Ιαπωνία. 26χρονος γιατρός αυτοκτόνησε λόγω υπερεργασίας. Τι είναι το φαινόμενο karoshi;

Επιμέλεια: medlabnews.gr iatrikanea

Η οικογένεια ενός 26χρονου γιατρού στην Ιαπωνία που αυτοκτόνησε αφού εργάστηκε πάνω από 200 ώρες υπερωρίες σε έναν μόνο μήνα, έκανε έκκληση για αλλαγή σε ένα έθνος που εδώ και καιρό μαστίζεται από την κουλτούρα της υπερεργασίας.

Ο Takashima Shingo εργαζόταν ως ειδικευόμενος γιατρός σε νοσοκομείο της πόλης Kobe όταν έβαλε τέλος στη ζωή του τον περασμένο Μάιο, σύμφωνα με τη δημόσια ραδιοτηλεόραση NHK.

Σύμφωνα με τους δικηγόρους της οικογένειας, ο Takashima είχε δουλέψει περισσότερες από 207 ώρες υπερωρίες τον μήνα πριν από τον θάνατό του και δεν είχε πάρει ρεπό για τρεις μήνες, μετέδωσε το NHK.

Το νοσοκομείο, το Konan Medical Center, αρνήθηκε τις κατηγορίες αυτές σε συνέντευξη Τύπου την περασμένη εβδομάδα. Αλλά τον Ιούνιο, το κυβερνητικό όργανο επιθεώρησης εργασίας έκρινε τον θάνατό του ως περιστατικό που σχετίζεται με την εργασία του λόγω των πολλών ωρών εργασίας του, σύμφωνα με την NHK - αναδεικνύοντας τις τεράστιες πιέσεις που ασκούνται στους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.

Η Ιαπωνία παλεύει εδώ και καιρό με μια επίμονη κουλτούρα υπερεργασίας, με τους εργαζόμενους σε διάφορους τομείς να αναφέρουν τιμωρητικά ωράρια, υψηλή πίεση από τους προϊσταμένους και υποτέλεια προς τις επιχειρήσεις, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας, Εργασίας και Πρόνοιας.

Το επακόλουθο άγχος και το τίμημα για την ψυχική υγεία έχει προκαλέσει ακόμη και ένα φαινόμενο που ονομάζεται "karoshi" ή "θάνατος από υπερβολική εργασία" - οδηγώντας σε νομοθεσία που αποσκοπεί στην πρόληψη θανάτων και τραυματισμών από υπερβολικές ώρες εργασίας.

Σε συνέντευξη Τύπου την περασμένη Παρασκευή, η οικογένεια του Takashima περιέγραψε έναν νεαρό άνδρα που οδηγήθηκε στην απόγνωση και εξέφρασε τη θλίψη της για τον θάνατό του.

Όπως είπε η μητέρα του Junko Takashima, πριν από την αυτοκτονία του, ο γιατρός έλεγε ότι "ήταν πολύ δύσκολο" και ότι "κανείς δεν θα τον βοηθούσε", σύμφωνα με το βίντεο που δημοσίευσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης από τη συνέντευξη Τύπου.

"Κανείς δεν με προσέχει, μου έλεγε συνέχεια. Νομίζω ότι το περιβάλλον τον έφερε στα όριά του", είπε.

"Ο γιος μου δεν θα γίνει ένας καλός γιατρός, ούτε θα μπορέσει να σώσει ασθενείς και να συνεισφέρει στην κοινωνία", πρόσθεσε. "Ωστόσο, ελπίζω ειλικρινά ότι το εργασιακό περιβάλλον για τους γιατρούς θα βελτιωθεί, ώστε να μην ξανασυμβεί το ίδιο πράγμα στο μέλλον".

Ο αδελφός του Τακασίμα, ο οποίος δεν κατονομάστηκε, μίλησε επίσης στη συνέντευξη Τύπου, λέγοντας: "Ανεξάρτητα από το πώς βλέπουμε τις ώρες εργασίας του αδελφού μου, οι 200 ώρες (υπερωριών) είναι ένας απίστευτος αριθμός και δεν νομίζω ότι το νοσοκομείο υιοθετεί μια σταθερή προσέγγιση στη διαχείριση της εργασίας εξ αρχής".

Σε συνέντευξη Τύπου την περασμένη εβδομάδα, το Ιατρικό Κέντρο Konan αντέδρασε. "Υπάρχουν πολλές φορές που (οι γιατροί) περνούν χρόνο μελετώντας μόνοι τους και κοιμούνται σύμφωνα με τις φυσιολογικές τους ανάγκες", δήλωσε εκπρόσωπος. "Λόγω του πολύ υψηλού βαθμού ελευθερίας, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν με ακρίβεια οι ώρες εργασίας".

Εκπρόσωπος του νοσοκομείου δήλωσε στο CNN τη Δευτέρα: "Δεν αναγνωρίζουμε την υπόθεση αυτή ως υπερωριακή εργασία και θα σταματήσουμε να σχολιάζουμε το θέμα αυτό στο μέλλον".

Ορισμένες περιπτώσεις υπερεργασίας έχουν γίνει πρωτοσέλιδα σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία χρόνια - για παράδειγμα, Ιάπωνες αξιωματούχοι κατέληξαν το 2017 στο συμπέρασμα ότι ένας 31χρονος πολιτικός δημοσιογράφος, ο οποίος πέθανε το 2013, είχε παρουσιάσει καρδιακή ανεπάρκεια από την πολύωρη εργασία του. Είχε δουλέψει 159 ώρες υπερωρίες τον μήνα πριν από τον θάνατό της, σύμφωνα με το NHK.

Το πρόβλημα παραμένει ιδιαίτερα υψηλό στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Μια μελέτη του 2016 διαπίστωσε ότι πάνω από το ένα τέταρτο των νοσοκομειακών γιατρών πλήρους απασχόλησης εργάζονται έως και 60 ώρες την εβδομάδα, ενώ το 5% εργάζεται έως και 90 ώρες και το 2,3% έως και 100 ώρες.

Μια άλλη έκθεση, που δημοσιεύθηκε φέτος από την Ένωση Ιατρικών Κολλεγίων της Ιαπωνίας, διαπίστωσε ότι πάνω από το 34% των ιατρών είναι επιλέξιμοι για ένα "ειδικό επίπεδο υπερωριών που υπερβαίνει το ανώτατο όριο των 960 ωρών ετησίως".

Οι μεταρρυθμίσεις στην εργατική νομοθεσία και τους κανονισμούς για τις υπερωρίες το 2018 σημείωσαν κάποια μικρή πρόοδο, με την κυβέρνηση να αναφέρει πέρυσι ότι ο μέσος όρος των ετήσιων ωρών εργασίας ανά εργαζόμενο "μειώνεται σταδιακά". Ωστόσο, αν και ο αριθμός των πραγματικών ωρών εργασίας έχει μειωθεί, οι ώρες υπερωριακής εργασίας αυξομειώνονται με την πάροδο των ετών, προστίθεται.

Πηγή: cnn.com

Διαβάστε επίσης:

Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ή σύνδρομο burnout. Ποια τα συμπτώματα που προκαλεί.

Γιατροί, νοσηλευτές με burnout. Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης ή σύνδρομο burnout. Κάντε το τεστ για να δείτε αν πάσχετε

Τι πυροδοτεί τις αυτοκτονίες; Αιτίες; Προειδοποιητικά σημεία μιας απόπειρας. Μύθοι και αλήθειες

Το εργασιακό άγχος προκαλεί θυμό, φόβο, πανικό και σοβαρά προβλήματα υγείας. Τεχνικές διαχείρισης του άγχους;

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας, medlabnews.gr iatrikanea

Η 10η Οκτωβρίου κάθε έτους, καθιερωμένη από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, είναι αφιερωμένη φέτος στην «Ψυχική Υγεία στο Χώρο Εργασίας».

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η εργασία είναι ευεργετική για την ψυχική υγεία, αλλά ένα αρνητικό εργασιακό περιβάλλον μπορεί να οδηγήσει σε ψυχικές διαταραχές. Ενώ οι σημερινές συνθήκες και οι όροι εργασίας έχουν αλλάξει δραματικά τα τελευταία ιδίως χρόνια και η ανεργία αποτελεί έναν σύγχρονο Μινώταυρο ιδιαίτερα για τη νεολαία, ένας στους πέντε ανθρώπους που εργάζονται θα αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα Ψυχικής Υγείας στην εργασία του. Ο εκφοβισμός και οι προσβολές συχνά αναφέρονται ως αιτίες εμφάνισης εργασιακού στρες. Επιπλέον, ευθύνονται τόσο για σωματικά όσο και για ψυχολογικά προβλήματα.  

Το άγχος είναι μία κατάσταση, η οποία συνοδεύεται από φυσικές, ψυχολογικές ή κοινωνικές επιπτώσεις ή δυσλειτουργίες και η οποία προκύπτει σε άτομα που αισθάνονται ανίκανα να γεφυρώσουν το κενό ανάμεσα στις απαιτήσεις ή τις προσδοκίες που τίθενται επ’ αυτών.
Κάθε άτομο είναι καλά εφοδιασμένο για να αντεπεξέρχεται σε βραχυχρόνια έκθεση σε πίεση, κάτι που μπορεί να θεωρηθεί ως θετικό, αλλά έχει μεγαλύτερη δυσκολία στην αντιμετώπιση παρατεταμένης έκθεσης σε εντατική πίεση. Περαιτέρω, διαφορετικά άτομα μπορούν να αντιδράσουν διαφορετικά σε παρόμοιες καταστάσεις, ενώ το ίδιο άτομο μπορεί να αντιδράσει διαφορετικά σε παρόμοιες καταστάσεις σε διαφορετικές περιόδους της ζωής του.
Το άγχος δεν είναι ασθένεια, παρατεταμένη όμως έκθεση σε αυτό μπορεί να μειώσει την αποδοτικότητα του ατόμου στην εργασία και να επηρεάσει αρνητικά την υγεία του.

Το άγχος που προέρχεται εκτός του εργασιακού περιβάλλοντος μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στη συμπεριφορά και σε μειωμένη αποδοτικότητα στην εργασία. Όλες οι εκδηλώσεις άγχους στην εργασία δεν μπορούν να θεωρηθούν εργασιακό άγχος. Το εργασιακό άγχος μπορεί να προκληθεί από διαφορετικούς παράγοντες όπως:

• το αντικείμενο εργασίας, 
• ο τρόπος οργάνωσης της εργασίας, 
• το περιβάλλον εργασίας, 
• η φτωχή επικοινωνία, κ.λπ.

Εργασιακό στρες, οικονομική κρίση, πανδημία


Ο κυριότερος παράγοντας εργασιακού στρες στις μέρες μας είναι η ανασφάλεια και το αίσθημα της απειλής που νιώθει ο εργαζόμενος. Και αυτό διότι αυτοί οι παράγοντες μπορούν αρκετά εύκολα να οδηγήσουν το άτομο στο φόβο και τον πανικό. Και τότε το άγχος πολλαπλασιάζεται και δημιουργείται φαύλος κύκλος.

 Όμως, ειδικά στις μέρες μας, το στρες στην εργασία δεν μπορεί να αναλυθεί και αντιμετωπιστεί ξεχωριστά και μόνο του. Για πολλούς ανθρώπους η εργασία ήταν πρώτη προτεραιότητα και για πολλούς περισσότερους ο δείκτης ανάπτυξης και εξέλιξής τους. Φυσικά, η εργασία είναι και προτεραιότητα και ανάπτυξη. Αλλά όταν υπάρχει μόνο αυτό και αυτό απειλείται είναι φυσικό να νιώθει ο άνθρωπος ότι απειλείται ολόκληρη η ταυτότητα, η προσωπικότητα, η ανάπτυξή του. Το ερώτημα όμως πρέπει να τεθεί από την αρχή και αφορά τις αξίες και τις στάσεις ζωής.


Το εργασιακό στρες μπορεί να θεωρηθεί και η αιτία και το αποτέλεσμα πολλών καταστάσεων. Μπορεί να γίνει αιτία πολλών ασθενειών, παθήσεων, διαταραχών. Μπορεί όμως να είναι και το αποτέλεσμα μιας πορείας ζωής που δεν επιτρέπει να πούμε «όχι» σε κανένα συνάδελφο, να μην στεναχωρήσουμε ή να δυσαρεστήσουμε κανένα υφιστάμενο, προϊστάμενο ή συνάδελφο, να φορτωνόμαστε συστηματικά δουλειά που δεν μας αναλογεί χωρίς να λέμε τίποτα, να παίρνουμε την άδειά μας αφού πρώτα αποφασίσουν όλοι οι άλλοι, να μη συζητάμε κάτι που μας ενόχλησε και να το κουβαλάμε κάθε μέρα μαζί μας…

Μέχρι και 35-40% των υπαλλήλων στην Ευρώπη δηλώνουν ότι υποφέρουν από εργασιακό άγχος με τους Έλληνες να κατέχουν την πρωτιά, δηλώνοντας άγχος στην εργασία σε επίπεδο πάνω από 60%.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δεύτερο συνηθέστερο πρόβλημα υγείας που οφείλεται στην εργασία είναι μετά την οσφυαλγία, το εργασιακό άγχος, καθώς πλήττει σχεδόν ένα στους τρεις εργαζόμενους. Το εργασιακό άγχος μπορεί να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε κλάδο και μέγεθος επιχείρησης μπορεί να επηρεάσει τον καθένα σε οποιοδήποτε επίπεδο. Πολλές συνθήκες όπως η πίεση, ο ανταγωνισμός, η αποδοτικότητα, η βία, ο εκφοβισμός, μπορεί να οδηγήσουν σε εργασιακό άγχος.Έχει υπολογισθεί ότι το άγχος που οφείλεται στην εργασία κοστίζει στα κράτη μέλη τουλάχιστον 20 δις. Ευρώ ετησίως. Το κόστος δεν θα πρέπει να υπολογίζεται μόνο στενά, δηλαδή πόσα ευρώ χάνουν οι οργανισμοί αλλά συνολικά δηλαδή να συνυπολογισθούν και οι ευρύτερες ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις που πλήττουν την κοινωνία, τα άτομα και τις επιχειρήσεις.

Η χρήση αλκοόλ, ναρκωτικών και άλλων ψυχοτρόπων ουσιών στο χώρο της εργασίας είναι συχνό φαινόμενο και αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για εργατικά ατυχήματα ή άλλα προβλήματα που σχετίζονται με την αποδοτικότητα στην εργασία, τις διαπροσωπικές σχέσεις, τις απουσίες και τις αναρρωτικές άδειες.

Το άγχος έχει σχέση με τις μεταβολές που συμβαίνουν στον οργανισμό όταν αυτός εκτεθεί σε απροσδιόριστη απειλή. Οι μεταβολές αυτές μπορούν να διακριθούν σε συνειδητές ή μη συνειδητές, σε μετρήσιμες ή μη μετρήσιμες. 

Υπάρχουν δυο διαφορετικά προφίλ του εργαζόμενου. Αυτού που στον εργασιακό χώρο φοβάται και αυτού που θυμώνει. Ο φόβος και ο θυμός προκαλούν αύξηση της αδρεναλίνης από τα νεφρά. Οι δυο αυτές εκδηλώσεις του οργανισμού, αποτελούν εκδηλώσεις του επινεφριδιακού άξονα. Πρόκειται για συνειδητές μεταβολές του οργανισμού. Το άτομο όταν αισθάνεται φόβο εκδηλώνει τις περισσότερες φορές υποχώρηση, ενώ όταν αισθάνεται θυμό τείνει να εκδηλώσει αντιδραστική συμπεριφορά.

 Ωστόσο ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί και στις μη συνειδητές μεταβολές του οργανισμού που οφείλονται στο άγχος. Τέτοιες μεταβολές είναι αυτές στο ανοσοποιητικό σύστημα, στο αναπαραγωγικό (δυσμηνόρροια, στυτικές διαταραχές κτλ.), στο ενδοκρινολογικό, αυξομειώσεις του βάρους, νεοπλασματικές ασθένειες, στο μεταβολικό (θυροειδής αδένας, διαβήτης κτλ.).

Στη σημερινή εποχή, ο φόβος να μην μπορείς να ανταποκριθείς στο ύψος των περιστάσεων, να μην μπορείς να ικανοποιήσεις τις απαιτήσεις που έχουν οι άλλοι για σένα, να μην μπορείς να εκφράσεις τις αδυναμίες ή την αγωνία σου, σε οδηγεί σταδιακά στην αυτοενοχοποίηση, στην απογοήτευση, στην έλλειψη αυτοεκτίμησης, στην αποξένωση, στην κατάθλιψη και υπό ορισμένες προϋποθέσεις...στην αυτοκτονία.
 Το πιο σημαντικό στοιχείο στην υγεία και ανταγωνιστικότητα μιας επιχείρησης είναι το 'ανθρώπινο κεφάλαιό' της. Αυτό ισχύει περισσότερο από ποτέ σήμερα στην οικονομία τη γνώσης. Γιατί προϋπόθεση να σκέφτονται ορθολογικά και δημιουργικά οι εργαζόμενοι είναι η διατήρηση και ανάπτυξη της ψυχικής τους υγείας.

Στους παράγοντες που σχετίζονται με το άγχος περιλαμβάνονται οι εξής:

• ο υπερβολικός φόρτος εργασίας ή η έκθεση σε φυσικούς κινδύνους.
• ο έλεγχος που έχουν οι εργαζόμενοι στον τρόπο εκτέλεσης της εργασίας τους.
• εάν οι εργαζόμενοι κατανοούν τον ρόλο τους.
• οι διαπροσωπικές σχέσεις, περιλαμβανομένων ζητημάτων όπως η παρενόχληση και η βία.
• η στήριξη που παρέχεται από συναδέλφους και προϊσταμένους, και
• η κατάρτιση που χρειάζονται οι εργαζόμενοι για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Γρήγορες τεχνικές μείωσης του άγχους

Η διαχείριση του άγχους τείνει να επικεντρώνεται περισσότερο στα άτομα και όχι στις επιχειρήσεις. Όμως, το κλειδί για την πρόληψη του εργασιακού άγχους και των ψυχοκοινωνικών κινδύνων βρίσκεται στην επιχείρηση και στη διαχείριση της εργασίας. Η πρόληψη των συνεπειών του εργασιακού άγχους είναι προτιμότερη από την αντιμετώπιση μετά την εμφάνισή τους.

Μερικά αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση του εργασιακού άγχους είναι τα εξής:

• η παροχή επαρκούς χρόνου στους εργαζομένους για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
• η σαφής περιγραφή της εργασίας.
• η παροχή στους εργαζομένους της δυνατότητας να εκφράζουν παράπονα και η σοβαρή αντιμετώπισή τους.
• η ελαχιστοποίηση των φυσικών κινδύνων.
• η κατανόηση των παραγόντων άγχους εκτός του χώρου εργασίας.
• η ανταπόκριση του φόρτου εργασίας στις δυνατότητες και τους πόρους έκαστου εργαζομένου.
• η οργάνωση σεμιναρίων & εκπαίδευση των εργαζομένων από ειδικούς στη διαχείριση του άγχους.
• ο σχεδιασμός των καθηκόντων κατά τρόπο ώστε να παρέχει κίνητρα.
• ο σαφής καθορισμός εργασιακών ρόλων και αρμοδιοτήτων.
• η παροχή ευκαιριών για κοινωνική αλληλεπίδραση, και
• η αποφυγή αμφιβολιών σε θέματα εργασιακής ασφάλειας και επαγγελματικής σταδιοδρομίας.

Τι μπορούμε να κάνουμε όμως για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας; 

Καταρχήν, θα πρέπει να διερευνήσουμε ποια είναι η πηγή του άγχους στη δουλειά μας ώστε να πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα. Αν καταλήξουμε τελικά ότι το άγχος δεν οφείλεται σε αρνητικά συναισθήματα απέναντι στην καριέρα μας αλλά απέναντι στη δουλειά μας, μπορούμε να προχωρήσουμε σε βελτιώσεις στο καθημερινό μας πρόγραμμα ώστε να μειώσουμε τα επίπεδα του άγχους.

Τέτοιες βελτιωτικές κινήσεις μπορεί να αφορούν την 

αύξηση των ωρών ξεκούρασης, 

• την ώρα αναχώρησης από το σπίτι, 
• το να μην ψάχνουμε τι θα φορέσουμε τελευταία στιγμή, 
• το να έχουμε αρκετό χρόνο για να ετοιμαστούμε ώστε να μην ξεκινάμε με άγχος, 
• τη δημιουργία μίας λίστας με τα εργασιακά μας καθήκοντα στην αρχή της μέρας ώστε να δουλεύουμε με πρόγραμμα. 

Μπορούμε να διατηρήσουμε τα επίπεδα του άγχους σε ελεγχόμενα επίπεδα και να απολαμβάνουμε περισσότερο την καριέρα μας αρκεί να βάλουμε πρόγραμμα.

• Παράλληλα, αν δεν μπορείτε να αλλάξετε το περιβάλλον σας ή να μειώσετε το άγχος, φροντίστε τον εαυτό σας, κάντε 
• συχνά διαλείμματα, 
• γυμναστείτε, 
• φροντίστε τη διατροφή σας. 
• Μειώστε την ένταση των συναισθηματικών σας αντιδράσεων. 
• Μην προσπαθείτε να ευχαριστήσετε τους πάντες γύρω σας. 
• Βάλτε προτεραιότητες, όλα τα πράγματα με τα οποία ασχολείστε δεν είναι επείγοντα. 
• Προσπαθήστε το πρίσμα υπό το οποίο βλέπετε τα πράγματα να μην είναι πάντα αρνητικό.

Επιπλέον, χρησιμοποιήστε τεχνικές χαλάρωσης και διαλογισμό που μειώνουν την ένταση στους μυς και βοηθούν την αναπνοή να επανέλθει στον φυσιολογικό ρυθμό της. Έστω και 10 λεπτά την ημέρα βοηθούν σημαντικά στη μείωση των σωματικών συμπτωμάτων του άγχους. Αποφύγετε τα οινοπνευματώδη, το τσιγάρο και τη μεγάλη ποσότητα καφεΐνης, επειδή έχουν την τάση να αυξάνουν οποιοδήποτε σωματικό σύμπτωμα του άγχους που βιώνετε. Επίσης σημαντικό είναι να κοιμάστε αρκετά και να μη διαταράσσεται το πρόγραμμα του ύπνου σας.

Δεν θα πρέπει βέβαια να ξεχνάμε ότι η εξομάλυνση του άγχους δεν είναι κάτι που πετυχαίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Είναι σχετικά εύκολο να ανακουφισθούμε από τα αρνητικά μας αισθήματα και με την βοήθεια του ειδικού θεραπευτή μπορούμε πολύ γρήγορα να απαλλαγούμε από την κορύφωση του άγχους που γίνεται με την έκρηξη του πανικού. Όμως χρειάζονται σταθερές και επίμονες προσπάθειες ώστε η βελτίωση να σταθεροποιηθεί μέσα μας.

Διαβάστε επίσης

• Mobbing, η ψυχολογική παρενόχληση, βία στην εργασία. Τρόποι συμβουλευτικής παρέμβασης
• Εργασιακό άγχος – η εκστρατεία του EU-OSHA καλεί εργοδότες και εργαζόμενους να το αντιμετωπίσουν από κοινού
• Νιώθετε διαρκώς κούραση, πόνο στους μυς, πονοκέφαλο, αδυναμία συγκέντρωσης; Mπορεί να έχετε Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης.
• Απλοί τρόποι διαχείρισης του θυμού και των νεύρων, που φέρνουν οι καθημερινές απρόβλεπτες καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε.
• Οι εργαζόμενοι που πάσχουν από έλλειψη ύπνου αγωνίζονται να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της οικογένειας και της εργασίας τους
• Μήπως έχετε ταχυπαλμίες, δυσφορία, ζαλάδες, αϋπνία, μελαγχολία; Τι πρέπει να κάνετε για την κατάθλιψη, με το τέλος του καλοκαιριού;

Ένοχη ή αθώα; Η μητέρα που σκότωσε τα 3 παιδιά της δίχασε ακόμη και τους ενόρκους 11–1 – Τι λέει η επιστήμη

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Μία από τις πιο δύσκολες και διχαστικές δίκες των τελευταίων ετών στις ΗΠΑ βρίσκεται ένα βήμα πριν από το αδιέξοδο.

Η 36χρονη Lindsay Clancy, πρώην νοσηλεύτρια μαιευτηρίου στη Μασαχουσέτη, δεν αρνείται ότι το 2023 προκάλεσε τον θάνατο των τριών μικρών παιδιών της, της 5χρονης Cora, του 3χρονου Dawson και του μόλις 8 μηνών Callan.

Ωστόσο, το ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν οι ένορκοι δεν είναι απλώς «το έκανε;».

Είναι πολύ δυσκολότερο:

Καταλάβαινε πραγματικά το άδικο αυτού που έκανε και μπορούσε να ελέγξει τη συμπεριφορά της ή βρισκόταν σε μια τόσο βαριά ψυχιατρική κατάσταση ώστε να μην έχει ποινικό καταλογισμό;

Το ερώτημα έχει αποδειχθεί τόσο δύσκολο ώστε την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου οι 12 ένορκοι επέστρεψαν για έβδομη ημέρα διαβουλεύσεων, χωρίς ακόμη να έχουν καταλήξει σε ετυμηγορία. Την προηγουμένη, η επικεφαλής των ενόρκων ενημέρωσε τον δικαστή ότι ένας ένορκος συγκρούεται με τους υπόλοιπους 11 σχετικά με την εφαρμογή των οδηγιών περί «εύλογης αμφιβολίας». Ο ίδιος ο δικαστής William Sullivan αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στον «έναν ένορκο ή τους 11», χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε ποια πλευρά υποστηρίζει η κάθε ομάδα.

Δεν συζητούν αν σκότωσε τα παιδιά – Συζητούν αν είχε καταλογισμό

Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη λεπτομέρεια για την κατανόηση της υπόθεσης.

Η υπεράσπιση δεν υποστηρίζει ότι κάποιος άλλος ευθύνεται. Υποστηρίζει ότι η Clancy έπασχε από βαριά περιγεννητική ψυχική νόσο και ψυχωτική διαταραχή και επομένως δεν ήταν ποινικά υπεύθυνη για τις πράξεις της.

Η εισαγγελία, αντίθετα, υποστηρίζει ότι παρά την αναμφισβήτητη ψυχιατρική επιβάρυνσή της, ήξερε τι έκανε, καταλάβαινε ότι ήταν λάθος και ενήργησε με σχεδιασμό.

Και κάπου ανάμεσα σε αυτές τις δύο θέσεις βρίσκονται σήμερα οι 12 ένορκοι.

Τι ακριβώς προβλέπει ο νόμος της Μασαχουσέτης

Εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφορά από ό,τι συνήθως καταλαβαίνουμε όταν ακούμε τη λέξη «αθώα».

Σύμφωνα με τις επίσημες οδηγίες των δικαστηρίων της Μασαχουσέτης, ένας άνθρωπος δεν θεωρείται ποινικά υπεύθυνος όταν, εξαιτίας ψυχικής νόσου ή διαταραχής, στερείται ουσιωδώς είτε της ικανότητας να αντιληφθεί την εγκληματικότητα ή το άδικο της πράξης του είτε της ικανότητας να συμμορφώσει τη συμπεριφορά του στις απαιτήσεις του νόμου.

Ακόμη σημαντικότερο: όταν τίθεται σοβαρά το ζήτημα του καταλογισμού, η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος να αποδείξει πέρα από εύλογη αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος ήταν ποινικά υπεύθυνος.

Επομένως, η ψυχιατρική διάγνωση από μόνη της δεν αθωώνει κανέναν.

Αλλά ούτε αρκεί να πει η εισαγγελία ότι η Clancy γνώριζε διανοητικά τι έκανε. Το δικαστήριο ζητά να εξεταστεί αν είχε ουσιαστική κατανόηση της νομικής ή ηθικής σημασίας των πράξεών της.

Το στοιχείο που ενισχύει πολύ την υπεράσπιση: ζητούσε βοήθεια πριν από την τραγωδία

Η ψυχιατρική ιστορία της Clancy δεν εμφανίστηκε μετά τους θανάτους των παιδιών ως μια εύκολη υπερασπιστική γραμμή.

Για μήνες πριν από το περιστατικό είχε απευθυνθεί επανειλημμένα σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας και είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρικό πρόγραμμα.

Σύμφωνα με ανασκόπηση των δικαστικών εγγράφων από το Boston Globe, μέσα σε περίπου τέσσερις μήνες της είχαν συνταγογραφηθεί 13 διαφορετικά ψυχιατρικά φάρμακα και περισσότερες από 30 συνταγές, από πολλούς διαφορετικούς επαγγελματίες και δομές.

Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι υπήρξε κατακερματισμένη φροντίδα, αλλεπάλληλες αλλαγές φαρμάκων και αποτυχία έγκαιρης αναγνώρισης μιας σοβαρότερης διαταραχής.

Χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή εδώ:

Το γεγονός ότι συνταγογραφήθηκαν πολλά διαφορετικά φάρμακα δεν αποδεικνύει ότι τα φάρμακα προκάλεσαν την ψύχωση ή τους θανάτους.

Ούτε γνωρίζουμε ότι λάμβανε ταυτόχρονα και τα 13. Το ίδιο το Boston Globe επισημαίνει ότι οι θεράποντες άλλαζαν, διέκοπταν ή τροποποιούσαν τις αγωγές και δεν είναι σαφές πόσα φάρμακα λάμβανε ταυτόχρονα.

Αυτό που αποδεικνύει το ιστορικό είναι κάτι διαφορετικό: ότι υπήρχε σοβαρό και επίμονο ψυχιατρικό πρόβλημα πολύ πριν από το έγκλημα.

Δύο ομάδες ειδικών – Δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες της ίδιας γυναίκας

Εδώ η δίκη γίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα από ψυχιατρική άποψη.

Ο γνωστός ιατροδικαστικός ψυχίατρος Dr Phillip Resnick, μάρτυρας της υπεράσπισης, κατέθεσε ότι θεωρεί πως η Clancy ήταν σαφώς ψυχωτική την ημέρα των γεγονότων και ότι δεν είχε ουσιαστικό έλεγχο της συμπεριφοράς της.

Ο ψυχολόγος Paul Zeizel, επίσης για την υπεράσπιση, κατέληξε ότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί το άδικο των πράξεών της.

Ακριβώς αντίθετη ήταν η εκτίμηση ειδικών της κατηγορούσας αρχής.

Ο forensic psychologist Dr Kirk Heilbrun κατέθεσε ότι, κατά την άποψή του, η Clancy δεν βρισκόταν σε οξεία ψύχωση την ώρα των εγκλημάτων. Δέχθηκε ότι υπήρχε σοβαρή ψυχική νόσος και εκτίμησε ότι είχε διπολική διαταραχή τύπου ΙΙ, αλλά θεώρησε ότι εξακολουθούσε να αντιλαμβάνεται το σωστό και το λάθος.

Άλλος ειδικός της εισαγγελίας, ο ψυχίατρος Avram Mack, επίσης δεν διαπίστωσε επαρκείς ενδείξεις ψύχωσης ή μανιακού επεισοδίου κατά το κρίσιμο διάστημα και θεώρησε ότι, παρά τη σοβαρή ψυχική νόσο, διατηρούσε την ικανότητα ελέγχου και διάκρισης του σωστού από το λάθος.

Αυτό εξηγεί γιατί η υπόθεση είναι τόσο δύσκολη:

Οι ειδικοί συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό ότι η γυναίκα ήταν σοβαρά ψυχικά ασθενής. Διαφωνούν στο πιο κρίσιμο σημείο: πόσο είχε επηρεαστεί η επαφή της με την πραγματικότητα ακριβώς όταν πέθαναν τα παιδιά.

Τι είναι η επιλόχεια ψύχωση;

Η επιλόχεια ψύχωση δεν είναι το ίδιο πράγμα με την επιλόχεια κατάθλιψη.

Πρόκειται για σπάνια αλλά εξαιρετικά σοβαρή ψυχιατρική κατάσταση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει μανία, βαριά κατάθλιψη με ψυχωτικά χαρακτηριστικά, παραληρητικές πεποιθήσεις, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, διαταραχή της σκέψης και σημαντική απώλεια της κρίσης.

Η συχνότητά της υπολογίζεται περίπου σε 1 έως 2 περιπτώσεις ανά 1.000 τοκετούς, αν και οι εκτιμήσεις διαφέρουν ανάλογα με τον ορισμό και τη μεθοδολογία των μελετών. Θεωρείται ψυχιατρικό επείγον.

Μάλιστα, πολύ πρόσφατη διεθνής συναίνεση ειδικών που δημοσιεύθηκε το 2026 στο Biological Psychiatry υποστηρίζει ότι η επιλόχεια ψύχωση αποτελεί ιδιαίτερη κλινική οντότητα με στενή σχέση με το φάσμα της διπολικής διαταραχής. Περίπου στις μισές περιπτώσεις πρώτου επεισοδίου επιλόχειας ψύχωσης, αυτό αποτελεί ταυτόχρονα και την πρώτη εκδήλωση διπολικής διαταραχής.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα στην περίπτωση Clancy: το παιδί ήταν ήδη 8 μηνών

Αυτό είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα επιστημονικά σημεία της υπόθεσης και δεν πρέπει να παραλειφθεί.

Η κλασική επιλόχεια ψύχωση έχει συνήθως πολύ γρήγορη έναρξη, συχνά μέσα στις πρώτες ημέρες και εβδομάδες μετά τον τοκετό. Η σύγχρονη διεθνής consensus statement την περιγράφει ως νόσο που εμφανίζεται εντός εβδομάδων από τον τοκετό.

Το μικρότερο παιδί της Clancy ήταν όμως 8 μηνών όταν συνέβη η τραγωδία.

Αυτό δεν σημαίνει από μόνο του ότι δεν υπήρχε ψύχωση ή σοβαρή περιγεννητική ψυχική νόσος. Σημαίνει όμως ότι η διάγνωση μιας κλασικής, οξείας επιλόχειας ψύχωσης με έναρξη οκτώ μήνες μετά τον τοκετό δεν είναι η τυπική κλινική εικόνα.

Και αυτό αποτελεί ένα επιστημονικό επιχείρημα που δικαιολογεί τουλάχιστον μέρος της διαφωνίας μεταξύ των ειδικών.

Ταυτόχρονα, όμως, η σύγχρονη ψυχιατρική συνδέει στενά την επιλόχεια ψύχωση με το διπολικό φάσμα, ενώ η Clancy είχε παρουσιάσει σοβαρή και εξελισσόμενη ψυχιατρική συμπτωματολογία τους μήνες πριν από τους θανάτους.

Μπορεί λοιπόν η επιστήμη να αποφασίσει αν είναι «ένοχη ή αθώα»;

Όχι. Και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη απάντηση.

Η ψυχιατρική μπορεί να εκτιμήσει:

• αν υπήρχε ψυχική νόσος,
• αν υπήρχε ψύχωση,
• αν είχε διαταραχθεί η αντίληψη της πραγματικότητας,
• αν η ικανότητα κρίσης και αυτοελέγχου ήταν σημαντικά μειωμένη.

Δεν μπορεί όμως να εκδώσει νομική ετυμηγορία.

Το «criminally responsible» είναι νομική και όχι ιατρική έννοια, κάτι που αναφέρουν ρητά ακόμη και οι επίσημες οδηγίες της Μασαχουσέτης.

Και η περίπτωση Clancy δείχνει ακριβώς πόσο δύσκολη μπορεί να γίνει η γραμμή ανάμεσα στην ψυχιατρική νόσο και στην ποινική ευθύνη.

Αν ήταν ψυχωτική, σημαίνει αυτομάτως ότι ήταν ακαταλόγιστη;

Όχι.

Αυτό είναι ένα συχνό λάθος στη δημόσια συζήτηση.

Ψύχωση δεν σημαίνει αυτομάτως νομικό ακαταλόγιστο.

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει σοβαρή ψυχιατρική διάγνωση και παρ' όλα αυτά να διατηρεί επαρκή ικανότητα να κατανοήσει ότι μια πράξη είναι παράνομη ή ηθικά λανθασμένη και να ελέγξει τη συμπεριφορά του.

Από την άλλη πλευρά, μια βαριά ψυχωτική κατάσταση μπορεί πράγματι να αλλοιώσει σε τέτοιο βαθμό την αντίληψη της πραγματικότητας και την ικανότητα κρίσης ώστε να πληρούνται τα νομικά κριτήρια έλλειψης καταλογισμού.

Αυτό ακριβώς προσπαθούν να αποφασίσουν οι ένορκοι.

Οι 13 ψυχιατρικές αγωγές και το ερώτημα που μένει: μπορούσε να είχε προληφθεί;

Πέρα από το ερώτημα της ενοχής, η υπόθεση αναδεικνύει και ένα δεύτερο, ίσως ακόμη μεγαλύτερο ζήτημα δημόσιας υγείας.

Η Clancy αναζητούσε θεραπεία.

Είχε επαφή με πολλούς επαγγελματίες, είχε λάβει σειρά διαγνώσεων και φαρμακευτικών αγωγών και είχε περάσει από ψυχιατρική νοσηλεία. Παρ' όλα αυτά, η ψυχική της κατάσταση εξακολούθησε να επιδεινώνεται.

Η υπεράσπιση θεωρεί ότι το σύστημα δεν κατάφερε να αναγνωρίσει εγκαίρως πόσο σοβαρή ήταν η κατάστασή της. Η εισαγγελία απορρίπτει την άποψη ότι οι αδυναμίες της περίθαλψης σημαίνουν ότι η Clancy δεν είχε ποινική ευθύνη.

Και οι δύο προτάσεις μπορούν να είναι ταυτόχρονα αληθινές:

Μπορεί να υπήρξαν σοβαρές αδυναμίες στη φροντίδα της και παρ' όλα αυτά το δικαστήριο να κρίνει ότι είχε καταλογισμό.

Ή οι ένορκοι μπορεί να θεωρήσουν ότι η ψυχική νόσος είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε η εισαγγελία δεν απέδειξε πέρα από εύλογη αμφιβολία ότι ήταν ποινικά υπεύθυνη.

Ένας ένορκος απέναντι στους άλλους 11

Η εικόνα σήμερα είναι χαρακτηριστική του τεράστιου διλήμματος.

Οι ένορκοι έχουν ήδη δηλώσει δύο φορές ότι δυσκολεύονται να φτάσουν σε ομόφωνη απόφαση. Την έκτη ημέρα των διαβουλεύσεων αποκαλύφθηκε ότι η σύγκρουση επικεντρώνεται σε έναν ένορκο έναντι των άλλων 11.

Ο συνήγορος της Clancy ζήτησε την απομάκρυνσή του, θεωρώντας ότι δεν εφαρμόζει σωστά τις οδηγίες του δικαστή περί εύλογης αμφιβολίας. Ο δικαστής αρνήθηκε, δήλωσε ότι δεν μπορεί να πάρει το μέρος «του ενός ή των 11» και επανέλαβε στους ενόρκους τις νομικές οδηγίες.

Δεν έχει δημοσιοποιηθεί αξιόπιστα ποια ετυμηγορία υποστηρίζουν οι 11 και ποια ο ένας.

Αν το αδιέξοδο παραμείνει, ο δικαστής μπορεί τελικά να κηρύξει τη διαδικασία άκυρη λόγω αδυναμίας επίτευξης ομόφωνης ετυμηγορίας.

Ένοχη ή αθώα λοιπόν;

Από επιστημονική άποψη, τα μέχρι σήμερα στοιχεία επιτρέπουν να πούμε με αρκετά μεγάλη βεβαιότητα ότι η Lindsay Clancy αντιμετώπιζε σοβαρή ψυχιατρική νόσο.

Δεν επιτρέπουν όμως σε έναν εξωτερικό παρατηρητή να αποφανθεί με αντίστοιχη βεβαιότητα ότι πληρούσε ή δεν πληρούσε το συγκεκριμένο νομικό κριτήριο έλλειψης καταλογισμού τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Ακόμη και οι ειδικοί που εξέτασαν όλα τα στοιχεία και κατέθεσαν ενόρκως στο δικαστήριο κατέληξαν σε αντίθετα συμπεράσματα.

Και ίσως αυτή να είναι τελικά η αιτία που η υπόθεση έχει συγκλονίσει τόσο πολύ την αμερικανική κοινή γνώμη:

Δεν ζητά από τους ενόρκους να αποφασίσουν αν συνέβη ένα έγκλημα. Τους ζητά να αποφασίσουν πού σταματά η ψυχική νόσος και πού αρχίζει η ποινική ευθύνη.

Και μέχρι στιγμής, ούτε οι ίδιοι μπορούν να συμφωνήσουν.

Η Ιρανή φοιτήτρια που γδύθηκε για να διαμαρτυρηθεί: Νέα αποκάλυψη – Τι της συμβαίνει σχεδόν 2 χρόνια μετά

medlabnews.gr iatrikanea 

UPDATE 24/8/2026: 

Τι συμβαίνει σήμερα με την Ahoo Daryaei

Νεότερες πληροφορίες για την Ahoo Daryaei έρχονται στο φως σχεδόν δύο χρόνια μετά τη διαμαρτυρία της στο πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.

Η Ιρανοαμερικανίδα δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Masih Alinejad, η οποία είχε δημοσιοποιήσει πληροφορίες για την υπόθεση ήδη από το 2024, ανέφερε τώρα ότι η Ιρανή φοιτήτρια εξακολουθεί να βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση.

Σύμφωνα με όσα αποδίδονται σε φίλο και στο οικογενειακό περιβάλλον της, η Daryaei φέρεται:

• να μην έχει ελεύθερη πρόσβαση σε κινητό τηλέφωνο,

• να βρίσκεται υπό παρακολούθηση των αρχών,

• να εξακολουθεί να λαμβάνει υποχρεωτική ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή,

• ενώ η οικογένειά της υποστηρίζει ότι η αγωγή έχει επηρεάσει τη μνήμη και την εγρήγορσή της.

Άλλες νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει επιστρέψει στις σπουδές της σε διαφορετικό πανεπιστήμιο, όπου ασχολείται με τον τομέα των υφασμάτων.

Ωστόσο, όλα τα παραπάνω πρέπει να αντιμετωπίζονται ως καταγγελίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής δημόσια δήλωση της ίδιας της Ahoo Daryaei ούτε ανεξάρτητη ιατρική τεκμηρίωση που να επιβεβαιώνει το είδος ή τις συνέπειες της φαρμακευτικής αγωγής.

Τι καταγγέλλεται ότι της συνέβη

Η εικόνα της είχε κάνει τον γύρο του κόσμου: μια νεαρή Ιρανή φοιτήτρια περπατούσε με τα εσώρουχά της στον χώρο του πανεπιστημίου της στην Τεχεράνη, σε μια πράξη που ερμηνεύθηκε διεθνώς ως ακραία διαμαρτυρία απέναντι στην υποχρεωτική ισλαμική ενδυμασία.

Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, νέες πληροφορίες επιχειρούν να αποκαλύψουν το τίμημα που φέρεται να πλήρωσε η Αχού Νταριάι μετά τις λίγες εκείνες στιγμές που την έκαναν παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης.

Σύμφωνα με νέο δημοσίευμα που επικαλείται στενό φίλο της, η Νταριάι φέρεται να κρατήθηκε για 18 ημέρες σε ψυχιατρικό ίδρυμα και, ακόμη και σήμερα, να υποχρεώνεται να υποβάλλεται σε τακτική ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή.

Οι συγκεκριμένες νέες καταγγελίες, ωστόσο, δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα και βασίζονται στη μαρτυρία ενός προσώπου που μίλησε ανώνυμα στον διεθνή Τύπο.

Η διαμαρτυρία που έγινε παγκόσμιο σύμβολο

Ήταν 2 Νοεμβρίου 2024 όταν η Αχού Νταριάι βρέθηκε στο επίκεντρο ενός επεισοδίου στο Islamic Azad University της Τεχεράνης.

Βίντεο που διαδόθηκε αστραπιαία στα social media την έδειχνε να κυκλοφορεί στον χώρο του πανεπιστημίου φορώντας μόνο τα εσώρουχά της.

Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανέφεραν τότε ότι η φοιτήτρια είχε έρθει σε αντιπαράθεση με ανθρώπους της ασφάλειας του πανεπιστημίου για την εφαρμογή των κανόνων υποχρεωτικής κάλυψης των γυναικών. Η Amnesty International είχε ζητήσει την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή της.

Οι ιρανικές αρχές έδωσαν διαφορετική εκδοχή. Κυβερνητική εκπρόσωπος υποστήριξε τότε ότι επρόκειτο για ένα άτομο που χρειαζόταν θεραπεία και ότι η υπόθεση αντιμετωπιζόταν ως κοινωνικό και όχι ως ζήτημα ασφαλείας.

Τι αποκαλύπτει τώρα στενός φίλος της

Σύμφωνα με τη νέα μαρτυρία, το επεισόδιο άρχισε όταν η μαντίλα της Νταριάι μετακινήθηκε ενώ βρισκόταν στο πανεπιστήμιο.

Ο φίλος της ισχυρίζεται ότι ακολούθησε έντονη αντιπαράθεση με ανθρώπους που επιτηρούσαν την εφαρμογή των κανόνων ένδυσης και ότι η ίδια αντέδρασε αφαιρώντας τα ρούχα της.

Η πράξη της, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη εκδοχή, δεν ήταν αποτέλεσμα ψυχικής διαταραχής αλλά μια αυθόρμητη μορφή αντίδρασης απέναντι στον τρόπο με τον οποίο θεωρούσε ότι της συμπεριφέρονταν.

Λίγο αργότερα συνελήφθη.

18 ημέρες σε ψυχιατρική κλινική

Το σοβαρότερο μέρος των νέων καταγγελιών αφορά όσα φέρεται να ακολούθησαν.

Ο φίλος της υποστηρίζει ότι η Νταριάι μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα και παρέμεινε εκεί 18 ημέρες χωρίς τη θέλησή της.

Ισχυρίζεται επίσης ότι οι αρχές επιχείρησαν να παρουσιάσουν δημόσια την ενέργειά της ως αποτέλεσμα ψυχικής νόσου και ότι ασκήθηκαν πιέσεις στο οικογενειακό της περιβάλλον ώστε να υποστηρίξει αυτήν την εκδοχή.

Ήδη από τον Νοέμβριο του 2024, πάντως, ήταν επιβεβαιωμένο ότι μετά τη σύλληψή της είχε μεταφερθεί από αστυνομικό τμήμα σε «κέντρο θεραπείας». Η ιρανική κυβέρνηση δήλωνε τότε ότι δεν αντιμετώπιζε ποινικές κατηγορίες και ότι χρειαζόταν θεραπεία.

Η καταγγελία για υποχρεωτικές ενέσεις μέχρι σήμερα

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η καταγγελία ότι η υπόθεση δεν σταμάτησε με την έξοδό της από την κλινική.

Σύμφωνα πάντα με τον φίλο της, μετά την απελευθέρωσή της ενημερώθηκε ότι θα παρέμενε υπό παρακολούθηση και ότι έπρεπε να λαμβάνει ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή.

Η ίδια πηγή υποστηρίζει ότι σήμερα υποβάλλεται σε μηνιαίες ενέσεις flupentixol, ενός αντιψυχωσικού φαρμάκου, και ότι της έχει καταστεί σαφές πως άρνηση της αγωγής θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέα νοσηλεία.

Πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρό ισχυρισμό, ο οποίος δεν έχει επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη ιατρική πηγή ή από την ίδια την Νταριάι.

Οι φόβοι είχαν διατυπωθεί από το 2024

Οι σημερινές καταγγελίες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία επειδή οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχαν εκφράσει ανησυχία για τη μεταφορά της σε ψυχιατρική μονάδα ήδη αμέσως μετά τη σύλληψή της.

Τον Νοέμβριο του 2024 υπήρχαν διεθνείς προειδοποιήσεις για την πιθανή χρήση ψυχιατρικών δομών εναντίον ανθρώπων που συμμετέχουν σε αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες στο Ιράν.

Παράλληλα, ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν είχε παρακολουθήσει την υπόθεση, η οποία απέκτησε διεθνείς διαστάσεις.

Από μια στιγμή διαμαρτυρίας σε σύμβολο

Η εικόνα της Νταριάι συνδέθηκε γρήγορα με το ευρύτερο κίνημα των Ιρανών γυναικών που αμφισβητούν την υποχρεωτική μαντίλα.

Το κίνημα είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις μετά τον θάνατο της Μάχσα Αμινί το 2022, μετά τη σύλληψή της από την αστυνομία ηθών για φερόμενη παραβίαση των κανόνων του χιτζάμπ.

Για την Αχού Νταριάι, όμως, το βίντεο που έγινε viral φαίνεται ότι ήταν μόνο η αρχή μιας πολύ μεγαλύτερης ιστορίας.

Εάν οι νέες καταγγελίες επιβεβαιωθούν, η περίπτωση της Ιρανής φοιτήτριας δεν θα αφορά πλέον μόνο μια εντυπωσιακή πράξη διαμαρτυρίας απέναντι στην υποχρεωτική μαντίλα, αλλά και ένα πολύ σοβαρό ζήτημα σχετικά με τη χρήση της ψυχιατρικής ως μέσου καταστολής της πολιτικής και κοινωνικής διαφωνίας.

⚡️A student, Ahoo Daryaei at Iran’s University of Science & Research was accosted by Islamic Regime morality police for showing her hair beneath her hijab.

They tore her clothes and they attacked her. So in protest she took her clothes off and stood in the square in nothing but… pic.twitter.com/8UF2S272bD

— Make Europe Great Again - M.E.G.A (@ScaryEurope) July 31, 2026

Θεσσαλονίκη: 82χρονος ανατίναξε το σπίτι του γιου του και ζήτησε να επιστρέψει στη φυλακή

medlabnews.gr 

Ο ηλικιωμένος μπορούσε λόγω ηλικίας να ζητήσει να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του στο σπίτι, αλλά επέλεξε να παραμείνει σε σωφρονιστικό κατάστημα – Τι είπε στην απολογία του

Ένοχος και σε δεύτερο βαθμό κρίθηκε ο 82χρονος που είχε προκαλέσει έκρηξη και πυρκαγιά στο σπίτι του γιου του, στην περιοχή του Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, χρησιμοποιώντας εμπρηστικό μηχανισμό.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης τού επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης τριών ετών και δύο μηνών για εμπρησμό από πρόθεση και φθορά ξένης ιδιοκτησίας. Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση τεσσάρων ετών και τριών μηνών, ενώ στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου.

Ζήτησε ο ίδιος να επιστρέψει στη φυλακή

Λόγω της ηλικίας του, ο καταδικασθείς είχε τη δυνατότητα να ζητήσει να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του κατ’ οίκον, υπό τους προβλεπόμενους περιοριστικούς όρους.

Ο ίδιος, ωστόσο, δεν υπέβαλε τέτοιο αίτημα. Αντίθετα, ζήτησε να επιστρέψει στο σωφρονιστικό κατάστημα όπου κρατείται από τον Νοέμβριο του 2025.

«Δεν θα βλάψω κανέναν αν αφεθώ ελεύθερος, αλλά δεν θέλω να γυρίσω σπίτι και να φυλακίσω και τη σύζυγό μου με τους περιοριστικούς όρους που θα μου επιβληθούν», ανέφερε ενώπιον των δικαστών. Το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημά του και αποφάσισε να συνεχίσει να εκτίει την ποινή του στη φυλακή.

Το σπίτι καταστράφηκε ολοσχερώς

Το περιστατικό είχε σημειωθεί τον Νοέμβριο του 2025 σε μονοκατοικία στη Χρυσαυγή του Δήμου Λαγκαδά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ο ηλικιωμένος προκάλεσε την πυρκαγιά με εμπρηστικό μηχανισμό, με αποτέλεσμα η κατοικία να καταστραφεί ολοσχερώς. Οι φλόγες επεκτάθηκαν και σε αυτοκίνητο που βρισκόταν σταθμευμένο στην αυλή.

Ο γιος και η νύφη του απουσίαζαν εκείνη την ώρα και ενημερώθηκαν τηλεφωνικά ότι το σπίτι τους είχε τυλιχθεί στις φλόγες.

«Το έκανα συνειδητά»

Κατά την απολογία του, ο 82χρονος παραδέχθηκε την πράξη του, υποστήριξε ότι είχε προηγουμένως βεβαιωθεί πως δεν βρισκόταν κανείς μέσα στο σπίτι και ζήτησε συγγνώμη από την οικογένεια του γιου του.

Απέδωσε την πράξη του στις μακροχρόνιες οικογενειακές προστριβές και στα σοβαρά προβλήματα που, όπως ισχυρίστηκε, προκαλούσε η εξάρτηση του γιου του από ναρκωτικές ουσίες.

«Το έκανα συνειδητά, μετά πόνου ψυχής», είπε, διευκρινίζοντας ότι δεν ενήργησε για λόγους εκδίκησης. Παράλληλα, εξέφρασε την επιθυμία να αποκατασταθούν στο μέλλον οι σχέσεις με τα παιδιά του και «να ξαναγίνουν οικογένεια».

Πρώτη δημοσίευση: 29 Ιουλίου 2026
Τελευταία ενημέρωση: 29 Ιουλίου 2026
Συντακτική ομάδα: medlabnews.gr

Απαντήσεις ζητούν οι Παιδίατροι για την καθυστέρηση ενεργοποίησης της πλατφόρμας πρώιμης ανίχνευσης αναπτυξιακών δυσκολιών

medlabnews.gr iatrikanea

Επιστολή προς το Υπουργείο Υγείας και την Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας κα Ειρήνη Αγαπηδάκη απέστειλε ο Πανελλήνιος Παιδιατρικός Σύλλογος, εκφράζοντας προβληματισμό για την καθυστέρηση ενεργοποίησης των εργαλείων και της ψηφιακής πλατφόρμας που προβλέπονται στο πρόγραμμα εκπαίδευσης παιδιάτρων για την έγκαιρη ανίχνευση αναπτυξιακών, νευροαναπτυξιακών και ψυχικών δυσκολιών σε παιδιά και οικογένειες. Όπως επισημαίνεται, παρότι η εκπαιδευτική διαδικασία ολοκληρώθηκε και οι συμμετέχοντες έλαβαν πιστοποιήσεις και τον απαραίτητο εξοπλισμό, τα βασικά εργαλεία εφαρμογής του προγράμματος στην καθημερινή κλινική πράξη δεν έχουν ακόμη τεθεί σε λειτουργία.

Η επιστολή:

«Τον Δεκέμβριο του 2025, εκατοντάδες παιδίατροι και ειδικευόμενοι παιδίατροι από όλη την Ελλάδα συμμετείχαν στο Μοριοδοτούμενο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Παιδιάτρων, μια πρωτοβουλία του Υπουργείου Υγείας σε συνεργασία με τη UNICEF, η οποία υλοποιήθηκε από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» της Ευρωπαϊκής Ένωσης – NextGenerationEU και είχε ως στόχο να ενισχύσει τον ρόλο των παιδιάτρων στην έγκαιρη αναγνώριση αναπτυξιακών, νευροαναπτυξιακών και ψυχικών δυσκολιών των παιδιών, καθώς και του άγχους και της κατάθλιψης των γονέων και φροντιστών.

Οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι το εκπαιδευτικό σκέλος του προγράμματος ολοκληρώθηκε. Στους συμμετέχοντες διατέθηκαν:
το εκπαιδευτικό υλικό και τα βιντεοσκοπημένα μαθήματα,
οι κωδικοί πρόσβασης στην εκπαιδευτική πλατφόρμα,
οι ερωτήσεις και τα τεστ αξιολόγησης,
τα πιστοποιητικά επιμόρφωσης,
καθώς και τα tablets που προβλέπονταν για όσους συμμετείχαν στα διά ζώσης εργαστήρια.

Δεν έχουν, όμως, διατεθεί τα βασικά μέσα με τα οποία η εκπαίδευση θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην καθημερινή παιδιατρική πράξη:
τα ερωτηματολόγια και τα τυποποιημένα εργαλεία ανίχνευσης,
η λειτουργική ψηφιακή εφαρμογή για την καταγραφή και αξιολόγηση,
το πλαίσιο ασφαλούς παραπομπής των παιδιών και των οικογενειών,
ο ψηφιακός χάρτης των διαθέσιμων υπηρεσιών Αναπτυξιακής και Ψυχικής Υγείας.

Τα tablets που παραδόθηκαν παραμένουν χωρίς τα παραπάνω εργαλεία και, επομένως, δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τον κλινικό σκοπό για τον οποίο αναμενόταν να αξιοποιηθούν.

Η διάκριση ανάμεσα στις δύο πλατφόρμες είναι κρίσιμη.

Η εκπαιδευτική πλατφόρμα, η οποία περιλαμβάνει τα μαθήματα και τις εξετάσεις αξιολόγησης, έχει ενεργοποιηθεί. Η δεύτερη, όμως, λειτουργική πλατφόρμα, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει τα εργαλεία ανίχνευσης και να υποστηρίζει την εφαρμογή τους στο παιδιατρικό ιατρείο, δεν έχει ακόμη διατεθεί.

Στις 3 Ιουνίου 2026, οι συμμετέχοντες έλαβαν από την επίσημη ηλεκτρονική διεύθυνση «Παιδίατροι και Ψυχική Υγεία» του ΕΚΠΑ μήνυμα με το οποίο ενημερώθηκαν ότι:

«Ολοκληρώθηκε το Μοριοδοτούμενο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Παιδιάτρων».

Στο ίδιο μήνυμα, όμως, διευκρινιζόταν:

«Όσον αφορά τη διάθεση της πλατφόρμας των εργαλείων ανίχνευσης, διευκρινίζεται ότι οι σχετικές αποφάσεις και το πλαίσιο χρήσης της θα καθοριστούν από το Υπουργείο Υγείας σε μελλοντικό χρόνο».

Η διατύπωση αυτή γεννά ένα εύλογο ερώτημα:

Γιατί πραγματοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση των παιδιάτρων πριν καθοριστούν οι αποφάσεις, το πλαίσιο χρήσης και το χρονοδιάγραμμα διάθεσης των ίδιων των εργαλείων στα οποία εκπαιδεύτηκαν;

Μετά την παραπάνω ενημέρωση, απευθυνθήκαμε δύο φορές, στις 20 και στις 24 Ιουνίου 2026, προσωπικά και ιδιωτικά στην Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας. Επιλέξαμε συνειδητά τη διακριτική επικοινωνία, χωρίς δημοσιοποίηση του θέματος, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα επίλυσής του χωρίς να εκτεθεί κανείς.

Δεν λάβαμε όμως απάντηση ούτε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Παράλληλα, στην επίσημη περιγραφή του έργου στο «Ελλάδα 2.0» προβλέπονται ρητά:
η ανάπτυξη εργαλειοθήκης για τους παιδιάτρους,
η ψηφιακή εφαρμογή,
η υλοποίηση του προγράμματος πρώιμης ανίχνευσης,
η διασύνδεση των οικογενειών με υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Ως ημερομηνία λήξης του συνολικού έργου αναφέρεται η 30ή Ιουνίου 2026 — ημερομηνία που έχει ήδη παρέλθει.

Ζητούμε, επομένως, από το Υπουργείο Υγείας να απαντήσει δημόσια και συγκεκριμένα:
Ποια ακριβώς διοικητική, επιστημονική, νομική ή τεχνική απόφαση παραμένει σε εκκρεμότητα;
Έχουν ολοκληρωθεί και παραδοθεί στο Υπουργείο η εργαλειοθήκη, η λειτουργική ψηφιακή εφαρμογή και ο χάρτης υπηρεσιών;
Έχουν παραληφθεί διοικητικά ή εξοφληθεί τα συγκεκριμένα παραδοτέα και, εάν ναι, πότε και από ποιο αρμόδιο όργανο;
Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η ενσωμάτωση των εργαλείων στα συστήματα της ΗΔΥΚΑ, την οποία είχε ανακοινώσει το ίδιο το Υπουργείο Υγείας τον Μάρτιο του 2026;
Πότε ακριβώς —και όχι αόριστα «σε μελλοντικό χρόνο»— θα αποκτήσουν οι εκπαιδευμένοι παιδίατροι πρόσβαση στα εργαλεία ανίχνευσης και στον ψηφιακό χάρτη υπηρεσιών;
Τι προβλέπεται να χρησιμοποιούν μέχρι τότε οι παιδίατροι για την ανίχνευση, την καταγραφή και την ασφαλή παραπομπή παιδιών και οικογενειών;
Πώς θα αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης, εφόσον οι εκπαιδευμένοι παιδίατροι δεν μπορούν ακόμη να εφαρμόσουν στην πράξη το λειτουργικό της σκέλος;

Το θέμα δεν είναι η αξία ενός tablet. Είναι η ουσιαστική ολοκλήρωση ενός χρηματοδοτούμενου εθνικού προγράμματος και η δυνατότητα μετατροπής της θεωρητικής εκπαίδευσης σε πραγματική υπηρεσία προς τα παιδιά και τις οικογένειες.

Η πρόσβαση στα μαθήματα και η χορήγηση πιστοποιητικών αποτελούν την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δεν αποτελούν, όμως, ολοκλήρωση της παρέμβασης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Δεν ζητούμε άλλη μία γενική διαβεβαίωση. Ζητούμε σαφή ενημέρωση, δημοσιοποίηση της κατάστασης των παραδοτέων και συγκεκριμένη ημερομηνία ενεργοποίησης της λειτουργικής πλατφόρμας.

Διαφορετικά, το βασικό ερώτημα παραμένει:

Ποιο ήταν το πρακτικό νόημα της εκπαίδευσης των παιδιάτρων, εάν επτά μήνες αργότερα δεν διαθέτουν ακόμη τα εργαλεία για να εφαρμόσουν όσα διδάχθηκαν;

Για το ΔΣ
Ο Πρόεδρος, Κων/νος Ι. Νταλούκας
Ο Γραμματέας, Ιωάννης Ρίτσας»

Πέθανε ο ψυχίατρος Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου σε ηλικία 79 ετών. Ο ψυχίατρος που αγωνίστηκε να γκρεμίσει τα τείχη των ασύλων

 

medlabnews.gr iatrikanea 

Η ανακοίνωση του Πανελλήνιου Συλλόγου Νοσοκομειακών Ψυχολόγων για τον πρωτοπόρο της αποϊδρυματοποίησης και της κοινοτικής ψυχιατρικής

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών ο διακεκριμένος ψυχίατρος Θεόδωρος – Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, μία από τις σημαντικότερες και πλέον ασυμβίβαστες προσωπικότητες της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στην Ελλάδα.

Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων – ΠΑΝΣΥΝΟΨΥ, αποχαιρετώντας έναν επιστήμονα που αφιέρωσε ολόκληρη την επαγγελματική και κοινωνική του διαδρομή στην αποϊδρυματοποίηση, στην ανάπτυξη κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας και στην υπεράσπιση της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων των ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία.

Από την Ιατρική Αθηνών στην εναλλακτική ψυχιατρική

Ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947 και σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Από το 1982, ως ψυχίατρος, ήρθε σε επαφή με το κίνημα της εναλλακτικής ψυχιατρικής που είχε αναπτυχθεί στην Ιταλία υπό την επιρροή του Φράνκο Μπαζάλια. Η προσέγγιση αυτή αμφισβητούσε το παραδοσιακό μοντέλο του κλειστού ψυχιατρικού ασύλου και έθετε στο επίκεντρο την ελευθερία, την κοινωνική ένταξη και τα δικαιώματα του ανθρώπου που πάσχει.

Οι ιδέες αυτές επηρέασαν καθοριστικά τη μετέπειτα επιστημονική και κοινωνική του πορεία.

Δρομοκαΐτειο, Λέρος και Δαφνί

Ο Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου εργάστηκε διαδοχικά σε τρία από τα μεγαλύτερα ψυχιατρικά ιδρύματα της χώρας:

• στο Δρομοκαΐτειο, από το 1986 έως το 1990,

• στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου, από το 1990 έως το 1999,

• στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής – Δαφνί, από το 1999 έως το 2014.

Σε κάθε σταθμό της επαγγελματικής του ζωής ανέλαβε πρωτοβουλίες για την αποδόμηση των ιδρυματικών πρακτικών και τη μετάβαση από το κλειστό άσυλο σε ένα δίκτυο κοινοτικά προσανατολισμένων υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων τον περιγράφει όχι ως έναν απλό διαχειριστή ενός προβληματικού συστήματος, αλλά ως πρωτεργάτη της υπέρβασής του, ο οποίος επιχειρούσε να γκρεμίσει «τον έναν τοίχο μετά τον άλλο».

Η καθοριστική παρουσία του στη Λέρο

Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η παρουσία του στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου.

Την περίοδο εκείνη, η Λέρος είχε γίνει διεθνώς γνωστή για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, την εγκατάλειψη και την απομόνωση εκατοντάδων ανθρώπων μέσα σε ένα βαθιά ασυλοποιημένο σύστημα.

Ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου πρωτοστάτησε στις προσπάθειες μετασχηματισμού του ιδρύματος, συμβάλλοντας στην εφαρμογή πρακτικών που αντιμετώπιζαν τον ασθενή ως πρόσωπο με δικαιώματα, ανάγκες, σχέσεις και δυνατότητα επιστροφής στην κοινωνική ζωή.

Για τον ίδιο, η θεραπευτική διαδικασία δεν μπορούσε να περιορίζεται στη φαρμακευτική αγωγή ή στην παραμονή μέσα σε ένα ίδρυμα. Προϋπέθετε ελευθερία, στέγη, εργασία, ανθρώπινες σχέσεις και ουσιαστική συμμετοχή στην κοινότητα.

Το έργο του στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής

Ανάλογη ήταν η προσπάθειά του και στο Δαφνί, όπου ανέλαβε ένα κλειστό, ασυλοποιημένο ψυχιατρικό τμήμα και εργάστηκε για τον μετασχηματισμό του σε μία ανοιχτή δομή, συνδεδεμένη με κοινοτικές υπηρεσίες.

Η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, για τον Θεόδωρο Μεγαλοοικονόμου, δεν αποτελούσε απλώς μία διοικητική διαδικασία ή ένα χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα. Ήταν καθημερινή κλινική, πολιτική και κοινωνική πράξη.

Πίστευε ότι «η ελευθερία είναι θεραπευτική» και ότι το άσυλο δεν περιορίζεται μόνο στα τείχη ενός ψυχιατρικού ιδρύματος. Μπορεί να αναπαράγεται μέσα από πρακτικές και συμπεριφορές που στερούν από τον άνθρωπο την αυτονομία, τη φωνή και το δικαίωμα επιλογής.

Παρέμεινε ενεργός μέχρι το τέλος

Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή του, δεν αποσύρθηκε από τον χώρο της ψυχικής υγείας.

Συνέχισε να προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του στα Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης και να συμμετέχει σε δημόσιες παρεμβάσεις και συλλογικές πρωτοβουλίες για τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων.

Παράλληλα, συνέβαλε στην εκπαίδευση νεότερων επαγγελματιών ψυχικής υγείας, υποστηρίζοντας ότι η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να είναι έργο μόνο των ειδικών, αλλά απαιτεί τη συμμετοχή των ίδιων των ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία, των οικογενειών τους και ολόκληρης της κοινωνίας.

Τα βιβλία και η παρακαταθήκη του

Ο Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου αποτύπωσε την εμπειρία, τις θέσεις και την κριτική του για το ψυχιατρικό σύστημα σε βιβλία και επιστημονικά κείμενα.

Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται:

• «Λέρος»,

• «Ρωγμές, ρήγματα και αντιστάσεις στην κυρίαρχη ψυχιατρική»,

• «Δρομοκαΐτειο, Λέρος, Δαφνί»,

• «Ποια ψυχική υγεία και ποια ψυχιατρική, σε ποια κοινωνία».

Στα κείμενά του διερευνούσε αν η ελληνική Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση οδήγησε πράγματι στην υπέρβαση του ασύλου ή αν, σε αρκετές περιπτώσεις, δημιούργησε νέες δομές που διατήρησαν την παλαιά ιδρυματική λογική.

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Νοσοκομειακών Ψυχολόγων

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νοσοκομειακών Ψυχολόγων τον αποχαιρετά ως έναν αυθεντικό και ασυμβίβαστο επιστήμονα, ο οποίος ανακούφισε και επανασύνδεσε με τη ζωή ανθρώπους που το σύστημα είχε εγκαταλείψει στον εγκλεισμό.

Όπως επισημαίνεται, το αποτύπωμά του θα παραμείνει ζωντανό μέσα από το έργο, τα βιβλία και τα κείμενά του, αλλά κυρίως μέσα από τους ανθρώπους που εκπαίδευσε και ενέπνευσε.

Ο Σύλλογος εξέφρασε τα ειλικρινή συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους οικείους του, αποχαιρετώντας τον με τη φράση:

«Καλό του ταξίδι».

Θεσσαλονίκη: Κακουργηματική δίωξη σε κτηνίατρο για βασανισμό αδέσποτων – Το παράνομο «χειρουργείο» με 11 ζώα σε κλουβιά

 medlabnews.gr 

Κακουργηματική δίωξη για βασανισμό αδέσποτων ζώων συντροφιάς ασκήθηκε σε βάρος 66χρονου κτηνιάτρου, ο οποίος συνελήφθη σε περιοχή του Λαγκαδά, έξω από τη Θεσσαλονίκη.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε έπειτα από έλεγχο αστυνομικών και υπαλλήλων συναρμόδιων υπηρεσιών σε εγκαταστάσεις ιδιοκτησίας του κατηγορουμένου.

Δύο δωμάτια είχαν μετατραπεί σε χειρουργικούς χώρους

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, μέσα στις εγκαταστάσεις εντοπίστηκαν δύο δωμάτια εξοπλισμένα με χειρουργικά τραπέζια, ιατρικά εργαλεία και διάφορα άλλα υλικά.

Οι Αρχές εκτιμούν ότι στους συγκεκριμένους χώρους πραγματοποιούνταν χειρουργικές επεμβάσεις σε ζώα, χωρίς να υπάρχει η απαιτούμενη αδειοδότηση για τη λειτουργία τους.

Ο χειρουργικός εξοπλισμός και τα σχετικά αντικείμενα κατασχέθηκαν στο πλαίσιο της έρευνας.

Επτά σκύλοι και τέσσερις γάτες μέσα σε κλουβιά

Κατά τον ίδιο έλεγχο εντοπίστηκαν επτά σκύλοι και τέσσερις γάτες που κρατούνταν μέσα σε κλουβιά.

Σύμφωνα με τις Αρχές, για τα συνολικά 11 ζώα δεν τηρούνταν οι προβλεπόμενοι κανόνες ευζωίας. Τα ζώα απομακρύνθηκαν από τις εγκαταστάσεις και τέθηκαν υπό τη φροντίδα των αρμόδιων υπηρεσιών.

Οι συνθήκες στις οποίες βρέθηκαν τα ζώα αποτέλεσαν βασικό στοιχείο της ποινικής δικογραφίας.

Κακουργηματική κατηγορία για βασανισμό ζώων

Μετά την προσαγωγή του στον εισαγγελέα, σε βάρος του κτηνιάτρου ασκήθηκε κακουργηματική δίωξη για βασανισμό αδέσποτων ζώων συντροφιάς.

Η αποδιδόμενη πράξη συνδέεται, σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, με τις συνθήκες στις οποίες κρατούνταν οι επτά σκύλοι και οι τέσσερις γάτες και με τη μη τήρηση των κανόνων προστασίας και ευζωίας τους.

Ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε ανακρίτρια Θεσσαλονίκης, από την οποία ζήτησε και έλαβε προθεσμία για να απολογηθεί. Μέχρι την απολογία του παραμένει κρατούμενος.

Τι προβλέπει η νομοθεσία

Ο Νόμος 4830/2021 απαγορεύει την κακοποίηση και τον βασανισμό των ζώων. Η διακεκριμένη μορφή βασανισμού, όταν αποδίδεται εσκεμμένη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου ή σωματικής εξάντλησης επικίνδυνης για την υγεία του ζώου, αντιμετωπίζεται ως κακούργημα.

Η άσκηση ποινικής δίωξης δεν ισοδυναμεί με καταδίκη. Η ποινική ευθύνη του κτηνιάτρου θα κριθεί από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές, με βάση τα στοιχεία της δικογραφίας και την απολογία του.

**Πρώτη δημοσίευση:** 12 Ιουλίου 2026

**Σύνταξη:** medlabnews.gr

Φρίκη στη Γερμανία: Ισόβια σε γιατρό για τη δολοφονία 15 ασθενών – Ερευνάται για άλλους 76 θανάτους

medlabnews.gr iatrikanea 

Σοκ προκαλεί στη Γερμανία η καταδίκη ενός 41χρονου γιατρού παρηγορητικής φροντίδας, ο οποίος κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία 15 βαριά ασθενών που βρίσκονταν υπό την επίβλεψή του.

Το Περιφερειακό Δικαστήριο Βερολίνου επέβαλε στον γιατρό ισόβια κάθειρξη, αναγνωρίζοντας παράλληλα την ιδιαίτερη βαρύτητα της ενοχής του. Διέταξε επίσης την παραμονή του σε προληπτική κράτηση μετά την έκτιση της ποινής του και του απαγόρευσε διά βίου να ασκήσει ξανά το ιατρικό επάγγελμα.

Ο καταδικασθείς, ο οποίος αναφέρεται από τις γερμανικές Αρχές ως Johannes M. λόγω της νομοθεσίας περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, εργαζόταν στην κατ’ οίκον παρηγορητική φροντίδα στο Βερολίνο.

Δολοφόνησε 12 γυναίκες και τρεις άνδρες

Σύμφωνα με την απόφαση, ο γιατρός δολοφόνησε 12 γυναίκες και τρεις άνδρες από τον Σεπτέμβριο του 2021 έως τον Ιούλιο του 2024, κατά τη διάρκεια επισκέψεων στα σπίτια τους.

Τα θύματα ήταν ηλικίας από 25 έως 94 ετών. Ήταν σοβαρά άρρωστα και χρειάζονταν παρηγορητική φροντίδα, ωστόσο, σύμφωνα με συγγενείς τους, αρκετοί από τους ασθενείς δεν βρίσκονταν στο άμεσο τελικό στάδιο και δεν είχαν εκφράσει επιθυμία να πεθάνουν.

Ο γιατρός φέρεται να χορηγούσε αρχικά στους ασθενείς αναισθητικό φάρμακο και στη συνέχεια μυοχαλαρωτικό, χωρίς ιατρική ένδειξη και χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεσή τους.

Το μυοχαλαρωτικό προκαλούσε παράλυση των αναπνευστικών μυών. Χωρίς άμεση μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, οι ασθενείς πέθαιναν μέσα σε λίγα λεπτά από αναπνευστική ανακοπή.

 Έβαζε φωτιά στα σπίτια για να εξαφανίσει τα ίχνη

Σε τουλάχιστον ορισμένες από τις περιπτώσεις, ο γιατρός κατηγορήθηκε ότι έβαλε φωτιά στα σπίτια των θυμάτων, επιχειρώντας να καταστρέψει στοιχεία και να παρουσιάσει τους θανάτους ως αποτέλεσμα πυρκαγιάς.

Οι εμπρησμοί ήταν εκείνοι που αρχικά κίνησαν τις υποψίες των Αρχών. Η έρευνα, που ξεκίνησε για εμπρησμό με θανατηφόρο αποτέλεσμα, οδήγησε σταδιακά στον εντοπισμό ενός πολύ μεγαλύτερου αριθμού ύποπτων θανάτων.

Η αστυνομία εξέτασε εκατοντάδες ιατρικούς φακέλους, δεδομένα κινητών τηλεφώνων και παραγγελίες φαρμάκων, ενώ πραγματοποιήθηκαν εκταφές και τοξικολογικές εξετάσεις. Σε αρκετές σορούς ανιχνεύθηκαν κατάλοιπα μυοχαλαρωτικών ουσιών.

 «Πίστευα ότι ήταν το καλύτερο για όλους»

Ο γιατρός παρέμεινε σιωπηλός για μεγάλο μέρος της διαδικασίας, αλλά λίγο πριν από την ολοκλήρωση της δίκης παραδέχθηκε ότι είχε σκοτώσει 12 από τους 15 ασθενείς.

Απευθυνόμενος στους συγγενείς των θυμάτων, ζήτησε συγγνώμη για τον πόνο που προκάλεσε και υποστήριξε ότι είχε πείσει τον εαυτό του πως ενεργούσε για να απαλλάξει τους ασθενείς από την ταλαιπωρία και την παρατεταμένη φθορά.

«Σε όλα όσα έκανα, πίστευα ότι ήταν το καλύτερο για όλους», ανέφερε στην απολογία του.

Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι είχε αποστασιοποιηθεί συναισθηματικά, ότι δεν αντιμετώπισε την πίεση και την ψυχική επιβάρυνση που βίωνε και ότι ενεργούσε αυθαίρετα, θεωρώντας πως έκανε το σωστό.

Ωστόσο, συγγενείς των θυμάτων απέρριψαν τον ισχυρισμό ότι οι ασθενείς επιθυμούσαν να πεθάνουν. Μητέρα ενός 25χρονου θύματος κατέθεσε ότι η κόρη της δεν είχε πει ποτέ ότι δεν ήθελε να συνεχίσει να ζει, ενώ ο γιος μιας 72χρονης δήλωσε ότι η μητέρα του έκανε σχέδια για ταξίδι και ήθελε να ζήσει.

 Το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί «ανακούφισης»

Η εισαγγελία υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος δεν ενεργούσε από συμπόνια, αλλά από επιθυμία να αποφασίζει ο ίδιος για τη ζωή και τον θάνατο των ασθενών του.

Οι εισαγγελείς έκαναν λόγο για εγκλήματα που διαπράχθηκαν με δόλο, ύπουλο τρόπο και ταπεινά κίνητρα, υποστηρίζοντας ότι ο γιατρός εκμεταλλευόταν την αδυναμία και την εμπιστοσύνη βαριά ασθενών.

Η ψυχιατρική πραγματογνώμονας που παρακολούθησε τη συμπεριφορά του στη δίκη έκρινε ότι ήταν πλήρως καταλογίσιμος. Ο ίδιος είχε αρνηθεί να εξεταστεί απευθείας από την πραγματογνώμονα.

Το δικαστήριο αποδέχθηκε τη θέση της κατηγορούσας Αρχής και χαρακτήρισε εξαιρετικά σοβαρή την ενοχή του, απόφαση που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αποφυλάκισή του μετά τη συμπλήρωση του ελάχιστου χρόνου έκτισης της ισόβιας ποινής.

 Ερευνώνται ακόμη 76 ύποπτοι θάνατοι

Η υπόθεση ενδέχεται να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Η εισαγγελία του Βερολίνου ερευνά **76 επιπλέον θανάτους ασθενών**, οι οποίοι θεωρούνται ύποπτοι και συνδέονται με τη δραστηριότητα του γιατρού.

Οι Αρχές έχουν ήδη ανακοινώσει ότι πιθανότατα θα ακολουθήσει νέα δίωξη. Η πρόεδρος του δικαστηρίου ανέφερε ότι οι 15 δολοφονίες για τις οποίες καταδικάστηκε ενδέχεται να αποτελούν μόνο ένα μέρος των εγκλημάτων του.

Κατά την αρχική φάση των ερευνών είχαν εξεταστεί συνολικά εκατοντάδες περιστατικά ασθενών που είχαν πεθάνει ενώ βρίσκονταν υπό τη φροντίδα της υπηρεσίας στην οποία εργαζόταν.

Εφόσον επιβεβαιωθούν και άλλες δολοφονίες, η υπόθεση θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες υποθέσεις κατά συρροή δολοφονιών ασθενών στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας.

 Η ανατριχιαστική διδακτορική διατριβή

Ιδιαίτερη αίσθηση έχει προκαλέσει και το αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής του γιατρού, η οποία είχε ολοκληρωθεί το 2013 και έφερε τον τίτλο «Γιατί σκοτώνουν οι άνθρωποι;».

Στη διατριβή του είχε μελετήσει ανθρωποκτονίες που διαπράχθηκαν στη Φρανκφούρτη από το 1945 έως το 2008. Το συγκεκριμένο στοιχείο έχει προσελκύσει την προσοχή των γερμανικών μέσων ενημέρωσης, χωρίς όμως να αποτελεί από μόνο του απόδειξη για τα κίνητρα των εγκλημάτων.

Η υπόθεση συγκρίνεται ήδη στη Γερμανία με εκείνη του πρώην νοσηλευτή Niels Högel, ο οποίος καταδικάστηκε το 2019 για τη δολοφονία 85 ασθενών και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κατά συρροή δολοφόνους στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.