταρα γίνονται πιο ευάλωτα σε βλάβες από ελεύθερες ρίζες και άλλες τοξικές ουσίες που εμποδίζουν ακόμη περισσότερο την αναπαραγωγή τους.

Καθώς περνάνε τα χρόνια η αιτία που προκαλεί τη γήρανση και την ευαισθησία σε ασθένειες είναι ακριβώς η ανικανότητα του σώματος να αντικαταστήσει τα παλιά κύτταρα με νέα και υγιή σε αρκετά γρήγορο ρυθμό σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη απώλεια ενζύμων του σώματος.

Γι αυτό το λόγο το ανοσοποιητικό σύστημα τείνει να είναι πιο ευάλωτο καθώς μεγαλώνουμε. Διατηρώντας τη δράση των ενζύμων στο σώμα μας στα μέγιστα επίπεδα θα μας βοηθήσει να παραμείνουμε βιολογικά νέοι και υγιείς. Αυτό ακριβώς είναι που κάνουν τα φύτρα και γι αυτό το λόγο μπορούμε να τα αποκαλέσουμε πηγή νεότητας.

Είναι δε πολύ οικονομικά από τη στιγμή που 1 ποτήρι σπόρους μας δίνει 3 κιλά λαχανικά επίσης πρέπει να προσθέσουμε ότι είναι απολύτως βιολογικά μια και τα καλλιεργούμε μόνοι μας. Για να πάρουμε μια εικόνα της θρεπτικής τους αξίας σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει σε διάφορα Πανεπιστήμια της Αμερικής τα φύτρα έχουν περισσότερη χλωροφύλλη από το σπανάκι, το λάχανο και το μαϊντανό. Ο ηλιόσπορος και το τριφύλλι περιέχουν 4% πρωτεΐνη ενώ το σπανάκι έχει μόνο 3% όταν το κρέας περιέχει 19% πρωτεΐνη το φύτρο σόγιας (ροβίτσα) περιέχει 28% και οι φακές και τα μπιζέλια έχουν 26% πρωτεΐνη.

Τα φύτρα των δημητριακών και των ξηρών καρπών είναι πλούσια σε λιπαρά. Π.χ. το σιτάρι και ο ηλιόσπορος. Ο ηλιόσπορος είναι η τέλεια πηγή για ωμέγα 6. Το φύτρο ραδικιού έχει 29 φορές περισσότερο βιταμίνη C από το γάλα και 4 φορές περισσότερη βιταμίνη Α. Αυτό το πιπεράτο λαχανικό έχει 10 φορές περισσότερο ασβέστιο από την πατάτα και περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από τον ανανά. Εάν εξετάσει κανείς τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του φυτρώματος θα νομίσει ότι είναι εργοστάσιο παραγωγής βιταμινών.

Έχει αποδειχτεί ότι τα φύτρα εμποδίζουν την οστεοπόρωση, βοηθούν σε ανώδυνη εμμηνόπαυση και είναι κατά των καρκινικών όγκων! Έρευνες που έγιναν στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο John Hopkins ανακάλυψαν ότι τα ένζυμα που αναπτύσσονται στα φύτρα του μπρόκολου εμποδίζουν τα κύτταρα να μεταλλαχτούν σε καρκινικά.

Τα φύτρα κατεβάζουν την κακή χοληστερίνη καθώς και τα λίπη αλλά όχι την καλή χοληστερίνη. Το φύτρο του ηλιόσπορου του σιταριού και των δημητριακών βελτιώνουν την ζωή των ανθρώπων που πάσχουν από διαβήτη. Έρευνες σε ζώα έδειξαν τα οφέλη σε προβλήματα αρτηριοσκλήρωσης και καρδιακών προβλημάτων. Τα ωφέλημα ένζυμα στα φύτρα άλφα άλφα πολλαπλασιάζονται κατά 450% σε σχέση με τον σπόρο τον ανενεργό.

Επίσης τα φύτρα είναι πλούσια σε μαγνήσιο, σε αντιοξειδωτικά με αποτέλεσμα να αναπαυτούν την γήρανση με φυσικό τρόπο. 

Σπόροι σουσαμιού: Είναι πρώτος σε περιεκτικότητα ελαίου από όλους τους άλλους. Το σουσάμι είναι καταλληλότερα από τους άλλους σπόρους γιατί περιέχει μεγάλη ποσότητα ασβεστίου και το αμινοξύ μεθιονίνη. Είναι η κύρια τροφή των Μεσογειακών λαών. Είναι εύκολο στη χρήση με τη μορφή βουτύρου, σάλτσας(ταχίνι), σούπας, τυριού ή και γάλακτος. Όταν δεν είναι επεξεργασμένο, περιέχει περισσότερο ασβέστιο από το αγελαδινό γάλα, μιάμιση φορά περισσότερο φώσφορο από το αβγό, περισσότερη πρωτεΐνη από το κοτόπουλο, το συκώτι ή το μπιφτέκι και περισσότερη νιασίνη από το μαύρο ψωμί.

Πως καταναλώνονται

Άλλα από αυτά είναι τραγανά, άλλα μαλακά, άλλα έχουν ελαφριά γεύση και άλλα πιο πικάντικη. Τα μαλακά φύτρα ταιριάζουν περισσότερο σε σαλάτες και σάντουιτς, γιατί μπορούν να καταναλωθούν και ωμά, ενώ τα πιο σκληρά μπορούν να μαγειρευτούν και να δώσουν ξεχωριστή γεύση, ψιλοκομμένα μέσα σε σούπες, βραστά λαχανικά και λαδερά. Είναι μοναδική τροφή για υγιείς και αρρώστους, καθώς και για τα παιδιά.

Σπόροι για φύτρα μπορούν να φυτευτούν όλο το χρόνο. Μεγαλώνουν σε κάθε κλίμα και δεν χρειάζονται ούτε χώμα ούτε ήλιο. Το πιο σημαντικό είναι ότι τα φύτρα δεν περιέχουν χημικά, δεν παράγουν σκουπίδια, είναι πεντανόστιμα στις σαλάτες και όταν τρώγονται ωμά έχουν εξαιρετικά χαμηλές θερμίδες. Συν του ότι δίνουν τη χαρά της δημιουργίας και της αυτάρκειας όταν θερίζετε τα αποτελέσματα της καλλιέργειας σας!

Σπόροι για δημιουργία φύτρων 

Μπορείτε να δημιουργήσετε φύτρα χρησιμοποιώντας όλων των ειδών τους σπόρους: σιτάρι, πράσινη σόγια, κόκκινη σόγια,  τριφύλλι, άλφα άλφα (βίκο), ρεβίθι, κάρδαμο, φακή, φασόλι, καλαματιανό φασολάκι (είναι ακριβώς αυτό που χρησιμοποιούν σαν φύτρα οι Κινέζοι: Mung Beans), σινάπι, ηλιόσπορο, σουσάμι, σέλινο, ραπανάκι, κ.λπ. Αποφύγετε την κατανάλωση φύτρων από σπόρους σολανίδων (ντομάτα, πατάτα), γιατί περιέχουν το αλκαλοειδές σολανίνη που είναι τοξική ουσία. Προμηθευτείτε σπόρους στην φυσική τους μορφή, δηλαδή όχι κατεργασμένους και όχι ροδισμένους. Επίσης αποφύγετε να χρησιμοποιήστε πολυκαιρισμένους σπόρους. Ακόμη, χρησιμοποιήστε σπόρους που προέρχονται από βιολογικές καλλιέργειες, στις οποίες δεν χρησιμοποιούνται χημικά λιπάσματα. Ο κάθε σπόρος θέλει το δικό του χρόνο στο μούσκεμα και στο φύτρωμα.


Οι πιο σημαντικοί σπόροι και οι χρόνοι φυτρώματος

• Φακές 2 – 3 ημέρες

• Φαγόπυρο 1 – 2 ημέρες

• Ελληνικό σιτάρι 2 ημέρες

• Ρεβίθια 2 – 3 ημέρες

• Άλφα – άλφα 5 – 7 ημέρες

• Κόκκινο τριφύλλι (red clover) 5 – 7 ημέρες

• Μπρόκολο 3 – 4 ημέρες

• Τριγωνέλλα (fenugreek) 3 – 7 ημέρες

• Ηλιόσπορος (βλαστάρια) 7 – 10 ημέρες

Ο τρόπος που χρησιμοποιούμε για να κάνουμε τους σπόρους φύτρες είναι πολύ απλός και είναι ο εξής: 

• Βάζουμε περίπου 1 εκ. σπόρους σε ένα βάζο. 
• Ρίχνουμε μέσα νερό και αφήνουμε τους σπόρους να μουσκέψουν περιπου 12 ώρες. 
• Στερεώνουμε ένα τουλουπάνι ή διαφανές ύφασμα στο στόμιο του βάζου με ένα σπάγκο ή λαστιχάκι. Ξεπλένουμε τους σπόρους 2 φορές την ημέρα ρίχνοντας νερό στο βάζο, κουνώντας το λίγο και αδειάζοντας όλο το νερό. Το τουλουπάνι στερεωμένο είναι πάντα στο στόμιο του βάζου.
• Τοποθετούμε το βάζο σε σκοτεινό μέρος αλλά καλά αεριζόμενο.
• Οι σπόροι θα φυτρώσουν καλά μέσα σε 3 έως 5 μέρες, ανάλογα με το είδος. 
• Όταν πια φυτρώσουν καλά σκεπάζουμε το βάζο με το καπάκι του και τα φύτρα διατηρούνται στο ψυγείο για 3-4 μέρες.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Έχουν αναφερθεί λοιμώξεις κατά καιρούς από κατανάλωση φύτρων. Συνήθως οφείλονται σε ορισμένα στελέχη του βακτήριου Escherichia coli (E.coli). 

Τα φύτρα, στο σύνολό τους φέρουν αυξημένο κίνδυνο για πρόκληση ασθένειας;

Τα φύτρα γενικά μπορεί να φέρουν κίνδυνο για την εμφάνιση τροφιμογενών λοιμώξεων. Εν αντιθέσει με τα υπόλοιπα φρέσκα προϊόντα, αυτά αναπτύσσονται σε ζεστό και υγρό περιβάλλον, δηλαδή στις ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη του βακτηρίου E. coli. Σε τροφιμογενείς λοιμώξεις που συνδέονται με τα φύτρα, η πηγή των βακτηρίων είναι συνήθως οι σπόροι. Στη μαζική παραγωγή, υπάρχει μια σειρά από εγκεκριμένες τεχνικές για την καταστροφή των επιβλαβών βακτηρίων που μπορεί να υπάρχουν στους σπόρους, ακόμη και μικροβιολογικές αναλύσεις για τους σπόρους κατά τη διάρκεια της βλάστησης. Ωστόσο, καμία επεξεργασία δεν εγγυάται την εξάλειψη όλων των επιβλαβών βακτηρίων.

Με βάση τις εκτιμήσεις τους, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) συνιστούν στους καταναλωτές να μην καλλιεργούν φύτρα για ιδία κατανάλωση και να καταναλώνουν φύτρα ή σπόρους με φύτρο μόνο αν αυτά έχουν μαγειρευτεί καλά.

Τι σημαίνει «καλό μαγείρεμα» των φύτρων;

Συνιστάται στους καταναλωτές να αποφύγουν την κατανάλωση ωμών φύτρων κάθε είδους (από σπόρους από ρόκα, τρυφίλι, φασόλι, σινάπι και τριγωνέλλα). Τα φύτρα σπόρων θα πρέπει να καταναλωθούν μόνο αν έχουν μαγειρευτεί καλά. Το βακτήριο E. coli καταστρέφεται σε θερμοκρασία μαγειρέματος 70 ° C γι'αυτό συνιστάται τα φύτρα να μαγειρεύονται υπό καυτό ατμό, όχι μόνο ζεστό.

Τα φύτρα πρέπει να καταναλωθούν το συντομότερο δυνατόν, το πολύ μέσα σε λίγες ημέρες. Ομοίως, ο εξοπλισμός που έχει χρησιμοποιηθεί για χειρισμό ωμών σπόρων και βλάστηση σπόρων προς σπορά πρέπει να καθαρίζεται επιμελώς μετά τη χρήση, ιδανικά, σε υψηλές θερμοκρασίες. Όσοι σερβίρουν φύτρα στο σπίτι ή σε εστιατόρια, θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ακολουθούν διαδικασίες για την αποφυγή διασταυρούμενης επιμόλυνσης ενώ οι άνθρωποι που χειρίζονται ωμούς σπόρους με φύτρο θα πρέπει να πλένουν τα χέρια τους σχολαστικά πριν και μετά την επαφή με τα φύτρα.

Διαβάστε επίσης

• Βάλσαμο ή βαλσαμόχορτο ή σπαθόχορτο για την κατάθλιψη, τα τραύματα, το στομάχι, το άσθμα, τον καρκίνο. 
• Πιπερόριζα (τζίντζερ) βότανο για βαρυστομαχιά, κρυολόγημα, χοληστερίνη, αρθρίτιδα, διαβήτη, δίαιτες
• Ρόφημα με κουρκουμά για χαλάρωση και με θεραπευτικές ιδιότητες
• Σταμναγκάθι για το συκώτι, την καρδιά, το στομάχι, το δέρμα
• Ρίγανη και ριγανέλαιο, με ισχυρές αντιβακτηριακές, αντιοξιδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες (Origanum vulgare)

Πρώτη δημοσίευση: 14 Οκτωβρίου 2015 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 3 Οκτωβρίου 2026 | SEO τεχνικός έλεγχος: 3 Οκτωβρίου 2026

Λωτός, το μήλο της Ανατολής με αντιοξειδωτικές, αντιγηραντικές ιδιότητες, πλούσιος σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία (video)

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

O Λωτός ήταν γνωστός στην αρχαιότητα, στους μετέπειτα χρόνους σχεδόν λησμονήθηκε και άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός και πάλι μόλις τα τελευταία  χρόνια.

Χάρη στη λεπτή και χαρακτηριστική γεύση του, έχαιρε  μεγάλης  εκτίμησης από τους αρχαίους λαούς. Είχε ονομαστεί ως η «τροφή των θεών».

Πατρίδα του Λωτού είναι η Κίνα, όπου ονομαζόταν "μήλο της Ανατολής». Από την Κίνα  εξαπλώθηκε και στην Ιαπωνία όπου θεωρείται εκλεκτή λιχουδιά.

Το έφεραν πρώτοι στη δύση, Ισπανοί θαλασσοπόροι από την Άπω Ανατολή.
 Οι λωτοί που έφαγαν οι σύντροφοι του Οδυσσέα δεν έχει ξεκαθαριστεί τι ακριβώς φυτό ήταν. Πάντως σίγουρα δεν είναι οι ίδιοι που έφεραν οι Ισπανοί.

Ο λωτός είναι γένος φυτών που ανήκει στην οικογένεια εβενίδες (Ebenaceae). To γένος διόσπυρος (Diospyros) περιλαμβάνει γύρω στα 200 είδη των τροπικών κυρίως περιοχών και ελάχιστα των εύκρατων. Ο καρπός του έχει σχεδόν σφαιρικό σχήμα, πορτοκαλί έως κόκκινο χρώμα και στυφή γεύση, μόλις κοπεί από το δέντρο. Αν αφεθεί μερικές μέρες, γίνεται γλυκός και ζουμερός.

Είναι φυλλοβόλο δέντρο, που ωριμάζει αυτή την εποχή από τον Νοέμβριο μέχρι τον Δεκέμβριο, οπότε και διατίθεται στην αγορά σε πλαστικά, ξύλινα ή χάρτινα τελάρα ή πλαστικά κλουβάκια, για την καλύτερη διατήρησή του, ένεκα του ότι είναι ευπαθές φρούτο.

Θρεπτικές ιδιότητες του λωτού:

Ο λωτός είναι πλούσιος σε βιταμίνη Α, βιταμίνη C, φυτικές ίνες, κάλιο. Ο λωτός είναι υψηλός σε υδατάνθρακες, ενώ περιέχει αμελητέα ποσότητα σε λίπη και σε πρωτεΐνες. Ένας μέτριος λωτός 168 γρ. παρέχει 31,2 γρ. υδατάνθρακες, 0,3 γρ. λίπη και 0,97 γρ. πρωτεΐνες. Ο λωτός είναι μια εξαιρετική πηγή β-καροτίνης, βιταμίνης C και καλίου. Πράσινος είναι πλούσιο σε τανίνες που του δίνουν μια ισχυρή στυπτικό γεύση, έτσι ώστε να τρώγεται μόνο όταν ωριμάσει πλήρως. Όταν  ωριμάσει ο καρπός είναι πολύ γλυκός  και  περιέχει μεγάλη ποσότητα σακχάρων σε γλυκόζη και πρωτεΐνη.

Έχει διουρητικές και καθαρτικές ιδιότητες. Αντίθετα, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε σάκχαρα - απαγορεύεται σε εκείνους που πάσχουν από διαβήτη ή που υποφέρουν από παχυσαρκία.

•   Το χρυσοκόκκινο χρώμα του οφείλεται στα φλαβονοειδή που είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, επίσης περιέχει πολυφαινόλες και κατεχίνες οι οποίες είναι γνωστές για την αντιφλεγμονώδη δράση τους.
•   Περιέχει βετουλινικό οξύ, μια ουσία που έχει αποδειχτεί ότι είναι ιδιαίτερα δραστική ενάντια σε αρκετές μορφές καρκίνου.

•   Περιέχει β-καροτένιο και λυκοπένιο, ζεαξανθίνη και κρυπτοξανθίνη, ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση  ενάντια στις ελεύθερες ρίζες που είναι υπεύθυνες για την πρόωρη γήρανση αλλά και για την εμφάνιση μεγάλου αριθμού ασθενειών. Σύμφωνα με συμπεράσματα έρευνας που διεξήγαγε η κλινική Μάγιο, η ζεαξανθίνη που περιέχει ο πολύτιμος καρπός, η οποία ανήκει στα καροτινοειδή, είναι ένας εξαιρετικός διατροφικός σύμμαχος στην πρόληψη και αντιμετώπιση της ωχράς κηλίδας, ιδιαίτερα σοβαρής πάθησης του ματιού.

•   Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και δίνει λάμψη στο δέρμα.

•   Περιέχει βιταμίνες της ομάδας Β (κυρίως θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, πυριδοξίνη και φολικό οξύ) οι οποίες έχουν ευεργετικές ιδιότητες για το νευρικό μας σύστημα .

•   Είναι πλούσιος σε  ιχνοστοιχεία όπως κάλιο ,μαγνήσιο, χαλκό, χολίνη.

•   Περιέχει φυτικές ίνες και έτσι είναι ιδιαίτερα ευεργετικός σε άτομα που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα.

•   Χάρη στη μεγάλη περιεκτικότητα του σε φυσικά σάκχαρα, είναι μια πολύ καλή πηγή ενέργειας κατάλληλη για άτομα με αυξημένη φυσική δραστηριότητα (π.χ αθλητές )

Τα 100 γρ φρέσκου λωτού παρέχουν μόλις 70 θερμίδες, άρα είναι ιδανικός για άτομα που ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή.

Πώς τρώγεται ο λωτός; 

Τρόπος κατανάλωσης του λωτού :

Δεν πρέπει να καταναλωθεί αμέσως μετά τη συγκομιδή είναι απαραίτητο να περιμένουμε να ωριμάσει περισσότερο, να εξαλείψει το τυπική στυπτική γεύση που προκαλείται από την υψηλή περιεκτικότητα σε τανίνη.

Στην πραγματικότητα, στο τέλος της διαδικασίας ωρίμανσης η τανίνη είναι μειωμένη, ενώ αυξάνονται τα σάκχαρα του, δίνοντας στον καρπό το χαρακτηριστικό του άρωμα.

Για να ωριμάζουν οι λωτοί, τους τοποθετούμε μέσα σε μια κατσαρόλα σκεπασμένη  ή μέσα σε πλαστική σακούλα ή και χάρτινη μεγάλη, μαζί με 2-3 μήλα. Κλείνουμε τη σακούλα αφήνοντας μια πολύ μικρή τρύπα για  ήπιο αερισμό. Αφήνετε τα φρούτα στην κατάσταση αυτή για 3-5 ήμερες και στο τέλος θα έχετε γευστικότατους, ώριμους, μελένιους λωτούς στο τραπέζι σας. 

Ένας άλλος τρόπος είναι να τους τοποθετήσουμε στην κατάψυξη. 

ΠΡΟΣΟΧΗ
Τα άτομα με διαβήτη δεν θα πρέπει να καταναλώνουν λωτό, καθώς περιέχει μεγάλη ποσότητα σακχάρων και μέτριο γλυκαιμικό δείκτη (50) και μπορεί να αυξήσει το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα.

Διαβάστε επίσης

• Αβοκάντο. Δεν παχαίνει. Κάνει καλό σε χοληστερίνη, πίεση, καρδιά, μάτια, γήρανση, καρκίνο
• Τρώτε ρόδια. Πλούσια σε βιταμίνες, κάνουν καλό στην καρδιά, την πίεση, την χοληστερίνη, κατά του καρκίνου και της στυτικής δυσλειτουργίας.
• Γκρέιπ φρουτ κατάλληλο για δίαιτα αλλά και για την αποτροπή του διαβήτη. Τι πρέπει να προσέξετε
• Αβοκάντο και λωτοί : Το κόλπο για να ωριμάσουν πιο γρήγορα

MSc

Πρώτη δημοσίευση: Δεκέμβριος 2011 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 24 Μαρτίου 2026

Ρόδος: 1.384 περιστατικά γαστρεντερίτιδας σε 40 ημέρες – Αρνητικό το νερό για νοροϊό, τι μπορεί να συμβαίνει

 

medlabnews.gr iatrikanea

Σχεδόν 35 άνθρωποι την ημέρα προσέρχονταν επί 40 συνεχόμενες ημέρες στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας, με την αιτία της παρατεταμένης έξαρσης να παραμένει μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστη.

Τα νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι από τις 13 Αυγούστου έως τις 21 Σεπτεμβρίου 2026 καταγράφηκαν 1.384 προσελεύσεις ασθενών με γαστρεντερίτιδα στο νοσοκομείο του νησιού.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι τα περιστατικά δεν μειώθηκαν τον Σεπτέμβριο παρά την υποχώρηση της τουριστικής κίνησης. Αντίθετα, ο ημερήσιος μέσος όρος παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος.

• 13–31 Αυγούστου: 640 προσελεύσεις σε 19 ημέρες – 33,7 την ημέρα.
• 1–21 Σεπτεμβρίου: 744 προσελεύσεις σε 21 ημέρες – 35,4 την ημέρα.
• Σύνολο: 1.384 προσελεύσεις σε 40 ημέρες – περίπου 34,6 την ημέρα.
• Υψηλότερη ημερήσια καταγραφή: 63 περιστατικά στις 7 Σεπτεμβρίου.

Οι αριθμοί αφορούν μόνο όσους προσήλθαν στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου και δεν περιλαμβάνουν όσους απευθύνθηκαν σε ιδιώτες γιατρούς ή δεν αναζήτησαν ιατρική βοήθεια.

Τι λέει ο ΕΟΔΥ για την έξαρση στη Ρόδο

Ο ΕΟΔΥ είχε παρέμβει ήδη από τον Αύγουστο. Σε έγγραφο της 24ης Αυγούστου 2026, η Γενική Διεύθυνση Επιδημιολογικής Επιτήρησης ενημέρωνε τις αρμόδιες αρχές για αυξημένο αριθμό περιστατικών γαστρεντερίτιδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ρόδου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που είχαν τότε διαβιβαστεί, από την 1η έως τις 20 Αυγούστου είχαν ήδη προσέλθει στο νοσοκομείο 298 ασθενείς με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας.

Υπήρχε όμως ένα κρίσιμο πρόβλημα για την επιδημιολογική έρευνα: σύμφωνα με το σχετικό έγγραφο, δεν υπήρχαν τότε διαθέσιμα δείγματα κοπράνων για εργαστηριακό έλεγχο ούτε επαρκή στοιχεία σχετικά με τον τόπο διαμονής των ασθενών, πιθανό κοινό γεύμα ή κοινωνική εκδήλωση.

Ο ΕΟΔΥ ζήτησε, μεταξύ άλλων, λήψη δειγμάτων κοπράνων και συστηματικότερη συλλογή επιδημιολογικών πληροφοριών, ακριβώς για να μπορεί να διερευνηθεί εάν υπάρχει κοινός παθογόνος παράγοντας ή κοινή πηγή έκθεσης.

Μήπως φταίει το πόσιμο νερό;

Αυτό ήταν ένα από τα βασικά ενδεχόμενα που διερευνήθηκαν. Ωστόσο, τα μέχρι τώρα στοιχεία δεν τεκμηριώνουν ότι το δίκτυο ύδρευσης της πόλης αποτελεί την πηγή της έξαρσης.

Στις 7 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία πόσιμου νερού από εννέα σημεία της πόλης της Ρόδου. Τα αποτελέσματα που εκδόθηκαν στις 21 Σεπτεμβρίου χαρακτηρίστηκαν κανονικά ως προς τις βασικές μικροβιολογικές παραμέτρους, όπως E. coli, εντερόκοκκοι και ολικά κολοβακτηριοειδή.

Έγινε επίσης ειδικός έλεγχος για νοροϊό στο δίκτυο ύδρευσης, ο οποίος ήταν αρνητικός.

Αυτό δεν προσδιορίζει από μόνο του ποια είναι η αιτία των περιστατικών, αλλά με τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα δεδομένα απομακρύνει το σενάριο μιας γενικευμένης μόλυνσης του πόσιμου νερού της πόλης.

Τι βρέθηκε στους βιολογικούς καθαρισμούς

Παράλληλα, η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου πραγματοποίησε ελέγχους και στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας αστικών λυμάτων.

Στον βιολογικό καθαρισμό στο Βόδι καταγράφηκαν μη κανονικά αποτελέσματα σε τρεις διαδοχικές δειγματοληψίες. Στον νεότερο έλεγχο αναφέρθηκαν υπερβάσεις σε παραμέτρους όπως COD και TSS.

Το εύρημα αυτό δεν πρέπει όμως να συγχέεται με την αιτία της γαστρεντερίτιδας. Μέχρι σήμερα δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά αιτιώδης σύνδεση μεταξύ των προβλημάτων στον βιολογικό καθαρισμό και των περιστατικών που καταγράφονται στο νοσοκομείο.

Τι μπορεί λοιπόν να συμβαίνει;

Με τα διαθέσιμα στοιχεία δεν μπορεί ακόμη να δοθεί ασφαλής απάντηση. Η εικόνα μπορεί θεωρητικά να οφείλεται σε περισσότερους από έναν μηχανισμούς και η ταυτοποίηση του αιτίου απαιτεί εργαστηριακή και επιδημιολογική διερεύνηση.

Μία από τις πιθανότητες που εξετάζονται γενικά σε παρατεταμένες εξάρσεις οξείας γαστρεντερίτιδας είναι η ιογενής μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ο ΕΟΔΥ αναφέρει ότι οι νοροϊοί αποτελούν το συχνότερο αίτιο οξείας ιογενούς γαστρεντερίτιδας στις ανεπτυγμένες χώρες.

Ο νοροϊός είναι εξαιρετικά μεταδοτικός και μπορεί να διασπείρεται μέσω επαφής με ασθενείς, μολυσμένων επιφανειών, τροφίμων ή νερού. Ωστόσο, δεν έχει αποδειχθεί ότι ο νοροϊός είναι ο υπεύθυνος παράγοντας για την έξαρση της Ρόδου.

Μία δεύτερη κατηγορία που πρέπει να διερευνάται είναι η τροφιμογενής μετάδοση. Εάν διαφορετικές μικρές συρροές εμφανίζονται σε ξενοδοχεία, χώρους εστίασης, οικογένειες ή εκδηλώσεις, το συνολικό αποτέλεσμα μπορεί να δημιουργεί μια παρατεταμένη υψηλή δραστηριότητα χωρίς να υπάρχει μία και μοναδική πηγή για ολόκληρο το νησί.

Θεωρητικά υπάρχουν επίσης βακτηριακά αίτια γαστρεντερίτιδας, όπως Salmonella, Campylobacter και παθογόνα στελέχη E. coli, αλλά χωρίς επαρκή εργαστηριακά δεδομένα δεν μπορεί να αποδοθεί η συγκεκριμένη έξαρση σε κάποιο από αυτά.

Γιατί η διάρκεια της έξαρσης έχει ενδιαφέρον

Εάν επρόκειτο αποκλειστικά για ένα μεμονωμένο μολυσμένο γεύμα ή μια κοινή έκθεση μικρής διάρκειας, θα αναμενόταν συνήθως μια σαφέστερη χρονική συρροή περιστατικών.

Αντίθετα, στη Ρόδο καταγράφεται υψηλός αριθμός προσελεύσεων επί πολλές εβδομάδες, με έντονες ημερήσιες αυξομειώσεις αλλά χωρίς σαφή πτωτική τάση.

Αυτό καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την ανάλυση των περιστατικών ανά τόπο κατοικίας ή διαμονής, ηλικία, ημερομηνία έναρξης συμπτωμάτων, ξενοδοχείο ή κατάλυμα, κοινές δραστηριότητες και πιθανές διατροφικές εκθέσεις, καθώς και τα αποτελέσματα εργαστηριακού ελέγχου.

Τι είναι η ιογενής γαστρεντερίτιδα

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, η ιογενής γαστρεντερίτιδα είναι εντερική λοίμωξη που μπορεί να προκληθεί από διάφορους ιούς, συχνότερα από νοροϊούς, ροταϊούς και αδενοϊούς.

Τα συχνότερα συμπτώματα είναι:

• υδαρείς διάρροιες,
• έμετοι,
• ναυτία,
• κοιλιακό άλγος ή κράμπες,
• κόπωση και μυαλγίες,
• ενίοτε χαμηλός πυρετός.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ιογενούς γαστρεντερίτιδας τα συμπτώματα είναι αυτοπεριοριζόμενα. Μεγαλύτερη προσοχή απαιτείται για τον κίνδυνο αφυδάτωσης σε βρέφη, μικρά παιδιά, ηλικιωμένους και ευάλωτα άτομα.

Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο

Σαράντα ημέρες μετά την έναρξη της καταγραφής, η Ρόδος εξακολουθεί να εμφανίζει περίπου τον ίδιο ημερήσιο αριθμό προσελεύσεων με γαστρεντερίτιδα.

Μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου 2026 δεν είχε ανακοινωθεί συγκεκριμένος παθογόνος παράγοντας ή κοινή πηγή που να εξηγεί την έξαρση. Οι μέχρι τώρα έλεγχοι δεν ενοχοποιούν το πόσιμο νερό της πόλης, ενώ οι αποκλίσεις που έχουν καταγραφεί στον βιολογικό καθαρισμό αποτελούν ξεχωριστό αντικείμενο ελέγχου και δεν έχουν συνδεθεί επιστημονικά με τα περιστατικά.

Η απάντηση στο ερώτημα «τι συμβαίνει στη Ρόδο» θα εξαρτηθεί κυρίως από τα αποτελέσματα της επιδημιολογικής χαρτογράφησης και των εργαστηριακών εξετάσεων ασθενών.

Διαβάστε επίσης

• Πως αντιμετωπίζουμε την γαστρεντερίτιδα; Ποια η κατάλληλη διατροφή και τι πρέπει να αποφύγουμε;
• Τι πρέπει να κάνετε αν πάθετε τροφική δηλητηρίαση. Ποια τα συμπτώματα που προκαλεί το χαλασμένο φαγητό; 
• Ο πόνος στην κοιλιά και η διάρροια οφείλονται σε γαστρεντερίτιδα ή τροφική δηλητηρίαση; Ποια τα συμπτώματα και πώς αντιμετωπίζονται;
• Ο δεκάλογος της σωστής πρόληψης της τροφικής δηλητηρίασης
• Πυρετός, διάρροιες μπορεί να οφείλονται σε άπλυτα λαχανικά ή κακοσυντηρημένα τρόφιμα. Τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται η Σαλμονέλωση
• Πόνος στην κοιλιά. Τι μπορεί να σημαίνει;
• Άμεση αντιμετώπιση δηλητηρίασης από ουσίες, φάρμακα, εντομοκτόνα, είδη καθαρισμού, μονοξείδιο του άνθρακα και άλλα. Πρώτες βοήθειες
• Πυρετός, διάρροιες μπορεί να οφείλονται σε άπλυτα λαχανικά ή κακοσυντηρημένα τρόφιμα. Τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται η Σαλμονέλωση
• Οδηγίες για την δυσπεψία και την βαρυστομαχιά

Σέλινο, χυμός σέλινου για ουρικό οξύ, νεφρούς, ρευματισμούς, διαβήτη, παχυσαρκία, Αλτσχάιμερ, κατά του καρκίνου

Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής Βιολόγου, medlabnews.gr iatrikanea

Το σέλινο, ή αλλιώς Apium graveolens, αποτελεί ένα λαχανικό που καλλιεργείται στην Ευρώπη και ιδιαιτέρως στη Μεσόγειο ήδη από το 1000 π.Χ. Αρωματικό φυτό γνωστό σε Έλληνες, Ρωμαίους και Κινέζους που το χρησιμοποιούσαν στην μαγειρική και την φαρμακευτική.

Το σέλινο κατέχει ιδιαίτερα σημαντική θέση στην ελληνική κουζίνα αφού καταφέρνει να προσδίδει χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση σε πολλά πιάτα και ορεκτικά του παραδοσιακού ελληνικού τραπεζιού. Τα δεδομένα της σύγχρονης επιστήμης έρχονται να επιβεβαιώσουν τους αρχαιότερους, με τα συστατικά του να ασκούν μοναδικές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις δράσεις.

Έχει σαρκώδη ρίζα, βλαστό πολύκλαδο, φύλλα σύνθετα με τριγωνικά οδοντωτά φυλλάρια και λευκά, μικρά άνθη. Το ύψος του φτάνει τα 90 εκατοστά και τα σπόρια του είναι αρωματικά, με ίδιο άρωμα με αυτό του φυτού αλλά με πικρότερη και πιο καυστική γεύση. Τα σπόρια του χρησιμοποιούνται και ως μπαχαρικό. Το ύψος του φτάνει τα 90 εκατοστά και τα σπόρια του είναι αρωματικά, με ίδιο άρωμα με αυτό του φυτού αλλά με πικρότερη και πιο καυστική γεύση. Τα σπόρια του χρησιμοποιούνται και ως μπαχαρικό.

Περιέχει σίδηρο, ασβέστιο, φώσφορο και βιταμίνες C, B1, και B2. Επίσης, το σέλινο περιέχει μια ποικιλία φυτοχημικών συστατικών μεταξύ των οποίων είναι το καφεϊκό οξύ, το κουμαρινικό οξύ, το φερουλλικό οξύ, η λουτεολίνη, η κερκετίνη, η καμπεφερόλη και άλλα εξίσου σημαντικά φυτοχημικά συστατικά.

Είναι καλό διουρητικό και αφροδισιακό. Θεωρείται ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παθήσεις των νεφρών και της ουροδόχου κύστης καθώς και κατά των αρθριτικών και των ρευματικών παθήσεων. 

Είναι τονωτικό του στομαχιού, διεγερτικό και έχει αντιπυρετικές ιδιότητες. Θεωρείται υποκατάστατο του αλατιού και κατάλληλο για τους διαβητικούς. Αφέψημα των σπόρων του, χρησιμοποιείται κατά της υπέρτασης. Ο χυμός του σέλινου, ωφελεί τον εγκέφαλο όταν υπάρχει πνευματική καταπόνηση.

Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να προσφέρουν κρασί από σέλινο στους νικητές των αγώνων ως ένδειξη τιμής και ανδρείας. Η χρήση του σέλινου από τότε έως και σήμερα διαδόθηκε ευρύτατα λόγω των εξαιρετικών ευεργετικών ιδιοτήτων του.

Οι ρίζες του σέλινου αλλά και οι καρποί του είναι πλούσιοι σε βιταμίνες Α, Β, C, μέταλλα και κουμαρίνη. Το φρέσκο φυτό είναι άριστο διουρητικό, τονωτικό και χωνευτικό. Έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στη μείωση των επιπέδων του ουρικού οξέος αλλά και της χοληστερόλης. Μπορεί να αποτελέσει συμπληρωματική θεραπεία στην αντιμετώπιση καρδιακών προβλημάτων αφού μειώνει θεαματικά την αρτηριακή πίεση. Το σέλινο βοηθά επίσης στη ρύθμιση του διαβήτη μειώνοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Σε μελέτες που έχουν διεξαχθεί σε ζώα έχει φανεί ότι το εκχύλισμα σέλινου, που φέρει τα παραπάνω συστατικά, μπορεί να μειώνει την οξειδωτική βλάβη των αγγείων και των λιπών που απαντώνται στα οργανικά συστήματα. Παράλληλα, τα εκχυλίσματα αυτά έχουν φανεί να προλαμβάνουν τις φλεγμονώδεις απαντήσεις στο πεπτικό σωλήνα, καθώς να προστατεύουν αυτόν και το συκώτι από πιθανή τοξική επίδραση του ακρυλαμιδίου (τοξικού συστατικού που συνήθως παράγεται κατά το τηγάνισμα). Σε μελέτες σε ανθρώπους, έχει φανεί ότι ο χυμός ή τα εκχυλίσματα σέλινου μπορούν να μειώνουν τα επίπεδα του T-NFA και του ΝF-kΒ, οι οποίοι αποτελούν κλασικούς μεσολαβητές της φλεγμονής. Επίσης, μπορούν να μειώνουν τις προ-φλεγμονώδεις κυτοκίνες IL-1B και IL-8, οι οποίες επάγουν φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Είναι τονωτικό του στομάχου, διεγερτικό, αντιπυρετικό, κατά των ρευματισμών, κατά της λιθίασης, μειώνει την την υδρωπικία, θεραπεύει τις χιονίστρες και επίσης μειώνει το ουρικό οξύ. Ευεργετικό και για τη μαστίτιδα.

Αντικαρκινική δράση φαίνεται να έχει η φλαβονοειδής ουσία απιγενίνη η οποία εντοπίζεται και στο σέλινο, σύμφωνα με ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο. Μερικές από τις πιο γνωστές πηγές της απιγενίνης είναι ο μαϊντανός, το σέλινο και το χαμομήλι.

Το σέλινο δεν κάνει καλό μόνο στη διατροφή, αλλά και στην ψυχική υγεία, σύμφωνα τουλάχιστον με ερευνητές στις ΗΠΑ. Οι τελευταίοι ανακάλυψαν πως το σέλινο ενισχύει την άμυνα του οργανισμού κατά της νόσου Αλτσχάιμερ και της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας.

 Αυτό το οφείλει στην παρουσία δύο φλαβονοειδών, της λουτεολίνης και της διοσμίνης, που φαίνεται να προλαμβάνουν τις εγκεφαλικές φλεγμονές.

Τέλος, οι σπόροι του σέλινου έχουν καταπραϋντικές ιδιότητες.

Ασθένειες και παθήσεις στην καταπολέμηση των οποίων βοηθά το σέλινο:

• Νεφρική νόσος (νεφρίτιδα)
• Παθήσεις του παγκρέατος
• Παθήσεις στο συκώτι και τη χολή
• Ρευματισμοί
• Νευρίτιδα
• Δυσκοιλιότητα
• Άσθμα
• Καταρροή
• Πυόρροια
• Διαβήτης (τα φύλλα του φυτού)
• Οίδημα (οι ρίζες του φυτού)
• Εγκεφαλική κόπωση
• Οξείδωση (κατάσταση κατά την οποία μειώνονται τα αλκαλικά αποθέματα ή η περιεκτικότητα σε διττανθρακικά ιόντα στον οργανισμό)
• Αναιμία (χωρίς αμφιβολία λόγω της περιεκτικότητάς του σε σίδηρο, πρωτεΐνες και βιταμίνες)
• Παχυσαρκία
• Φυματίωση
• Κακή υγεία των δοντιών (αναμφίβολα λόγω της περιεκτικότητάς του σε ασβέστιο)
• Νευρικότητα και αϋπνίες

Πίνετε καθημερινά ένα ποτήρι χυμό σέλινο με καρότο. Βοηθά στη αποτοξίνωση και αναζωογόνηση του οργανισμού.

- Για τον διαβήτη παρασκευάστε αφέψημα χρησιμοποιώντας 20-25 γρ. ρίζα σέλινου σε ένα λίτρο νερού και πίνετε ένα φλιτζάνι του τσαγιού την ημέρα.

- Για την λιθίαση παρασκευάστε αφέψημα από τους σπόρους του φυτού χρησιμοποιώντας 10-15 γρ. σε ένα λίτρο νερού και πίνετε μέχρι 3 φλιτζάνια του τσαγιού την ημέρα.

- Για την μαστίτιδα παρασκευάστε αλοιφή από ίσα μέρη σέλινου και μέντας και τοποθετήστε ζεστή στους μαστούς για την απόφραξή τους.

- Για τον πυρετό παρασκευάστε αφέψημα από τη ρίζα του φυτού χρησιμοποιώντας 20-30 γρ. σε ένα λίτρο νερού και πίνετε μέχρι δυο φλιτζάνια του τσαγιού την ημέρα.

- Για την υδρωπικία παρασκευάστε αφέψημα απο τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιώντας 30-50 γρ. σε ένα λίτρο νερού και πίνετε μέχρι τρία φλιτζάνια του τσαγιού την ημέρα.

- Για τις χιονίστρες βάζουμε αρκετή ποσότητα σε πολύ νερό και με αυτό το νερό πλένουμε την πάσχουσα περιοχή.

- Για το ουρικό οξύ βράστε σέλινο μέσα σε γάλα ή ρίξτε ένα κουταλάκι του τσαγιού σπόρους σέλινου σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό και πίνετε μέχρι 3 φλιτζάνια την ημέρα.

Ένα μείγμα από χυμό σέλινο με άλλους χυμούς δίνει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα στην ανεπάρκεια βιταμινών. Συνδυάζεται εξαιρετικά με: καρότα, παντζάρια, λάχανο, ραπανάκι, ντομάτα, μήλα, ξινόγαλο

Διαβάστε επίσης

• Ένα φλιτζάνι χυμός από παντζάρια, την ημέρα, ρίχνει την πίεση, αυξάνει την αντοχή, βοηθά στους ρευματισμούς
• Τρώτε ρόδια. Πλούσια σε βιταμίνες, κάνουν καλό στην καρδιά, την πίεση, την χοληστερίνη, κατά του καρκίνου και της στυτικής δυσλειτουργίας.
• Πιπερόριζα (τζίντζερ) ένα ωφέλιμο βότανο κατάλληλο για την βαρυστομαχιά, το κρυολόγημα, την χοληστερίνη, την αρθρίτιδα, τον διαβήτη και τις δίαιτες
• Το λεμόνι, οι ευεργετικές του ιδιότητες κατά του καρκίνου, της πίεσης, το αναπνευστικό, την χοληστερίνη, την δυσπεψία αλλά και την ομορφιά.